اردوگاه تکریت 16 - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* كتابشناسی */

2025-05-25T11:52:54Z

كتابشناسی

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۵

2025-02-16T11:55:24Z

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶

2024-07-30T06:26:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	'''وحید آقاکرمی'''		'''وحید آقاکرمی'''
			[[en:Takrit camp 16]]

M-jafari در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۷

2023-09-22T06:47:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== وقایع مهم ===		=== وقایع مهم ===
	1. [[فرار]] دو نفر از اسرا در [[تکریت ،اردوگاه 15\|تکریت ،اردوگاه 15(←]] [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 15]] ) ، که فاصله خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی برای استفاده از دستشویی(← [[توالت]] ) به خارج از آسایشگاه بروند<ref name=":1">نوری زاده ، علیرضا(1395) ؛جنوک، احد(1359). مصاحبه.</ref>.		1. [[فرار]] دو نفر از [[اسرا]] در [[تکریت ،اردوگاه 15\|تکریت ،اردوگاه 15(←]] [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 15]] ) ، که فاصله خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی برای استفاده از دستشویی(← [[توالت]] ) به خارج از آسایشگاه بروند<ref name=":1">نوری زاده ، علیرضا(1395) ؛جنوک، احد(1359). مصاحبه.</ref>.

	2. دو سه روزی بود که اصلاً [[آب]] نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید آب می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر [[آب]] آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل [[آب]] را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن آب بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این [[اردوگاه]] از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.		2. دو سه روزی بود که اصلاً [[آب]] نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید [[آب]] می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر [[آب]] آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل [[آب]] را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن [[آب]] بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این [[اردوگاه]] از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.

	3. یکی از اتفاقات بسیار مهم این اردوگاه برگزاری [[نماز]] جماعت در سوله 2 بود. [[نماز]] جماعت به امامت روحانی شجاعی به ‌نام محمدرضا شمس، معروف به رضا پیشنماز، اقامه ‌شد.		3. یکی از اتفاقات بسیار مهم این اردوگاه برگزاری [[نماز]] جماعت در سوله 2 بود. [[نماز]] جماعت به امامت روحانی شجاعی به ‌نام محمدرضا شمس، معروف به رضا پیشنماز، اقامه ‌شد.

	4. ابریشم‌چی و تعدادی از [[منافقین]] برای جذب اسرا به ‌[[اردوگاه]] آمدند که با شدت عمل و واکنش شدید یکی از اسرا به‌ نام ~~'''~~احمد خزعلی~~'''~~ معروف به احمد شوشی روبه‌رو شدند و فرار را بر قرار ترجیح دادند و از اردوگاه رفتند<ref>محبی، مهدی (1398).مصاحبه .</ref>.		4. [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%DA%86%DB%8C#:~:text=%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C%20%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%DA%86%DB%8C%20(%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87%D9%94%20%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B6%20%D8%AF%D8%B1,%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%B1%D8%A7%20%D8%A8%D8%B1%20%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%87%20%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF. ابریشم‌چی] و تعدادی از [[منافقین]] برای جذب [[اسرا]] به ‌[[اردوگاه]] آمدند که با شدت عمل و واکنش شدید یکی از [[اسرا]] به‌ نام احمد خزعلی معروف به احمد شوشی روبه‌رو شدند و [[فرار]] را بر قرار ترجیح دادند و از [[اردوگاه]] رفتند<ref>محبی، مهدی (1398).مصاحبه .</ref>.(← [[وقایع مهم اردوگاه تکریت 16]])

	=== سرانجام اردوگاه ===		=== سرانجام اردوگاه ===
	تبادل اسرای اردوگاه 16، از 18 شهریور 1369 آغاز شد و در همان روز اسامی اسرا در فهرست [[صلیب سرخ]] وارد شد. با تبادل ~~اسرا،~~ این [[اردوگاه]] هم تخلیه شد.		تبادل اسرای اردوگاه 16، از 18 شهریور 1369 آغاز شد و در همان روز اسامی [[اسرا]] در فهرست [[صلیب سرخ]] وارد شد. با تبادل [[اسرا]]، این [[اردوگاه]] هم تخلیه شد.

