اردوگاه تکریت 15 - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* سرانجام اردوگاه */

2025-05-25T10:41:29Z

سرانجام اردوگاه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۵:		خط ۵:

	== وضعیت ظاهری ==		== وضعیت ظاهری ==
	اردوگاه‌های تکریت نزدیک هم بودند. این [[اردوگاه]] از دو قسمت کاملاً شبیه به هم تشکیل شده بود. هریک از این قسمت‌ها، دارای سه قاطع و هر قاطع نیز دارای سه آسایشگاه بود. در نتیجه جمعاً از شش قاطع و هجده آسایشگاه تشکیل شده بود. مسئولان عراقی [[اردوگاه]]، هر سه آسایشگاه را با استفاده از سیم‌خاردار از قسمت‌های دیگر جدا کرده و آن را یک قاطع می‌نامیدند. آسایشگاه‌ها دارای ابعادی حدود 4 متر ارتفاع در 20 متر طول در 6 متر عرض بودند. ساختمان از بتن‌آرمه ساخته شده، سقف و کف آسایشگاه از بتُن و نمای بیرونی آن از آجر بود. هر آسایشگاه، دارای سه یا چهار پنجره بود که به‌سمت حیاط قاطع باز می‌شد. جلوی آسایشگاه سایبان بتنی وجود داشت. دورتادور این اردوگاه سیم‌های خاردار به عرض 10 متر و ارتفاع 6 متر پوشیده شده بود<ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: سورۀ مهر،ص.248.</ref>.		اردوگاه‌های تکریت نزدیک هم بودند. این [[اردوگاه]] از دو قسمت کاملاً شبیه به هم تشکیل شده بود. هریک از این قسمت‌ها، دارای سه قاطع و هر قاطع نیز دارای سه آسایشگاه بود. در نتیجه جمعاً از شش قاطع و هجده آسایشگاه تشکیل شده بود. مسئولان عراقی [[اردوگاه]]، هر سه آسایشگاه را با استفاده از سیم‌خاردار از قسمت‌های دیگر جدا کرده و آن را یک قاطع می‌نامیدند. آسایشگاه‌ها دارای ابعادی حدود 4 متر ارتفاع در 20 متر طول در 6 متر عرض بودند. ساختمان از بتن‌آرمه ساخته شده، سقف و کف آسایشگاه از بتُن و نمای بیرونی آن از آجر بود. هر آسایشگاه، دارای سه یا چهار پنجره بود که به‌سمت حیاط قاطع باز می‌شد. جلوی آسایشگاه سایبان بتنی وجود داشت. دورتادور این اردوگاه سیم‌های خاردار به عرض 10 متر و ارتفاع 6 متر پوشیده شده بود<ref name=":0">خاجی، علی(1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]. تهران: سورۀ مهر،ص.248.</ref>.

	== امکانات اردوگاه ==		== امکانات اردوگاه ==
	ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و [[شکنجه]] دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.		ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و [[شکنجه]] دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.

	آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])		آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود(1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان(1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])

	== وقایع مهم ==		== وقایع مهم ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم 1368 بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.		2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم 1368 بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.

	3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.		3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل(1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.

	4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام [[فرار]] از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]])		4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام [[فرار]] از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]])

Marjan-khanlari در ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۴

2025-02-11T08:24:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	یکی از اردوگاه‌های نگه‌داری اسرای ایرانی در عراق.		یکی از اردوگاه‌های نگه‌داری اسرای ایرانی در عراق.

	=== مقدمه ===		== مقدمه ==
	اردوگاه 15 تکریت در تابستان 1367 تأسیس شد. اسرای این [[اردوگاه]]، كه مخفی و مفقود بودند، پس از پذیرش '''''[https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B5%DB%B9%DB%B8 قطعنامه 598]''''' ازسوی ایران و حمله گستردۀ عراق در تیرماه یا اوایل مرداد‌ماه، به اسارت دشمن درآمده بودند. اسرای [[اردوگاه]] ترکیبی بود از نیروهای ارتش، سپاه، بسیج و غیرنظامی.		اردوگاه 15 تکریت در تابستان 1367 تأسیس شد. اسرای این [[اردوگاه]]، كه مخفی و مفقود بودند، پس از پذیرش '''''[https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B5%DB%B9%DB%B8 قطعنامه 598]''''' ازسوی ایران و حمله گستردۀ عراق در تیرماه یا اوایل مرداد‌ماه، به اسارت دشمن درآمده بودند. اسرای [[اردوگاه]] ترکیبی بود از نیروهای ارتش، سپاه، بسیج و غیرنظامی.

