آفتاب در سلول - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* گزیده‌ای از متن کتاب */

2025-07-17T19:17:26Z

گزیده‌ای از متن کتاب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	علی علیدوست در مهرماه سال 1359 به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نیروهای بعثی درآمد و دوران اسارتش را در اردوگاه‌های موصل 1 و 2 سپری کرد. از این نویسنده تاکنون کتاب‌‌های ارزشمند ابر فیاض، با محوریت مرحوم ابوترابی و [[خداحافظ آقای رئیس(کتاب)\|خداحافظ آقای رئیس]] <sup>(به‌عنوان راوی)</sup> به‌چاپ رسیده است.		علی علیدوست در مهرماه سال 1359 به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نیروهای بعثی درآمد و دوران اسارتش را در اردوگاه‌های موصل 1 و 2 سپری کرد. از این نویسنده تاکنون کتاب‌‌های ارزشمند ابر فیاض، با محوریت مرحوم ابوترابی و [[خداحافظ آقای رئیس(کتاب)\|خداحافظ آقای رئیس]] <sup>(به‌عنوان راوی)</sup> به‌چاپ رسیده است.

	== گزیده‌ای از ~~متن~~ کتاب ==		== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==
	جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و [[نماز]] گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی [[نماز]] خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش [[روزه و روزه داری\|روزه]] بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز [[نماز]] سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>		جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و [[نماز]] گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی [[نماز]] خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش [[روزه و روزه داری\|روزه]] بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز [[نماز]] سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

Marjan-khanlari: /* فراداده کتاب */

2025-07-17T19:16:10Z

فراداده کتاب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	'''نوبت و سال چاپ:''' اول / 1404		'''نوبت و سال چاپ:''' اول / 1404

	'''شمارگان:''' 1000 ~~نسخه~~		'''شمارگان:''' 1000

	'''تعداد صفحات:''' 288		'''تعداد صفحات:''' 288

Marjan-khanlari: /* گزیده‌ای از متن کتاب */

2025-07-17T19:12:52Z

گزیده‌ای از متن کتاب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۲
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	== گزیده‌ای از متن کتاب ==		== گزیده‌ای از متن کتاب ==
	جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و [[نماز]] گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی نماز خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش روزه بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز [[نماز]] سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>		جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و [[نماز]] گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی [[نماز]] خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش [[روزه و روزه داری\|روزه]] بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز [[نماز]] سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Marjan-khanlari در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۲

2025-07-17T19:12:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{Infobox\|title=آفتاب در سلول}}		{{Infobox\|title=آفتاب در سلول\|image=[[پرونده:آفتاب در سلول.png]]\|caption=خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی)\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=صفحه‌آرا و صفحه‌بند\|label4=حروف‌چین\|label5=لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=تعداد صفحات\|label9=شابک\|label10=قطع کتاب\|label11=نوع ماده\|data2=علی علیدوست (قزوینی)\|data3=فاطمه رنجبران\|data4=سعید اسدی\|data5=کاکی\|data6=اول / 1404\|data7=1000\|data8=288\|data9=978-622-5144-04-0\|data10=رقعی فانتزی\|data11=کتاب(موضوعی)}}

	'''این کتاب خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی) را روایت می کند.'''		'''این کتاب خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی) را روایت می کند.'''
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	'''تعداد صفحات:''' 288		'''تعداد صفحات:''' 288

	'''شابک:''' ~~9786225144040~~		'''شابک:''' 0-04-5144-622-978

	'''قطع کتاب:''' رقعی فانتزی		'''قطع کتاب:''' رقعی فانتزی

	'''نوع ~~کتاب~~:''' موضوعی		'''نوع ماده:''' کتاب(موضوعی)

	== معرفی راوی ==		== معرفی راوی ==
	علی علیدوست در مهرماه سال 1359 به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نیروهای بعثی درآمد و دوران اسارتش را در اردوگاه‌های موصل 1 و 2 سپری کرد. از این نویسنده تاکنون کتاب‌‌های ارزشمند ابر فیاض، با محوریت مرحوم ابوترابی و [[خداحافظ آقای رئیس(کتاب)\|خداحافظ آقای رئیس]] (به‌عنوان راوی) به‌چاپ رسیده است.		علی علیدوست در مهرماه سال 1359 به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نیروهای بعثی درآمد و دوران اسارتش را در اردوگاه‌های موصل 1 و 2 سپری کرد. از این نویسنده تاکنون کتاب‌‌های ارزشمند ابر فیاض، با محوریت مرحوم ابوترابی و [[خداحافظ آقای رئیس(کتاب)\|خداحافظ آقای رئیس]] <sup>(به‌عنوان راوی)</sup> به‌چاپ رسیده است.

