نمایش مبدأ برای نقاشی در اسارت


نقاشی در کنار دیگر انواع [[هنر در اسارت|هنر]]، کاربرد نسبتاً محدودی داشت و طرفداران خاصی را به خود اختصاص داد. عمده‌ترین علت کم‌رونقی این [[هنر در اسارت|هنر]] در دوران [[اسارت و اسیران|اسارت]]، نبود ابزار موردنیاز بود. نقاشان گاهی تصویر امام‌خمینی(ره) را به‌صورت ذهنی نقاشی می‌کردند و پنهان از چشم بعثی‌ها در برخی مناسبت‌ها بر دیوار زندان به نمایش می‌گذاشتند.

در بعضی مواقع نیز تصویر دوستان خود را نقاشی می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند. گاهی هم طبیعت، سوژه نقاشی می‌شد و نقاش از نیروی خیال برای ترسیم آن بهره می‌برد. نقاشی در [[حکاکی و گلدوزی در اسارت|حکاکی و گلدوزی]] بیشترین کاربرد را داشت. کسانی که به این امور علاقه داشتند، با مراجعه به نقاشان، تصویر موردنیاز را سفارش می‌دادند و نقاشان هم تصویر درخواستی را بر سطح پارچه یا یک تکه سنگ رسم می‌کردند. 

در بیشتر اردوگاه‌های [[صلیب سرخ]] دیده به‌خصوص اردوگاه‌های موصل و رمادی (←[[اردوگاه]])، این شیوه نقاشی رایج بود. برخی از آزادگان، حاشیه نامه‌های خود را نقاشی می‌کردند و برای [[خانواده|خانواده‌]]<nowiki/>های خود می‌فرستادند<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در جنگ عراق علیه ایران.تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>.

== نیز نگاه کنید به ==

* [[ادبیات و هنر]]
* [[هنر در اسارت]]

== کتابشناسی ==
<references />
[[رده:نقاشی در اسارت]]
[[رده:هنر در اسارت]]
[[رده:خطاطی در اسارت]]
[[رده:حکاکی و گلدوزی در اسارت]]
[[رده:با آزادگان در اسارت]]