	=== وضعیت ظاهری ===		== وضعیت ظاهری ==
	اردوگاه‌های تکریت نزدیک هم بودند. این [[اردوگاه]] از دو قسمت کاملاً شبیه به هم تشکیل شده بود. هریک از این قسمت‌ها، دارای سه قاطع و هر قاطع نیز دارای سه آسایشگاه بود. در نتیجه جمعاً از شش قاطع و هجده آسایشگاه تشکیل شده بود. مسئولان عراقی [[اردوگاه]]، هر سه آسایشگاه را با استفاده از سیم‌خاردار از قسمت‌های دیگر جدا کرده و آن را یک قاطع می‌نامیدند. آسایشگاه‌ها دارای ابعادی حدود 4 متر ارتفاع در 20 متر طول در 6 متر عرض بودند. ساختمان از بتن‌آرمه ساخته شده، سقف و کف آسایشگاه از بتُن و نمای بیرونی آن از آجر بود. هر آسایشگاه، دارای سه یا چهار پنجره بود که به‌سمت حیاط قاطع باز می‌شد. جلوی آسایشگاه سایبان بتنی وجود داشت. دورتادور این اردوگاه سیم‌های خاردار به عرض 10 متر و ارتفاع 6 متر پوشیده شده بود<ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: سورۀ مهر،ص.248.</ref>.		اردوگاه‌های تکریت نزدیک هم بودند. این [[اردوگاه]] از دو قسمت کاملاً شبیه به هم تشکیل شده بود. هریک از این قسمت‌ها، دارای سه قاطع و هر قاطع نیز دارای سه آسایشگاه بود. در نتیجه جمعاً از شش قاطع و هجده آسایشگاه تشکیل شده بود. مسئولان عراقی [[اردوگاه]]، هر سه آسایشگاه را با استفاده از سیم‌خاردار از قسمت‌های دیگر جدا کرده و آن را یک قاطع می‌نامیدند. آسایشگاه‌ها دارای ابعادی حدود 4 متر ارتفاع در 20 متر طول در 6 متر عرض بودند. ساختمان از بتن‌آرمه ساخته شده، سقف و کف آسایشگاه از بتُن و نمای بیرونی آن از آجر بود. هر آسایشگاه، دارای سه یا چهار پنجره بود که به‌سمت حیاط قاطع باز می‌شد. جلوی آسایشگاه سایبان بتنی وجود داشت. دورتادور این اردوگاه سیم‌های خاردار به عرض 10 متر و ارتفاع 6 متر پوشیده شده بود<ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: سورۀ مهر،ص.248.</ref>.

	=== امکانات اردوگاه ===		== امکانات اردوگاه ==
	ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و [[شکنجه]] دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.		ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و [[شکنجه]] دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.

	آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])		آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])

	=== وقایع مهم ===		== وقایع مهم ==
	1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.		1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.

خط ۲۱:		خط ۲۱:
	4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام [[فرار]] از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]])		4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام [[فرار]] از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]])

	=== سرانجام [[اردوگاه]] ===		== سرانجام [[اردوگاه]] ==
	اسرای این [[اردوگاه]]، در روزهای تبادل اسرا در شهریور 1369 به‌وسیله [[صلیب سرخ]] ثبت‌نام و مبادله شدند. براساس گزارش کمیتۀ بین‌المللی [[صلیب سرخ]] در زمانِ تبادل اسرا حدود 2300 نفر از اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] ثبت‌نام شده‌اند<ref name=":0" />.		اسرای این [[اردوگاه]]، در روزهای تبادل اسرا در شهریور 1369 به‌وسیله [[صلیب سرخ]] ثبت‌نام و مبادله شدند. براساس گزارش کمیتۀ بین‌المللی [[صلیب سرخ]] در زمانِ تبادل اسرا حدود 2300 نفر از اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] ثبت‌نام شده‌اند<ref name=":0" />.

	=== ~~'''کتاب‌شناسی'''~~ ===		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اردوگاه]]
			* [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]]
			* [[امکانات اردوگاه تکریت 15]]

			== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

	=== برای مطالعه بیشتر ===		== برای مطالعه بیشتر ==
	http://dehnamaki.com		http://dehnamaki.com

	'''عسگر حسن‌پور'''		'''عسگر حسن‌پور'''
	[[en:Takrit camp 15]]		[[en:Takrit camp 15]]
			[[رده:اسارت و اسیران]]
			[[رده:اردوگاه]]
			[[رده:اردوگاه تکریت 15]]
			[[رده:امکانات اردوگاه تکریت 15]]

Marjan-khanlari: /* وقایع مهم */

2024-08-03T07:04:54Z

وقایع مهم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.		1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.

