نمایش مبدأ برای ممانعت از انجام فرایض دینی

در میان روش‌های گوناگون تحقیر و [[شکنجه]] روحی [[اسیران جنگ|اسیران]] در دوران [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|اسارت]]، یکی از سخت‌ترین آنها، ممانعت از برپایی آیین‌های دینی به صورت جمعی بود.

در اسارتگاه‌ها، کلیه فعالیت‌های دسته جمعی بدون اجازه نگهبانان عراقی ممنوع بود، حتی فرایض دینی و علی‌رغم عدم تصریح به ممنوعیت انجام آئین‌های دینی، هر اسیری که مقید به انجام فرایض دینی به صورت جمعی بود، - مانند [[نماز]] جماعت- اگر نگهبانان عراقی‌ مشاهده می‌کردند، نمازگزارن را به شدت [[تنبیه و شکنجه|تنبیه]] می‌کردند. البته عراقی‌ها برای [[نماز]] خواندن به صورت فردی و روزه‌داری مشكلی ایجاد نمی‌كردند؛ بیشتر با عبادت‌هایی كه دسته‌جمعی برگزار می‌شد، برخورد می کردند<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|جنگ عراق علیه ایران]].تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،</ref>.

==نیز نگاه کنید به==
*[[تنبیه و شکنجه]]

*[[تنبیه و شکنجه های روحی]]
*[[تنبیه در اسارت]]
*[[شکنجه در اسارت]]
==کتابشناسی==
<references />

== نویسنده مقاله ==
مراد شفیعی
[[ar:عقاب منع الشعائر الدينية]]
[[رده:تنبیه و شکنجه]]
[[en:Prevention of Religious Observances]]