نمایش مبدأ برای انواع خشونت در اسارت

باید گفت از مفهوم [[خشونت در اسارت|خشونت]]«تاکنون دسته بندی های گوناگونی عرضه شده است که از آن جمله می توان به دسته بندی گالتونگ مبنی بر [[خشونت های هدفمند در اسارت|خشونت هدفمند]] و بی هدف، [[خشونت های آشکار در اسارت|خشونت آشکار]] و [[خشونت های پنهان در اسارت|پنهان]]، [[خشونت های فردی در اسارت|خشونت فردی]] و ساختاری، [[خشونت های فیزیکی در اسارت|خشونت فیزیکی]] و [[خشونت های غیر فیزیکی در اسارت|روانی]]، [[خشونت در اسارت|خشونت]] معطوف به قربانی و [[خشونت در اسارت|خشونت]] بدون قربانی اشاره کرد.»<ref>حیدری چروده، مجید(1389).«تحلیل جامعه شناختی تاثیر فتار قربانیان خشونت و ارتباط آن با رفتار خشونت آمیز علیه آنان»، ''بررسی مسائل اجتماعی ایران''، سال اول، شمارۀ2.</ref> 

در تقسیم بندی انواع [[خشونت در اسارت|خشونت]] نیز با تکیه بر منابع معتبر می توان قائل به یک جمع بندی در این خصوص بود و به صورت کلی این موارد را ذکر نمود:

[[خشونت های مجاز در اسارت|خشونت‌های مجاز]] و [[خشونت های غیر مجاز در اسارت|غیرمجاز]]؛

[[خشونت های فیزیکی در اسارت|خشونت‌های فیزیکی]] و [[خشونت های غیر فیزیکی در اسارت|غیرفیزیکی]] و [[خشونت های فردی در اسارت|خشونت‌های فردی]] و [[خشونت های اجتماعی در اسارت|اجتماعی]]. 

که در ذیل به تعریفی مختصر از هریک پرداخته‌ایم:

== [[خشونت های فیزیکی در اسارت|خشونت‌های فیزیکی]] و [[خشونت های غیر فیزیکی در اسارت|غیرفیزیکی]] ==
[[خشونت های فیزیکی در اسارت|خشونت‌های فیزیکی]] به آن دسته از اعمالی گفته می‌شود که به صورت عینی و محسوس در عالم خارج تحقق پیدا می‌کند؛مانند: قتل، حبس، ضرب و جرح.[[خشونت های غیر فیزیکی در اسارت|خشونت‌های غیرفیزیکی]] عبارت است از اقداماتی که به‌طور کلی محسوس و ملموس نیستند، مانند:بی‌اعتنایی، نگاه تحقیرآمیز، برخورد تبعیض‌آمیز؛ یا درجه محسوس بودن آنها نسبت به دسته اول بسیار اندک است و امر محسوس خود ابزاری بیش نیست، مانند ناسزاگویی و سخنان تحقیرآمیز. البته باید توجه داشت که دامنه [[خشونت های غیر فیزیکی در اسارت|خشونت‌های غیرفیزیکی]] بسی گسترده است، مثل سلب انواع آزادی‌های مشروط، تحمیل حاکمیت و ایجاد محیطی بسته که از رشد و بالندگی آدمیان ممانعت به عمل می‌آورد<ref name=":1">هزاوهای، محمدرضا(1383)،«معناشناسی خشونت»،تهران، مطالعات راهبردی زنان، شماره 23.</ref>.

== [[خشونت های فردی در اسارت|خشونت‌های فردی]] و [[خشونت های اجتماعی در اسارت|اجتماعی]] ==
در [[خشونت های فردی در اسارت|خشونت‌های فردی]] قربانیان خشونت،افراد می‌باشند، اما در [[خشونت های اجتماعی در اسارت|خشونت‌های اجتماعی]]، قربانی این اقدام جوامع خواهند بود. این [[خشونت در اسارت|خشونت‌]]<nowiki/>ها ممکن است منشاء داخلی یا خارجی داشته باشند. خشونت‌های اجتماعی داخلی، مانند سرقت‌های مسلحانه، قتل‌های زنجیره‌ای، تظاهرات خیابانی، نفی آزادی، سلب اختیار از مردم در تعیین مدیریت جامعه یا نظارت بر حاکمان می‌باشند و [[خشونت های اجتماعی در اسارت|خشونت‌های اجتماعی]] خارجی، مانند استعمار، جنگ وتحمیل سیستم تک‌محصولی به‌منظور فشار بر ملت‌ها برای تأمین منافع قدرتمندان، اشاعۀ اندیشه‌های شک‌آلود و مفاسد اخلاقی که استعمار فرهنگی نام گرفته، تحقیر و توهین به مقدسات و مبانی اعتقادی جامعه و تحقیر و نژادپرستانه جوامع می ‎باشد.<ref name=":1" />