	=== '''كتاب‌شناسی''' ===		=== '''كتاب‌شناسی''' ===

M-jafari در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۹

2023-09-22T06:39:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	در ابتدا [[حمام در اسارت\|حمام]] با هشت دوش فقط در آسایشگاه‌های 1 و 2 بود. اما بعدها حمام برای سایر آسایشگاه‌ها تأمین شد. مخزن [[آب]] تانکری بود که بر سقف حمام گذاشته بودند. با پنج نمره که صرفاً شیر [[آب]] داشت و دوشی نبود. [[حمام در اسارت\|حمام]] به‌صورت نوبتی انجام می‌شد و [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نیز نداشتند.<ref name=":12" /> [[حمام در اسارت\|حمام]] ملحق در یک اتاق به مساحت 9 مترمربع قرار داشت که فاقد دوش بود و تنها با چند شیر [[آب]] با دیواری از هم جدا شده و در حقیقت، به اتاقک‌های کوچک‌تری تقسیم شده بودند که بعضی از آنها نیز در داشتند. ولی اکثر مواقع [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نداشتند.حبانه یا سطل [[آب]] در ملحق 16 وجود نداشت؛ بنابراین [[اسرا]]، [[آب]] مصرفی خود را در طول شب در یک لیوان با خود به آسایشگاه می‌بردند<ref name=":02" />.		در ابتدا [[حمام در اسارت\|حمام]] با هشت دوش فقط در آسایشگاه‌های 1 و 2 بود. اما بعدها حمام برای سایر آسایشگاه‌ها تأمین شد. مخزن [[آب]] تانکری بود که بر سقف حمام گذاشته بودند. با پنج نمره که صرفاً شیر [[آب]] داشت و دوشی نبود. [[حمام در اسارت\|حمام]] به‌صورت نوبتی انجام می‌شد و [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نیز نداشتند.<ref name=":12" /> [[حمام در اسارت\|حمام]] ملحق در یک اتاق به مساحت 9 مترمربع قرار داشت که فاقد دوش بود و تنها با چند شیر [[آب]] با دیواری از هم جدا شده و در حقیقت، به اتاقک‌های کوچک‌تری تقسیم شده بودند که بعضی از آنها نیز در داشتند. ولی اکثر مواقع [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نداشتند.حبانه یا سطل [[آب]] در ملحق 16 وجود نداشت؛ بنابراین [[اسرا]]، [[آب]] مصرفی خود را در طول شب در یک لیوان با خود به آسایشگاه می‌بردند<ref name=":02" />.

