نمایش مبدأ برای معنای مهربانی

شب همه خسته ‌و کوفته به اتاق مخصوص آشپزها می‌رفتند و از فرط خستگی، عمیق می‌خوابیدند. 

یكی از آشپزها به نام مراد نزدیك سحر بیدار شد كه‌ به‌ [[آشپزخانه در اسارت|آشپزخانه‌]] برود. هر روز یكی باید زودتر بیدار می‌شد و دیگ آش‌ صبح‌ را آماده‌ می‌كرد. 

وقتی‌ از اتاق خارج می‌شد، چشمش به [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد|ابوترابی]] افتاد كه در کنج اتاق‌ سر‌ روی‌ زانو‌ گذاشته بود، طوری‌ كه‌ نشان‌ می‌داد خوابیده‌ است. مراد نگران شد و صدایش‌ زد.

ـ حاج‌ آقا! مثل ‌اینکه‌ سر جایت‌ نخوابیده‌ای.

[[سید علی اکبر ابو ترابی فرد|ابوترابی]] آهسته سرش‌ را بلند كرد و به ‌آرامی گفت: <blockquote>«هیس!»</blockquote>مراد جلوتر رفت و چشمش به یك‌ بچه‌‌كبوتر‌ افتاد كه سر جای [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد|ابوترابی‌]] خوابیده‌ و او منتظر مانده تا آن كبوتر بیدار شود. <ref>محمودزاده، نصرت‌الله(1403). [[خاکی آسمانی|خاکی‌آسمانی]]، تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[خاکی آسمانی]]

== کتابشناسی ==
<references />فرزانه قلعه قوند
[[رده:دوران اسارت سید آزادگان]]