نمایش مبدأ برای با آزادگان در اسارت

[[پرونده:Book.png|بندانگشتی|219x219پیکسل]]'''نقاشی‌های آبرنگ اسیر آزاده‌شده ایرانی عباس فلاحتی.'''

این كتاب 137 تابلو از [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌های]] آبرنگ '''عباس فلاحتی''' را دربر می‌گیرد. وی، كه خود از آزادگان بوده، صحنه‌های نشان‌دهنده [[خشونت در اسارت|خشونت]] دشمن و ایستادگی رزمندگان و آزادگان در اردوگاه‌های مخوف عراقی را به تصویر كشیده و در زیر هریك توضیحاتی آورده است.

    این تصاویر می‌تواند برای سازندگان فیلم‌ها و تئاترهایی با موضوع [[اسارت و اسیران|اسارت]] دستمایه‌ای واقعی باشد. ساختار اثر به‌گونه‌ای است كه تسلسل [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌]]<nowiki/>ها، دوره تاریخی آغاز جنگ تا ورود آزادگان به ایران را شامل می‌شود، اما محور اصلی [[اسارت و اسیران]] است.

[[نقاشی در اسارت|نقاشی‌]]<nowiki/>های آبرنگ كتاب، این داستان واقعی را بازگو می‌كنند: با حمله جنگنده‌های عراقی به شهرها و مناطق مسكونی ایران، بسیج مردمی برای مقابله با دشمن آغاز می‌شود. در نخستین درگیری‌ها، گروهی از رزمندگان [[اسیران جنگ|اسیر]] می‌شوند و دست‌بسته و طناب به‌گردن‌آویخته، با [[خشونت در اسارت|خشونت]] افسران عراقی مواجه می‌شوند. دشمن درهمان ابتدا، سعی در ایجاد رعب و وحشت و ضرب‌وشتم دارد و [[اسیران جنگ|اسیران]] از درد و ناله به خود می‌پیچند.

عراقی‌ها از اسیر كردن آنها شادند و در چهره‌های مصمّم [[اسرا]]، [[مقاومت]] را می‌توان دید. صحنه‌های انتقال [[اسرا]] به پشت جبهه بیشتر خشونت‌بار است و گاه رگه‌هایی از مهربانی در آن دیده می‌شود؛ خشونت‌بار از این جهت كه رزمندگان اسیر مجروح و سالم، دست‌بسته و با اعمال زور و كتك، با تانك و به‌سختی منتقل‌‌ می‌شوند و گاه در هجوم همه این سختی‌ها، سربازی عراقی را می‌بینی كه [[اسیران جنگ|اسیر ایرانی]] را می‌بوسد و برای او سیگاری روشن می‌كند.   

[[نقاشی در اسارت|نقاشی‌]]<nowiki/>های آبرنگ صحنه‌های دیگری را مجسم ‌می‌كنند: اعدام دسته‌جمعی [[اسرا]] با به رگبار بستن آنان، [[شکنجه|شكنجه‌]] شدید، و... با ورود [[اسرا]] به بغداد، خبرنگاران داخلی و خارجی از آنها عكس می‌گیرند. مدرسه فلسطینی‌ها در العماره محل نام‌نویسی و اسكان اوّلیه اسرای عملیات فتح‌المبین است. پس از آن، تعداد زیادی از آنان در اتاق كوچكی در وزارت دفاع عراق اسكان داده ‌می‌شوند و حتی از [[توالت]] رفتن آنان ممانعت می‌شود. [[بازجویی در اسارت|بازجویی‌]]<nowiki/>ها آغاز می‌شود و پس از آن، اسرای ایرانی در خیابان‌های بغداد گردانده می‌شوند و مردم عراق از دیدن آنان، برخی شاد و برخی متأثرند. دژبان مركز بغداد، مقصد بعدی اسراست؛ تشنگی آنان به‌حدی زیاد است كه از چمن آبیاری‌شده آب می‌نوشند؛ در آنجا مصاحبه تلویزیونی اجباری از آنان گرفته می‌شود و می‌خواهند كه [[اسرا]] برای خانواده‌هایشان پیام بفرستند. اسكان موقت آنان به‌گونه‌ای است كه هیچ [[آب]] و غذایی در اختیارشان گذاشته نمی‌شود و گاه شلنگ آبی از زیر سوله به داخل هدایت می‌شود كه آب آن بسیار كم است. هوا سرد است و آنان از نان خشك كف سوله [[تغذیه]] می‌كنند. سرانجام آنها به [[اردوگاه عنبر(اردوگاه 8)|اردوگاه عنبر]] برده می‌شوند و [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد|حجت‌الاسلام ابوترابی‌فرد]] در جمع آنان حاضر می‌شود؛ پس از چندی [[اسرا]] با آزار و [[شکنجه در اسارت|شكنجه]] از [[اردوگاه عنبر(اردوگاه 8)|اردوگاه عنبر]] به [[اردوگاه موصل 1]] منتقل می‌شوند؛ [[آمار|آمارگیری]] از آنان آغاز می‌شود. فضای بیرونی [[اردوگاه]] موصل و [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه]] نیز در این [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌ها]] ترسیم شده است؛ مطابق این [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌ها]]، غذا را اسرای آشپز طبخ می‌كنند و هر روز به‌نوبت از هر آسایشگاه، تعدادی برای همكاری در پخت [[غذای اسارت|غذا]] به [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه]] فرستاده می‌شدند. مسئول غذای هر آسایشگاه غذا را تحویل می‌گیرد؛ غذای هر ده نفر در یك ظرف بزرگ ریخته می‌شد كه همه دور آن می‌نشستند و می‌خوردند. [[چای در اسارت|چای]] و [[آب]] نیز در ظرف‌های بزرگی به آسایشگاه آورده می‌شوند. شام وحدت شامی بود كه كل اسرای یك آسایشگاه، سفره پهن می‌كردند و در كنار یكدیگر [[شام در اسارت|شام]] می‌خوردند.

