نمایش مبدأ برای امکانات اردوگاه بعقوبه

'''یكی از اردوگاه‌های نگه‌داری اسرای ایرانی در عراق'''

اردوگاه 18 بعقوبه یکی از اردوگاه‌های اسرای مفقودین ایرانی بود که در 1367 در یکی از استان‌های شرقی عراق، به نام دیالی به مرکزیت شهر بعقوبه و در پادگانی نظامی به نام العباس تأسیس شد .

== امكانات [[اردوگاه]] ==
آسایشگاه اصلی برای تهویه پنجره، پنکه سقفی و هواکش نداشت. دیوارها هم فلزی بود؛ بنابراین [[اسرا]] جهت تهویه آسایشگاه‌های اصلی درهای بزرگ ورودی را باز می‌گذاشتند<ref name=":1">ستاری ،بهمن (1395). مصاحبه.</ref>اما هر آسایشگاه ملحق، دارای 5 و 6 پنجره بود که در یک طرف و رو به محوطه اردوگاه قرار داشت<ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>. ازآنجاکه این [[اردوگاه]] نظامی بود، کف‌سازی آن از بتن بود و اسرا برای مفروش کردن آن از پتوهایی که در اختیارشان گذاشته بودند، استفاده می‌کردند.<ref name=":0" /> آشپزخانه در سمت چپ آسایشگاه 5 واقع شده بود و غذای همه قسمت‌های [[اردوگاه]] در آن به‌وسیله اسرای ایرانی تهیه می‌شد. آشپزخانه نیز به‌صورت آسایشگاه‌های ازپیش‌ساخته، فاقد پنجره و دارای سه در سقفی، مانند سقف آسایشگاه‌ها و شیب‌دار بوده است<ref name=":0" />.

    در ابتدای ورود اسرا، سرویس بهداشتی در آسایشگاه وجود نداشت؛ بنابراین اسرا به‌اجبار از قسمتی در آسایشگاه به‌عنوان دستشویی( ←[[توالت]]) استفاده می‌کردند‌. البته هر آسایشگاهی 5-6 [[توالت]] جداگانه در خارج از محیط آسایشگاه ‌داشت. نبود [[آب]] در دستشویی امری عادی بود و بعضی از دستشویی‌ها‌ حتی در نداشتند و از پتو به‌جای در ‌استفاده ‌می‌شد.<ref name=":1" />در مقابل جاده‌ای که آسایشگاه‌های 1، 2، 3 را از 4 و 5 جدا کرد بود، توالت‌های آسایشگاه 1 و 2 واقع شده بود. فاصله آسایشگاه‌های 1، 2، 3 از یکدیگر تقریباً 20 متر و فاصله آسایشگاه‌های 4 و 5 حدود 50 متر بود. البته برای هر بند ملحق نیز توالت جداگانه‌ای وجود داشت. دیواره اینها سیمانی و به رنگ سفید و از سایر توالت‌هایی که در آسایشگاه‌های قبلی وجود داشت، سالم‌تر بود<ref>رحمانیان، عبدالمجید (1388). تنفس ممنوع. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،ص.210.</ref>.همچنین در قسمت قلعه نیز توالت‌های جداگانه ساخته شده بود که در قسمت جنوبی قلعه و کنار اتاق‌ها قرار داشت. هر آسایشگاهی برای خود سه چهار حمام داشت که در ابعاد یك در یك متر بود. حمام در ضلع جنوبی کنار آسایشگاه واقع شده بود و دوش نداشت. [[آب]] گرم هم در اختیار اسرا نبود. استحمام به‌صورت نوبتی انجام می‌شد و برای این كار، سطلی را جلوی نور خورشید می‌گذاشتند تا گرم ‌شود<ref name=":1" />.( ←[[توالت]])

    وضعیت بهداشتی در [[اردوگاه]] مفقودین بسیار بد بود. شپش در کل [[اردوگاه]] شیوع پیدا کرده بود. کمبود [[امکانات]] بهداشتی باعث شیوع بیماری گال، اسهال خونی و سل شده بود که به‌صورت جدی مداوا نمی‌شدند. البته اتاقکی به نام بهداری در محوطه اردوگاه بعد از اتاق دژبانی و مابین ملحق و قلعه واقع شده بود که ازلحاظ دارویی [[امکانات]] خیلی ناچیزی داشت. بهداری را یکی از اسرای ایرانی که تکنسین [[درمانگاه]] بود اداره می‌‌كرد.علاوه‌بر چهار برجک‌ نگهبانی، که در گوشه‌های [[اردوگاه]] قرار داشت، و سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکلِ دور [[اردوگاه]]، یك اتاق نگهبانی نیز در ابتدای ورودی و سمت چپ درِ اصلی قرار داشت. البته در قلعه نیز، اتاق نگهبانی درِ ورودی قلعه قرار داشت.

    اردوگاه بعقوبه 18 جز اردوگاه‌های مفقودین بود و به این علت یک سری امکانات ازجمله سلمانی برای اصلاح سروصورت، کتابخانه، خیاط‌خانه و فروشگاه بی‌بهره بودند<ref name=":1" />. در این اردوگاه حبانه وجود نداشت و اسرا در لیوان‌های آلومینیومی، که در اختیارشان قرار داده شده بود، با خود آب می‌بردند و چون سطلی برای قضای حاجت در آسایشگاه نبود، مجبور می‌شدند در مواقع اضطراری، از این لیوان‌ها به‌عنوان ظرفی جهت قضای حاجت استفاده کنند و صبح‌ها هم آن را می‌شستند و به‌عنوان لیوان [[آب]] یا چای، مورد استفاده قرار می‌دادند.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه]]
* [[اردوگاه بعقوبه]]

== کتابشناسی ==
<references />'''معصومه جعفر زاده'''
[[رده:اردوگاه]]
[[رده:اردوگاه بعقوبه]]
[[رده:امکانات اردوگاه بعقوبه]]
[[رده:اسرا]]
[[رده:اسارت و اسیران]]