نمایش مبدأ برای تاثیر معنوی روزه داری بر اسرا


[[اسرا]] شب‌های قدر از خود بی‌خود می‌شدند و ارتباط معنوی عجیبی بین آنان و خداوند ایجاد می‌شد که آثار آن تا مدت‌ها در روح و جانشان باقی می‌ماند.  

ماه [[رمضان در اسارت|رمضان]] برای [[اسرا]] ماه خودسازی و تهذیب نفس بود. بیشتر آنان در ابتدای این ماه با خود عهدی می‌بستند و اجرا می‌کردند. در یکی از موارد ذکرشده، به نقل از خاطرات [[اسرا]] آمده است: <blockquote>«یکی از بچه‌ها در ماه [[رمضان در اسارت|رمضان]] قبل از ورود به آسایشگاه، کفش‌های کتانی همه را از گرد و خاک تمیز می‌کرد و مرتب سر جای خودش قرار می‌داد.»<ref name=":0">عبداللهی، سرافراز (1393). [[زخم عشق(کتاب)|زخم عشق]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان].</ref></blockquote>    عبادت‌های جمعی مسکّنی بود که [[اسرا]] را در برابر عراقی‌ها و فشارهای روحی و جسمی‌شان، ضدضربه و نفوذناپذیر می‌کرد. [[اسرا]] سعی می‌کردند در چنین شرایطی، برای تحمل [[شکنجه]] بر دیگری پیشی بگیرند. با هم ذکر می‌گفتند و با هم اشک می‌ریختند. در شب‌های قدر و در کنار عزاداری‌های جمعی و قرآن سرگرفتن، روحیه‌ها تقویت می‌شد و پیوندهای قلبی عمق می‌گرفت و دل‌ها صبورتر می‌شد<ref name=":1">آشنا، قادر (1393). [[روزگار آشنا(کتاب)|روزگار آشنا]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]</ref>.

    [[اسرا]] سعی می‌کردند حتی حرف بی‌مورد نزنند و تاآنجاکه امکان دارد بدون توجه به دنیا و مادّیات روز را به شب برسانند. به‌همین‌خاطر گفت‌وگوها و معاشرت‌ها در این ماه خیلی کم می‌شد. آنها بیشتر مشغول ذکر و عبادت بودند و توجهی به دیگر مسائل نداشتند<ref name=":0" />.

== جلوه زیبای [[روزه و روزه داری]] ==
از زیباترین جلوه‌های [[روزه و روزه داری]] در دوران [[اسارت و اسیران|اسارت]]، مشاهده آسمان و ستارگانش بود. تعداد قلیلی از [[اسرا]] آسمان شب را دیده بودند. در سال‌های آخر و با توجه به كیفیت بد [[غذای اسارت|غذا]] و تشدید بیماری‌ها، عراقی‌ها با پیشنهاد طبخ [[غذای اسارت|غذا]] توسط خود [[اسرا]] موافقت كردند و شب‌ها از هر آسایشگاه ده نفر انتخاب می‌شدند تا [[غذای اسارت|غذا]] را از [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه]] تحویل بگیرند. به‌این‌ترتیب فرصت مشاهده آسمان در شب برای عده‌ای فراهم می‌شد و خیلی از بچه‌ها آنقدر كه منتظر توصیف آسمان بودند، ‌منتظر [[غذای اسارت|غذا]] و افطاری نبودند<ref>خوب نژاد، فریبرز(1398).مصاحبه . مورخ 13 شهریور 1398.</ref>.

    [[اسرا]] نه تنها به استقبال ماه [[رمضان در اسارت|رمضان]] می‌رفتند، بلکه بعد از اتمام این ماه به توصیه امام خمینی، روزهای دوشنبه و پنجشنبه را هم [[روزه و روزه داری|روزه]] می‌گرفتند. روزه گرفتن در صبر و [[مقاومت]] آنان، نقش چشمگیری داشت؛ به‌حدی‌که عراقی‌ها هم کم‌کم به این امر پی بردند و به‌مرور زمان کمتر در امر [[روزه و روزه داری|روزه‌داری]] با [[اسرا]] درگیر می‌شدند یا بهانه‌گیری می‌کردند<ref>شریفی، اسماعیل (1378). تحول در اسارت. کمیسیون اداره اسرای جنگی، تهران: مؤسسه فرهنگی نشر رامین.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسارت و اسیران]]

* [[روزه و روزه داری]]

* [[آشپزی و آشپزخانه]]

== کتابشناسی ==
<references />'''مریم سادات ذکریایی'''
[[رده:اسارت و اسیران]]
[[رده:اسرا]]
[[رده:روزه و روزه داری]]
[[رده:مقاومت]]
[[رده:آشپزی و آشپزخانه]]
[[رده:آشپزخانه در اسارت]]