نمایش مبدأ برای مکان مخفیگاه

در دوران [[اسارت و اسیران|اسارت]]، به محلی که [[اسرا]] اشیای ممنوعه را ازنظر عراقی‌ها مخفی ونگه‌داری می‌کردند، [[مخفیگاه]] گفته می‌شد. 

== مکان مخفیگاه ==
[[مخفیگاه]] در [[اردوگاه]] شامل سرویس‌بهداشتی‌های عمومی، باغچه‌های داخل محوطه، درون کیسه انفرادی افراد، لابه‌لای درز پتوها و لباس‌های کهنه، خمیردندان، مُهر و مانند آن بود که می‌توانستند در داخل آن شیئی را جاسازی کنند تا از بازرسی‌های گاه و بی‌گاه عراقی‌ها، که ناگهانی و بدون اعلام قبلی بود، پنهان بماند: <blockquote>«سربازان عراقی به بهانه‌های گوناگون اقدام به تفتیش آسایشگاه‌ها می‌کردند. در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت [[اسرا]] صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از [[مقرری ماهانه اسرا|مقرری ماهانه]] بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از اسرا را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،</ref></blockquote>    «گاهی هفته‌ای یک‌بار و گاهی پانزده روز یا ماهی یک‌بار تفتیش داشتیم... عراقی‌ها یا خودشان تفتیش می‌کردند یا مسئولیت را می‌سپردند به اسرای [[جاسوسی]] که به آنها اعتماد داشتند. خودشان بالاسر جاسوس‌ها می‌ایستادند و نظارت می‌کردند. دور یقه پیراهن‌ها، کمر شلوارها، درز پتوها و تمام سوراخ سنبه‌های آسایشگاه را زیرورو می‌کردند.... حتی زیر دمپایی‌ها را هم می‌گشتند. پاکت سیگار را بعد از استفاده، باید حتماً دور می‌ریختیم. حق استفاده از [[کاغذ در اسارت|کاغذ]] زرورق داخل آن را نداشتیم... اگر [[کاغذ در اسارت|کاغذ]] زرورق سیگار، مغز مداد، سوزن یا هر وسیله ممنوعه‌ای توی کوله کسی پیدا می‌کردند، کار طرف زار بود»<ref name=":0">ذكریایی، مریم‌سادات (1394). می‌شود از اینجا هم [[فرار]] کرد؟. تهران: امینان.</ref>.<blockquote>    «بیشتر وقت‌ها بچه‌ها از جوّ حاکم بر [[اردوگاه]] حدس‌هایی می‌زدند و می‌گفتند امروز فرداست که بیایند بازرسی. هر وسیله ممنوعه‌ای که داشتند، پنهان می‌کردند. گاهی توی محوطه [[اردوگاه]]، چال می‌کردند. بعضی‌ها لوازم ممنوعه‌شان را می‌دادند به کسانی که عراقی‌ها آنها را برای تمیز کردن آسایشگاهشان یا برای [[بیگاری]] می‌بردند خارج از محوطه [[اردوگاه]]. خیلی کم پیش می‌آمد عراقی‌ها وسایل ممنوعه ما را پیدا کنند، مگر مواقعی که ما را غافلگیر می‌کردند. غافلگیری زمانی پیش می‌آمد که یکی از جاسوس‌ها، مشخصات اسیر و وسیله ممنوعه و محل مخفی کردنش را به عراقی‌ها گزارش می‌داد.»<ref name=":0" /></blockquote>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[مخفیگاه]]
* [[اردوگاه]]

== کتابشناسی ==
<references />'''مریم سادات ذکریایی'''
[[رده:مکان مخفیگاه]]
[[رده:مخفیگاه]]