	== گزیده‌ای از متن کتاب ==		== گزیده‌ای از متن کتاب ==
	جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و نماز گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی نماز خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش روزه بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز نماز سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>		جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و [[نماز]] گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی نماز خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش روزه بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز [[نماز]] سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Marjan-khanlari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{Infobox|title=آفتاب در سلول}} '''این کتاب خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی) را روایت می کند.''' == فراداده کتاب == '''نویسنده:''' علی علیدوست (قزوینی) '''صفحه‌آرا و صفحه‌بند:''' فاطمه رنجبران '''حروف‌چین:''' سعید اسدی '''لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی:''' کاکی '''نوبت و...» ایجاد کرد

2025-07-17T18:56:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{Infobox|title=آفتاب در سلول}} '''این کتاب خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی) را روایت می کند.''' == فراداده کتاب == '''نویسنده:''' علی علیدوست (قزوینی) '''صفحه‌آرا و صفحه‌بند:''' فاطمه رنجبران '''حروف‌چین:''' سعید اسدی '''لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی:''' کاکی '''نوبت و...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{Infobox|title=آفتاب در سلول}}

'''این کتاب خاطرات آزاده علی علیدوست(قزوینی) را روایت می کند.'''

== فراداده کتاب ==
'''نویسنده:''' علی علیدوست (قزوینی)

'''صفحه‌آرا و صفحه‌بند:''' فاطمه رنجبران

'''حروف‌چین:''' سعید اسدی

'''لیتوگرافی، ‌چاپ و صحافی:''' کاکی

'''نوبت و سال چاپ:''' اول / 1404

'''شمارگان:''' 1000 نسخه

'''تعداد صفحات:''' 288

'''شابک:''' 9786225144040

'''قطع کتاب:''' رقعی فانتزی

'''نوع کتاب:''' موضوعی

== معرفی راوی ==
علی علیدوست در مهرماه سال 1359 به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران|اسارت]] نیروهای بعثی درآمد و دوران اسارتش را در اردوگاه‌های موصل 1 و 2 سپری کرد. از این نویسنده تاکنون کتاب‌‌های ارزشمند ابر فیاض، با محوریت مرحوم ابوترابی و [[خداحافظ آقای رئیس(کتاب)|خداحافظ آقای رئیس]] (به‌عنوان راوی) به‌چاپ رسیده است.

== گزیده‌ای از متن کتاب ==
جهانبخش مثل سایر بچه‌ها همیشه به فکر خودسازی و معنویت‎ و همواره به [[نماز]] و عبادت مشغول بود. شبی به مسئول اذان و نماز گفته بود که مرا برای نماز شب بیدار کن‎. مسئول بیدارباش ساعتی قبل‌از اذان صبح او را از خواب بیدار کرده بود. جهانبخش وضو می‌گیرد و مشغول نماز‎ ‌‌می‌شود. بعداز کمی نماز خواندن، اندکی سحری می‌خورد که فردایش روزه بگیرد. بعداز خوردن‎ سحری، دوباره مشغول نماز می‌شود و بعداز نماز سر به سجده ‌‌می‌گذارد. تا اینکه وقت نماز صبح ‌‌می‌شود و بقیه بچه‌ها به خواندن نماز صبح مشغول ‌‌می‌شوند، ولی جهانبخش همچنان سر به سجده نهاده بود. یکی از دوستانش او را‎ صدا ‌‌می‌زند که جهانبخش، برخیز. هرچه صدایش ‌‌می‌کنند، او سر از سجده بر‌نمی‌دارد. جهانبخش در سجده به معشوق خود پیوسته بود.<ref>قلعه‌قوند، فرزانه؛ شاهرخ‌آبادی، فهیمه؛ کیانی، طاهره؛ گودرزی، افسانه(1404). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

== نیز نگاه کنید به ==

* [[اسارت و اسیران]]
* [[اردوگاه]]
* [[اردوگاه موصل 1]]
* [[اردوگاه موصل 2]]

== کتابشناسی ==
[[رده:اسارت و اسیران]]
[[رده:اسرای آشکار]]
[[رده:اردوگاه موصل 1]]
[[رده:اردوگاه موصل 2]]
[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]
[[رده:کتاب]]