البته باید اذعان نمود [[خشونت در اسارت|خشونت]] واقعیت انکارناپذیر تمام جوامع در طول دوره‌های مختلف تاریخی آنهاست و با اینکه هیچ‌گاه از بین نرفته، اما همیشه کوشش شده است محدودیت‌هایی در اعمال آن صورت گیرد. در همین مورد وجود همیشگی آن،«گروهی از نظریه‌پردازان [[خشونت در اسارت|خشونت]] را ذاتی امر سیاسی میدانند. گوهر سیاست از این منظر، مقوله قدرت است و امر مبتنی بر قدرت، نمی‌تواند فارغ از پدیدار خشونت جاری باشد.گروه دیگر نظریات، [[خشونت در اسارت|خشونت]] را مستقل از امر سیاسی میداند.»<ref>عابدی اردکانی؛ الله‌دادی،نفیسه(1397)،«کارل اشمیت و تئوریزه کردن خشونت»، مجله غرب شناسی بنیادی، 9(115)، 1-139.</ref>

درمیان پژوهشگران ایرانی نیز سعید پیوندی از کسانی است که به ملازمت قدرت و [[خشونت در اسارت|خشونت]] اذعان دارد و بر همین اساس بر چندگانگی [[خشونت در اسارت|خشونت]] در تاریخ معاصر ایران با ذکر چند نمونه اشاره کرده که از جمله مهمترین منابع آنها را حاکمیت سیاسی و فعالیت‌های نظامی خارجی بیان کرده است.<ref>پیوندی، سعید(1384).«نقد خشونت سیاسی در ایران»، ''بازتاب اندیشه''، شماره 69.</ref>فکوهی نیز تقریباً چنین دیدگاهی دارد<ref name=":0">فکوهی، ناصر(1378)،خشونت سیاسی؛ نظریات، مباحث، اشکال و راهکارها، تهران، نشر قطره</ref>.

در مورد انواع خشونت های سیاسی نیز به مانند تعریف خود واژه [[خشونت در اسارت|خشونت]] و موردهای گوناگون آن، تنوع دسته بندی را شاهدیم. به عنوان مثال«تد رابرت‌گر» آشوب، توطئه و جنگ درون کشوری را از مصادیق بارز خشونت سیاسی ذکر کرده و جنگ را خشونت سیاسی بسیار سازمان‌یافته بازتعریف کرده است<ref>رابرت گر، تد(1388).چرا انسانها شورش می کنند. ترجمه علی مرشدی زاده، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.</ref>

برهمین اساس: 

«جنگ را از نظر گستردگی و شدت [[خشونت در اسارت|خشونت]] به‌کارگرفته‌شده و همچنین میزان تخریب و تلفات ناشی از آن باید حادترین شکل خشونت سیاسی از بالا به حساب آورد.مفهوم جنگ را میتوان«رودررویی سازمان یافته میان دو یا چند دولت مستقل بر سر اختلاف‌ها واهداف رسمی و از پیش اعلام‌شده» تعریف کرد.

دلیل اصلی جنگ را باید در نابرابری میان دو یا چند دولت دانست. این نابرابری میتواند دو شکل اساسی داشته باشد، نخست نابرابری اقتصادی یا رشد اقتصادی نابرابر میان دولت های همسایه که خود میتواند حاصل شرایط طبیعی یعنی نابرابری منابع و یا شرایط غیرطبیعی، نظیر سیاست غلط اقتصادی، تأثیر بازار جهانی و غیره باشد. این امر سبب  می شود جنگ با انگیزه گرفتن غنیمت و غارت آغاز شود. نمونۀ چنین جنگ هایی در تاریخ فراوان بوده و آخرین مورد آن [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]](1980تا1988)و جنگ عراق با کویت ومتحدینش در آغاز دهه 90م بود. دومین دلیل در نابرابری سیاسی یعنی وجود نظام های سیاسی متناقض و متضاد در کشورهای همجوار یا نزدیک به هم است.<ref name=":0" />

== نیز نگاه کنید به ==

* [[خشونت در اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />سعید نجار
[[رده:انواع خشونت در اسارت]]
[[رده:خشونت در اسارت]]
[[رده:اسارت و اسیران]]
[[رده:خشونت های فیزیکی در اسارت]]
[[رده:خشونت های غیرفیزیکی در اسارت]]
[[رده:خشونت های آشکار در اسارت]]
[[رده:خشونت های پنهان در اسارت]]
[[رده:خشونت های فردی در اسارت]]
[[رده:خشونت های اجتماعی در اسارت]]
[[رده:خشونت های مجاز در اسارت]]
[[رده:خشونت های غیرمجاز در اسارت]]
[[رده:خشونت های هدفمند در اسارت]]
[[رده:خشونت های بی هدف در اسارت]]