آوارگان در اردوگاه مردمی التاش - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۹

2025-03-16T05:19:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~== مقدمه ==~~		آوارگان جنگی در سطح گسترده به کسانی گفته می‌شود که در زمان‌ جنگ، زندگی و کاشانه خود را رها و به جاهای امن مهاجرت كنند.
	آوارگان جنگی در سطح گسترده به کسانی گفته می‌شود که در زمان‌ جنگ، زندگی و کاشانه خود را رها و به جاهای امن مهاجرت كنند. آوارگان جنگ‌‌زده افرادی غیرنظامی هستند که کشورشان مورد تهاجم و جنگ واقع شده، خودشان به‌همراه [[خانواده]] و فرزندان به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] نیروهای دشمن درآمدند و در اردوگاه‌های کشورِ متجاوز نگه‌داری می‌شوند. بیشتر این اردوگاه‌ها تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] بودند و آوارگان طبق قانون ژنو امكان ادامه زندگی عادی را دارند. [[اردوگاه مردمی التاش]] محل نگهداری آوارگان جنگ زده بود.
			آوارگان جنگ‌‌زده افرادی غیرنظامی هستند که کشورشان مورد تهاجم و جنگ واقع شده، خودشان به‌همراه [[خانواده]] و فرزندان به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] نیروهای دشمن درآمدند و در اردوگاه‌های کشورِ متجاوز نگه‌داری می‌شوند. بیشتر این اردوگاه‌ها تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] بودند و آوارگان طبق قانون ژنو امكان ادامه زندگی عادی را دارند. [[اردوگاه مردمی التاش]] محل نگهداری آوارگان جنگ زده بود.

	== اردوگاه مردمی التاش ==		== اردوگاه مردمی التاش ==

Marjan-khanlari در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۸

2025-02-11T07:28:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
			== مقدمه ==
			آوارگان جنگی در سطح گسترده به کسانی گفته می‌شود که در زمان‌ جنگ، زندگی و کاشانه خود را رها و به جاهای امن مهاجرت كنند. آوارگان جنگ‌‌زده افرادی غیرنظامی هستند که کشورشان مورد تهاجم و جنگ واقع شده، خودشان به‌همراه [[خانواده]] و فرزندان به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] نیروهای دشمن درآمدند و در اردوگاه‌های کشورِ متجاوز نگه‌داری می‌شوند. بیشتر این اردوگاه‌ها تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] بودند و آوارگان طبق قانون ژنو امكان ادامه زندگی عادی را دارند. [[اردوگاه مردمی التاش]] محل نگهداری آوارگان جنگ زده بود.

	==~~=مقدمه=~~==		== اردوگاه مردمی التاش ==
	~~آوارگان جنگی~~ در ~~سطح گسترده~~ به ~~کسانی گفته می‌شود که~~ در ~~زمان‌ جنگ، زندگی~~ و ~~کاشانه خود را رها~~ و ~~به جاهای امن مهاجرت كنند~~. ~~آوارگان جنگ‌‌زده افرادی غیرنظامی هستند که کشورشان مورد تهاجم و جنگ واقع شده،~~ خودشان ~~به‌همراه~~ [[~~خانواده~~]] ~~و فرزندان به~~ [[~~اسارت و اسیران\|اسارت~~]] ~~نیروهای دشمن درآمدند و~~ در اردوگاه‌های ~~کشورِ متجاوز~~ نگه‌داری ~~می‌شوند~~. ~~بیشتر این اردوگاه‌ها تحت‌نظر~~ [[~~صلیب سرخ~~]] بودند و آوارگان ~~طبق قانون ژنو امكان ادامه زندگی عادی را دارند.~~ [[~~اردوگاه~~ مردمی ~~التاش~~]] ~~محل نگهداری آوارگان جنگ زده بود~~.		اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند.

			خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> .

			با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.

