نمایش مبدأ برای تحلیل ساختاری و محتوایی نامه

رساله‌ای درباره تحلیل ساختاری و محتوایی [[نامه]] است که توسط احمد یوسف زاده در مقطع دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی، ادبیات محض در دانشگاه شهید باهنر کرمان  انجام و در سال 1401 دفاع شده است.

== فراداده رساله ==
'''عنوان رساله''': تحلیل ساختاری و محتوایی مکاتبات آزادگان دفاع  مقدّس

'''پدید آور''': احمد یوسف زاده

'''سال نشر''': 1401

'''نام سازمان''':دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی

'''رشته تحصیلی''': زبان و ادبیات فارسی، ادبیات محض

'''نوع فایل''': pdf

'''نوع ماده''': رساله دکتری

== چکیده ==
مکاتبات آزادگان دفاع مقدّس جزئی از ادبیات اسارتگاهی و گونه‌ای از ادبیات پایداری و [[مقاومت]] هستند. در ایران، ادبیات مقاومت همواره در کنار قیام های ظلم ستیز از کاوه آهنگر گرفته تا تارخ معاصر لابلای صفحات تاریخ به دید می آید. از سال 57 و پس از پیروزی انقلاب، بیشتر در زمان جنگ هشت ساله ایران و عراق این ادبیات به اوج خود رسید و شکل گرفت و به تبع آن، ادبیات اسارتگاهی از زمان زندان‌های رژیم پهلوی و بعد از آن در اسارتگاه‌های عراق نمود بیشتری پیدا کرد. قسمت اعظم ادبیات اسارتگاهی را مکاتبات آزادگان و خانواده‌هایشان از طریق نامه به وجود آورده‌اند که قالب و ساختار(سبک) این مکاتبات در برگیرنده واژگان عربی، حدیث و آیه، ضرب المثل، وجه ادبی، توصیف، تلمیحات قرآنی، تشبیه، استعاره، ایهام، رمز و مواردی دیگر است. در این تحقیق، نامه‌های آزادگان به دو بخش منثور و منظوم(و گاهی ترکیبی از این دو) تقسیم می‌شوند؛ محتوای بخش منثور شامل عاشقانه‌ها، وطنیّات، اعتصاب، سیاست، عواطف مادرانه، وکالت نامه، سفارش و توصیه به مسؤلان، نیایش نامه، سفارشات اخلاقی، یاد یاران شهید، تکریم والدین، طنز، کودکانه‌ها، هجران و صبر می‌شود. محتوای بخش منظوم نامه‌ها را عرفان، مذهب، هجران، صبر و استقامت، ترییت و اخلاق و همچنین شعر عامیانه تشکیل می‌دهد. از نظر فراوانی استفاده از شعر شاعران، بیشترین ابیات متعلّق به حافظ، سعدی و مولوی است. شعر در ادبیات اردوگاهی جایگاه خاصی دارد. افرادی که به هر دلیلی مبتلا به حبس و زندان می‌شوند، اوّلین جرقه ادبی که برای تحمّل شرایط سخت اسارت در وجودشان زده می‌شود شعر است. بر دیوارهای [[اردوگاه]] پس از خطوط موازی که نشانگر تعداد روزهای اسارت اسیر است، تک بیت‌هایی صائب‌گونه دیده می‌شود که به فراخور حال زندانیان، مفاهیم متفاوتی دارند و البتّه شعر هجران و گلایه از روزگار(حبسیّه) در این میان پر رنگ‌تر از دیگر انوع شعر به چشم می‌خورد. در این میان، اشعار به کاربرده شده در [[نامه|نامه‌]]<nowiki/>ها، حاوی بخش مهمی از ادبیات پایداری و اردوگاهی به شمار می‌روند. در ادبیات اردوگاهی: 1- از شعر فاخر گرفته تا شعر عامیانه وجود دارد.2- در شعر عرفانی آن، اسیر زندان بودن، بهتر از اسیر نفس بودن است. 3- در این گونه ادبیات، زندان دنیوی و اسارت می‌تواند از وسایل تهذیب نفس باشد . 4- اشعار عرفانی ناب در نتیجه شکسته دلی و عزلت‌گزینی پدید خواهد آمد. 5- اشعار با مضامین استقامت و پایداری، در صورتی معنا پیدا می‌کنند که نشأت گرفته از ایمان باشند. پژوهش در این تحقیق بر اساس تحلیل محتوای کیفی و با استنادات عینی و میدانی به انجام رسیده است .

== کلید واژه ها ==
دفاع مقدس؛ ادبیات گروهی؛ نامه؛ اسارت

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسارت، اسرا و آزادگان در مطبوعات|اسارت]]
* [[اسارت و اسیران]]
* [[نامه]]

== پیوند به بیرون ==
پیوند به تمام متن رساله https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/63aaffc870e2ad83888adbdf7b0c21ed
[[رده:پایان‌نامه]]