	2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم ~~1367~~ بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.		2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم 1368 بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.

	3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.		3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.

Marjan-khanlari در ‏۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۶

2024-08-02T11:36:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۶
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.		1. با تلاش [[منافقین]] در [[اردوگاه]] و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تلاش برای جذب نیرو، بین اسرا و آنها و عراقی‌ها درگیری پیش آمد که با ضرب‌وشتم اسرا و تیراندازی هوایی عراقی‌ها همراه شد. این درگیری باعث شد [[منافقین]] از [[اردوگاه]] بروند و عراقی‌ها نیز در تأمین نیازهای اولیۀ اسرا محدودیت فراوان ایجاد کنند.

	2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم ~~1366~~ بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.		2. از دیگر وقایع مهم این [[اردوگاه]]، درگیری به‌خاطر انجام سوگواری سالار شهیدان در ماه محرم 1367 بود که با ورود عراقی‌ها به آسایشگاه و ممانعت از انجام مراسم و توهین به ائمه کار به درگیری و زدوخورد كشید و شیشه‌های پنجره‌ها شكست و عراقی‌ها با تیراندازی به اسرا، آنها را به مدت سه روز داخل آسایشگاه زندانی كردند. در این درگیری سه نفر از اسرا شهید و هجده نفر مجروح شدند.

	3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.		3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.

Marjan-khanlari در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷

2024-07-30T05:57:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۸:		خط ۸:

	=== امکانات اردوگاه ===		=== امکانات اردوگاه ===
	ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و شکنجه دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.		ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و [[شکنجه]] دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.

	آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])		آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	'''عسگر حسن‌پور'''		'''عسگر حسن‌پور'''
			[[en:Takrit camp 15]]

M-jafari در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۳۲

2023-09-17T00:32:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۲
خط ۲:		خط ۲:

	=== مقدمه ===		=== مقدمه ===
	اردوگاه 15 تکریت در تابستان 1367 تأسیس شد. اسرای این [[اردوگاه]]، كه مخفی و مفقود بودند، پس از پذیرش '''''قطعنامه 598''''' ازسوی ایران و حمله گستردۀ عراق در تیرماه یا اوایل مرداد‌ماه، به اسارت دشمن درآمده بودند. اسرای [[اردوگاه]] ترکیبی بود از نیروهای ارتش، سپاه، بسیج و غیرنظامی.		اردوگاه 15 تکریت در تابستان 1367 تأسیس شد. اسرای این [[اردوگاه]]، كه مخفی و مفقود بودند، پس از پذیرش '''''[https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B5%DB%B9%DB%B8 قطعنامه 598]''''' ازسوی ایران و حمله گستردۀ عراق در تیرماه یا اوایل مرداد‌ماه، به اسارت دشمن درآمده بودند. اسرای [[اردوگاه]] ترکیبی بود از نیروهای ارتش، سپاه، بسیج و غیرنظامی.

	=== وضعیت ظاهری ===		=== وضعیت ظاهری ===

M-jafari در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۲۷

2023-09-17T00:27:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۵۷
خط ۸:		خط ۸:

	=== امکانات اردوگاه ===		=== امکانات اردوگاه ===
	ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و شکنجه دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود اسرا در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه توالت بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.		ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و شکنجه دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود [[اسرا]] در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه [[توالت]] بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.

	آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و ~~«زندان~~ انفرادی عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>		آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «[[زندان انفرادی]] عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>( ← [[امکانات اردوگاه تکریت 15]])

	=== وقایع مهم ===		=== وقایع مهم ===
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.		3. اعتصاب غذا به مدت سه روز از دیگر وقایع مهم [[اردوگاه]] بود که در پی بداخلاقی نگهبان عراقی صورت گرفت و با همدلی و وحدت نیروها باعث تنبیه سرباز عراقی با شلاق و عذرخواهی فرمانده [[اردوگاه]] شد<ref>احمدزاده، میکاییل (1388). اردوگاه 15 تکریت. تهران: شاهد.،ص.157.</ref>.

