نمایش مبدأ برای امکانات اردوگاه تکریت 12

=== مقدمه ===
تکریت 12 دومین [[اردوگاه]] اختصاص‌یافته به اسرای مفقودین بود و [[صلیب سرخ]] از وجود چنین اردوگاهی در داخل خاک عراق اطلاعی نداشت. این [[اردوگاه]] در اوایل 1367 تأسیس شد<ref name=":0">اکبری، یوسفعلی (1395).مصاحبه.</ref>.

== امكانات [[اردوگاه]] ==
هر آسایشگاه، ده پنجره داشت که پنج پنجره به‌سمت پشت آسایشگاه باز می‌شد، که البته ازسوی عراقی‌ها مسدود شده بودند. جلوی پنج پنجره‌ای هم که به‌سمت حیاط [[اردوگاه]] باز می‌شد، نرده‌کشی کرده بودند؛ طوری‌که فقط یک دست می‌توانست از لای آن عبور کند. به‌طور متوسط برای تهویة هوا، سه پنکه سقفی در هر آسایشگاه وجود داشت و مثل همه اردوگاه‌های این منطقه آسایشگاه‌ها دارای سایه‌بان نیز بودند<ref>ابوالحسنی، محمدحسین (1388). زخم‌ها دهان باز می‌کنند. تهران: مفاخر،ص.67 و74.</ref>.

=== آشپزخانه [[اردوگاه]] ===
    آشپزخانه [[اردوگاه]] در محوطه و در کنار اتاق نگهبانی قرار داشت. این آشپزخانه غذای کل اردوگاه 12 را تأمین می‌كرد و به‌وسیلة اسرای ایرانی اداره می‌شد. روبه‌روی آن باغچه‌ای قرار داشت که [[اسرا]] در آن باغچه سبزیجات می‌کاشتند<ref name=":0" />.هر قاطع،‌ هشت کاسه [[توالت]] داشت که در کنار حمام واقع شده بود و البته بدون چاه بود. توالت ملحق بین اتاق‌های 13 و 14 کنار حمام واقع شده بود و ده کاسه [[توالت]] داشت<ref name=":0" />. معمولاً در داخل هر آسایشگاه سطلی وجود داشت که از ساعت 5 عصر، که سوت داخل‌باش را می‌زدند، تا فردا صبح ساعت 8 از آن به‌جای [[توالت]] استفاده می‌شد.هشت دوش در ابتدای  قاطع قرار داشت، ولی معمولاً آبش گرم نبوده و [[اسرا]] سطلی را در هوای گرم جلوی آفتاب می‌گذاشتند و برای استحمام از این [[آب]] استفاده می‌كردند.حمام ملحق نیز نزدیک دستشویی و مابین اتاق‌های 13 و 14 واقع شده بود، و برای حمام کردن پنج دوش وجود داشت<ref name=":1">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،ص.239.</ref>.  منبع آبی آن هم تانکری بود که بر سقف حمام گذاشته بودند. حمام کردن به‌صورت نوبتی بود.

===    آب ===
در ابتدا، اسرا [[آب]] را در قوطی‌های حلبی روغن با خود به آسایشگاه می‌بردند. مدتی بعد، برای هر آسایشگاه شیر آبی گذاشتند و حوضی هم وسط [[اردوگاه]] بود که برای آشامیدن [[آب]] مورد استفاده قرار می‌گرفت<ref>فدایی ،یحیی (1396) . مصاحبه.</ref>.برای مداوای اسرا اتاق کوچک بهداری در کنار ساختمان حمایه در داخل محوطه [[اردوگاه]] قرار داشت.

=== وضعیت بهداشت ===
اسرا ازلحاظ دارو و درمان در مضیقه بودند و به‌خاطر وضعیت بد بهداشتی و شیوع شپش، به انواع و اقسام بیماری‌ها ازجمله گال، اسهال خونی و حتی بیماری‌های ریوی و کلیوی دچار می‌شدند. اسهال خونی و گال، جزء بیماری‌های واگیردار محسوب می‌شد. اسهال خونی در اردوگاه‌های مفقودین بیشترین تلفات را از اسرا می‌گرفت؛ به‌طوری‌كه سه‌چهار نفر از اسرا در اثر همین بیماری فوت کردند، ولی آقایان مرسلی، بخشی‌پور و دکتر بامداد، با همه کمبودها به درمان اسرا می‌پرداختند<ref name=":0" />.برای حفاظت از [[اردوگاه]]، اتاق نگهبانی در محوطه و نزدیک بهداری قرار داشت و علاوه‌بر نُه برجک‌ نگهبانیِ دورتادور [[اردوگاه]]، سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکلی نیز به دور [[اردوگاه]] کشیده شده بود.تعدادی از اسرا، که با عراقی‌ها همکاری نزدیکی داشتند و کارهای عمومی [[اردوگاه]] را برعهده گرفته بودند، در ساختمانی جدا از آسایشگاه به نام «حمایه»، که در نزدیک آشپزخانه قرار داشت، اسکان داده شده بودند<ref name=":1" />. 

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اردوگاه]]
* [[اردوگاه تکریت 12]]

== کتابشناسی ==
<references />'''معصومه جعفرزاده'''
[[رده:اردوگاه]]
[[رده:اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:امکانات اردوگاه تکریت 12]]
[[رده:اسرا]]
[[رده:صلیب سرخ]]