	اتاق کوچکی به نام بهداری در نزدیکی درِ خروجی و کنار [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] واقع شده بود. اما وضعیت بهداشتی در [[اردوگاه]] مفقودین، در شرایط حادّی بود؛ به‌این‌صورت که به‌خاطر [[امکانات]] بهداشتی کم و کمبود شدید دارو، شپش در [[اردوگاه]] شیوع یافت و بیماری‌‌هایی چون گال (جرب)، اسهال خونی، سل، بیماری‌های کلیوی و... در [[اردوگاه]] رواج می‌یافت که از بین این بیماری‌ها، اسهال خونی تلفات بیشتری از اسرا می‌گرفت. ازجمله کسانی که در اثر بیماری اسهال خونی جان باخت، جمشید از بچه‌های مشهد و علیشا از بچه‌های شیراز بودند؛ البته در بهداری قرص‌های آنتی‌بیوتیک می‌دادند و چند نفر از [[اسرا]] به نام‌های علی یوسف‌زاده از تبریز و بهزاد عطرکار روشن، که دانشجوی پزشکی بود، در بهداری کار می‌کردند.برای حفاظت از [[اردوگاه]]، علاوه‌بر چهار برجک‌ نگهبانی و کشیده شدن سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکل به دور [[اردوگاه]]، پس از درِ کشویی و در داخل آسایشگاه، دو اتاق برای نگهبانان تعبیه شده بود. همچنین برای حفاظت از ملحق نیز، اتاق نگهبانی در حیاط ملحق کنار [[حمام در اسارت\|حمام]] و دستشویی تعبیه شده بود. [[اسرا]] از داشتن [[امکانات بهداشتی]] مانند سلمانی، و [[امکانات]] فرهنگی چون [[کتاب و کتابخوانی\|کتاب]] و کتابخانه یا [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]]، خیاط‌خانه بی‌بهره بود. وجود [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] در آسایشگاه‌ها ممنوع و جرم محسوب می‌شد.<ref name=":12" />		اتاق کوچکی به نام بهداری در نزدیکی درِ خروجی و کنار [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] واقع شده بود. اما وضعیت بهداشتی در [[اردوگاه]] مفقودین، در شرایط حادّی بود؛ به‌این‌صورت که به‌خاطر [[امکانات]] بهداشتی کم و کمبود شدید دارو، شپش در [[اردوگاه]] شیوع یافت و بیماری‌‌هایی چون گال (جرب)، اسهال خونی، سل، بیماری‌های کلیوی و... در [[اردوگاه]] رواج می‌یافت که از بین این بیماری‌ها، اسهال خونی تلفات بیشتری از اسرا می‌گرفت. ازجمله کسانی که در اثر بیماری اسهال خونی جان باخت، جمشید از بچه‌های مشهد و علیشا از بچه‌های شیراز بودند؛ البته در بهداری قرص‌های آنتی‌بیوتیک می‌دادند و چند نفر از [[اسرا]] به نام‌های علی یوسف‌زاده از تبریز و بهزاد عطرکار روشن، که دانشجوی پزشکی بود، در بهداری کار می‌کردند.برای حفاظت از [[اردوگاه]]، علاوه‌بر چهار برجک‌ نگهبانی و کشیده شدن سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکل به دور [[اردوگاه]]، پس از درِ کشویی و در داخل آسایشگاه، دو اتاق برای نگهبانان تعبیه شده بود. همچنین برای حفاظت از ملحق نیز، اتاق نگهبانی در حیاط ملحق کنار [[حمام در اسارت\|حمام]] و دستشویی تعبیه شده بود. [[اسرا]] از داشتن [[امکانات بهداشتی]] مانند سلمانی، و [[امکانات]] فرهنگی چون [[کتاب و کتابخوانی\|کتاب]] و کتابخانه یا [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]]، خیاط‌خانه بی‌بهره بود. وجود [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] در آسایشگاه‌ها ممنوع و جرم محسوب می‌شد.<ref name=":12" />(← [[امکانات اردوگاه تکریت 16]]).

