ویکی آزادگان - مشارکت‌های کاربر [fa]

فریدون بیاتی

2024-04-17T22:47:24Z

A-hamidian:

فریدون بیاتی معروف به عموفریدون یا شهردار اردوگاه بود که در سال 1321 در روستای سوسونقین ۱۷ کیلومتری شهرستان ساوه، به دنیا آمد و در مرداد 1401 درگذشت.

فریدون بیاتی در مورد نحوه اسارتش می‌گوید:

«ساعت درست نُه شبِ دوم آبان سال 1359 بود كه دستور آمد حركت کنیم ‎سمت جبهه. همراه با گروهانی 146نفره سوار كامیونها شدیم و زدیم به‌جاده.

جنگ تازه شروع شده بود. هنوز ذهنمان از واقعیت‌های جنگی خالی بود؛ اصلاً به اینکه چه خواهد شد فکر نمی‌کردیم. ساعت چهار صبح رسیدیم منطقه. هنوز رسیده‌‌نرسیده اعلام شد آماده باشید برای حمله. تا روشنایی کامل هوا فقط کمی مانده بود. صدای عوعوی سگ‌های ولگرد تا خودِ صبح قطع نمی‌شد.

صبح که شد، فهمیدیم آنجا منطقه‌ای به نام شیر پاستوریزه یا بوتان گاز است. جایی میان خرمشهر و آبادان. خرمشهر سقوط کرده بود و نمیشد آنجا رفت. باید هر جور شده آبادان را حفظ میکردیم. حرکتمان دادند سمت آبادان.

هنوز سه‌كیلومتری مانده بود برسیم که تانكهایی مثلِ اختاپوس جلوی رویمان سبز شدند. لوله تانکها به ‎طرف ما بود. یک‌کم بعد، شلیك كردند سمتمان.

درگیری تقریباً پنج ساعت طول کشید. فشنگمان تمام شده بود. فرمانده گروهان ما به شهادت رسید. به فاصله کوتاهی، یكی از بچه‌های شهربانی، كه موشك دراگون حمل می‌كرد، تا بلند شد شلیك كند، با گلوله تانك دقیقاً به دو نیم شد. بچه‌ها روحیه‌شان را باخته بودند. سردرگم شده بودیم. هواپیماهای خودی تو دل آسمان به ما نزدیک می‌شدند. دوباره امید نشسته بود تو دلِ تک‌تک‌مان؛ ولی نتوانستند کمکمان کنند؛ دور زدند، سینه آسمان را شکافتند و دور شدند.

فرمانده عملیات، سرگرد بَکدوستان و تعدادی دیگر شهید شدند. تعدادی نیز مجروح شده بودند. حلقه محاصره، تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شد. آب‌دهنم را به سختی قورت دادم؛ از ترس دشمن نبود، اسارت را نمی‌خواستم، اما اسارتمان حتمی شده بود ... .»<ref>قلعه‌قوند، فرزانه (1398). [[زمان ایستاده بود]]. تهران: پیام آزادگان، ص.57-58.</ref>.
[[پرونده:6fb79908-b479-4b0a-8f89-8b2844b5c8a9.jpg|بندانگشتی|تصویر فریدون بیاتی در اردوگاه موصل 3]]

فریدون بیاتی در [[اردوگاه]] ابتدا به '''عموفریدون''' معروف شد، او می‌گوید:<blockquote>«اسم عمو را امیر كریم‌زاده روی من گذاشت دلیلشم این بود چون شب تا صبح بیدار می‌نشستم و یك سری از بچه‌ها را كنترل می‌كردم. بعضی‌ها مریض بودندو می‌خواستند قرص بخورند، بلند می‌شدم یك لیوان [[آب]] به او می‌دادم، خلاصه مراقب بچه‌ها بودم، این شد که به من گفتند عموفریدون و این عنوان تا آخر روی من ماند.»<ref name=":0">آرشیو اسناد و اطلاعات مؤسسه پیام آزادگان، طرح حماسه</ref> </blockquote>ازآنجایی‌که فریدون بیاتی جزو زحمتکشان [[اردوگاه]] بود، به [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]] نیز معروف شده بود، او می‌گفت: <blockquote>«اوضاع نظافت اردوگاه خیلی خراب بود. واقعاً در هر حمامی‌كه پا می‌گذاشتیم تا مچ پایمان می‌رفت توی كثافت؛ چون تمام فاضلاب‌ها گرفته بود. بوی ناجوری ازداخل حمام و [[توالت]] می‌آمد، ولی ما آنجا كار می‌كردیم عین خیالمان نبود. بعضی وقت‌ها سرباز عراقی می‌آمد و سرپست مشروب می‌خورد و شیشه مشروب را در می‌انداخت در فاضلاب و راه آن گرفته می‌شد. ما می‌خواستیم شیشه‌ها را دربیاوریم، چقدر دست‌هایمان بریده می‌شد. حاج آقا ابوترابی یك روز آمد داخل اتاقمان و دید دست دوسه ‌نفرمان پانسمان شده است، به دست‌های ما بوسه می‌زد و می‌گفت من افتخار می‌كنم این دست‌ها را می‌بوسم.» <ref name=":0" />[[پرونده:A23ce568-413d-4d40-aef3-880b87b59a9a.jpg|بندانگشتی|تصویر عمو فریدون( فریدون بیاتی) در اردوگاه موصل 3]]«برنامه‌های زیادی داشتم برای آسایشگاه، یکیش نظافت عمومی بود، هرچندروز یك‌بار، تمام وسایلمان را بیرون می‌ریختیم و در و دیوار رو آب می‌گرفتیم و می‌شستیم. تا نصفه‌های شب‌ بیدار می‌موندم و همه چی رو زیرنظر داشتم، مثل یک پدر. بعدازمدتی بچه‌ها تصمیم گرفتند صدایم کنند «عمو فریدون» شهردار. وقتی شدم عمو فریدونِ بچه‌ها، دیگه كسی منو سرِ كار استوار صدا نمی‌كرد.

ممنوعیت و محرومیت فراوان بود، اما تصمیم گرفتیم زندگی رو به اردوگاه برگردونیم تا بچه‌ها بتونن دوام بیارن، از درست کردن باغچه تا صنایع‌دستی و کاردستی و گلدوزی تا درست‌کردن مکانی پنهانی برای تمرینات ورزشی، قرآنی، نمایشی و ... من كه علاقه زیادی به قرائت قرآن با صوت داشتم، تصمیم گرفتم وقت تمرین دلم رو به دریا بزنم و سر تمرین حاضر بشم، هرچه باداباد .این شد که یه روز رفتم پیش بچه‌ها، اما از بخت بد اون خلفِ ناخلف (سرباز عراقی) منو دید و مچم رو گرفت. نتیجه‌اش این شد که عزلم کردن و پست شهرداری اردوگاه رو از دست دادم، اما باز هم عمو فریدونِ بچه‌ها بودم و پست شهرداری اردوگاه همین‌طور تو پرونده من باقی موند<ref>سالمی‌نژاد، عبد الرضا (1389). [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]]. تهران: پیام آزادگان.</ref>.»</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه]]

* [[شهردار اردوگاه(کتاب)]]

== کتابشناسی ==
<references />فرزانه قلعه قوند

پرونده:A23ce568-413d-4d40-aef3-880b87b59a9a.jpg

2024-04-17T22:46:29Z

A-hamidian:

عکس

پرونده:6fb79908-b479-4b0a-8f89-8b2844b5c8a9.jpg

2024-04-17T22:45:32Z

A-hamidian:

عکس

فریدون بیاتی

2024-04-17T22:44:06Z

A-hamidian:

فریدون بیاتی معروف به عموفریدون یا شهردار اردوگاه بود که در سال 1321 در روستای سوسونقین ۱۷ کیلومتری شهرستان ساوه، به دنیا آمد و در مرداد 1401 درگذشت.

فریدون بیاتی در مورد نحوه اسارتش می‌گوید:

«ساعت درست نُه شبِ دوم آبان سال 1359 بود كه دستور آمد حركت کنیم ‎سمت جبهه. همراه با گروهانی 146نفره سوار كامیونها شدیم و زدیم به‌جاده.

جنگ تازه شروع شده بود. هنوز ذهنمان از واقعیت‌های جنگی خالی بود؛ اصلاً به اینکه چه خواهد شد فکر نمی‌کردیم. ساعت چهار صبح رسیدیم منطقه. هنوز رسیده‌‌نرسیده اعلام شد آماده باشید برای حمله. تا روشنایی کامل هوا فقط کمی مانده بود. صدای عوعوی سگ‌های ولگرد تا خودِ صبح قطع نمی‌شد.

صبح که شد، فهمیدیم آنجا منطقه‌ای به نام شیر پاستوریزه یا بوتان گاز است. جایی میان خرمشهر و آبادان. خرمشهر سقوط کرده بود و نمیشد آنجا رفت. باید هر جور شده آبادان را حفظ میکردیم. حرکتمان دادند سمت آبادان.

هنوز سه‌كیلومتری مانده بود برسیم که تانكهایی مثلِ اختاپوس جلوی رویمان سبز شدند. لوله تانکها به ‎طرف ما بود. یک‌کم بعد، شلیك كردند سمتمان.

درگیری تقریباً پنج ساعت طول کشید. فشنگمان تمام شده بود. فرمانده گروهان ما به شهادت رسید. به فاصله کوتاهی، یكی از بچه‌های شهربانی، كه موشك دراگون حمل می‌كرد، تا بلند شد شلیك كند، با گلوله تانك دقیقاً به دو نیم شد. بچه‌ها روحیه‌شان را باخته بودند. سردرگم شده بودیم. هواپیماهای خودی تو دل آسمان به ما نزدیک می‌شدند. دوباره امید نشسته بود تو دلِ تک‌تک‌مان؛ ولی نتوانستند کمکمان کنند؛ دور زدند، سینه آسمان را شکافتند و دور شدند.

فرمانده عملیات، سرگرد بَکدوستان و تعدادی دیگر شهید شدند. تعدادی نیز مجروح شده بودند. حلقه محاصره، تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شد. آب‌دهنم را به سختی قورت دادم؛ از ترس دشمن نبود، اسارت را نمی‌خواستم، اما اسارتمان حتمی شده بود ... .»<ref>قلعه‌قوند، فرزانه (1398). [[زمان ایستاده بود]]. تهران: پیام آزادگان، ص.57-58.</ref>.

فریدون بیاتی در [[اردوگاه]] ابتدا به '''عموفریدون''' معروف شد، او می‌گوید:<blockquote>«اسم عمو را امیر كریم‌زاده روی من گذاشت دلیلشم این بود چون شب تا صبح بیدار می‌نشستم و یك سری از بچه‌ها را كنترل می‌كردم. بعضی‌ها مریض بودندو می‌خواستند قرص بخورند، بلند می‌شدم یك لیوان [[آب]] به او می‌دادم، خلاصه مراقب بچه‌ها بودم، این شد که به من گفتند عموفریدون و این عنوان تا آخر روی من ماند.»<ref name=":0">آرشیو اسناد و اطلاعات مؤسسه پیام آزادگان، طرح حماسه</ref> </blockquote>ازآنجایی‌که فریدون بیاتی جزو زحمتکشان [[اردوگاه]] بود، به [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]] نیز معروف شده بود، او می‌گفت: <blockquote>«اوضاع نظافت اردوگاه خیلی خراب بود. واقعاً در هر حمامی‌كه پا می‌گذاشتیم تا مچ پایمان می‌رفت توی كثافت؛ چون تمام فاضلاب‌ها گرفته بود. بوی ناجوری ازداخل حمام و [[توالت]] می‌آمد، ولی ما آنجا كار می‌كردیم عین خیالمان نبود. بعضی وقت‌ها سرباز عراقی می‌آمد و سرپست مشروب می‌خورد و شیشه مشروب را در می‌انداخت در فاضلاب و راه آن گرفته می‌شد. ما می‌خواستیم شیشه‌ها را دربیاوریم، چقدر دست‌هایمان بریده می‌شد. حاج آقا ابوترابی یك روز آمد داخل اتاقمان و دید دست دوسه ‌نفرمان پانسمان شده است، به دست‌های ما بوسه می‌زد و می‌گفت من افتخار می‌كنم این دست‌ها را می‌بوسم.» <ref name=":0" />

«برنامه‌های زیادی داشتم برای آسایشگاه، یکیش نظافت عمومی بود، هرچندروز یك‌بار، تمام وسایلمان را بیرون می‌ریختیم و در و دیوار رو آب می‌گرفتیم و می‌شستیم. تا نصفه‌های شب‌ بیدار می‌موندم و همه چی رو زیرنظر داشتم، مثل یک پدر. بعدازمدتی بچه‌ها تصمیم گرفتند صدایم کنند «عمو فریدون» شهردار. وقتی شدم عمو فریدونِ بچه‌ها، دیگه كسی منو سرِ كار استوار صدا نمی‌كرد.

ممنوعیت و محرومیت فراوان بود، اما تصمیم گرفتیم زندگی رو به اردوگاه برگردونیم تا بچه‌ها بتونن دوام بیارن، از درست کردن باغچه تا صنایع‌دستی و کاردستی و گلدوزی تا درست‌کردن مکانی پنهانی برای تمرینات ورزشی، قرآنی، نمایشی و ... من كه علاقه زیادی به قرائت قرآن با صوت داشتم، تصمیم گرفتم وقت تمرین دلم رو به دریا بزنم و سر تمرین حاضر بشم، هرچه باداباد .این شد که یه روز رفتم پیش بچه‌ها، اما از بخت بد اون خلفِ ناخلف (سرباز عراقی) منو دید و مچم رو گرفت. نتیجه‌اش این شد که عزلم کردن و پست شهرداری اردوگاه رو از دست دادم، اما باز هم عمو فریدونِ بچه‌ها بودم و پست شهرداری اردوگاه همین‌طور تو پرونده من باقی موند<ref>سالمی‌نژاد، عبد الرضا (1389). [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]]. تهران: پیام آزادگان.</ref>.»</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه]]

* [[شهردار اردوگاه(کتاب)]]

== کتابشناسی ==
<references />فرزانه قلعه قوند

فریدون بیاتی

2024-04-17T22:41:03Z

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «فریدون بیاتی معروف به عموفریدون یا شهردار اردوگاه بود که در سال 1321 در روستای سوسونقین ۱۷ کیلومتری شهرستان ساوه، به دنیا آمد و در مرداد 1401 درگذشت. فریدون بیاتی در مورد نحوه اسارتش می‌گوید: <blockquote>«ساعت درست نُه شبِ دوم آبان سال 1359 بود كه دستور...» ایجاد کرد

فریدون بیاتی معروف به عموفریدون یا شهردار اردوگاه بود که در سال 1321 در روستای سوسونقین ۱۷ کیلومتری شهرستان ساوه، به دنیا آمد و در مرداد 1401 درگذشت.

فریدون بیاتی در مورد نحوه اسارتش می‌گوید: <blockquote>«ساعت درست نُه شبِ دوم آبان سال 1359 بود كه دستور آمد حركت کنیم ‎سمت جبهه. همراه با گروهانی 146نفره سوار كامیونها شدیم و زدیم به‌جاده.

جنگ تازه شروع شده بود. هنوز ذهنمان از واقعیت‌های جنگی خالی بود؛ اصلاً به اینکه چه خواهد شد فکر نمی‌کردیم. ساعت چهار صبح رسیدیم منطقه. هنوز رسیده‌‌نرسیده اعلام شد آماده باشید برای حمله. تا روشنایی کامل هوا فقط کمی مانده بود. صدای عوعوی سگ‌های ولگرد تا خودِ صبح قطع نمی‌شد.

صبح که شد، فهمیدیم آنجا منطقه‌ای به نام شیر پاستوریزه یا بوتان گاز است. جایی میان خرمشهر و آبادان. خرمشهر سقوط کرده بود و نمیشد آنجا رفت. باید هر جور شده آبادان را حفظ میکردیم. حرکتمان دادند سمت آبادان.

هنوز سه‌كیلومتری مانده بود برسیم که تانكهایی مثلِ اختاپوس جلوی رویمان سبز شدند. لوله تانکها به ‎طرف ما بود. یک‌کم بعد، شلیك كردند سمتمان.

درگیری تقریباً پنج ساعت طول کشید. فشنگمان تمام شده بود. فرمانده گروهان ما به شهادت رسید. به فاصله کوتاهی، یكی از بچه‌های شهربانی، كه موشك دراگون حمل می‌كرد، تا بلند شد شلیك كند، با گلوله تانك دقیقاً به دو نیم شد. بچه‌ها روحیه‌شان را باخته بودند. سردرگم شده بودیم. هواپیماهای خودی تو دل آسمان به ما نزدیک می‌شدند. دوباره امید نشسته بود تو دلِ تک‌تک‌مان؛ ولی نتوانستند کمکمان کنند؛ دور زدند، سینه آسمان را شکافتند و دور شدند.

