نمایش مبدأ برای آمده‌ام اما تو نیستی

{{Infobox|title=آمده‌ام اما تو نیستی|image=[[پرونده:آمده ام اما تو نیستی.png]]|caption=خاطرات محمدرضا پرمهر، آزاده‌ای از روستای زورآزما|header1=فراداده کتاب|label2=نویسنده|label3=ویراستار|label4=حروف‌چین و صفحه‌آرا|label5=لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی|label6=نوبت و سال چاپ|label7=نوبت و سال چاپ|label8=تعداد صفحات|label9=شابک|label10=قطع کتاب|label11=نوع ماده|data2=سحر پرمهر|data3=مریم سیفی|data4=فاطمه رنجبران|data5=کاکی|data6=اول / 1404|data7=1000|data8=120|data9=4 ـ 58 ـ 9149 ـ 622 ـ 978|data10=رقعی|data11=کتاب(خاطره)}}

'''این کتاب دربردارنده خاطرات محمدرضا پرمهر، آزاده‌ای از روستای زورآزما واقع در شهرستان بهمِئی از استان کهگیلویه و بویراحمد است.''' 

== فراداده کتاب ==
'''نویسنده:''' سحر پرمهر

'''ویراستار:''' مریم سیفی

'''حروف‌چین و صفحه‌آرا:''' فاطمه رنجبران

'''لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی:''' کاکی

'''نوبت و سال چاپ:''' اول / 1404

'''شمارگان:''' 1000

'''تعداد صفحات:''' 120

'''شابک:''' 4 ـ 58 ـ 9149 ـ 622 ـ 978

'''قطع کتاب:''' رقعی

'''نوع ماده:''' کتاب(خاطره)

== معرفی راوی ==
محمدرضا پرمهر آزاده‌ای از روستای زورآزما واقع در شهرستان بهمِئی از استان کهگیلویه و بویراحمد است. 

او در عملیات بدر، در شرق دجله، در ناگزیری اوضاع به اسارت نیروهای بعثی درآمد. او در [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|اسارت]] بود که برادرش غلامرضا پرمهر به شهادت رسید و او تا زمان آزادی از شهادت ایشان بی‌خبر بود. دوران [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|اسارت]] این آزاده در اردوگاه‌های 7 و 9 رمادی و [[اردوگاه تکریت 17|تکریت 17]] سپری شد.

== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==
یکی از دوستان آمد پیشم و گفت: <blockquote>«یکی از همشهریات که توی گردانتون هم بوده رو روی پتو آوردن، تو محوطه است.»</blockquote>سریع رفتم سراغش را گرفتم. چند مجروح در محوطه زیر آفتاب بودند. رفتم بالای سرشان ولی کسی را نشناختم. رفتم سراغ همان دوستی که خبر را بهم داد. گفتم:<blockquote>«منظورت کیه؟ من پیداش نکردم.»</blockquote>با هم رفتیم بالای سرش. بازو، کمر، کتف و دستش به‌شدت آسیب دیده بود. پیشش نشستم و بهش گفتم:<blockquote>«کی هستی؟» </blockquote>به‌سختی گفت: <blockquote>«فریبرزم.» </blockquote>بغضم گرفته بود. به‌حدی لاغر شده بود که اصلاً او را نشناختم. با پتو او را بلند کردیم و به اتاق بردیم. هر روز با روغن تهِ ظرف غذا بدنش را ماساژ می‌دادیم. بعداز حدود شش ماه توانست روی پاهایش بایستد و راه برود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسارت و اسیران]]
* [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]

== کتابشناسی ==


[[رده:اسارت و اسیران]]
[[رده:اسرا]]
[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]
[[رده:جنگ تحميلي عراق عليه ايران]]
[[رده:اردوگاه]]
[[رده:اردوگاه تکریت 11]]
[[رده:کتاب]]