	=== گاه‌شمار و تركیب اسرا ===		=== گاه‌شمار و تركیب اسرا ===
	تعداد افراد ساکن در این [[اردوگاه]] حدود 4000 نفر ذکر شده است. ضمن آنكه [[آمار]] دقیقی از افراد انتقال‌یافته به این [[اردوگاه]] و همچنین تعداد اسرایی که از این مکان به اردوگاه‌های دیگر منتقل شده‌‌اند، در دست نیست؛ بااین‌حال کمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ]] مدعی است که در زمان تبادل اسرا در 1369 تعداد اسرای ایرانی ثبت‌نام‌شده در این اردوگاه‌ها به حدود 3270 نفر می‌رسید. عمده‌ترین جابه‌جایی اسرا در این [[اردوگاه]] در تاریخ 27~~/03/~~1368 بود که اسرای [[اردوگاه تکریت 12]] به این [[اردوگاه]] انتقال داده شدند؛ همچنین در 19~~/10/~~1367 حدود 200 نفر از اسرای [[اردوگاه تکریت 12]] به این [[اردوگاه]] منتقل شدند. در 5 مرداد 1368 محلق را تخلیه و اسرای ساکن در این محل را به دو گروه تقسیم کردند؛ تعدادی را به قسمت اصلی [[اردوگاه]] و تعدادی دیگر را به اردوگاه‌های 18 (← [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 18]] )و 20 (← [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 20]] )فرستادند و ملحق را به بیماران گال اختصاص دادند . اسرای انتقال‌یافته به اردوگاه 16 بیشتر کسانی بودند که پس از آتش‌بس و در شرایطی که صلح برقرار شده بود، به اسارت دشمن درآمده بودند؛ اکثراً متعلق به نیروهای لشکر 77 ~~خراسان،~~ 21 ~~حمزه،~~ و تیپ 40 سراب بودند. این افراد در روزهای اول شهریور 1367 در مناطقی همچون شرهانی، اطراف رودخانه دویرج به اسارت درآمده بودند<ref name=":0" />. در هر آسایشگاه حدود 700 نفر به‌سر می‌بردند که اکثریت‌شان ارتشی و سرباز بودند، ولی بسیجی و سپاهی نیز در بین‌شان وجود داشت<ref>بهشتی پور،حسن (1396). مصاحبه.</ref>.		تعداد افراد ساکن در این [[اردوگاه]] حدود 4000 نفر ذکر شده است. ضمن آنكه [[آمار]] دقیقی از افراد انتقال‌یافته به این [[اردوگاه]] و همچنین تعداد اسرایی که از این مکان به اردوگاه‌های دیگر منتقل شده‌‌اند، در دست نیست؛ بااین‌حال کمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ]] مدعی است که در زمان تبادل [[اسرا]] در 1369 تعداد اسرای ایرانی ثبت‌نام‌شده در این اردوگاه‌ها به حدود 3270 نفر می‌رسید. عمده‌ترین جابه‌جایی [[اسرا]] در این [[اردوگاه]] در تاریخ 27 خرداد 1368 بود که اسرای [[اردوگاه تکریت 12]] به این [[اردوگاه]] انتقال داده شدند؛ همچنین در 19 دی 1367 حدود 200 نفر از اسرای [[اردوگاه تکریت 12]] به این [[اردوگاه]] منتقل شدند. در 5 مرداد 1368 محلق را تخلیه و اسرای ساکن در این محل را به دو گروه تقسیم کردند؛ تعدادی را به قسمت اصلی [[اردوگاه]] و تعدادی دیگر را به اردوگاه‌های 18 (← [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 18]] )و 20 (← [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 20]] )فرستادند و ملحق را به بیماران گال اختصاص دادند . اسرای انتقال‌یافته به [[اردوگاه تکریت 16]] بیشتر کسانی بودند که پس از آتش‌بس و در شرایطی که صلح برقرار شده بود، به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] دشمن درآمده بودند؛ اکثراً متعلق به نیروهای [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D8%B4%DA%A9%D8%B1_%DB%B7%DB%B7_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86 لشکر 77 خراسان]، [https://wikishahid.ir/%D9%84%D8%B4%DA%A9%D8%B1_21_%D8%AD%D9%85%D8%B2%D9%87_%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86 21 حمزه]، و [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D9%BE_%DB%B4%DB%B0_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A8#:~:text=%D8%AA%DB%8C%D9%BE%20%DB%B4%DB%B0%20%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A8%20%DB%8C%D8%A7,%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%D8%A2%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86%20%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C%20%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%B1%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF. تیپ 40 سراب] بودند. این افراد در روزهای اول شهریور 1367 در مناطقی همچون شرهانی، اطراف رودخانه دویرج به [[اسارت و اسیران\|اسارت]] درآمده بودند<ref name=":03">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان.</ref>. در هر آسایشگاه حدود 700 نفر به‌سر می‌بردند که اکثریت‌شان ارتشی و سرباز بودند، ولی بسیجی و سپاهی نیز در بین‌شان وجود داشت<ref>بهشتی پور،حسن (1396). مصاحبه.</ref>(← [[گاهشمار اردوگاه تکریت 16]]).