فرمانده عملیات، سرگرد بَکدوستان و تعدادی دیگر شهید شدند. تعدادی نیز مجروح شده بودند. حلقه محاصره، تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شد. آب‌دهنم را به سختی قورت دادم؛ از ترس دشمن نبود، اسارت را نمی‌خواستم، اما اسارتمان حتمی شده بود ... . »<ref>قلعه‌قوند، فرزانه (1398). [[زمان ایستاده بود]]. تهران: پیام آزادگان، ص.57-58.</ref>.</blockquote>فریدون بیاتی در [[اردوگاه]] ابتدا به '''عموفریدون''' معروف شد، او می‌گوید:<blockquote>«اسم عمو را امیر كریم‌زاده روی من گذاشت دلیلشم این بود چون شب تا صبح بیدار می‌نشستم و یك سری از بچه‌ها را كنترل می‌كردم. بعضی‌ها مریض بودندو می‌خواستند قرص بخورند، بلند می‌شدم یك لیوان [[آب]] به او می‌دادم، خلاصه مراقب بچه‌ها بودم، این شد که به من گفتند عموفریدون و این عنوان تا آخر روی من ماند.»<ref name=":0">آرشیو اسناد و اطلاعات مؤسسه پیام آزادگان، طرح حماسه</ref> </blockquote>ازآنجایی‌که فریدون بیاتی جزو زحمتکشان [[اردوگاه]] بود، به [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]] نیز معروف شده بود، او می‌گفت: <blockquote>«اوضاع نظافت اردوگاه خیلی خراب بود. واقعاً در هر حمامی‌كه پا می‌گذاشتیم تا مچ پایمان می‌رفت توی كثافت؛ چون تمام فاضلاب‌ها گرفته بود. بوی ناجوری ازداخل حمام و [[توالت]] می‌آمد، ولی ما آنجا كار می‌كردیم عین خیالمان نبود. بعضی وقت‌ها سرباز عراقی می‌آمد و سرپست مشروب می‌خورد و شیشه مشروب را در می‌انداخت در فاضلاب و راه آن گرفته می‌شد. ما می‌خواستیم شیشه‌ها را دربیاوریم، چقدر دست‌هایمان بریده می‌شد. حاج آقا ابوترابی یك روز آمد داخل اتاقمان و دید دست دوسه ‌نفرمان پانسمان شده است، به دست‌های ما بوسه می‌زد و می‌گفت من افتخار می‌كنم این دست‌ها را می‌بوسم.» <ref name=":0" />

«برنامه‌های زیادی داشتم برای آسایشگاه، یکیش نظافت عمومی بود، هرچندروز یك‌بار، تمام وسایلمان را بیرون می‌ریختیم و در و دیوار رو آب می‌گرفتیم و می‌شستیم. تا نصفه‌های شب‌ بیدار می‌موندم و همه چی رو زیرنظر داشتم، مثل یک پدر. بعدازمدتی بچه‌ها تصمیم گرفتند صدایم کنند «عمو فریدون» شهردار. وقتی شدم عمو فریدونِ بچه‌ها، دیگه كسی منو سرِ كار استوار صدا نمی‌كرد.

ممنوعیت و محرومیت فراوان بود، اما تصمیم گرفتیم زندگی رو به اردوگاه برگردونیم تا بچه‌ها بتونن دوام بیارن، از درست کردن باغچه تا صنایع‌دستی و کاردستی و گلدوزی تا درست‌کردن مکانی پنهانی برای تمرینات ورزشی، قرآنی، نمایشی و ... من كه علاقه زیادی به قرائت قرآن با صوت داشتم، تصمیم گرفتم وقت تمرین دلم رو به دریا بزنم و سر تمرین حاضر بشم، هرچه باداباد .این شد که یه روز رفتم پیش بچه‌ها، اما از بخت بد اون خلفِ ناخلف (سرباز عراقی) منو دید و مچم رو گرفت. نتیجه‌اش این شد که عزلم کردن و پست شهرداری اردوگاه رو از دست دادم، اما باز هم عمو فریدونِ بچه‌ها بودم و پست شهرداری اردوگاه همین‌طور تو پرونده من باقی موند<ref>سالمی‌نژاد، عبد الرضا (1389). [[شهردار اردوگاه(کتاب)|شهردار اردوگاه]]. تهران: پیام آزادگان.</ref>.»</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه]]

* [[شهردار اردوگاه(کتاب)]]

== کتابشناسی ==

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 13

2024-04-17T22:32:27Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
بزرگمهرنژاد، فتحعلی (1392). پهلوانان ایل احساس (از جماران تا الرمادی). سی‌سخت: فرهنگ مانا، صص 86-127.

جلیلی، مریم (1393). روایت صبر. تبریز: 31 عاشورا، صص150–257.

جوادی‌قوزلو، سیده‌صغری (1397). اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است. اردبیل: خط هشت، صص 83 و 98-103 و 155-156.

حاتمی، فاطمه‌زهرا (1393). [[برای عاطفه(کتاب)|برای عاطفه]]. تهران: پیام آزادگان، صص 199-231.

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 90-91 و 104-106.

ذکریایی، مریم‌سادات (1390). هفت‌سین روی خاک. ساری: ساری، صص 44-54 و 83-86.

سلمانی‌لطف‌آبادی، عیسی و جالی‌شم‌آبادی، محمد (1387). روایت سنگرسازان 3. مشهد: سلمان، صص 32-86 و 103-105.

صداقت، علیرضا (1392). نمازهای بی‌وضو. قم: هدی، صص 395-453.

عزیزیان، محمدتقی (1398). سلول‌های انفرادی (ج 1). خرم‌آباد: پراکنده، صص 27-32 و 46-47.

قلعه‌قوند، فرزانه (1399). [[هفت خوان]]. تهران: پیام آزادگان، صص 123-179.

کرکی، عبدالحسین (1377). در پنجه گرگ، اهواز: مؤسسه فرهنگی آیات، صص 16- 219.

مظهرصفاری، مجید (1397). 40 رزمنده. تهران: صریر، صص50 و 52 و 53.

همتی، محمدعلی (1396). سال‌های بی‌ستاره. یزد: خط‌شکن، صص 195-211.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه رمادی 13]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 13]]
[[رده:اردوگاه رمادی 13]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4

2024-04-17T22:23:52Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل. تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 4]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2

2024-04-17T22:23:13Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281.

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4.

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 2]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2]]
[[رده:اردوگاه موصل 2]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 1

2024-04-17T22:22:00Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسدی، غفور (1387). سه فصل استقامت''.'' تهران: شاهد، صص 31-71 و 95-104 و 110-115 و 135-140، موصل 1

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

حمیدی، احد (1382). زندگی در اسارت''.'' تبریز: [[ستاد رسیدگی به امور آزادگان]] آذربایجان‌شرقی، صص 25-50، موصل 1

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: نمایندگی ولی فقیه، صص 11-12 و 51-52 و 77 و 119 و 143، موصل 1 .

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 1]]

* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 1]]
[[رده:اردوگاه موصل 1]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2

2024-04-17T22:19:01Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281.

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4.

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). [[اردوگاه موصل 3]] (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 2]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2]]
[[رده:اردوگاه موصل 2]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 3

2024-04-17T22:16:19Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). اردوگاه موصل 3 (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 3]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 3]]
[[رده:اردوگاه موصل 3]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4

2024-04-17T22:13:53Z

A-hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). [[اردوگاه موصل 3]] (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل. تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 4]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4

2024-04-17T22:13:23Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). [[اردوگاه موصل 3]] (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 4]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه موصل 4]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 3

2024-04-17T22:09:54Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسدی، غفور (1387). سه فصل استقامت''.'' تهران: شاهد، صص 31-71 و 95-104 و 110-115 و 135-140، موصل 1

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

حمیدی، احد (1382). زندگی در اسارت''.'' تبریز: [[ستاد رسیدگی به امور آزادگان]] آذربایجان‌شرقی، صص 25-50، موصل 1

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: نمایندگی ولی فقیه، صص 11-12 و 51-52 و 77 و 119 و 143، موصل 1 .

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D8%A8%D8%B1%20%D9%81%DB%8C%D8%A7%D8%B6(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) ابر فیاض]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). اردوگاه موصل 3 (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 3]]؛ [[دانشنامه آزادگان]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2

2024-04-17T22:09:11Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسدی، غفور (1387). سه فصل استقامت''.'' تهران: شاهد، صص 31-71 و 95-104 و 110-115 و 135-140، موصل 1

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

حمیدی، احد (1382). زندگی در اسارت''.'' تبریز: [[ستاد رسیدگی به امور آزادگان]] آذربایجان‌شرقی، صص 25-50، موصل 1

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: نمایندگی ولی فقیه، صص 11-12 و 51-52 و 77 و 119 و 143، موصل 1 .

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D8%A8%D8%B1%20%D9%81%DB%8C%D8%A7%D8%B6(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8) ابر فیاض]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). [[اردوگاه موصل 3]] (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 2]]؛ [[دانشنامه آزادگان]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 1

2024-04-17T22:08:37Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
آبسالان، منوچهر (1396). رؤیای صادق''.'' ایلام: سوره‌های عشق، صص 89-105 و 106-143.

آغازی، عبدالرحمان (1389). پرواز در قفس''.'' قم: هدی، صص 26-56 و 73-96.

ابوالحسنی‌ترقی، مهدی (1394). از میمک تا آنسوی مجنون. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 157-167 و 172-175.

اختری، مقصود (1373). فرصتی برای مکاشفه''.'' تهران: وزارت جهاد سازندگی، صص 9-26 و 89-113.

اسدی، غفور (1387). سه فصل استقامت''.'' تهران: شاهد، صص 31-71 و 95-104 و 110-115 و 135-140، موصل 1

اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی (جلد اول و دوم)

افشاری‌فرکی، داود (1371). بعد از بهار''.'' تهران: حوزه هنری، صص 35-41 و 47-59.

انصاری، فرانک (1401). لیلای مجنون. اردبیل: خط هشت، صص 93-160.

بازرگانی، سیده مریم (1398). گم‌شده دره سبز. تهران: سوره مهر، صص 39-210.

بختیاری‌دانشور، داود (1387). زندگی در مه. تهران: سوره مهر، صص 24-35 و 35-54 و 54-60 و 74-95، موصل 1، 2 و 3.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 118-122.

جلوداری، محمدعلی (1394). خاطرات آزاده سرافراز. کرج: نارین رسانه، صص 81-282.

حمیدی، احد (1382). زندگی در اسارت''.'' تبریز: [[ستاد رسیدگی به امور آزادگان]] آذربایجان‌شرقی، صص 25-50، موصل 1

خجسته، امیر (1388). 2888 روز آنسوی فرات''.'' تهران: شاهد، صص 37-55 و 55-131.

رازبان، علیرضا (1399). سرشت و شرنوشت. تهران: فرهوش، صص 199-305.

رضائی، صحرا (1400). راز شرق دجله. زنجان: غواص، صص 157-188 .

رضایی، مرتضی (1370). ''آخرین دیده‌بانی،'' تهران: حوزه هنری، ص 80، موصل 4 و صص 80-103، موصل 2.

رضوی‌نیا، محمدعلی (1381). رزمنده مهاجر''.'' قم: نسیم حیات، صص 39-42 و 42- 99.

رودباری، مریم (1393). سرزمین مادری''.'' تهران: راد نواندیش، صص 35-75 و 76-77 و 77-102.

رئیسی، رضا (1376). اسیر شماره 0339''.''تهران: حوزه هنری، صص ص 49-63 و ص66-69'''.'''

سرلک، علی‌محمد (1400). تپانچه‌های بی‌صدا. تهران: مهرکلام، صص 52-64

سرمستانی، جمشید (1402). غروب هشتم اسفند''.'' تهران: پیام آزادگان ص 109-133

سلطانی، مرتضی (1386). اهتزاز در زنجیر. تهران: ایران سبز، صص 65-203، موصل 3.

سیفی، مهسا (1396). دیوارهای سنگی''.''تهران: صریر، صص 40-54 و 71-93 و 125-126.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: نمایندگی ولی فقیه، صص 11-12 و 51-52 و 77 و 119 و 143، موصل 1 .

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید''.'' تهران: سوره مهر، صص 215-228 و 229-233 و 235-281

ضیایی، محمدعلی (1392). روزهای ارغوانی. ارومیه: کتاب خوبان، صص 113-189

عبدالحسینی، سهیلا (1398). خداحافظ آقای رئیس. تهران: پیام آزادگان، صص 37- 328

عسگری، حسین (1381). بازگشت پرستوها''.'' قم: نجبا، صص 28-162

علی‌حسینی، ابوالقاسم (1373). سال‌های سخت اسارت''.'' تهران: حوزه هنری، صص 21-48 و 124-146، موصل 1، 2، 3 و 4

علیدوست (قزوینی)، علی (1385). [[ابر فیاض(کتاب)|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان.

غفاری، حسین (1399). سفیر پایداری. قم: محمد و آل محمد(ص)، صص 14-17 و 21-35 و 37-49 و 71 و 72 و 86 و 87.

فتاحی تختگاهی، حیدر (1386). آینه اسارت. تهران: نشر شاهد، صص 49-119، موصل 1 و صص 121-126، موصل 4.

فردوسیان، مهرداد (1402). جواهری در گونی. تهران: پیام آزادگان، صص 129-396.

قشمی، سیداحمد (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: پیام آزادگان، صص 46-257، موصل 4 .

کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. تهران: سوره مهر.

گرامی، اسدالله (1397). [[لبخند گمشده]]. تهران: پیام آزادگان.

گودرزی، داود (1392). راه رفتن کلاغ. اهواز: معتبر، صص 7-128.

محمدی، حمید (1369). [[اردوگاه موصل 3]] (4 جدید)''.'' تهران: سوره مهر.

مومنی‌مهر، نسرین (1400) سلول افضلیه. تهران: سازمان اسناد و مدارک دفاع مقدس، موصل 1 و 2.

ناطق، ساسان (1386). پشت میدان نبرد. تهران: سوره مهر، صص 73-138 و 144-210.

نفر، سعید (1396). خوابی که تعبیر شد''.'' تهران: سمیع، صص 61- 244 و 245-255 و 257-268.

نوری، حسن (1403). کنارهای جنوب. تهران: پیام آزادگان.

نوروزی، حامد، محترمی، ریحانه (1401). درمانگر موصل. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع‌مقدس، 154-153 و 313-161.

نیری، حسین (1386). بزرگمرد کوچک''.'' تهران: سوره مهر، صص 67-70 و 70-133 و 134-140، موصل 4

نیری، حسین (1388). [[فرار]] از موصل، تهران: سوره مهر، صص 43-128 .

نوری‌زاده، راضیه (1392). برگی از خاطرات اسارت. دزفول: اهورا قلم، صص 21-25 و 55 و 56.

== نیز نگاه کنید به ==
[[اردوگاه موصل 1]]؛

[[آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 2]]

[[آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 3]]

[[آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه موصل 4]]

[[دانشنامه آزادگان]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه بعقوبه

2024-04-17T21:56:49Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
شاه‌محمدی، حجت (1390). [[چه كسی قشقره‌ها را می‌کُشد؟|چه کسی قشقره‌ها را می‌کشد]]. تهران: سوره مهر، صص 131-284.

فیاضی، میرعمادالدین (1391). وطن سپرده به عشق. تهران: سوره مهر، صص 124-140 و 152-169.

منتظرین، سیدحسن (1396). نهال‌های برومند. قم: شهید کاظمی، صص 114-121 و 212-213 و 326-327.

نوراللهی، نورالدین (1399). اردوگاه‌های ابری 1. ایلام: سوره‌های عشق، صص 24-64 و 90-103 و 188-193.

نوراللهی، نورالدین(1386). ساعت به وقت بغداد (ج 1). تهران: شاهد، صص 3-20 و 47-55 و 111 و 113.

یزدیان، محمدرضا (1398). صدوهفتادوششمین غواص. مشهد: ستاره‌ها، صص 258-269 و 283- 287.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه بعقوبه]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه بعقوبه]]
[[رده:اردوگاه بعقوبه]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه 17(نهروان)

2024-04-17T21:53:22Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
بنشاخته (سجادیان)، مجید (1387). مهمان فشنگ‌های جنگی. تهران: سوره مهر، صص 155-172.

جوادی‌قوزلو، سیده‌صغری (1397). اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است''.'' اردبیل: خط هشت، صص 183-191.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل''.'' تهران: قرارگاه مقدم نیروی زمینی سپاه در جنوب، صص 45-46 و 72-73 و 101 و 173 .

عبدالحسین‌نژاد، یعقوب (1392). اردوگاه نهروان. تهران: شاهد، صص 44-64.

فاضلی شهربابکی، افسر (1395). بچه‌های حاج قاسم. تهران: فاتحان، صص 356-378.

یاحسینی، قاسم (1387). مهمان فشنگ‌های جنگی. تهران: سوره مهر، صص 152-172.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه 17(نهروان)]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه 17(نهروان)]]
[[رده:اردوگاه 17(نهروان)]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه الانبار

2024-04-17T21:50:08Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
ابراهیمی، عباس، رضایی، مرتضی (1370). آخرین دیده‌بانی. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، صص 18-53.

احمدزاده، آرزو (1388). روزهای بلند انتظار. تهران: شاهد، صص 21-67.

اسلام‌پناه، الهام (1394). ما و آنها. کرمان: گرا، صص 57 و 59 و 175 و 176 و 194 و 195 و 198 و 200.

اعظمی، محمدعلی (1397). اسارت سید''.'' تهران: مرکز انتشارات راهبردی نهاجا، صص 18-21.