	4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام فرار از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.		4. صبح یك روز دی‌ماه 1368، یکی از اسرا به ‌نام محمد فتحی هنگام [[فرار]] از سیم‌های حلقوی دستگیر شد. او در هوای مه‌آلود صبح، حدود ده ‌متر تا خروج از سیم‌خاردار فاصله داشت که نگهبانی، در بیرون محوطه، متوجه او شد. با دادوبیداد نگهبان، بلافاصله تانک‌های ضدشورش [[اردوگاه]] سر رسیدند و او را پس از ضرب‌وشتم فراوان به [[اردوگاه]] بردند. این اسیر را پس از محاکمه نظامی در هوای سرد دی‌ماه برهنه کردند و به میله پرچم آویختند. به‌دنبال این واقعه، اسرای دیگری نیز شکنجه و آزار شدند. این اتفاق روز جمعه افتاد و بین اسرای اردوگاه 15 به جمعه سیاه معروف شد.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 15]])

	=== سرانجام [[اردوگاه]] ===		=== سرانجام [[اردوگاه]] ===

M-jafari: M-jafari صفحهٔ اردوگاه 15 تکریت را به اردوگاه تکریت 15 منتقل کرد

2022-07-29T05:33:10Z

M-jafari صفحهٔ اردوگاه 15 تکریت را به اردوگاه تکریت 15 منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
(بدون تفاوت)

A-hamidian در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰

2022-07-27T20:20:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۰
خط ۸:		خط ۸:

	=== امکانات اردوگاه ===		=== امکانات اردوگاه ===
	ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به صلیب سرخ نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و شکنجه دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود اسرا در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه توالت بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.		ازآنجاکه عراقی‌ها اردوگاه‌های تکریت را به [[صلیب سرخ]] نشان نداده بودند، در سخت‌گیری و شکنجه دستشان بازتر بود و اردوگاه‌ها نیز به‌خاطر اسکان برای نخستین‌بار، فاقد بسیاری از [[امکانات]] بود. در روز اول ورود به اردوگاه، در هر آسایشگاه با ظرفیت 50 نفر، بیش از 160 نفر اسکان داده شدند. در زمان ورود اسرا در اواسط تیر 1367، دو روز اجازه خروج از آسایشگاه داده نشد. سپس آزادباش از ساعت 10 صبح تا 4 بعدازظهر بود. اسرای ایرانی در این [[اردوگاه]] با محدودیت‌های فراوانی روبه‌رو بودند. گوشت مصرفی عراقی‌ها از 1965 مانده و کرم‌زده بود. اسرا پس از گذشت 6 ماه از اسارتشان برای اولین مرتبه توانستند به حمام بروند. در روزهای اول حمامی وجود نداشت و به همّتِ خود اسرا حمام ساخته شد. هر قسمت یعنی هر نُه آسایشگاه دارای حدود 10 الی 13 دوش و چشمه توالت بود. هیچ‌یک از آسایشگاه‌ها دارای دستگاه تهویّه نبودند. روشنایی آسایشگاه با لامپ‌هایی تأمین می‌شد که کلید آن در خارج آسایشگاه و در داخل اتاق نگهبان بود. پس از گذشت یک سال از ورود اسرا به این [[اردوگاه]]، به آنان اجازه داده شد تا قسمت کوچکی از محوّطۀ مقابل هر آسایشگاه را به‌عنوان باغچه مورد استفاده قرار دهند و در آن سبزی‌کاری کنند.

	آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «زندان انفرادی عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>		آزار و شکنجه در این اردوگاه نیز امری رایج بود: «در اردوگاه 15 تکریت کتک و اذیت‌وآزار به‌طور جدی شروع شد. لباس‌های ما را از تنمان خارج کردند و مدت سه ماه، بدون لباس فقط با یک شورت بودیم. در این مدت سه‌ ماه فقط یک‌بار اجازه حمام رفتن پیدا کردیم. اکثر برادران دچار بیماری گال شده بودند. دارویی هم در اختیار ما نمی‌گذاشتند. مُداوا و معالجه‌ای در کار نبود. بعد از سه ماه برهنگی، یک دست لباس کهنه و پاره تحویلِ ما دادند.»<ref>عسگری، داوود (1370). 25 خاطره. تهران: حوزۀ هنری،ص.19.</ref> و «زندان انفرادی عراقی‌ها یک متر در یک متر می‌شد. ارتفاعش کم بود و نمی‌شد سرپا ایستاد. گاهی لباس‌های اسیری را درمی‌آوردند و او را لُخت توی انفرادی می‌انداختند. وقتی اسیر بعد از دو روز بیرون می‌آمد، مثل کاغذ مچاله می‌شد و تا چند ساعت از شدت درد نمی‌توانست قد راست کند.» <ref>ناطق، ساسان 1395). سیّدِ آسایشگاه 15، خاطرات سیدجمال ستاره‌دان. تهران: سورۀ مهر،ص.148.</ref>

A-hamidian: A-hamidian صفحهٔ تکریت ،اردوگاه 15 را به اردوگاه 15 تکریت منتقل کرد

2022-07-27T20:18:44Z

A-hamidian صفحهٔ تکریت ،اردوگاه 15 را به اردوگاه 15 تکریت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۸
(بدون تفاوت)