			== نیز نگاه کنید به ==

	~~===اردوگاه مردمی التاش===~~		* [[آوارگان، اردوگاه]]
	اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.		* [[اردوگاه مردمی التاش]]
	~~نیز نگاه کنید به [[آوارگان، اردوگاه]]؛~~ [[اردوگاه مردمی التاش]]؛ [[آوارگان اردوگاه مردمی التاش]]		* [[آوارگان اردوگاه مردمی التاش]]

	=== کتابشناسی ===		== کتابشناسی ==
	<references />وحید آقا کرمی		<references />'''وحید آقا کرمی'''
			[[رده:آوارگان، اردوگاه]]
			[[رده:آوارگان اردوگاه مردمی التاش]]
			[[رده:اردوگاه]]

M-jafari در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۲

2023-09-14T15:42:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۵:		خط ۵:
	===اردوگاه مردمی التاش===		===اردوگاه مردمی التاش===
	اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.		اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.
	نیز نگاه کنید به [[آوارگان، اردوگاه]]؛ [[اردوگاه مردمی التاش]]		نیز نگاه کنید به [[آوارگان، اردوگاه]]؛ [[اردوگاه مردمی التاش]]؛ [[آوارگان اردوگاه مردمی التاش]]

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===
	<references />وحید آقا کرمی		<references />وحید آقا کرمی

M-jafari در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۶

2023-09-14T15:36:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

			===مقدمه===
			آوارگان جنگی در سطح گسترده به کسانی گفته می‌شود که در زمان‌ جنگ، زندگی و کاشانه خود را رها و به جاهای امن مهاجرت كنند. آوارگان جنگ‌‌زده افرادی غیرنظامی هستند که کشورشان مورد تهاجم و جنگ واقع شده، خودشان به‌همراه [[خانواده]] و فرزندان به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] نیروهای دشمن درآمدند و در اردوگاه‌های کشورِ متجاوز نگه‌داری می‌شوند. بیشتر این اردوگاه‌ها تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] بودند و آوارگان طبق قانون ژنو امكان ادامه زندگی عادی را دارند. [[اردوگاه مردمی التاش]] محل نگهداری آوارگان جنگ زده بود.

	===اردوگاه مردمی التاش===		===اردوگاه مردمی التاش===
	اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.		اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.
			نیز نگاه کنید به [[آوارگان، اردوگاه]]؛ [[اردوگاه مردمی التاش]]

			=== کتابشناسی ===
			<references />وحید آقا کرمی

M-jafari: صفحه‌ای تازه حاوی « ===اردوگاه مردمی التاش=== اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این اردوگاه تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در...» ایجاد کرد

2023-09-14T15:31:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ===اردوگاه مردمی التاش=== اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این اردوگاه تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===اردوگاه مردمی التاش===
اردوگاه التاش در 1359 در بیابانی لم‌یزرع واقع در 40 کیلومتری شهر رمادی تأسیس شد. مردم ساکن این [[اردوگاه]] تا قبل از حمله عراق به کویت، کُردهای ایرانی اسیرشده یا پناهنده بودند. این خانواده‌های اسیر در زمینی وسیع و محصور در آلونک‌های خشتی و حلبی خودساخته یا در چادرها به‌سختی زندگی می‌کردند. خرج زندگی‌شان را هم باید خودشان تأمین می‌كردند<ref name=":1">یوسف‌زاده، احمد (1393). هفده سالگی‌ام. تهران: پیام آزادگان،ص.129-130</ref>. نبود [[امکانات]] بهداشتی یکی از مشکلات عدیده این [[اردوگاه]] بود. افرادی که در این اردوگاه‌های مردمی نگه‌داری می‌شدند؛ می‌توانستند روزها برای امرار معاش از [[اردوگاه]] خارج شوند، برای کارگری به شهر رمادی بروند و شب برگردند. کسانی اجازه خروج داشتند که خانواده‌هایشان در [[اردوگاه]] ساکن و گروگان بودند<ref name=":1" /> . با شروع جنگ تحمیلی نیز تعدادی از آوارگان روستاهای مرزی ثلاث باباجانی ایران، که موفق به [[فرار]] نشده بودند، به اردوگاه‌های مردمی مرزی در عراق، که تحت‌نظر [[صلیب سرخ]] جهانی بود، کوچ داده شدند.