امور ایثارگران شرکت ملی گاز ایران (1387). چوپان فداکار. تهران: هزار برگ.

بخشی، محسن (1398). حبانه. قم: فرشتگان فردا، صص 62-72 و 75-162 و165-173.

تاج‌زاده، سیدحسین (1375). آسمان فکه. تهران: سوره مهر، صص 11-89.

جلیلی، مریم (1393). روایت صبر. تبریز: 31 عاشورا، صص 187 و 197 و 220 و 223.

چگینی، مریم (1401). وقتی خوابم تعبیر شد. تهران: سرو، صص 91-145.

حمایت‌خواه‌جهرمی، مهدی (1393). سال‌های خاکستری. قم: وثوق، صص 34-52.

رحیمی، میثم (1402) تکه‌های کوچک سیب. تهران: پیام آزادگان صص 135-273.

زارعی، رمضانعلی (1392). شب‌های بی‌آسمان''.'' شیراز: آسمان هشتم، صص 39-172.

زهرایی، سیدجمال (1399). [[الفبای اسارت]]. تهران: پیام آزادگان.

شانکی، مریم (1375). چشم در چشم‌ آنان. تهران: دفتر [[ادبیات و هنر]] مقاومت، صص 101-134.

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: نمایندگی ولی فقیه نیروی زمینی، صص 17-18 و80 و 93 و .21.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید. تهران: سوره مهر، صص 173-214.

طیبی، مرتضی (1373). در تهاجم باد. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، صص 162-163 و 16-39.

عباس‌‌نژاد، امیرمحمد (1395). شبیه دیوارها. قم: مجد اسلام، صص 134-194.

عباس‌نژاد، امیرمحمد (1401). کوپه مطرب‌ها، قم: خط مقدم، صص 27-109.

علامیان، سعید (1391). در راه. تهران: چاپ و نشر بین‌الملل، صص 143-235 و 324-330.

غیاثیان، سعید (1391). وقتی‌ خدا به‌ من ‌خیره ‌شد. همدان: آل احمد(ع)، صص 184-291.

فراهانی، مهدی (1375). شورش در اردوگاه مرگ. تهران: سوره مهر، صص 33-63.

فرهنگ‌اصلاحی، حسین، گلابی، مهدی، کهن، غلامحسین (1397). اردوگاه [[عنبر]]. تهران: سوره مهر، ص 66.

قبادی، محمد (1401). خلبان صدیق''.'' تهران: سرو، صص 290-350.

کاظمی، محسن (1386). شب‌های بی‌مهتاب. تهران: سوره مهر، صص 94-125.

کرمی، حسین (1389). اردوگاه سوم. تهران: پیام آزادگان، صص 9-222.

کرمی، حسین (1396). دانه‌های انار. تهران: سوره مهر، صص 166-541.

کرمی، حسین(1400). یک‌سه‌هزارم. تهران: پیام آزادگان.

کریمی، مظاهر (1396). چه کسی به جای من دفن شد. اصفهان: ستارگان درخشان، صص 173-272.

منتظرین، سیدحسن (1396). نهال‌های برومند. قم: شهید کاظمی، صص 25 و 141 و 176 و 177.

موسیوند، منوچهر و زینب عسگری (1399). رمادیه. البرز: حنظله، صص 38-90.

ولایتی، محمدنقی (1397). 1+5 در میسان. شهریار: شبنما، صص 157- 205.

یزدانی، کرامت (1401). ارشد سلطنتی. تهران: پیام آزادگان، صص 292-355.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه الانبار]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه الانبار]]
[[رده:اردوگاه الانبار]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 10

2024-04-17T21:42:23Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
حسین‌پور، امیر (1392). از سوباتان تا رمادیه. تهران: سوره مهر، صص 103-162.

حسینیا، احمد (1384). کوچه مرگ. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص 67.

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 79-82 و 114-141.

دفتر [[ادبیات و هنر]] [[مقاومت]] (1372). غروب غربت. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، صص 12-15 و 211-213 و ...

رضایی‌راد، نورالدین (1391). عروج به سماوات از [[استخبارات]] عراق. تهران: گنجینه یاد، صص 80-88 و 90-95 و 96-109 و 113-112 و 115-120.

شاه‌مرادیان، زینب (1399). روزگار اسارت. ایلام: جوهر حیات، (اردوگاه‌های 9 و 10).

شفیعی‌نیا، پروانه (1396). غروب زرد خورشید. همدان: اقلیم دانش، صص 183-259.

طیبی، مرتضی (1373). در تهاجم باد. تهران: حوزه هنری، صص 81-99.

عاکف، سعید (1387). نسیم تقدیر. مشهد مقدس: ملک اعظم، صص 100-239.

علیزاده، محمد (1393). ما می‌مانیم و خاطره می‌شویم. تهران: سوره مهر، صص 159-258.

غفاری، حسین (1400). زخم‌های نشمرده. تهران: سوره مهر، صص75-94 و 108-126 و 186-194.

غیاثیان، سیدسعید (1391). وقتی ‌خدا به ‌من خیره ‌شد. همدان: آل احمد، صص 169-179.

محمدی‌مظفر، علیرضا (1399). سلام آقا سید. تهران: سوره مهر، صص 105-140.

میرزازاده‌حسینی، سیدرضا (1374). رهایی در فکه. تهران: حوزه هنری (رمادی 9 و 10).

ناطق، ساسان (1385). سربازان چکمه‌پوش. تهران: سوره مهر، صص 65-73.

نوراللهی، نورالدین (1386). ساعت به وقت بغداد (ج اول).تهران: شاهد، صص 3-20، 115-119، 121-131 و ...

نور اللهی، نورالدین(1386). ساعت به وقت بغداد (ج دوم). تهران: شاهد، صص 11-18 و ...

نوراللهی، نورالدین (1399). اردوگاه‌های ابری، ج 1. ایلام: سوره‌های عشق، صص 48-62 و 196-215.

هاشمی، سیدولی و محمدرضا مبارکی (1388). بچه‌های قاف. مازندران: نماشون، صص 118-123 و 218-221 و ...

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه رمادی 10]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 10]]
[[رده:اردوگاه رمادی 10]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 3

2024-04-17T21:37:10Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
ابراهیمی‌نسب، محمد (1388). نبرد بی‌امان. یزد: علم نوین، (رمادی 2 و 3)

احمدپور، شهاب (1397). پی.دبلیو. تهران: سوره مهر، صص 123-144 و 147-236

بصری، سیدمحمدعلی (1403). زمستان می‌گذرد. تهران انتشارات پیام آزادگان، صص 245-346

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 64-67

امامی، اسماعیل و مریم احدپور (1390). ساعت 1:25 شب به وقت بغداد. تهران: سوره مهر، صص 74-120

حاتمی، فاطمه‌زهرا (1393). برای عاطفه''.'' تهران: پیام آزادگان، صص 44-140

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندرترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 95-99

خاجی، علی (1391). ''[[شرح قفس(کتاب)|شرح قفص]]''. تهران: پیام آزادگان.

سالمی‌نژاد، عبدالرّضا (1389). [[دانستنی های آزادگان(کتاب)|دانستنی‌های آزادگان]]''.'' تهران: پیام آزادگان.

شاه‌مرادیان، زینب (1399). روزگار اسارت. ایلام: جوهر حیات، (رمادی 9 و 10).

عبداللهی، سرافراز (1393). زخم عشق''.'' تهران: پیام آزادگان، صص 69-163 و 189-192 و 205 و ...

عرب‌عامری، یارمحمد (1386). رمادی 9. تهران: شاهد.

عیسی‌مراد، ابوالقاسم (1382). سفیران دربن''د.'' تهران: پیام آزادگان، صص 27-117.

فیاضی، میرعمادالدین (1391). روزهای بی‌تقویم. تهران: سوره مهر، صص 37-50.

کرمی، پریسا (1399). ''[[کمپ 9]].'' تهران: صریر، صص 54-100.

کمیلی، غلامحسین (1381). در بوته آزمایش. مشهد: جلیل، صص 41-55.

محمودی‌مظفر، علیرضا (1399). سلام آقا سید''.'' تهران: سوره مهر، صص 140-408.

میرزازاده‌حسینی، سیدرضا (1374). رهایی در فکه''.'' تهران: حوزه هنری (رمادی 9 و 10).

میرسید، سیده‌فهیمه (1397). ربیع تا ربیع''.'' تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص 181-185.

نسایی، غلامعلی (1390). قاموس کمین''.'' تهران: عماد فردا، صص 144-149.

نیسانی، عفت (1402). سافر. تهران:مؤسسه کجاوه سخن سوره مهر، صص 36-152.

یاحسینی، سیدقاسم (1380). پنهان زیر باران. تهران: سوره مهر، صص 355-372.

یزدانی، کرامت (1401). ارشد سلطنتی''.'' تهران: پیام آزادگان، صص 223-291.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه رمادی 3]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 3]]
[[رده:اردوگاه رمادی 3]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 2

2024-04-17T21:31:05Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
ابراهیمی‌نسب، محمد (1388). نبرد بی‌امان. یزد: علم نوین، (رمادی 2 و 3).

بصری، سیدمحمدعلی (1403). زمستان می‌گذرد. تهران انتشارات پیام آزادگان، صص 347-436.

حاتمی، فاطمه‌زهرا (1393). [[برای عاطفه(کتاب)|برای عاطفه]]. تهران: پیام آزادگان، صص 143-199.

حمیدی‌کندول، احد (1398). شب‌های بدون ماه. کرمان: امید کویر، صص 85-197.

سرمستانی، جمشید (1402) غروب هشتم اسفند. تهران: پیام آزادگان، صص 352-137.

شیدا، مریم (1400). باران تشنه. تهران: روایت فتح، صص 122-135 و 138-160.

طریقی، معصومه (1388). تا صبح رهایی. تبریز: یاس نبی، صص 53-95 .

عباس‌نژاد، امیرمحمد (1401). کوپه مطرب‌ه''ا.'' قم: خط مقدم، صص161-257.

عبداللهی، سرافراز (1387). کمپ 7.تهران: پیک سبحان، صص 41-127.

عبداللهی، سرافراز (1393). [[زخم عشق(کتاب)|زخم عشق]]. تهران: پیام آزادگان، صص 171-187 و 193-204.

کمالی‌پور، یحیی (1381). سلول سرد. کرمان: شاه‌بیت، صص 24-63.

کمیلی، غلامحسین (1381). در بوته آزمایش. مشهد: جلیل، صص 55-132.

محمدی‌نیکچه، عبدالله (1390). وضو با خاک. تهران: بنیاد شهید، صص 93-177.

محمدی نیکچه، عبدالله(1396). داستان اسارت. اردبیل: خط هشت، صص 116-311

منتظرین، سیدحسن (1396). نهال‌های برومند. قم: شهید کاظمی (همه اردوگاه‌های رمادی).

میرسید، سیده‌فهیمه (1397). ربیع تا ربیع. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص 181-185.

ناطق، ساسان (1385). خلیل در آتش. تهران: صریر، (رمادی 6 و 7).

هاشمی، سیدولی (1398). زیر نور مهتاب. تهران: سوره مهر، صص113-187.

یاحسینی، سیدقاسم (1380). پنهان زیر باران. تهران: سوره مهر، صص 385-406 و 429-460.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه رمادی 2]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 2]]
[[رده:اردوگاه رمادی 2]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 1

2024-04-17T21:24:36Z

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «{| class="wikitable" |کتاب های منتشر شده |- |فیلم های تهیه شده |- |مصاحبه های انجام شده با اسرا(در ایران) |- |ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از اردوگاه |- | |} === کتاب های منتشر شده === اسدی‌غفور، احمد (1399). سه فصل استقامت. تهران: شاهد، صص 116-134 و 141-147. افشین‌پور، ع...» ایجاد کرد

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از اردوگاه
|-
|
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اسدی‌غفور، احمد (1399). سه فصل استقامت. تهران: شاهد، صص 116-134 و 141-147.

افشین‌پور، عبدالامیر (1389). شن‌های سرخ تکریت.تهران: سوره مهر، صص 73–159.

بخشی، محسن (1398). حبانه''.'' قم: فرشتگان فردا، صص 25-61 و 73-75 .

بصری، سیدمحمدعلی (1403). زمستان می‌گذرد. تهران انتشارات پیام آزادگان، صص 437-470.

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص47-49 و 84-86.

حاجی‌عباس‌اوغلی، حسن (1401). چند وجب جای خالی. تهران: پیام آزادگان، صص 59-77.

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 75-77.

دوست‌کامی، فاطمه (1395). [[سرباز کوچک امام]]. تهران: پیام آزادگان، صص 171–188.

رکنی، سیدکاظم (1389). دست بالای دست''.''قم: ابتکار دانش، صص 73-198.

سازمان [[آموزش]] و پرورش استان اردبیل (1386). سبک باران فرهنگ آزادگی. اردبیل: باغ رضوان، صص 36 و 45-46 و 63-65 و 74-75.

سالمی‌نژاد، عبدالرضا (1389). [[دانستنی های آزادگان(کتاب)|دانستنی‌های آزادگان]]. تهران: پیام آزادگان.

شمشیرگرها، محبوبه (1396). چه کسی لباس مرا پوشید. تهران: سوره مهر، صص 301-388.

طاهرنژاد، امید (1397). پروانه‌ها در شعله‌های آتش. شهریار: شبنما، صص 163-189.

طیبی، مرتضی (1373). در تهاجم باد. تهران: حوزه هنری، صص 209-217.

فتاحی‌تختگاهی، حیدر (1386). آیینه اسارت. تهران: شاهد.

فیاضی، میرعماد (1391). سنگر و بیگانه. تهران: سوره مهر.

کاظمی، محسن (1386). شب‌های بی‌مهتاب''.'' تهران: سوره مهر، 94-125.

کاوسی، رمضانعلی (1399). بامداد روز شانزدهم. تهران: شاهد، صص 111-206 و 267–308.

منتظرین، سیدحسن (1398). تلخ و شیرین در اسارت. قم: شهید کاظمی، صص 12-13 و 50-51.

میرسید، سیده‌فهیمه (1397). ربیع تا ربیع. تهران: بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص 186-222.

ناطق، ساسان (1385). خلیل در آتش. تهران: صریر، رمادی 6 و 7.

نوری، حسن (1393). [[سه هزار روز در اسارت]]''.'' تهران: پیام آزادگان.

نیّری، حسین (1387). ''[[اسیر کوچک]].'' تهران: سورۀ مهر .

هاشمی، سیدولی (1398). زیر نور مهتاب. تهران: سوره مهر، صص 165 و 187-202.

یاحسینی، سیدقاسم (1380). پنهان زیر باران.تهران: سوره مهر، صص 373-385 و 407-427.

یوسف‌زاده، احمد (1392). [[آن بیست و سه نفر|آن بیست‌وسه نفر]]. تهران: سوره مهر، صص 215-318.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه رمادی 1]]

* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه رمادی 1]]
[[رده:اردوگاه رمادی 1]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 20

2024-04-17T21:14:18Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
رجایی، رزیتا (1392). خانه هزار فرسنگ از ما دور بود. تهران: سوره مهر، صص 58-86.

شکیب‌زاده، حسن (1388). سپیده صبح. قزوین: اندیشه وزین، صص 123-165.

معروفی، حسین (1395). بچه‌های حاج قاسم. تهران: فاتحان، صص 378-435.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 20]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 20]]
[[رده:اردوگاه تکریت 20]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 19

2024-04-17T21:11:30Z

A-hamidian: /* کتاب های منتشر شده */

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

== کتاب های منتشر شده ==
جعفری، مجتبی (1386). جهنم تکریت'''.''' تهران: سوره مهر.

جهانفر، رضا و فهیمه کرمی (1396). گذر از طوفان حوادث. تهران: آتشبار، صص 345-380 و 387-406 و 421-436 .

دفتر تحقیق و پژوهش نزاجا (1376). یادگار غربت. تهران: اداره عقیدتی سیاسی نیروی زمینی ارتش، صص 32-35 و 78-81 و 93-95.

رضازاده، میلاد (1395). سی‌وشش دقیقه عصر. تهران: سوره مهر، صص 242-248.

کرمانی‌زاده، عین‌الله (1389). جنگ و اسارت. تهران: ایران سبز، صص 53-86.

منصوربیگی، ثریا (1400). از [[مقاومت]] تا رهایی یاسین سجن. تهران: سوره سبز، صص 217-220 و 223-234 و 247-305.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 19]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 19]]
[[رده:اردوگاه تکریت 19]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 19

2024-04-17T21:10:56Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

== کتاب های منتشر شده ==
جعفری، مجتبی (1386). جهنم تکریت'''.''' تهران: سوره مهر.

جهانفر، رضا و فهیمه کرمی (1396). گذر از طوفان حوادث. تهران: آتشبار، صص 345-380 و 387-406 و 421-436 .

دفتر تحقیق و پژوهش نزاجا (1376). یادگار غربت، تهران: اداره عقیدتی سیاسی نیروی زمینی ارتش، صص 32-35 و 78-81 و 93-95.

رضازاده، میلاد (1395). سی‌وشش دقیقه عصر. تهران: سوره مهر، صص 242-248.

