نمایش مبدأ برای کلاه قرمزی ها

{{Infobox|title=کلاه قرمزی ها|image=[[پرونده:کلاه قرمزی ها..jpg]]|caption=خاطرات شیخ عبدالکریم کریم‌پور، آزاده‌ای روحانی، از اهالی نجف‌آباد اصفهان است|header1=فراداده کتاب|label2=نویسنده|label3=ویراستار|label4=صفحه‌آرا|label5=لیتوگرافی، چاپ و صحافی|label6=نوبت و سال چاپ|label7=شمارگان|label8=قیمت پشت جلد|label9=تعداد صفحات|label10=شابک|label11=قطع کتاب|label12=نوع ماده|data2=زهره علی‌عسگری|data3=فرزانه قلعه‌قوند، طاهره کیانی|data4=افسانه گودرزی|data5=ایرانا|data6=اول، 1397|data7=1000|data8=380000 ریال|data9=360|data10=2 -15- 8220- 600 - 978|data11=رقعی|data12=کتاب(خاطره)}}'''کتاب کلاه قرمزی‌ها خاطرات شیخ عبدالکریم کریم‌پور، آزاده‌ای روحانی، از اهالی نجف‌آباد اصفهان است.'''

== فراداده کتاب ==
'''نویسنده:''' زهره علی‌عسگری                              

'''ویراستار:''' فرزانه قلعه‌قوند، طاهره کیانی

'''صفحه‌آرا:''' افسانه گودرزی 

'''لیتوگرافی، چاپ و صحافی:''' ایرانا 

'''نوبت و سال چاپ:''' اول، 1397

'''شمارگان:''' 1000 

'''قیمت پشت جلد:''' 380000 ریال 

'''تعداد صفحات:''' 360 

'''شابک:''' 2 -15- 8220- 600 - 978

'''قطع کتاب:''' رقعی 

'''نوع ماده:''' کتاب(خاطره)  

== معرفی کتاب ==
کتاب کلاه قرمزی‌ها خاطرات شیخ عبدالکریم کریم‌پور، آزاده‌ای روحانی، از اهالی نجف‌آباد اصفهان است. این کتاب را زهره علی‌عسگری در 3 فصل به نگارش درآورده است. 

آنچه در خاطرات این آزاده مورد توجه است، حرف‌های زلال، معصومانه و خواب‌های صادقانه‌ای است که شاید در وهله اول باورپذیری آن کمی دشوار به‌نظر برسد، اما شیخ عبدالکریم کریم‌پور و خواب‌هایی که تعبیر می‌شد چنان مورد تأیید دیگر آزادگان هم‌اردوگاهی قرار دارد که جای هیچ‌گونه شک و شبهه‌ای در واقعیت امر باقی نمی‌گذارد.شیخ عبدالکریم کریم‌پور پس از حضور در چندین عملیات سرانجام در شهریور 1364 به [[اسارت و اسیران|اسارت]] نیروهای دشمن درآمد و حدود شش سال از بهترین لحظات عمر خود را در [[اردوگاه]] های رمادی سپری کرد.

== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==
دیدیم یک شیلنگ باریک سِرُم از سوراخ قفل درِ زندان وارد شد. از جایمان بلند شدیم ببینیم چیست. یکی از بچه‌ها پشت در بود و با نجوا می‌خواست به ما بفهماند که مقداری آب قند داخل یک ظرف سرم ریخته و لوله‌اش را فرستاده داخل تا ما آن را بمکیم. به‌ نوبت، سر شیلنگ را در دهانمان می‌گذاشتیم و مقداری آب قند می‌خوردیم ولی آن‌قدر نبود که سیر شویم. همین که می‌آمدیم مزه‌اش را بفهمیم، باید می‌رفتیم کنار و جایمان را به یک نفر دیگر می‌دادیم. بعضی وقت‌ها هم چند تا بیسکویت داخل [[آب]] حل می‌کردند و ما از شیلنگ، آن را مک می‌زدیم. من وقتی لوله در دهانم بود و می‌مکیدم، به این فکر می‌کردم که بچه‌ها با چه دردسری شیلنگ گیر آورده‌اند و با چه دردسرهای بیش‌تری، دور از چشم عراقی‌ها آن را به ما می‌رسانند. از خطر این کار برای آنها می‌ترسیدم<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library انتشارات پیام آزادگان]،</ref>. 

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسارت و اسیران]]
* [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|اسارت]]
* [[اسرا]]
* [[اردوگاه]]
* [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]

== کتابشناسی ==
<references />
[[رده:اسارت و اسیران]]
[[رده:اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]
[[رده:اسرا]]
[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]
[[رده:اردوگاه]]
[[رده:جنگ تحميلي عراق عليه ايران]]
[[رده:کتاب]]