    برخی از كارهایی كه [[اسرا]] در [[اردوگاه موصل 2]] انجام می‌دادند: پیاده‌روی در محوطه و استفاده از نور خورشید، گرفتن اخبار از مسئولان [[رادیو]] و نوشتن و قرائت كردن آن برای دیگران؛ البته مخفی كردن [[رادیو]] در زیر مخازن [[آب]] و حبّانه‌ها باید با دقّت و احتیاط صورت می‌گرفت؛ كسب خبر از تلویزیون و روزنامه نیز راه دیگر اطلاع‌یابی بود.

    از نظر [[بهداشت و درمان]]، درمان و مداوی بیماران به‌وسیله پزشكان ایرانی بود و اصلاح موی سر، نظافت آسایشگاه ازجمله [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌ها]]<nowiki/>ی این مجموعه است كه به [[بهداشت فردی]] و بهداشت محیط مربوط می‌شود. تعداد [[توالت|توالت‌ها]] در [[اردوگاه موصل 1]] كم بود و افراد برای [[توالت]] باید نیم ساعت معطل شوند.

    بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]] و حضور [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد|حجت‌الاسلام ابوترابی‌فرد]] در جمع [[اسرا]] به آنان قوت قلب می‌دهد و [[نامه|نامه‌]]<nowiki/>ها و [[عکس|عكس‌]]<nowiki/>ها برای [[اسرا]] شادی‌آفرین و مسرّت‌بخش است.در یكی از [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌]]<nowiki/>های آبرنگ، تصویر چهار زن آزاده دیده می‌شود كه در حین بهیاری و امدادگری به اسارت گرفته شده بودند و در اتاقی جداگانه در آنجا زندگی می‌كردند.

    [[شکنجه|شكنجه]] در اردوگاه موضوع دیگر این [[نقاشی در اسارت|نقاشی‌ها]]<nowiki/>ست؛ [[شکنجه های جسمی|آویزان كردن فرد از پنكه سقفی]]، [[شکنجه های جسمی|به فلك بستن و زدن]]، [[شکنجه های جسمی|زدن با كابل]] و [[شکنجه های جسمی|غلتاندن در گل‌ولای]] از جمله این [[شکنجه|شكنجه‌ها]] بوده است كه در برخی موارد، به شهادت منجر می‌شد؛ اوج [[شکنجه|شكنجه‌ها]] در [[فرار]] دو [[اسیران جنگ|اسیر ایرانی]] از موصل در شب عید 1362 بوده كه عراقی‌ها با كابل و فانوسقه به جان بقیه [[اسرا]] افتادند.درگیری در [[اردوگاه موصل 1|موصل 1]] اتفاق دیگری بود كه در پی اعمال فشارهای مختلف، منجر به شهادت [[اسرا]] در پی تیراندازی عراقی‌ها شد.

    انتقال [[اسرا]] به [[اردوگاه موصل 2]] كه با ورود [[اسرا]] به آنجا در شب 18 اسفند 1362 با پذیرایی [[شکنجه|شكنجه]] و كابل همراه بوده است. تفتیش آسایشگاهی و تفتیش بدنی از دیگر موضوعات منعكس‌شده در این تصاویرست. [[آمارگیری خارج از برنامه اسرا|آمارگیری]] به این‌صورت بوده كه [[اسرا]] در ستون‌های پنج‌نفره كنار هم می‌نشستند و عراقی‌ها [[آمار]] می‌گرفتند و این كار در سه زمان صبح، ظهر و شب انجام می‌شد.قطع [[آب]] در [[اردوگاه موصل 2|موصل 2]] و استفاده اسرا از [[آب]] مخزن یكی دیگر از اتفاقات منعكس‌شده در تصاویر است.

    مسابقات ورزشی ازجمله [[ورزش|بسكتبال، فوتبال و كشتی]]، اجرای [[سرود در اسارت|سرود]]، [[نقاشی در اسارت|نقاشی]]، [[نمایش در اسارت|اجرای نمایش كمدی]]، ساییدن سنگ‌ و شكل دادن به آن، مطالعه و یادگیری، قرائت قرآن و بیان حكایات در جمع، از انواع روش‌های گذران اوقات فراغت بود. 

    بردن [[اسرا]] برای زیارت مرقد امام حسین(ع) و حضرت عباس (ع) از دیگر صحنه‌های ترسیم‌شده در این اثر است.

    صفحات پایانی اثر لحظات آزادی [[اسرا]] از [[اردوگاه موصل 2|موصل 2]] و شور و شعف و شادی آنها را به تصویر می‌كشد؛‌ اسرا با یاران همبند خود وداع می‌كنند و پس از امضای دفتر [[صلیب سرخ]]، از مرز خسروی وارد ایران می‌شوند و [[خانواده]] را در آغوش می‌كشند<ref>با آزادگان در اسارت (بی‌تا). نقاشی‌های آبرنگ عباس فلاحتی، تهران: [[ستاد رسیدگی به امور آزادگان]].</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[هنر در اسارت]]
* [[نقاشی در اسارت]]

== '''ك'''تابشناسی ==
<references />'''اصغر اسمعیلی'''
[[رده:با آزادگان در اسارت]]
[[رده:نقاشی در اسارت]]
[[رده:هنر در اسارت]]
[[رده:ادبیات و هنر]]
[[رده:کتاب]]