کرمانی‌زاده، عین‌الله (1389). جنگ و اسارت. تهران: ایران سبز، صص 53-86.

منصوربیگی، ثریا (1400). از [[مقاومت]] تا رهایی یاسین سجن. تهران: سوره سبز، صص 217-220 و 223-234 و 247-305.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 19]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 19]]
[[رده:اردوگاه تکریت 19]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 17

2024-04-17T21:07:55Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
بصری، سیدمحمدعلی (1403). زمستان می‌گذرد. تهران انتشارات پیام آزادگان، صص 471-506.

حاتمی، فاطمه‌زهرا (1393). [[برای عاطفه(کتاب)|برای عاطفه]]. تهران: پیام آزادگان، صص 237-274.

عاکف، سعید (1393). نسیم تقدیر. مشهد: ملک اعظم.

عبداللهی، سرفراز (1393). [[زخم عشق(کتاب)|زخم عشق]]. تهران: پیام آزادگان، صص 233-287.

عبداللهی، سرافراز(1384). قنوت در قفس. قم: نسیم حیات.

یاحسینی، سیدقاسم (1387). مهمان فشنگ‌های جنگی. تهران: سوره مهر.

یزدانی، کرامت (1401). ارشد سلطنتی. تهران: پیام آزادگان، صص 352-393.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 17]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 17]]
[[رده:اردوگاه تکریت 17]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 16

2024-04-17T21:03:27Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
احمدپور، شهاب (1393). بی‌قراری. تهران: سوره مهر، صص 45-111

اسلام‌پناه، الهام (1394). ما و آنها. کرمان: گرا

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 25-27

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، ص 65

دولت‌نژاد، ایرج (1395). خاکریزهای طلایی. تهران: سوره مهر، صص 59-110 و 131-139

روزبه، بابک (1400). من 15 ساله بودم''.'' تهرانک صریر، صص58-59

سلیمی، مهدیه (1401). آن روزها.... زنجان: غواص، صص 133-141

شاه‌رضایی، محسن (1371). بشنو از دل. تهران: معاونت تبلیغات و انتشارات نمایندگی ولی فقیه در نیروی زمینی، صص 48 و 74 و 88 و 115-116 و 174

شکیب‌زاده، حسن (1388). سپیده صبح. قزوین: اندیشه وزین، صص 63-122

مظهرصفاری، مجید (1397). 40 رزمنده. تهران: صریر، صص 100، 120–123

مهدوی، سیدمحمود (1395). چله‌نشینی. تهران: سوره مهر، صص 57-58 و 79-80 و 85-95 و 99-112 و 114-115 و 117-120

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 16]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 16]]
[[رده:اردوگاه تکریت 16]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 15

2024-04-17T20:59:39Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
احمدزاده، میکائیل (1388). [[اردوگاه 15 تکریت]]. تهران: شاهد

ناطق، ساسان (1395). سیّد آسایشگاه 15'''''.''''' تهران: سورۀ مهر، صص 99-194

رجایی، رزیتا (1392). جواب سرهنگ یک کلمه بود نه. تهران: سوره مهر، ص 103

عبدالملکی، صفر (1402). مثل صفحه شطرنج''.'' تهران: پیام آزادگان، ص 466-281

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 15]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 15]]
[[رده:اردوگاه تکریت 15]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 14

2024-04-17T20:54:08Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از اردوگاه
|-
|
|}
'''کتاب های منتشر شده'''

احمدپور، شهاب (1391). ایستادن زیر مرگ. تهران: سوره مهر، صص 154-161

احمد پور، شهاب(1392). جمعاً 10 سال و 39 روز. تهران: سوره مهر، صص 115-142

بیات‌تبار، مریم (1392). پشت تپه‌های ماهور. قم: هدی

سنچولی‌پردل، محسن (1390). 133 نفر. تهران: سوره مهر، صص 67-112

فیاضی، میرعمادالدین (1391). روزهای بی‌تقویم. تهران: سوره مهر، صص 85-121

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 14]]

* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 14]]
[[رده:اردوگاه تکریت 14]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 14

2024-04-17T20:48:48Z

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «'''کتاب های منتشر شده''' احمدپور، شهاب (1391). ایستادن زیر مرگ، تهران: سورة مهر، صص 154-161 ___ (1392). جمعاً 10 سال و 39 روز، تهران: سورة مهر، صص 115-142 بیات‌تبار، مریم (1392). پشت تپه‌های ماهور، قم: هدی سنچولی‌پردل، محسن (1390). 133 نفر، تهران: سورة مهر، صص 67-112 فیاض...» ایجاد کرد

'''کتاب های منتشر شده'''

احمدپور، شهاب (1391). ایستادن زیر مرگ، تهران: سورة مهر، صص 154-161

___ (1392). جمعاً 10 سال و 39 روز، تهران: سورة مهر، صص 115-142

بیات‌تبار، مریم (1392). پشت تپه‌های ماهور، قم: هدی

سنچولی‌پردل، محسن (1390). 133 نفر، تهران: سورة مهر، صص 67-112

فیاضی، میرعمادالدین (1391). روزهای بی‌تقویم، تهران: سورة مهر، صص 85-121

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 12

2024-04-17T20:47:16Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اسلام‌پناه، الهام (1398'').'' زورکی خندیدیم. کرمان: امید کویر، صص 51-151

اعتصام، ابراهیم (1395). [[به سمت پرواز(کتاب)|به سمت پرواز]]. تهران: پیام آزادگان

اکبری، رحمت‌الله (1383). زخم غزال''.'' تهران: رسانش، صص 40-64

امیرسرداری، رضا (1375). شلمچه تا تکریت. تهران: حوزه هنری

بصیری، علیرضا (1390). تاب. اصفهان: فرهنگ مردم، صص 85-264

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 35-39 و 42 و 43 و 104-107

حیدری‌نسب، علیرضا (1383). اتاق پیامبران. قم: آل احمد.

حیدری نسب، علیرضا (1395). [[خاکریز دوازدهم(کتاب)|خاکریز دوازدهم]]''.'' تهران: پیام آزادگان

خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)|شرح قفص]]. تهران: پیام آزادگان

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 62-65 و 116-119

رحمانیان، عبدالمجید (1388). تنفس ممنوع. تهران: پیام آزادگان

رستمی، حمید (1402). تبعیدی‌ها. قم: حماسه یاران، صص 94-146

زاغیان، اصغر (1389). [[دوازدهمین اردوگاه(کتاب)|دوازدهمین اردوگاه]]. تهران: پیام آزادگان

سفرگر، حنانه (1390). زبان مادری صبر''.'' رشت: حرف نو، صص 43-44 و 53-54 و 63-64 و 92-93

سلیمی، مهدیه (1401). آن روزها...''.'' زنجان: غواص، صص 84-132 و 139 و 142-171

طیبی، بابک (1395). زنده‌رود در تکریت. قم: بنیاد فرهنگی شهید شیرازی، صص 47-193

عقیقی، احمد (1402). از ماه‌نشان تا تکریت. قم: وثوق، صص 273-306 و 317-320

غلامحسینی، یعقوبعلی (1387). خاطرات جنگ و اسارت. آمل: طالب‌آملی، صص 21-55 و 63-65

قربانی، مسعود (1399)''.'' [[دور از چشم صلیب]]''.'' تهران: پیام آزادگان

لطفی‌مهروئیه، موسی (1396). تو و جبهه''.'' قم: سبط‌ اکبر(ع)، صص 53-118

موسوی‌زاده، سیدشهاب‌الدین (1393). خاک داغ. تهران: سوره مهر، صص 164-193

مهرانی، عالیه (1388). زخم‌ها دهان باز می‌کنند. یزد: مفاخر، صص 62-107

نسایی، غلامعلی (1390). فانوس کمین''.'' تهران: عماد فردا، صص 83- 124

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 12]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 12

2024-04-17T20:45:33Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اسلام‌پناه، الهام (1398'').'' زورکی خندیدیم. کرمان: امید کویر، صص 51-151

اعتصام، ابراهیم (1395). به سمت پرواز. تهران: پیام آزادگان

اکبری، رحمت‌الله (1383). زخم غزال''.'' تهران: رسانش، صص 40-64

امیرسرداری، رضا (1375). شلمچه تا تکریت. تهران: حوزه هنری

بصیری، علیرضا (1390). تاب. اصفهان: فرهنگ مردم، صص 85-264

ترابی، زینب (1395). بازگشت ققنوس‌ها. گرگان: شهدای نینوا، صص 35-39 و 42 و 43 و 104-107

حیدری‌نسب، علیرضا (1383). اتاق پیامبران. قم: آل احمد.

حیدری نسب، علیرضا (1395). خاکریز دوازدهم''.'' تهران: پیام آزادگان

خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان

خارکوهی، محمدرضا (1401). خاطرات آزادگان شهرستان بندر ترکمن. گرگان: نورالشهدا، صص 62-65 و 116-119

رحمانیان، عبدالمجید (1388). تنفس ممنوع. تهران: پیام آزادگان

رستمی، حمید (1402). تبعیدی‌ها. قم: حماسه یاران، صص 94-146

زاغیان، اصغر (1389). دوازدهمین اردوگاه. تهران: پیام آزادگان

سفرگر، حنانه (1390). زبان مادری صبر''.'' رشت: حرف نو، صص 43-44 و 53-54 و 63-64 و 92-93

سلیمی، مهدیه (1401). آن روزها...''.'' زنجان: غواص، صص 84-132 و 139 و 142-171

طیبی، بابک (1395). زنده‌رود در تکریت. قم: بنیاد فرهنگی شهید شیرازی، صص 47-193

عقیقی، احمد (1402). از ماه‌نشان تا تکریت. قم: وثوق، صص 273-306 و 317-320

غلامحسینی، یعقوبعلی (1387). خاطرات جنگ و اسارت. آمل: طالب‌آملی، صص 21-55 و 63-65

قربانی، مسعود (1399)''.'' [[دور از چشم صلیب]]''.'' تهران: پیام آزادگان

لطفی‌مهروئیه، موسی (1396). تو و جبهه''.'' قم: سبط‌ اکبر(ع)، صص 53-118

موسوی‌زاده، سیدشهاب‌الدین (1393). خاک داغ. تهران: سوره مهر، صص 164-193

مهرانی، عالیه (1388). زخم‌ها دهان باز می‌کنند. یزد: مفاخر، صص 62-107

نسایی، غلامعلی (1390). فانوس کمین''.'' تهران: عماد فردا، صص 83- 124

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 12]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5

2024-04-17T20:38:23Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اعظمی، محمدعلی (1396). عقاب‌های رهیده از بند اسارت، (ج 1). تهران: مرکز انتشارات راهبردی نهاجا، صص 271-277

افشین‌پور، عبدالامیر (1388). شن‌های سرخ تکریت، تهران: سوره مهر، صص 251-414

پوربزرگ (وافی)، علیرضا (1389). ابومشاکل. تهران: سوره سبز، صص 182-250

چگینی، مریم (1401). وقتی خوابم تعبیر شد. تهران: سرو، صص 145-166

زهرایی، سیدجمال‌الدین (1391). اینجا اسارت است. تهران: یاران شاهد، صص 139-168

سرمستانی، جمشید (1402). ''غروب هشتم اسفند''. تهران: پیام آزادگان، صص 356-443

طحان‌نسب، تابنده (1385). منادیان سربلندی. قم: بخشایش، صص 26-42

قبادی، محمد (1401). خلبان صدیق. تهران: سرو، صص 350-420

کاظمی، محسن (1386). شب‌های مهتاب. تهران: سوره مهر

مهرنیا، احمد (1398). خلبان وارسته. تهران: سوره مهر، صص 189-202

نظرلو، مرضیه (1392). دوره درهای بسته. تهران: روایت فتح، صص 55-95

نوبرانی، امیر (1396). بی‌قرار. همدان: اقلیم دانش، صص 107-126 و 143-148

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 5]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5]]
[[رده:اردوگاه تکریت 5]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 11

2024-04-17T20:36:43Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
امینی، حسینعلی (1375). اسارت. اصفهان: لشکر 14 امام‌حسین، صص 36-107

بختیاری‌دانشور، داوود (1390). مردی که خواب نمی‌دید. تهران: سوره مهر، صص 265-290

بزرگمهر نژاد، فتحعلی (1388). خاطرات آزادگان''.'' یاسوج: چویل، صص14-117

بنافی، محراب (1394). از شلمچه تا تکریت عراق. قم: موعود اسلام، صص 53-102 و 108-116

بیات، مریم (1391). اردوگاه تکریت''،'' تهران: پیام آزادگان، صص 68-78

ترابی، زینب (1395). ''بازگشت ققنوس‌ها، گرگانک شهدای نینوا،'' صص 51-54 و 58-61 و 93-95 و 97 و 98 و 127-129

چاوشی، اسماعیل و ستار کریمی (1372). زندگی ممنوع. تهران: حوزه هنری، صص 75-104

چلداوی، احمد (1393). یازده''.'' قم: معارف، صص 161-376

حاجیلوئی، محمدسجاد (1400). جز زیبایی ندیدم. تهران: بایا، صص 161-202

رمضانی، معصومه (1399). به جرم پاسداری. تهران: رسول آفتاب، صص 42-90

زمانی‌فر، مصطفی (1397). سالار تکریت''.'' تهران: سوره مهر، صص 250-136

شکوری، فاطمه (1394). روزهای خارداری''.'' زنجان: غواص، صص 114-177

شکیب‌زاده، حسن (1400). من پاسدار نیستم''.''قزوین: رؤیای آبی، صص 98-127

علمدار، سیده‌زهره (1395). روزهایی به رنگ آسمان. یزد: شاهنده، صص 99-266

علی‌عسگری، زهره (1403) آهوی گمشده، پیام آزادگان، صص

فرهادی سوادرودباری، بهرامعلی (1383). 1271 روز اسارت. تهران: شاهد، صص 39-136

فیاضی، میرعمادالدین (1398). ''عشق شیرین،'' رشت: نکوآفرین، صص 224-270

قلعه‌قوند، فرزانه (1401). گل کاشتی عباس، تهران: پیام آزادگان، صص 79-179

کریمی، بیژن (1390). هزار شب و یک شب، تهران: پیام آزادگان، صص 76-198

کشانی‌آرانی، حسن (1401). [[عکس]] دسته‌جمعی''.'' تهران: پیام آزادگان، صص 52-125

مصطفوی، هوشنگ (1390). از دربندیخان تا تکریت. شهرکرد: نیوشه، صص 53-133 و 134-166

مصیب‌زاده، مصطفی (1396). رقص روی یک پا''.'' تهران: سوره مهر، صص303-432

ناطق، ساسان (1396). نامه‌رسان. تهران: سوره مهر، صص 117-157 و 162-164

یاحسینی، سیدقاسم (1392). مسافر مینی‌بوس سرخ. بوشهر: دریانورد، صص 328-402

یزدیان، محمدرضا (1384). بازماندگان نیمه‌جان''.'' مشهد: زلال اندیشه، صص 71-148

یزدیان، محمدرضا (1398). صدوهفتادوششمین غواص. مشهد: ستاره‌ها، صص 129-159

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 11]]
* [[اردوگاه]]

فرزانه قلعه قوند

[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 11]]
[[رده:اردوگاه تکریت 11]]
[[رده:اردوگاه]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5

2024-04-17T20:29:39Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اعظمی، محمدعلی (1396). عقاب‌های رهیده از بند اسارت، (ج 1). تهران: مرکز انتشارات راهبردی نهاجا، صص 271-277

افشین‌پور، عبدالامیر (1388). شن‌های سرخ تکریت، تهران: سوره مهر، صص 251-414

پوربزرگ (وافی)، علیرضا (1389). ابومشاکل. تهران: سوره سبز، صص 182-250

چگینی، مریم (1401). وقتی خوابم تعبیر شد. تهران: سرو، صص 145-166

زهرایی، سیدجمال‌الدین (1391). اینجا اسارت است. تهران: یاران شاهد، صص 139-168

سرمستانی، جمشید (1402). ''غروب هشتم اسفند''. تهران: پیام آزادگان، صص 356-443

طحان‌نسب، تابنده (1385). منادیان سربلندی. قم: بخشایش، صص 26-42

قبادی، محمد (1401). خلبان صدیق. تهران: سرو، صص 350-420

کاظمی، محسن (1386). شب‌های مهتاب. تهران: سوره مهر

مهرنیا، احمد (1398). خلبان وارسته. تهران: سوره مهر، صص 189-202

نظرلو، مرضیه (1392). دوره درهای بسته. تهران: روایت فتح، صص 55-95

نوبرانی، امیر (1396). بی‌قرار. همدان: اقلیم دانش، صص 107-126 و 143-148

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 5]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5]]
[[رده:اردوگاه تکریت 5]]

آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5

2024-04-17T20:25:09Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|کتاب های منتشر شده
|-
|فیلم های تهیه شده
|-
|مصاحبه های انجام شده با [[اسرا]](در ایران)
|-
|ماکت، نقشه ها و تصاویر ترسیم شده از [[اردوگاه]]
|}

=== کتاب های منتشر شده ===
اعظمی، محمدعلی (1396). عقاب‌های رهیده از بند اسارت، (ج 1)، تهران: مرکز انتشارات راهبردی نهاجا، صص 271-277

افشین‌پور، عبدالامیر (1388). شن‌های سرخ تکریت، تهران: سورة مهر، صص 251-414

پوربزرگ (وافی)، علیرضا (1389). ابومشاکل، تهران: سورة سبز، صص 182-250

چگینی، مریم (1401). ''وقتی خوابم تعبیر شد''، تهران: سرو، صص 145-166

زهرایی، سیدجمال‌الدین (1391). اینجا اسارت است، تهران: یاران شاهد، صص 139-168

سرمستانی، جمشید (1402). ''غروب هشتم اسفند''، تهران: پیام آزادگان، صص 356-443

طحان‌نسب، تابنده (1385). منادیان سربلندی، قم: بخشایش، صص 26-42

قبادی، محمد (1401). ''خلبان صدیق''، تهران: سرو، صص 350-420

کاظمی، محسن (1386). شب‌های مهتاب، تهران: سورة مهر

مهرنیا، احمد (1398). خلبان وارسته، تهران: سورة مهر، صص 189-202

نظرلو، مرضیه (1392). دورة درهای بسته، تهران: روایت فتح، صص 55-95

نوبرانی، امیر (1396). بی‌قرار، همدان: اقلیم دانش، صص 107-126 و 143-148

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه تکریت 5]]

فرزانه قلعه قوند
[[رده:آثار تولید شده مرتبط با اردوگاه تکریت 5]]
[[رده:اردوگاه تکریت 5]]

زندان آلواتان

2024-04-17T20:17:53Z

A-hamidian:

این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده از نیروهای نظامی و انتظامی و سازمان‌های انقلاب و پیشمرگان کرد مسلمان استفاده می‌شد<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها.گیلان: نکوآفرین، ص.22و 23.</ref>.