	=== وقایع مهم ===		=== وقایع مهم ===

M-jafari در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۱

2023-09-22T06:31:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	=== امكانات [[اردوگاه]] ===		=== امكانات [[اردوگاه]] ===
	برای تهویه آسایشگاه، علاوه‌بر پنجره، که نزدیک به سقف تعبیه شده بود، حدوداً پنج پنکه داشت. البته نورگیری آسایشگاه ازطریق همان پنجره‌ها صورت می‌گرفت<ref>نوری زاده، علیرضا(1395).مصاحبه.</ref>. تهویه در ملحق با پنجره‌هایی صورت می‌گرفت که در هر اتاق وجود داشت. این پنجره‌ها، به ابعاد تقریبی یك در یك متر بودند و به‌سمت حیاط باز می‌شدند. به‌جز اینها منفذ دیگری وجود نداشت؛ همچنین برای هریک از اتاق‌ها پنکه سقفی نیز تعبیه شده بود که در صورت موافقت عراقی‌ها، برای تهویه مورد استفاده قرار می‌گرفت<ref name=":0" />.		برای تهویه آسایشگاه، علاوه‌بر پنجره، که نزدیک به سقف تعبیه شده بود، حدوداً پنج پنکه داشت. البته نورگیری آسایشگاه ازطریق همان پنجره‌ها صورت می‌گرفت<ref>نوری زاده، علیرضا(1395).مصاحبه.</ref>. تهویه در ملحق با پنجره‌هایی صورت می‌گرفت که در هر اتاق وجود داشت. این پنجره‌ها، به ابعاد تقریبی یك در یك متر بودند و به‌سمت حیاط باز می‌شدند. به‌جز اینها منفذ دیگری وجود نداشت؛ همچنین برای هریک از اتاق‌ها پنکه سقفی نیز تعبیه شده بود که در صورت موافقت عراقی‌ها، برای تهویه مورد استفاده قرار می‌گرفت<ref name=":02">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان.</ref>.

	با توجه به اینکه اردوگاه 16 نظامی بود، کف آسایشگاه‌ها از بتون بود. در ابتدا تشک‌های اسفنجی در اختیار اسرا قرار داده بودند، اما به‌خاطر اینکه اسرا شب‌ها دسترسی به [[توالت]] نداشتند، ازلحاظ بهداشتی وضعیت بدی را به‌وجود آورد و همین عامل، باعث شد که اسرا تشک‌های اسفنجی را بیرون بیندازند و بتون را بر آن ترجیح بدهند. تا اینکه پس از مدتی برای مفروش کردن آسایشگاه، پتوهایی را در اختیارشان قرار دادند<ref>جنوک،احد (1359).مصاحبه.</ref>. برای کل [[اردوگاه]] یک آشپزخانه بود که مابین پنج آسایشگاه قرار داشت؛ سه آسایشگاه در جلو و دو آسایشگاه در عقب قرار گرفته بودند و آشپزخانه کنار دو آسایشگاه عقبی بود. آشپزخانه را اسرای ایرانی اداره می‌كردند كه مسئولیت پخت غذای اسرا را برعهده داشتند.		با توجه به اینکه[[اردوگاه تکریت 16]] نظامی بود، کف آسایشگاه‌ها از بتون بود. در ابتدا تشک‌های اسفنجی در اختیار [[اسرا]] قرار داده بودند، اما به‌خاطر اینکه [[اسرا]] شب‌ها دسترسی به [[توالت]] نداشتند، ازلحاظ بهداشتی وضعیت بدی را به‌وجود آورد و همین عامل، باعث شد که اسرا تشک‌های اسفنجی را بیرون بیندازند و بتون را بر آن ترجیح بدهند. تا اینکه پس از مدتی برای مفروش کردن آسایشگاه، پتوهایی را در اختیارشان قرار دادند<ref>جنوک،احد (1359).مصاحبه.</ref>. برای کل [[اردوگاه]] یک [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] بود که مابین پنج آسایشگاه قرار داشت؛ سه آسایشگاه در جلو و دو آسایشگاه در عقب قرار گرفته بودند و [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] کنار دو آسایشگاه عقبی بود. [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] را اسرای ایرانی اداره می‌كردند كه مسئولیت پخت غذای [[اسرا]] را برعهده داشتند.

