نمایش مبدأ برای زندان دوله تو


منطقه غرب کشور به‌ویژه آذربایجان‌‍‌غربی و کردستان به دلیل موقعیت استراتژی خاص و کوهستانی بودن موجب شد تا پس از پیروزی انقلاب و شروع [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|جنگ تحمیلی عراق با ایران]] گروهک‌های مسلح مانند حزب دمکرات بتوانند با کمین‌زدن یا یورش به پادگان‌ها تعدادی از ایرانی‌ها را کشته و تعدادی را برای معاوضه یا درخواست‌های دیگر به [[اسارت و اسیران|اسارت]] بگیرند.<blockquote>«گروهک‌ها در بعضی از روستاها زندان داشتند و هروقت که رزمندگان اسلام آن روستا را آزاد می‌کردند، زندانیان را به زندان مرکزی دوله‌تو منتقل می‌کردند. این زندان در نقطه‌ای کوهستانی بین سردشت و بانه در کنار روستایی به همین نام قرار داشت.» دوله‌تو روستایی از توابع بخش وزینه شهرستان سردشت در استان آذر بایجان غربی است.»<ref>کلوندی، علی (1395). دادا. تهران: فاتحان،</ref> </blockquote>«زندان دوله‌تو تحت‌کنترل حزب دموکرات کردستان ایران قرار داشت که چندصدتن از زندانیان نیروهای دولتی اعم از [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]، ارتش، ژاندارمری، جهادسازندگی و پیشمرگان کرد مسلمان در آن نگه‌داری می‌شدند. این زندان در 17 اردیبهشت سال 1360 از سوی عراق بمباران و بسیاری از اسرای آن کشته شدند. این زندان موقت در یک اصطبل واقع در روستای دوله‌تو در شمال‌غربی سردشت و در نقطه صفر مرزی میان ایران و عراق در کنار روستای آلواتان میرآباد و مزرعه و دارای مرز مشترک با عراق بود. به گفته برخی از زندانیان نیروهای سایر احزاب مخالف جمهوری اسلامی و همچنین برخی نیروهای ارتش شاهنشاهی نیز در میان زندانیان دیده می شدند. 

زندان دارای 8 اطاق و 213 زندانی بود. زندانیان وضعیت زندان را همراه با شکنجه‌های [[اسرا]] و [[بیگاری]] برای تأمین نیازهای خود و زندانبانان، وضعیت بد اسکان در سرمای شدید، وضعیت بد [[تغذیه]] و عدم‌[[امکانات]] بهداشتی و درمانی و همچنین خارج از نظارت [[صلیب سرخ]] یا [[هلال احمر]] توصیف می کنند.»<ref>علیزاده، محمد (1391). دونس، نقطه صفر مرزی. گیلان: سوره مهر، ص. 174.</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[زندان انفرادی]]
* [[زندان آلواتان]]
* [[زندان دوله شی]]
* [[زندان های دوران اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />فرزانه قلعه قوند
[[رده:زندان دوله تو]]
[[رده:زندان آلواتان]]
[[رده:زندان های دوران اسارت]]