جنگل آلواتان علاوه‌ بر زیبایی‌های چشم‌نواز، در سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی به تصرف نیروهای دمکرات ضدانقلاب درآمد و مأمن بسیار مناسبی برای توپ‌ها و تانک‌های سرقتی که از پادگان‌های ارتش و کمین ستون زرهی سردشت – بانه به دست آورده بودند، محسوب می‌شد. این جنگل مملو از درختان کوهستانی است و دشمن از ابتدای استقرارش در آنجا و مناطق اطرافش، مخفیگاه‌های امنی را ایجاد کرد.

جنگل آلواتان سیاه و اسرارآمیز در واقع جزء آخرین سنگرهای دفاعی دشمن به حساب می‌آمد، سنگری که نیروهای انقلاب علی‌رغم برتری که در بیشتر جاها کسب کرده بودند، هنوز نتوانسته بودند به آن دسترسی پیدا کنند. شهید محمود کاوه خود بارها به این منطقه از نبرد فکر کرده بود ولی هیچ‌گاه راه‌حل مفیدی برای این مساله نیافته بود. این جنگل به علت وجود درختان بی‌شمار و تو در تو و همچنین وجود صخره‌ها وکوه‌های خطرناک، دژی طبیعی بود که نفوذ به آن غیرقابل تصور بود. همچنین عقبه تدارکاتی آن که در خاک عراق قرار داشت مشکل مهمات و آذوقه آن را حل می کرد. دشمن به‌حدی از این سنگر خود اطمینان داشت که «حسن‌خان» فرمانده ضدانقلاب بارها اعلام کرده بود جنگل آلواتان سدی نفوذ‌ناپذیر است و اگر پاسداران و دیگر نیروهای انقلاب بخواهند برای مقابله با ما به این جنگل قدم بگذارند همه آنها را از بین خواهیم برد.

همچنین درجای دیگری گفته بود:<blockquote>«اگر جمهوری اسلامی بتواند جاده بانه به سردشت و این جنگل را بگیرد، اسلحه‌هایمان را را زمین می گذاریم و زن‌هایمان را طلاق می‌دهیم»<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها. گیلان: نکوآفرین،</ref>. </blockquote>در واقع باید گفت آلواتان مهم‌ترین قسمت نبرد با گروه‌های ضد انقلاب بود این گروه‌ها در این جنگل و درپناه درختان کوهستانی آن، مخفی گاه‌های امنی برای خود ساخته بودند و همین مساله باعث می شد که «حسن خان» این طور با اطمینان از این سنگرشان سخن بگوید … با انفجار سنگر بتونی، صدای الله اکبر در فضای آلواتان پیچید، این تکبیر علامت پیروزی بود، تعدادی از نیروها به داخل قرارگاه نفوذ کردند<ref>حسنی‌پور، علی. راهیان نور</ref>.

رضا رستمی، نویسنده کتاب اسیر آلواتان در گفتگو با سرویس [[مقاومت]] خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) می‌گوید: <blockquote>«ساختمان زندان یک طویله بزرگ با یک چهاردیواری با یک درِ حلبی بود. وسعت ساختمان زندان حدود صد متر بود، با ارتفاع یک تا یک و نیم متر و هشت اتاق که در دو ردیف روبه‌روی هم قرار داشتند که بین آن‌ها یک محوطه خالی بود. گاهی اوقات در هر اتاقِ زندان، بیش از ۴۵ زندانی نگه‌داری می‌شدند. با توجه به تعداد بالای [[اسرا]] و کمبودِ فضا، بعضی از [[اسرا]] برای استراحت به داخل آخور طویله می‌رفتند. آن‌قدر جا کم بود که [[اسرا]] به سختی خودشان را جابه‌جا می‌کردند.

سال 1360 پرونده زندان آلواتان بسته می‌شود. شهید محمود کاوه با عملیاتی زندانیان آن زندان را آزاد می‌کند. در جریان این عملیات جنگل را آتش می‌زنند تا بتوانند عملیات آزادسازی زندانیان را اجرایی کنند. البته حزب دمکرات در نقاط مختلف کردستان پنج شش زندان دیگر داشت اما به اندازه [[زندان دوله تو|زندان دوله‌تو]] و آلواتان مشهور نبود. چون مرکزیت اسرای در این زندان بود. بعد از فروپاشی زندان هم کومله و دمکرات به عراق رفتند و از آنجا نیروهای خود را فرماندهی می‌کردند. نکته مهم در مورد بقایای این زندان در مورد شهدایی است که بعد از انفجار و نابودی زندان، از آن‌جا خارج نشدند. سردار باقرزاده هم گروه تفحصی را برای پیدا کردن شهدای آن زندان‌ها اعزام کردند<ref>ایبنا(1402).زندان کوهستانی آلواتان؛ از [[شکنجه]] در رودخانه تا قتل‌عام اسرا/ نقش شهید محمود کاوه در آزادی زندانیان. مصاحبه با رضا رستمی قابل بازیابی از [https://www.ibna.ir/news/498920/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%AC%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7 https://www.ibna.ir/news/498920/]</ref>».</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]

* [[زندان دوله تو]]
* [[زندان های دوران اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />
[[رده:زندان آلواتان]]
[[رده:زندان دوله تو]]
[[رده:زندان های دوران اسارت]]

زندان دوله تو

2024-04-17T20:17:25Z

A-hamidian:

منطقه غرب کشور به‌ویژه آذربایجان‌‍‌غربی و کردستان به دلیل موقعیت استراتژی خاص و کوهستانی بودن موجب شد تا پس از پیروزی انقلاب و شروع [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|جنگ تحمیلی عراق با ایران]] گروهک‌های مسلح مانند حزب دمکرات بتوانند با کمین‌زدن یا یورش به پادگان‌ها تعدادی از ایرانی‌ها را کشته و تعدادی را برای معاوضه یا درخواست‌های دیگر به [[اسارت و اسیران|اسارت]] بگیرند.<blockquote>«گروهک‌ها در بعضی از روستاها زندان داشتند و هروقت که رزمندگان اسلام آن روستا را آزاد می‌کردند، زندانیان را به زندان مرکزی دوله‌تو منتقل می‌کردند. این زندان در نقطه‌ای کوهستانی بین سردشت و بانه در کنار روستایی به همین نام قرار داشت.» دوله‌تو روستایی از توابع بخش وزینه شهرستان سردشت در استان آذر بایجان غربی است.»<ref>کلوندی، علی (1395). دادا. تهران: فاتحان،</ref> </blockquote>«زندان دوله‌تو تحت‌کنترل حزب دموکرات کردستان ایران قرار داشت که چندصدتن از زندانیان نیروهای دولتی اعم از [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]، ارتش، ژاندارمری، جهادسازندگی و پیشمرگان کرد مسلمان در آن نگه‌داری می‌شدند. این زندان در 17 اردیبهشت سال 1360 از سوی عراق بمباران و بسیاری از اسرای آن کشته شدند. این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستای آلواتان میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود. به گفته برخی از زندانیان نیروهای سایر احزاب مخالف جمهوری اسلامی و همچنین برخی نیروهای ارتش شاهنشاهی نیز در میان زندانیان دیده می شدند.

زندان دارای 8 اطاق و 213 زندانی بود. زندانیان وضعیت زندان را همراه با شکنجه‌های [[اسرا]] و [[بیگاری]] برای تأمین نیازهای خود و زندانبانان، وضعیت بد اسکان در سرمای شدید، وضعیت بد [[تغذیه]] و عدم‌[[امکانات]] بهداشتی و درمانی و همچنین خارج از نظارت [[صلیب سرخ]] یا [[هلال احمر]] توصیف می کنند.»<ref>علیزاده، محمد (1391). دونس، نقطه صفر مرزی. گیلان: سوره مهر، ص. 174.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]
* [[زندان آلواتان]]
* [[زندان دوله شی]]
* [[زندان های دوران اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />فرزانه قلعه قوند
[[رده:زندان دوله تو]]
[[رده:زندان آلواتان]]
[[رده:زندان های دوران اسارت]]

زندان آلواتان

2024-04-17T20:15:36Z

A-hamidian:

این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده از نیروهای نظامی و انتظامی و سازمان‌های انقلاب و پیشمرگان کرد مسلمان استفاده می‌شد<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها.گیلان: نکوآفرین، ص.22و 23.</ref>.

جنگل آلواتان علاوه‌ بر زیبایی‌های چشم‌نواز، در سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی به تصرف نیروهای دمکرات ضدانقلاب درآمد و مأمن بسیار مناسبی برای توپ‌ها و تانک‌های سرقتی که از پادگان‌های ارتش و کمین ستون زرهی سردشت – بانه به دست آورده بودند، محسوب می‌شد. این جنگل مملو از درختان کوهستانی است و دشمن از ابتدای استقرارش در آنجا و مناطق اطرافش، مخفیگاه‌های امنی را ایجاد کرد.

جنگل آلواتان سیاه و اسرارآمیز در واقع جزء آخرین سنگرهای دفاعی دشمن به حساب می‌آمد، سنگری که نیروهای انقلاب علی‌رغم برتری که در بیشتر جاها کسب کرده بودند، هنوز نتوانسته بودند به آن دسترسی پیدا کنند. شهید محمود کاوه خود بارها به این منطقه از نبرد فکر کرده بود ولی هیچ‌گاه راه‌حل مفیدی برای این مساله نیافته بود. این جنگل به علت وجود درختان بی‌شمار و تو در تو و همچنین وجود صخره‌ها وکوه‌های خطرناک، دژی طبیعی بود که نفوذ به آن غیرقابل تصور بود. همچنین عقبه تدارکاتی آن که در خاک عراق قرار داشت مشکل مهمات و آذوقه آن را حل می کرد. دشمن به‌حدی از این سنگر خود اطمینان داشت که «حسن‌خان» فرمانده ضدانقلاب بارها اعلام کرده بود جنگل آلواتان سدی نفوذ‌ناپذیر است و اگر پاسداران و دیگر نیروهای انقلاب بخواهند برای مقابله با ما به این جنگل قدم بگذارند همه آنها را از بین خواهیم برد.

همچنین درجای دیگری گفته بود:<blockquote>«اگر جمهوری اسلامی بتواند جاده بانه به سردشت و این جنگل را بگیرد، اسلحه‌هایمان را را زمین می گذاریم و زن‌هایمان را طلاق می‌دهیم»<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها. گیلان: نکوآفرین،</ref>. </blockquote>در واقع باید گفت آلواتان مهم‌ترین قسمت نبرد با گروه‌های ضد انقلاب بود این گروه‌ها در این جنگل و درپناه درختان کوهستانی آن، مخفی گاه‌های امنی برای خود ساخته بودند و همین مساله باعث می شد که «حسن خان» این طور با اطمینان از این سنگرشان سخن بگوید … با انفجار سنگر بتونی، صدای الله اکبر در فضای آلواتان پیچید، این تکبیر علامت پیروزی بود، تعدادی از نیروها به داخل قرارگاه نفوذ کردند<ref>حسنی‌پور، علی. راهیان نور</ref>.

رضا رستمی، نویسنده کتاب اسیر آلواتان در گفتگو با سرویس [[مقاومت]] خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) می‌گوید: <blockquote>«ساختمان زندان یک طویله بزرگ با یک چهاردیواری با یک درِ حلبی بود. وسعت ساختمان زندان حدود صد متر بود، با ارتفاع یک تا یک و نیم متر و هشت اتاق که در دو ردیف روبه‌روی هم قرار داشتند که بین آن‌ها یک محوطه خالی بود. گاهی اوقات در هر اتاقِ زندان، بیش از ۴۵ زندانی نگه‌داری می‌شدند. با توجه به تعداد بالای [[اسرا]] و کمبودِ فضا، بعضی از [[اسرا]] برای استراحت به داخل آخور طویله می‌رفتند. آن‌قدر جا کم بود که [[اسرا]] به سختی خودشان را جابه‌جا می‌کردند.

سال 1360 پرونده زندان آلواتان بسته می‌شود. شهید محمود کاوه با عملیاتی زندانیان آن زندان را آزاد می‌کند. در جریان این عملیات جنگل را آتش می‌زنند تا بتوانند عملیات آزادسازی زندانیان را اجرایی کنند. البته حزب دمکرات در نقاط مختلف کردستان پنج شش زندان دیگر داشت اما به اندازه [[زندان دوله تو|زندان دوله‌تو]] و آلواتان مشهور نبود. چون مرکزیت اسرای در این زندان بود. بعد از فروپاشی زندان هم کومله و دمکرات به عراق رفتند و از آنجا نیروهای خود را فرماندهی می‌کردند. نکته مهم در مورد بقایای این زندان در مورد شهدایی است که بعد از انفجار و نابودی زندان، از آن‌جا خارج نشدند. سردار باقرزاده هم گروه تفحصی را برای پیدا کردن شهدای آن زندان‌ها اعزام کردند<ref>ایبنا(1402).زندان کوهستانی آلواتان؛ از [[شکنجه]] در رودخانه تا قتل‌عام اسرا/ نقش شهید محمود کاوه در آزادی زندانیان. مصاحبه با رضا رستمی قابل بازیابی از [https://www.ibna.ir/news/498920/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%AC%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7 https://www.ibna.ir/news/498920/]</ref>».</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]

* [[زندان دوله تو]]
* [[زندان های دوران اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />
[[رده:زندان آلواتان]]
[[رده:زندان انفرادی]]
[[رده:زندان دوله تو]]
[[رده:زندان های دوران اسارت]]

زندان آلواتان

2024-04-17T20:13:45Z

A-hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده از نیروهای نظامی و انتظامی و سازمان‌های انقلاب و پیشمرگان کرد مسلمان استفاده می‌شد<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها.گیلان: نکوآفرین، ص.22و 23.</ref>.

جنگل آلواتان علاوه‌ بر زیبایی‌های چشم‌نواز، در سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی به تصرف نیروهای دمکرات ضدانقلاب درآمد و مأمن بسیار مناسبی برای توپ‌ها و تانک‌های سرقتی که از پادگان‌های ارتش و کمین ستون زرهی سردشت – بانه به دست آورده بودند، محسوب می‌شد. این جنگل مملو از درختان کوهستانی است و دشمن از ابتدای استقرارش در آنجا و مناطق اطرافش، مخفیگاه‌های امنی را ایجاد کرد.

جنگل آلواتان سیاه و اسرارآمیز در واقع جزء آخرین سنگرهای دفاعی دشمن به حساب می‌آمد، سنگری که نیروهای انقلاب علی‌رغم برتری که در بیشتر جاها کسب کرده بودند، هنوز نتوانسته بودند به آن دسترسی پیدا کنند. شهید محمود کاوه خود بارها به این منطقه از نبرد فکر کرده بود ولی هیچ‌گاه راه‌حل مفیدی برای این مساله نیافته بود. این جنگل به علت وجود درختان بی‌شمار و تو در تو و همچنین وجود صخره‌ها وکوه‌های خطرناک، دژی طبیعی بود که نفوذ به آن غیرقابل تصور بود. همچنین عقبه تدارکاتی آن که در خاک عراق قرار داشت مشکل مهمات و آذوقه آن را حل می کرد. دشمن به‌حدی از این سنگر خود اطمینان داشت که «حسن‌خان» فرمانده ضدانقلاب بارها اعلام کرده بود جنگل آلواتان سدی نفوذ‌ناپذیر است و اگر پاسداران و دیگر نیروهای انقلاب بخواهند برای مقابله با ما به این جنگل قدم بگذارند همه آنها را از بین خواهیم برد.

همچنین درجای دیگری گفته بود:<blockquote>«اگر جمهوری اسلامی بتواند جاده بانه به سردشت و این جنگل را بگیرد، اسلحه‌هایمان را را زمین می گذاریم و زن‌هایمان را طلاق می‌دهیم»<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها. گیلان: نکوآفرین،</ref>. </blockquote>در واقع باید گفت آلواتان مهم‌ترین قسمت نبرد با گروه‌های ضد انقلاب بود این گروه‌ها در این جنگل و درپناه درختان کوهستانی آن، مخفی گاه‌های امنی برای خود ساخته بودند و همین مساله باعث می شد که «حسن خان» این طور با اطمینان از این سنگرشان سخن بگوید … با انفجار سنگر بتونی، صدای الله اکبر در فضای آلواتان پیچید، این تکبیر علامت پیروزی بود، تعدادی از نیروها به داخل قرارگاه نفوذ کردند<ref>حسنی‌پور، علی. راهیان نور</ref>.

رضا رستمی، نویسنده کتاب اسیر آلواتان در گفتگو با سرویس [[مقاومت]] خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) می‌گوید: <blockquote>«ساختمان زندان یک طویله بزرگ با یک چهاردیواری با یک درِ حلبی بود. وسعت ساختمان زندان حدود صد متر بود، با ارتفاع یک تا یک و نیم متر و هشت اتاق که در دو ردیف روبه‌روی هم قرار داشتند که بین آن‌ها یک محوطه خالی بود. گاهی اوقات در هر اتاقِ زندان، بیش از ۴۵ زندانی نگه‌داری می‌شدند. با توجه به تعداد بالای [[اسرا]] و کمبودِ فضا، بعضی از [[اسرا]] برای استراحت به داخل آخور طویله می‌رفتند. آن‌قدر جا کم بود که [[اسرا]] به سختی خودشان را جابه‌جا می‌کردند.

سال 1360 پرونده زندان آلواتان بسته می‌شود. شهید محمود کاوه با عملیاتی زندانیان آن زندان را آزاد می‌کند. در جریان این عملیات جنگل را آتش می‌زنند تا بتوانند عملیات آزادسازی زندانیان را اجرایی کنند. البته حزب دمکرات در نقاط مختلف کردستان پنج شش زندان دیگر داشت اما به اندازه [[زندان دوله تو|زندان دوله‌تو]] و آلواتان مشهور نبود. چون مرکزیت اسرای در این زندان بود. بعد از فروپاشی زندان هم کومله و دمکرات به عراق رفتند و از آنجا نیروهای خود را فرماندهی می‌کردند. نکته مهم در مورد بقایای این زندان در مورد شهدایی است که بعد از انفجار و نابودی زندان، از آن‌جا خارج نشدند. سردار باقرزاده هم گروه تفحصی را برای پیدا کردن شهدای آن زندان‌ها اعزام کردند<ref>ایبنا(1402).زندان کوهستانی آلواتان؛ از [[شکنجه]] در رودخانه تا قتل‌عام اسرا/ نقش شهید محمود کاوه در آزادی زندانیان. مصاحبه با رضا رستمی قابل بازیابی از [https://www.ibna.ir/news/498920/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%AC%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7 https://www.ibna.ir/news/498920/]</ref>».</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]

* [[زندان دوله تو]]

== کتابشناسی ==
<references />
[[رده:زندان الواتان]]
[[رده:زندان انفرادی]]
[[رده:زندان دوله تو]]

زندان آلواتان

2024-04-17T20:09:33Z

A-hamidian:

این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده از نیروهای نظامی و انتظامی و سازمان‌های انقلاب و پیشمرگان کرد مسلمان استفاده می‌شد<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها.گیلان: نکوآفرین، ص.22و 23.</ref>.

جنگل آلواتان علاوه‌ بر زیبایی‌های چشم‌نواز، در سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی به تصرف نیروهای دمكرات ضدانقلاب درآمد و مأمن بسیار مناسبی برای توپ‌ها و تانك‌های سرقتی كه از پادگان‌های ارتش و كمین ستون زرهی سردشت – بانه به دست آورده بودند، محسوب می‌شد. این جنگل مملو از درختان كوهستانی است و دشمن از ابتدای استقرارش در آنجا و مناطق اطرافش، مخفیگاه‌های امنی را ایجاد كرد.

جنگل آلواتان سیاه و اسرارآمیز در واقع جزء آخرین سنگرهای دفاعی دشمن به حساب می‌آمد، سنگری كه نیروهای انقلاب علی‌رغم برتری كه در بیشتر جاها كسب كرده بودند، هنوز نتوانسته بودند به آن دسترسی پیدا كنند. شهید محمود كاوه خود بارها به این منطقه از نبرد فكر كرده بود ولی هیچ‌گاه راه‌حل مفیدی برای این مساله نیافته بود. این جنگل به علت وجود درختان بی‌شمار و تو در تو و همچنین وجود صخره‌ها وكوه‌های خطرناك، دژی طبیعی بود كه نفوذ به آن غیرقابل تصور بود. همچنین عقبه تداركاتی آن كه در خاك عراق قرار داشت مشكل مهمات و آذوقه آن را حل می كرد. دشمن به‌حدی از این سنگر خود اطمینان داشت كه «حسن‌خان» فرمانده ضدانقلاب بارها اعلام كرده بود جنگل آلواتان سدی نفوذ‌ناپذیر است و اگر پاسداران و دیگر نیروهای انقلاب بخواهند برای مقابله با ما به این جنگل قدم بگذارند همه آنها را از بین خواهیم برد.

همچنین درجای دیگری گفته بود:<blockquote>«اگر جمهوری اسلامی بتواند جاده بانه به سردشت و این جنگل را بگیرد، اسلحه‌هایمان را را زمین می گذاریم و زن‌هایمان را طلاق می‌دهیم»<ref>حسین‌پور، امیر (1398). در کمین کومله ها. گیلان: نکوآفرین،</ref>. </blockquote>در واقع باید گفت آلواتان مهم‌ترین قسمت نبرد با گروه‌های ضد انقلاب بود این گروه‌ها در این جنگل و درپناه درختان كوهستانی آن، مخفی گاه‌های امنی برای خود ساخته بودند وهمین مساله باعث می شد كه «حسن خان» این طور با اطمینان از این سنگرشان سخن بگوید … با انفجار سنگر بتونی، صدای الله اكبر در فضای آلواتان پیچید، این تكبیر علامت پیروزی بود، تعدادی از نیروها به داخل قرارگاه نفوذ كردند<ref>حسنی‌پور، علی. راهیان نور</ref>.

رضا رستمی، نویسنده کتاب اسیر آلواتان در گفتگو با سرویس [[مقاومت]] خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) می‌گوید: <blockquote>«ساختمان زندان یک طویله بزرگ با یک چهاردیواری با یک درِ حلبی بود. وسعت ساختمان زندان حدود صد متر بود، با ارتفاع یک تا یک و نیم متر و هشت اتاق که در دو ردیف روبه‌روی هم قرار داشتند که بین آن‌ها یک محوطه خالی بود. گاهی اوقات در هر اتاقِ زندان، بیش از ۴۵ زندانی نگه‌داری می‌شدند. با توجه به تعداد بالای [[اسرا]] و کمبودِ فضا، بعضی از اسرا برای استراحت به داخل آخور طویله می‌رفتند. آن‌قدر جا کم بود که اسرا به سختی خودشان را جابه‌جا می‌کردند.

سال 1360 پرونده زندان آلواتان بسته می‌شود. شهید محمود کاوه با عملیاتی زندانیان آن زندان را آزاد می‌کند. در جریان این عملیات جنگل را آتش می‌زنند تا بتوانند عملیات آزادسازی زندانیان را اجرایی کنند. البته حزب دمکرات در نقاط مختلف کردستان پنج شش زندان دیگر داشت اما به اندازه زندان دوله‌تو و آلواتان مشهور نبود. چون مرکزیت اسرای در این زندان بود. بعد از فروپاشی زندان هم کومله و دمکرات به عراق رفتند و از آنجا نیروهای خود را فرماندهی می‌کردند. نکته مهم در مورد بقایای این زندان در مورد شهدایی است که بعد از انفجار و نابودی زندان، از آن‌جا خارج نشدند. سردار باقرزاده هم گروه تفحصی را برای پیدا کردن شهدای آن زندان‌ها اعزام کردند<ref>ایبنا(1402).زندان کوهستانی آلواتان؛ از [[شکنجه]] در رودخانه تا قتل‌عام اسرا/ نقش شهید محمود کاوه در آزادی زندانیان. مصاحبه با رضا رستمی قابل بازیابی از [https://www.ibna.ir/news/498920/%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%86%D8%AC%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7 https://www.ibna.ir/news/498920/]</ref>».</blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]

* [[زندان دوله تو]]

== کتابشناسی ==

زندان آلواتان

2024-04-17T19:57:05Z

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «'''زندان آلواتان''' «این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطة صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده ا...» ایجاد کرد

'''زندان آلواتان'''

«این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطة صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستاهای آلواتان، میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود که از آن برای نگهداری موقت افراد دستگیر شده از نیروهای نظامی و انتظامی و سازمان‌های انقلاب و پیشمرگان کرد مسلمان استفاده می‌شد.» (امیر حسین‌پور، صص 22 و 23)

«جنگل آلواتان علاوه‌ بر زيبايی‌های چشم‌نواز، در سال‌های ابتدايی انقلاب اسلامی به تصرف نيروهای دمكرات ضدانقلاب درآمد و مأمن بسيار مناسبی برای توپ‌ها و تانك‌های سرقتی كه از پادگان‌های ارتش و كمين ستون زرهی سردشت – بانه به دست آورده بودند، محسوب می‌شد. اين جنگل مملو از درختان كوهستانی است و دشمن از ابتدای استقرارش در آنجا و مناطق اطرافش، مخفيگاه‌های امنی را ايجاد كرد.

جنگل آلواتان سياه و اسرارآميز در واقع جزء آخرين سنگرهای دفاعی دشمن به حساب می‌آمد، سنگری كه نيروهای انقلاب علی‌رغم برتری كه در بيشتر جاها كسب كرده بودند، هنوز نتوانسته بودند به آن دسترسي پيدا كنند. شهيد محمود كاوه خود بارها به اين منطقه از نبرد فكر كرده بود ولی هيچ‌گاه راه‌حل مفيدی برای اين مساله نيافته بود. اين جنگل به علت وجود درختان بی‌شمار و تو در تو و همچنين وجود صخره‌ها وكوه‌های خطرناك، دژی طبيعی بود كه نفوذ به آن غيرقابل تصور بود. همچنين عقبه تداركاتی آن كه در خاك عراق قرار داشت مشكل مهمات و آذوقه آن را حل می كرد. دشمن به‌حدی از اين سنگر خود اطمينان داشت كه «حسن‌خان» فرمانده ضدانقلاب بارها اعلام كرده بود جنگل آلواتان سدی نفوذ‌ناپذير است و اگر پاسداران و ديگر نيروهای انقلاب بخواهند برای مقابله با ما به اين جنگل قدم بگذارند همة آنها را از بين خواهيم برد.» همچنين درجاي ديگری گفته بود: «اگر جمهوری اسلامی بتواند جاده بانه به سردشت و اين جنگل را بگيرد، اسلحه‌هايمان را را زمين می گذاريم و زن‌هايمان را طلاق مي‌دهيم» در واقع بايد گفت آلواتان مهم‌ترين قسمت نبرد با گروه‌های ضد انقلاب بود اين گروه‌ها در اين جنگل و درپناه درختان كوهستانی آن، مخفی گاه‌های امنی برای خود ساخته بودند وهمين مساله باعث می شد كه «حسن خان» اين طور با اطمينان از اين سنگرشان سخن بگويد … با انفجار سنگر بتونی، صدای الله اكبر در فضای آلواتان پيچيد، اين تكبير علامت پيروزی بود، تعدادی از نيروها به داخل قرارگاه نفوذ كردند.» (علی حسنی‌پور)

رضا رستمی، نویسندة کتاب اسیر آلواتان در گفتگو با سرویس [[مقاومت]] خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) می‌گوید: «ساختمان زندان یک طویله بزرگ با یک چهاردیواری با یک درِ حلبی بود. وسعت ساختمان زندان حدود صد متر بود، با ارتفاع یک تا یک و نیم متر و هشت اتاق که در دو ردیف روبه‌روی هم قرار داشتند که بین آن‌ها یک محوطه خالی بود. گاهی اوقات در هر اتاقِ زندان، بیش از ۴۵ زندانی نگه‌داری می‌شدند. با توجه به تعداد بالای [[اسرا]] و کمبودِ فضا، بعضی از اسرا برای استراحت به داخل آخور طویله می‌رفتند. آن‌قدر جا کم بود که اسرا به سختی خودشان را جابه‌جا می‌کردند.

سال 1360 پروندة زندان آلواتان بسته می‌شود. شهید محمود کاوه با عملیاتی زندانیان آن زندان را آزاد می‌کند. در جریان این عملیات جنگل را آتش می‌زنند تا بتوانند عملیات آزادسازی زندانیان را اجرایی کنند. البته حزب دمکرات در نقاط مختلف کردستان پنج شش زندان دیگر داشت اما به اندازه زندان دوله‌تو و آلواتان مشهور نبود. چون مرکزیت اسرای در این زندان بود. بعد از فروپاشی زندان هم کومله و دمکرات به عراق رفتند و از آنجا نیروهای خود را فرماندهی می‌کردند. نکته مهم در مورد بقایای این زندان در مورد شهدایی است که بعد از انفجار و نابودی زندان، از آن‌جا خارج نشدند. سردار باقرزاده هم گروه تفحصی را برای پیدا کردن شهدای آن زندان‌ها اعزام کردند.» (رضا رستمی)

فرزانه قلعه‌قوند

منابع

مصاحبه با رضا رستمی- 9 آبان 1402 ایبنا

علی حسنی‌پور، راهیان نور

حسین‌پور امیر (1398) در کمین کومله ها، گیلان نکوآفرین

استخبارات و منافقین در اردوگاه موصل 1

2024-04-17T19:54:33Z

A-hamidian:

راجع به [[منافقین]] در [[اردوگاه موصل 1]] از سه زاویه می شود سخن گفت:

1- افراد وابسته و طرفدار [[منافقین]] در [[اردوگاه]]

2- فعالیت [[منافقین]] علیه [[اسرا]]

3- آمدن [[منافقین]] به [[اردوگاه]] و فریب‌دادن بعضی از [[اسرا]].

=== '''افراد وابسته و طرفدار [[منافقین]]''' ===
می‌توان از افرادی نام برد که در جبهه یا بین راه در اول جنگ اسیر شده بودند، ولی از طرفداران و هواداران [[منافقین]] بودند و در زمینه‌های مختلف فعالیت می کردند. اهم فعالیت‌هایشان این بود که یارگیری می‌کردند و به‌قول خودشان تلاششان جذب افراد به گروه [[منافقین]] بود. تلاششان تفرقه‌افکنی و ایجاد اختلاف بین [[اسرا]] بود که در این زمینه توفیق بیشتری داشتند. خصوصاً در سال های اول اسارت.

بخش دیگری از فعالیتشان همکاری با عراقی‌ها بود. مثل [[جاسوسی]]، رساندن اخبار آسایشگاه‌ها و [[اردوگاه]] به عراقی‌ها و شناسایی افراد فعال فرهنگی مثل پاسداران و طلبه‌ها و لودادن آنها به عراقی‌ها. همچنین تبلیغ علیه نظام مخصوصاً حضرت امام‌رهاز عمده فعالیت‌هایشان بود.

مثلاً در روز هفتم تیر سال 1360 که مصادف با شهادت 72 تن از چهره‌های مطرح انقلاب از قبیل شهید بهشتی، محمد منتظری، ناطق نوری، دیالمه و صادقی و .... بود [[منافقین]] در وسط [[اردوگاه]] به رقص و پایکوبی پرداختند و شربت پخش کردند.

=== '''فعالیت [[منافقین]] علیه [[اسرا]]''' ===
این فعالیت‌ها از زمانی شروع شد که [[منافقین]] وارد عراق شدند و اتاق سانسور عراقی‌ها را در دست گرفتند. طوری که نامه‌ها را سانسور می کردند و اجازه نمی‌دادند، [[نامه]] ای حاوی خبر و اطلاعات بیرون برود و همین‌طور نامه‌هایی که از ایران می‌رسید و کوچکترین خبر یا مطلب سیاسی داشت را سانسور و به اطلاع عراقی‌ها می‌رساندند، طوری‌که در برخی موارد نامه‌ها را جدا کرده و به‌عنوان نامه سیاسی به عراقی‌ها می‌دادند و به واسطه این کار صاحب نامه را [[تنبیه در اسارت|تنبیه]] می‌کردند. فرقی هم نمی‌کرد که نویسنده نامه خود اسیر باشد یا نامه را از ایران فرستاده باشند؛ در هرصورت اگر نامه حاوی اخبار سیاسی بود صاحب آن را تنبیه می‌کردند.

حتی در مواردی در نامه‌های [[اسرا]] دست می‌بردند و اخبار کذب در آن می‌نوشتند. مثلاً در نامه یکی از [[اسرا]] نوشته بودند: <blockquote>«عراق شهر شما را بمباران کرده و و زن و بچه‌ات در بمباران کشته شده‌اند.» </blockquote>با این خبر صاحب نامه کارش به جنون کشید. یا در نامه می‌نوشتند که همسر اسیر بچه‌هایش را رها کرده و با فرد دیگری ازدواج کرده است یا پدر و مادرت بچه‌ها را از همسرت گرفته و او را از خانه بیرون کرده‌اند و ... معمولاً از این موارد هر ماه داشتیم. اعضای [[منافقین]] از طریق نامه ها برخی را شناسایی کرده و جهت عضویت او در گروه [[منافقین]] برایش دعوتنامه می فرستادند.

=== '''آمدن [[منافقین]] به اردوگاه''' ===
سال 1368 [[منافقین]] برای یارگیری و جذب نیرو به [[اردوگاه]] آمدند. فقط 3 بار به [[اردوگاه موصل 1|موصل 1]] آمدند و هر بار چند نفر را فریب داده و با خود بردند.

بار اول بدون اینکه اعلام کنند ناگهان دیدیم مهدی ابریشم‌چی، دومین شخصیت سازمان منافقین، در راهرو طبقه دوم[1] در حال قدم‌زدن و تماشای بچه‌هاست. اسرا به‌محض مشاهده او شروع به سردادن شعار علیه او کردند و به سمتش سنگ پرتاپ کردند. ابریشم‌چی به‌محض اینکه این صحنه را دید سریع برگشت و به سمت مقر رفت. بعد افسر عراقی داخل اردوگاه آمد و به همراه مترجم آسایشگاه به آسایشگاه می‌رفتند و اعلام می‌کردند: هرکس می خواهد به سازمان مجاهدین (سازمان [[منافقین]]) ملحق شود بیاید.

در این مرحله بعضی رفتند ولی تعدادی از مهره‌های کلیدی که برای [[منافقین]] تبلیغ می‌کردند و از مهره‌های کلیدی و تاثیرگذار بودند، ماندند و آنها همان چند نفر را با خود بردند.

مدتی گذشت و برای بار دوم دوباره سروکله‌یشان پیدا شد، البته با احتیاط بیشتر.

این بار با یک لیست آمده بودند. عراقی‌ها به اتاق‌ها می‌آمدند و اسامی را می‌خواندند. معلوم شد نفراتی که بار اول رفته بودند، اسامی رفقا و دوستانشان را داده بودند. البته همه افرادی که اسامیشان خوانده می‌شد، نرفتند و بعضی‌ها تا مقر رفتند و یکی‌دو روز هم آنجا ماندند، ولی برگشتند و هنگام بازگشت مورد استقبال و تشویق سایر اسرا قرار گرفتند.

بار دوم یکی از بسیجیان نوجوان، که کم سن‌وسال‌ترین فرد اردوگاه بود، بلند شد و رفت. این اتفاق برای ما بسیار سخت بود. هرچه دوستان تلاش کردند تا نظرش را تغییر دهند، موفق نشدند و او رفت و غم سنگینی بر دل‌های ما گذاشت. البته او بعدها برگشت و همچنان مورد علاقه دوستان هست.

بعد از مدتی دوباره [[منافقین]] به اردوگاه آمدند، البته خودشان میان بچه‌ها نمی‌آمدند، فقط عراقی‌ها می‌آمدند و می‌گفتند نماینده رجوی آمده است. هرکس می‌خواهد به آنها ملحق شود بیرون بیاید.

این‌بار وقتی درجه‌دار عراقی در آسایشگاه را باز و اعلام کرد هرکس می‌خواهد به [[منافقین]] ملحق شود بیاید، یک جوان بسیجی به‌نام حسین محمدی‌فر، که جایش روبه‌روی من بود، بلند شد و گفت من میایم! هرچه گفتیم: «حسین بشین چی میگی ...» گوش نداد. کیسه و پتوهایش را برداشت و رفت. از تعجب چشمانمان باز مانده بود. درک نمی‌کردیم چرا حسین رفت.

هرچه پیغام و پسغام دادیم و نصیحت کردیم فایده نداشت. حسین رفت و ما دوباره زانوی غم بغل کردیم؛ زیرا حسین جوان فعال انقلابی و متدین و داوطلب کارهای خیر بود.

چندروزی گذشت که خبر آمد حسین در مقر هنگام سخنرانی ابریشم‌چی، به او حمله کرده و قصد جان او را داشته که محافظانش مانع از این کار شده بودند.

حسین به‌دلیل این کارش روانه [[استخبارات]] عراق شد. او را محاکمه و زندانی کردند، اما به لطف خدا با آخرین گروه از [[اسرا]] به ایران بازگشت.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 1]]

* [[منافقین]]
* [[استخبارات]]
* [[جاسوسی]]
* [[پناهندگی]]

== پاورقی ==
[1] اسرا به طبقه دوم دسترسی نداشتند و راه پله‌ها دیوارکشی شده بود

علی علیدوست (علی قزوینی)

[[رده:استخبارات و منافقین در اردوگاه موصل 1]]
[[رده:اردوگاه موصل 1]]

استخبارات و منافقین در اردوگاه موصل 1

2024-04-17T19:49:03Z

A-hamidian:

راجع به منافقین در [[اردوگاه]] موصل 1 از سه زاویه می شود سخن گفت:

1- افراد وابسته و طرفدار منافقین در اردوگاه

2- فعالیت منافقین علیه [[اسرا]]

3- آمدن منافقین به اردوگاه و فریب‌دادن بعضی از اسرا

=== '''افراد وابسته و طرفدار منافقین''' ===
می‌توان از افرادی نام برد که در جبهه یا بین راه در اول جنگ اسیر شده بودند، ولی از طرفداران و هواداران منافقین بودند و در زمینه‌های مختلف فعالیت می کردند. اهم فعالیت‌هایشان این بود که یارگیری می‌کردند و به‌قول خودشان تلاششان جذب افراد به گروه منافقین بود. تلاششان تفرقه‌افکنی و ایجاد اختلاف بین اسرا بود که در این زمینه توفیق بیشتری داشتند. خصوصاً در سال های اول اسارت.

بخش دیگری از فعالیتشان همکاری با عراقی‌ها بود. مثل جاسوسی، رساندن اخبار آسایشگاه‌ها و اردوگاه به عراقی‌ها و شناسایی افراد فعال فرهنگی مثل پاسداران و طلبه‌ها و لودادن آنها به عراقی‌ها. همچنین تبلیغ علیه نظام مخصوصاً حضرت امام‌رهاز عمده فعالیت‌هایشان بود.

مثلاً در روز هفتم تیر سال 1360 که مصادف با شهادت 72 تن از چهره‌های مطرح انقلاب از قبیل شهید بهشتی، محمد منتظری، ناطق نوری، دیالمه و صادقی و .... بود منافقین در وسط اردوگاه به رقص و پایکوبی پرداختند و شربت پخش کردند.

=== '''فعالیت منافقین علیه اسرا''' ===
این فعالیت‌ها از زمانی شروع شد که منافقین وارد عراق شدند و اتاق سانسور عراقی‌ها را در دست گرفتند. طوری که نامه‌ها را سانسور می کردند و اجازه نمی‌دادند، [[نامه]] ای حاوی خبر و اطلاعات بیرون برود و همین‌طور نامه‌هایی که از ایران می‌رسید و کوچکترین خبر یا مطلب سیاسی داشت را سانسور و به اطلاع عراقی‌ها می‌رساندند، طوری‌که در برخی موارد نامه‌ها را جدا کرده و به‌عنوان نامة سیاسی به عراقی‌ها می‌دادند و به واسطة این کار صاحب نامه را تنبیه می‌کردند. فرقی هم نمی‌کرد که نویسنده نامه خود اسیر باشد یا نامه را از ایران فرستاده باشند؛ در هرصورت اگر نامه حاوی اخبار سیاسی بود صاحب آن را تنبیه می‌کردند.

حتی در مواردی در نامه‌های اسرا دست می‌بردند و اخبار کذب در آن می‌نوشتند. مثلاً در نامه یکی از اسرا نوشته بودند: <blockquote>«عراق شهر شما را بمباران کرده و و زن و بچه‌ات در بمباران کشته شده‌اند.» </blockquote>با این خبر صاحب نامه کارش به جنون کشید. یا در نامه می‌نوشتند که همسر اسیر بچه‌هایش را رها کرده و با فرد دیگری ازدواج کرده است یا پدر و مادرت بچه‌ها را از همسرت گرفته و او را از خانه بیرون کرده‌اند و ... معمولاً از این موارد هر ماه داشتیم. اعضای منافقین از طریق نامه ها برخی را شناسایی کرده و جهت عضویت او در گروه منافقین برایش دعوتنامه می فرستادند.

=== '''آمدن منافقین به اردوگاه''' ===
سال 1368 منافقین برای یارگیری و جذب نیرو به اردوگاه آمدند. فقط 3 بار به موصل 1 آمدند و هر بار چند نفر را فریب داده و با خود بردند.

بار اول بدون اینکه اعلام کنند ناگهان دیدیم مهدی ابریشم‌چی، دومین شخصیت سازمان منافقین، در راهرو طبقه دوم[1] در حال قدم‌زدن و تماشای بچه‌هاست. اسرا به‌محض مشاهدة او شروع به سردادن شعار علیه او کردند و به سمتش سنگ پرتاپ کردند. ابریشم‌چی به‌محض اینکه این صحنه را دید سریع برگشت و به سمت مقر رفت. بعد افسر عراقی داخل اردوگاه آمد و به همراه مترجم آسایشگاه به آسایشگاه می‌رفتند و اعلام می‌کردند: هرکس می خواهد به سازمان مجاهدین (سازمان منافقین) ملحق شود بیاید.

در این مرحله بعضی رفتند ولی تعدادی از مهره‌های کلیدی که برای منافقین تبلیغ می‌کردند و از مهره‌های کلیدی و تاثیرگذار بودند، ماندند و آنها همان چند نفر را با خود بردند.

مدتی گذشت و برای بار دوم دوباره سروکله‌یشان پیدا شد، البته با احتیاط بیشتر.

این بار با یک لیست آمده بودند. عراقی‌ها به اتاق‌ها می‌آمدند و اسامی را می‌خواندند. معلوم شد نفراتی که بار اول رفته بودند، اسامی رفقا و دوستانشان را داده بودند. البته همة افرادی که اسامیشان خوانده می‌شد، نرفتند و بعضی‌ها تا مقر رفتند و یکی‌دو روز هم آنجا ماندند، ولی برگشتند و هنگام بازگشت مورد استقبال و تشویق سایر اسرا قرار گرفتند.

بار دوم یکی از بسیجیان نوجوان، که کم سن‌وسال‌ترین فرد اردوگاه بود، بلند شد و رفت. این اتفاق برای ما بسیار سخت بود. هرچه دوستان تلاش کردند تا نظرش را تغییر دهند، موفق نشدند و او رفت و غم سنگینی بر دل‌های ما گذاشت. البته او بعدها برگشت و همچنان مورد علاقة دوستان هست.

بعد از مدتی دوباره منافقین به اردوگاه آمدند، البته خودشان میان بچه‌ها نمی‌آمدند، فقط عراقی‌ها می‌آمدند و می‌گفتند نمایندة رجوی آمده است. هرکس می‌خواهد به آنها ملحق شود بیرون بیاید.

این‌بار وقتی درجه‌دار عراقی در آسایشگاه را باز و اعلام کرد هرکس می‌خواهد به منافقین ملحق شود بیاید، یک جوان بسیجی به‌نام حسین محمدی‌فر، که جایش روبه‌روی من بود، بلند شد و گفت من میایم! هرچه گفتیم: «حسین بشین چی میگی ...» گوش نداد. کیسه و پتوهایش را برداشت و رفت. از تعجب چشمانمان باز مانده بود. درک نمی‌کردیم چرا حسین رفت.

هرچه پیغام و پسغام دادیم و نصیحت کردیم فایده نداشت. حسین رفت و ما دوباره زانوی غم بغل کردیم؛ زیرا حسین جوان فعال انقلابی و متدین و داوطلب کارهای خیر بود.

چندروزی گذشت که خبر آمد حسین در مقر هنگام سخنرانی ابریشم‌چی، به او حمله کرده و قصد جان او را داشته که محافظانش مانع از این کار شده بودند.

حسین به‌دلیل این کارش روانة استخبارات عراق شد. او را محاکمه و زندانی کردند، اما به لطف خدا با آخرین گروه از اسرا به ایران بازگشت.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه موصل 1]]

* [[منافقین]]
* [[استخبارات]]
* [[جاسوسی]]
* [[پناهندگی]]

== پاورقی ==
[1] اسرا به طبقة دوم دسترسی نداشتند و راه پله‌ها دیوارکشی شده بود

علی علیدوست (علی قزوینی)

[[رده:استخبارات و منافقین در اردوگاه موصل 1]]
[[رده:اردوگاه موصل 1]]

الگو:مقاله پیشنهادی

2024-01-21T08:18:57Z

A-hamidian:

* '''[[فاطمه ناهیدی]]''' در دوازدهم فروردین 1332 به دنیا آمد. سال 1351 در رشته مامایی وارد دانشگاه شهید بهشتی تهران شد. اوایل انقلاب، که فارغ‌التحصیل شده بود، با سفر به مناطق محروم می‌کوشید در حد توان انجام وظیفه كند ... [[فاطمه ناهیدی|ادامه مطلب]]
* '''[[اسارت در اسلام]]''' اسارت از ریشه «أَسْر» در لغت به معنای بستن، محکم‌کردن، در بند نمودن و در اصطلاح به معنای هر بازداشتی و گرفتار بوده، اسیر نیز از همین ریشه است که اغلب برای مردان دشمن دستگیرشده در ارتباط با جنگ به‌کار می‌رود. این ریشه، که شش بار در قرآن کریم آمده، با واژگانی چون «اخذ»، «شدّ» و «حبس» در یک حوزه معنایی قرار دارد. مراد از اسارت در این نگاشته، همۀ انواع دستگیری است. ... [[اسارت در اسلام|ادامه مطلب]]
* '''[[حقوق اسرا در قوانین بین المللی]]''' «اولین حقوق مربوط به اسرا در اوت 1864 یعنی قبل از جنگ جهانی اول وضع شد. این مقررات به شرح زیر بود. ... [[حقوق اسرا در قوانین بین المللی|ادامه مطلب]]
* '''[[بازگشت آزادگان به وطن]]''' بیست‌وشش مرداد‌ماه 1369، روزی به‌یادماندنی در تقویم ملی ایرانیان است. این روز تاریخی و باشکوه، یادآور بازگشت اولین گروه از آزادگان به وطن است. آزادگان با مقاومت حماسی خود در زندان‌های رژیم صدام، به تعبیر مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، «آبروی ملت ایران را حفظ کردند» ... [[بازگشت آزادگان به وطن|ادامه مطلب]]
* '''[[انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به‌ رهبری انقلاب و اسیران ایرانی]]''' وقتی امام خمینی(ره) رحلت کرد، آزادگان نه فقط در کورۀ غم سنگین از دست دادن آن رهبر عظیم‌الشأن گداختند بلکه نگران بودند پس از ارتحال امام، در کشور چه وضعی پیش خواهد آمد. جنگ روانی دشمن در کنار حادثۀ تلخ و غم‌بار رحلت امام(ره) و بی‌خبری از آنچه در ایران می‌گذشت، شرایط را برای آزادگان ماتم‌دیده دشوار کرده بود... [[انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به‌ رهبری انقلاب و اسیران ایرانی|ادامه مطلب]]

رده:انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به‌ رهبری انقلاب و اسیران ایرانی

2024-01-21T08:13:03Z

A-hamidian: ایجاد صفحه خالی

مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه الانبار

2024-01-16T05:26:27Z

A-hamidian:

{| class="wikitable"
|فرماندهان
|-
|مسئولین آسایشگاه ها(ارشد آسایشگاه)
|-
|رهبران مذهبی و معنوی
|-
|مسئولین فرهنگی
|-
|مسئولین ورزشی
|-
|مسئولین خدماتی(آشپزخانه، نظافت، آرایشگاه، خیاطی، کتابخانه و...)
|-
|مدیریت، بر[[نامه]] ریزی، سازماندهی و تشکیلات کلی و عمومی ایرانی در [[اردوگاه]]
|}
مسئولیت‌ها در [[اردوگاه]] به دو گروه آشکار و پنهان تقسیم می‌شد. مسئولان ظاهری را [[ارشد اردوگاه|ارشد]] آسایشگاه و مسئولان پنهانی را ارشد داخلی منصوب و مدیریت می‌كرد. مسئولیت‌های ممنوعه دور از چشم عراقی‌ها انجام می‌شد و در صورت شناسایی، مجازات سنگینی در پی داشت. این مسئولیت‌ها شامل موارد زیر بود:

الف) مدیریتی: ارشدهای داخلی و رهبران سیاسی‌معنوی؛

ب) مدیر امور مذهبی: [[دعا و توسل|دعا]] ، مداحی، امام جماعت؛

ج) مدیر امور فرهنگی: [[تئاتر در اسارت|تئاتر]] ، [[سرود در اسارت|سرود]]، تزئینات؛

د) مدیر امور اطلاعاتی: اخبار، حفاظت، حراست؛

ه‍‌) مدیر امور بهداشتی: مسئول داروخانه آسایشگاه؛

و) مدیر امور آموزشی: [[سوادآموزی در اسارت|سوادآموزی]]، اصول، عقاید، احکام.

'''رهبریت سیاسی‌مذهبی:''' كلّ مسئولیت امور سیاسی و مذهبی و فرهنگی آسایشگاه‌ها با مدیر سیاسی‌مذهبی بود و همه خط‌مشی‌ها ازجانب این مدیر تعیین می‌شد. این نوع مدیریت مخفیانه صورت می‌گرفت؛ مگر اینکه ازسوی [[جاسوسی|جاسوس‌ها]] شناسایی می‌شد. اولین مدیر به‌صورت خودجوش و استقبال عمومی و مدیران بعدی (در صورت شناسایی و انتقال) ازطرف شورایی از بزرگان تعیین می‌شد. این افراد از اسرای باایمان، مقید به جمهوری اسلامی، دارای قوه تشخیص و بصیرت كافی بودند.

ا'''رشد داخلی:''' مانند رهبریت بند، وظایف امور سیاسی، فرهنگی، آموزشی و اجتماعی آسایشگاه را برعهده داشت. ایشان با انتخاب افراد آسایشگاه، فعالیت خود را آغاز می‌کرد، اما عراقی‌ها از او اطلاعی نداشتند. ارشد داخلی نفر اول آسایشگاه محسوب می‌شد و ارشد بیرونی، کاملاً در مسائل با او هماهنگ بود.

'''[[ارشد اردوگاه]]:''' بالاترین فردی بود که می‌توانست مستقیماً با عراقی‌ها ارتباط داشته باشد و امور سه بند [[اردوگاه]] را هماهنگ كند. ارشد [[اردوگاه]] دخالتی در امور جزئی نداشت و فقط امور کلی مانند هماهنگی ارشدها برای جلسات با فرمانده [[اردوگاه]]، نمایندگان [[صلیب سرخ]] ، پیگیری مشکلات و نیازهای [[اردوگاه]] را برعهده داشت.

'''ارشد بند:''' نماینده [[اسرا]] در بند بود و وظایفی مانند ارتباط با عراقی‌ها برای هماهنگی امور، ارتباط مستمر با [[ارشد اردوگاه]]، حضور در جلسه فرمانده [[اردوگاه]] و انتقال خواسته‌های اسرا، به صدا درآوردن سوت داخل‌باش و خارج‌باش و سوت غذا و... را داشت.

'''ارشد آسایشگاه:''' مانند ارشد بند سال‌های نخست انتصابی و سپس با انتخاب [[اسرا]] و تأیید عراقی‌ها انجام می‌شد و معمولاً وظایفی انجام می‌داد که ازنظر عراقی‌ها بلامانع بود، مانند هماهنگی با [[ارشد اردوگاه|ارشد]] بند، شرکت در جلسه فرمانده [[اردوگاه]]، اخذ نامه‌ها از [[صلیب سرخ]] و تحویل [[نامه|نامه‌]]<nowiki/>ها به گیرنده [[نامه]]، هماهنگی برای نظم در گرفتن [[آمار]]، نظارت بر مسئولان نظافت، [[غذای اسارت|غذا]]، آب‌جوش و ...

انتخابات نیز به دو گونه انجام می‌شد:

الف) انتخاب ارشد بند و یا [[ارشد اردوگاه|ارشدهای آسایشگاه]] که به دستور عراقی‌ها، در زمان‌های خاصی برگزار می‌شد.

ب) انتخاب [[ارشد اردوگاه|ارشد]] داخلی آسایشگاه‌ها، که به دور از اطلاع عراقی‌ها بود.

در کنار این مسئولیت‌های بزرگ و مهم، مسئولیت‌های کوچک‌تری نیز قرار داشت که البته در جای خود، مهم و حتی تأثیرگذار نیز بود؛ مانند:

- مسئولان غذا که به‌وسیله [[قصعه(ظرف)|قصعه]] (ظرف غذا مختص به 10 نفر) غذا می‌گرفتند.

- مسئول [[چای در اسارت|چای]] که به‌وسیله یک سطل 10 لیتری [[چای در اسارت|چای]] را از [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه]] تحویل می‌گرفت و بین [[اسرا]] تقسیم می‌کرد.

- آشپز آسایشگاه که فردی آشنا به آشپزی بود و به‌وسیله چراغ نفتی (والر) داخل آسایشگاه تغییراتی در غذا به‌وجود می‌آورد تا طعم آن بهتر شود.

- مسئول آب‌جوش که با یک سطل 6 لیتری هم‌زمان با به صدا درآمدن سوت آب‌جوش، به [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه]] می‌رفت و تحت نظارت عراقی‌ها به آسایشگاه باز‌می‌گشت و سطل را زیر چند پتو پنهان می‌كرد تا آب‌جوش تا زمان داخل‌باش، سرد نشود.

- مسئول [[ورزش]] به تیم‌بندی در رشته فوتبال و ایجاد تیم در بین علاقه‌مندان به والیبال و دیگر رشته‌های موجود در [[اردوگاه]] می‌پرداخت.

- مسئول روزنامه از عراقی‌ها روزنامه تحویل می‌گرفت و روز بعد روزنامه‌ها را صحیح و سالم عودت می‌داد.

مسئولیت‌های فوق‌الذكر به‌صورت داوطلبانه بود و اکثر آنها به‌صورت چرخشی و غیرثابت بود<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).دانشنامه آزادگان: اسیران ایرانی آزاد شده در جنگ عراق علیه ایران.تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ پیام آزادگان،</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه موصل 1]]
* [[مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه موصل 2]]
* [[مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه موصل 3]]
* [[مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه موصل 4]]
* [[مدیریت و رهبری ایرانی اردوگاه رمادی 1]]
* [[مدیریت و رهبری]] ایرانی اردوگاه

== کتابشناسی ==

وقایع مهم اردوگاه الانبار

2024-01-16T05:08:39Z

A-hamidian: /* نیز نگاه کنید به */

بخشی از وقایع مهمی که در اردوگاه الانبار اتفاق افتاده است در ذیل نقل شده است:

1. در تاریخ 4 بهمن 1362، سربازان عراقی تعدادی از خبرچین‌ها را با لباس‌های نو و سر و وضع آراسته به حیاط قاطع 2 فرستاده و به آنها وسایلی همچون تخته‌نرد و پاسور می‌دهند تا در مقابل دوربین‌های [[رادیو]] و تلویزیون عراق و خبرنگاران قرار گیرند. پس از مدتی، تعدادی خبرنگار و عکاس وارد [[اردوگاه]] شده و به قاطع 2 می‌روند تا از این نمایش گزارش، [[عکس]] و فیلم تهیه کنند. اسرای قاطع 2 برای برهم‌زدن این بازی، با صابون و کفش و دمپایی به خبرنگاران و فیلمبرداران حمله می‌کنند؛ یکی دو دوربین را می‌شکنند و باعث برهم‌خوردن این بازی می‌شوند. در این زمان فرمانده اردوگاه با اسلحه کمری خود چند تیر هوایی شلیک می‌کند و به دنبال آن سربازان عراقی ابتدا اقدام به تیراندازی هوایی می‌کنند و سپس نوک اسلحه‌ها را به‌سمت پایین می‌گیرند و بر اثر تیراندازی، [[اسرا]] به داخل آسایشگاه‌هایشان می‌روند. در این درگیری، تعداد زیادی از اسرا مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند و یک نفر نیز یک چشم خود را از دست داد. اسرا از موقعیت پیش‌آمده استفاده می‌كنند و چند سرباز عراقی را با مشت و لگد می‌زنند. به دنبال این درگیری‌ها، بعثی‌ها تصمیم گرفتند که اسرای قاطع 2 را چند روز از [[آب]] و غذا محروم و در آسایشگاه‌هایشان حبس کنند. لذا آن شب به آنها غذا ندادند. صبح روز بعد، نمایندگان کلیه اسرا (قاطع 1 و 3 به همراه افسران و خواهران) نزد افسر عراقی رفته و تهدید می‌کنند که اگر محدودیت‌های اعمال‌شده برای افراد قاطع 2 برطرف نشود، آنها نیز دست به اعتصاب غذا خواهند زد. بعثی‌ها اسرا را برای گرفتن غذا فرا می‌خوانند، اما کسی مراجعه نمی‌کند.

فرمانده [[اردوگاه]] با مشاهده این وضعیت به خواسته اسرا تن داده و محدودیت‌ها برای قاطع 2 را لغو می‌کند. 2. به دنبال وقایعی که در روزهای قبل در این [[اردوگاه]] به وقوع پیوسته بود، در غروب عید فطر سال 1367، فرمانده [[اردوگاه]] به نام سرگرد مفید همراه با تعدادی سرباز به [[اردوگاه]] وارد شدند و از هر آسایشگاه چهار پنج نفر را خارج و در حیاط [[اردوگاه]] جمع کردند. سپس سربازان بعثی، که به ابزاری همچون کابل، باتوم، میله آهنی و ... مسلح بودند، شروع به کتک زدن این گروه از اسرا کردند. با [[اعتراض]] اسرا، این رفتار خاتمه می‌یابد و اسرایی را که مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند به آسایشگاه‌های خود می‌فرستند. هم‌زمان، سرگرد مفید [[اردوگاه]] را ترک می‌كند، اما ساعتی بعد با تعداد زیادی سرباز بازمی‌گردد. ابتدا در هر آسایشگاه [[آمار]] [[آمار ‌‌|‌‌]]<nowiki/>گرفتند، سپس با هر آنچه در دست داشتند (کابل، باتوم و ...) اقدام به زدن اسرا ‌کردند. در هر آسایشگاه اسرا را در گروه‌های پنج‌نفره وسط آسایشگاه به حالت سجده قرار دادند و سپس پنج شش سرباز با کابل و باتوم می‌زدند. آن شب عراقی‌ها از سر شب تا ساعت 4 صبح همه اسرای آسایشگاه‌های قاطع 2 و 3 را كتك زدند. پس از آن شب نیز سختگیری‌ها تا مدت‌ها ادامه داشت. برای مثال، هنگام [[آمار]]، اسرا باید به حالت سجده قرار می‌گرفتند و پس از اتمام [[آمار]] و ترک آسایشگاه، به همان حالت می‌ماندند تا [[آمار]] تمام آسایشگاه‌ها گرفته شود و سوت آزادباش را بزنند. این زمان حدود سه ربع تا یک ساعت به طول می‌انجامید.

3. تعدادی از اسرا كه بر اثر آسیب‌های وارده در میدان جنگ قطع نخاع شده بودند، در این [[اردوگاه]] حضور داشتند. این افراد در نوزدهم بهمن 1362 به ایران بازگشتند. در این تاریخ جمعاً 190 اسیر ایرانی آزاد شدند که علاوه‌بر افراد قطع نخاع و دیگر مجروحان، چهار نفر از خواهرانی که در ابتدای جنگ به اسارت درآمده و در این [[اردوگاه]] بودند، آزاد شدند. این چهار نفر پس از سپری کردن چند ماه در زندان بغداد به اردوگاه موصل( ←[[اردوگاه]]) و سپس در اوایل مرداد 1361به کمپ 8 منتقل شده بودند و تا زمان آزادی در این محل به سر می‌بردند<ref>کرمی، حسین (1389). اردوگاه سوم. قم: پیام آزادگان</ref> <ref>http://dehnamaki.com</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه الانبار]]
* [[وقایع و رویدادهای اردوگاه الانبار]]

== کتابشناسی ==
<references />سعید نجار

وقایع مهم اردوگاه الانبار

2024-01-16T05:06:03Z

A-hamidian:

بخشی از وقایع مهمی که در اردوگاه الانبار اتفاق افتاده است در ذیل نقل شده است:

1. در تاریخ 4 بهمن 1362، سربازان عراقی تعدادی از خبرچین‌ها را با لباس‌های نو و سر و وضع آراسته به حیاط قاطع 2 فرستاده و به آنها وسایلی همچون تخته‌نرد و پاسور می‌دهند تا در مقابل دوربین‌های [[رادیو]] و تلویزیون عراق و خبرنگاران قرار گیرند. پس از مدتی، تعدادی خبرنگار و عکاس وارد [[اردوگاه]] شده و به قاطع 2 می‌روند تا از این نمایش گزارش، [[عکس]] و فیلم تهیه کنند. اسرای قاطع 2 برای برهم‌زدن این بازی، با صابون و کفش و دمپایی به خبرنگاران و فیلمبرداران حمله می‌کنند؛ یکی دو دوربین را می‌شکنند و باعث برهم‌خوردن این بازی می‌شوند. در این زمان فرمانده اردوگاه با اسلحه کمری خود چند تیر هوایی شلیک می‌کند و به دنبال آن سربازان عراقی ابتدا اقدام به تیراندازی هوایی می‌کنند و سپس نوک اسلحه‌ها را به‌سمت پایین می‌گیرند و بر اثر تیراندازی، [[اسرا]] به داخل آسایشگاه‌هایشان می‌روند. در این درگیری، تعداد زیادی از اسرا مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند و یک نفر نیز یک چشم خود را از دست داد. اسرا از موقعیت پیش‌آمده استفاده می‌كنند و چند سرباز عراقی را با مشت و لگد می‌زنند. به دنبال این درگیری‌ها، بعثی‌ها تصمیم گرفتند که اسرای قاطع 2 را چند روز از [[آب]] و غذا محروم و در آسایشگاه‌هایشان حبس کنند. لذا آن شب به آنها غذا ندادند. صبح روز بعد، نمایندگان کلیه اسرا (قاطع 1 و 3 به همراه افسران و خواهران) نزد افسر عراقی رفته و تهدید می‌کنند که اگر محدودیت‌های اعمال‌شده برای افراد قاطع 2 برطرف نشود، آنها نیز دست به اعتصاب غذا خواهند زد. بعثی‌ها اسرا را برای گرفتن غذا فرا می‌خوانند، اما کسی مراجعه نمی‌کند.

فرمانده [[اردوگاه]] با مشاهده این وضعیت به خواسته اسرا تن داده و محدودیت‌ها برای قاطع 2 را لغو می‌کند. 2. به دنبال وقایعی که در روزهای قبل در این [[اردوگاه]] به وقوع پیوسته بود، در غروب عید فطر سال 1367، فرمانده [[اردوگاه]] به نام سرگرد مفید همراه با تعدادی سرباز به [[اردوگاه]] وارد شدند و از هر آسایشگاه چهار پنج نفر را خارج و در حیاط [[اردوگاه]] جمع کردند. سپس سربازان بعثی، که به ابزاری همچون کابل، باتوم، میله آهنی و ... مسلح بودند، شروع به کتک زدن این گروه از اسرا کردند. با [[اعتراض]] اسرا، این رفتار خاتمه می‌یابد و اسرایی را که مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند به آسایشگاه‌های خود می‌فرستند. هم‌زمان، سرگرد مفید [[اردوگاه]] را ترک می‌كند، اما ساعتی بعد با تعداد زیادی سرباز بازمی‌گردد. ابتدا در هر آسایشگاه [[آمار]] [[آمار ‌‌|‌‌]]<nowiki/>گرفتند، سپس با هر آنچه در دست داشتند (کابل، باتوم و ...) اقدام به زدن اسرا ‌کردند. در هر آسایشگاه اسرا را در گروه‌های پنج‌نفره وسط آسایشگاه به حالت سجده قرار دادند و سپس پنج شش سرباز با کابل و باتوم می‌زدند. آن شب عراقی‌ها از سر شب تا ساعت 4 صبح همه اسرای آسایشگاه‌های قاطع 2 و 3 را كتك زدند. پس از آن شب نیز سختگیری‌ها تا مدت‌ها ادامه داشت. برای مثال، هنگام [[آمار]]، اسرا باید به حالت سجده قرار می‌گرفتند و پس از اتمام [[آمار]] و ترک آسایشگاه، به همان حالت می‌ماندند تا [[آمار]] تمام آسایشگاه‌ها گرفته شود و سوت آزادباش را بزنند. این زمان حدود سه ربع تا یک ساعت به طول می‌انجامید.

3. تعدادی از اسرا كه بر اثر آسیب‌های وارده در میدان جنگ قطع نخاع شده بودند، در این [[اردوگاه]] حضور داشتند. این افراد در نوزدهم بهمن 1362 به ایران بازگشتند. در این تاریخ جمعاً 190 اسیر ایرانی آزاد شدند که علاوه‌بر افراد قطع نخاع و دیگر مجروحان، چهار نفر از خواهرانی که در ابتدای جنگ به اسارت درآمده و در این [[اردوگاه]] بودند، آزاد شدند. این چهار نفر پس از سپری کردن چند ماه در زندان بغداد به اردوگاه موصل( ←[[اردوگاه]]) و سپس در اوایل مرداد 1361به کمپ 8 منتقل شده بودند و تا زمان آزادی در این محل به سر می‌بردند<ref>کرمی، حسین (1389). اردوگاه سوم. قم: پیام آزادگان</ref> <ref>http://dehnamaki.com</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه الانبار]]
* وقایع مهم [[اردوگاه 17(نهروان)]]

== کتابشناسی ==
<references />سعید نجار