	در ابتدای آسایشگاه، دو باب سرویس بهداشتی با هشت چشمه توالت و هشت دوش حمام وجود داشت که یکی از این سرویس‌ها را آسایشگاه‌های 1 و 2 به‌صورت مشترک استفاده می‌کردند و سرویس بهداشتی دیگر را هم، که هشت چشمه توالت و هشت دوش حمام داشت، در اختیار آسایشگاه‌های 3 و 4 و 5 قرار داده بودند که هیچ امکاناتی نداشتند. اما بعدها برای هر آسایشگاه به‌صورت مجزا توالت‌هایی ساخته شد که در کنار آسایشگاه‌ها و مابین آنها واقع شده بود<ref name=":0" />. همچنین حلبی هفده کیلویی را داخل هریک از آسایشگاه‌ها می‌گذاشتند تا شب‌ها از زمانی‌که سوت داخل‌باش را می‌زدند تا فردا صبح ساعت 8 از آن به‌جای [[توالت]] شبانه استفاده شود<ref name=":1">نوری زاده ، علیرضا(1395) ؛جنوک، احد(1359). مصاحبه.</ref>. همچنین هفت هشت چشمه [[توالت]] ملحق نیز در کنار اتاقک‌های حمام تعبیه شده بود<ref name=":0" />.		در ابتدای آسایشگاه، دو باب سرویس بهداشتی با هشت چشمه [[توالت]] و هشت دوش [[حمام در اسارت\|حمام]] وجود داشت که یکی از این سرویس‌ها را آسایشگاه‌های 1 و 2 به‌صورت مشترک استفاده می‌کردند و سرویس بهداشتی دیگر را هم، که هشت چشمه [[توالت]] و هشت دوش [[حمام در اسارت\|حمام]] داشت، در اختیار آسایشگاه‌های 3 و 4 و 5 قرار داده بودند که هیچ امکاناتی نداشتند. اما بعدها برای هر آسایشگاه به‌صورت مجزا توالت‌هایی ساخته شد که در کنار آسایشگاه‌ها و مابین آنها واقع شده بود<ref name=":02" />. همچنین حلبی هفده کیلویی را داخل هریک از آسایشگاه‌ها می‌گذاشتند تا شب‌ها از زمانی‌که سوت داخل‌باش را می‌زدند تا فردا صبح ساعت 8 از آن به‌جای [[توالت]] شبانه استفاده شود<ref name=":12">نوری زاده ، علیرضا(1395) ؛جنوک، احد(1359). مصاحبه.</ref>. همچنین هفت هشت چشمه [[توالت]] ملحق نیز در کنار اتاقک‌های [[حمام در اسارت\|حمام]] تعبیه شده بود<ref name=":02" />.

	در ابتدا حمام با هشت دوش فقط در آسایشگاه‌های 1 و 2 بود. اما بعدها حمام برای سایر آسایشگاه‌ها تأمین شد. مخزن [[آب]] تانکری بود که بر سقف حمام گذاشته بودند. با پنج نمره که صرفاً شیر آب داشت و دوشی نبود. حمام به‌صورت نوبتی انجام می‌شد و اسرا دسترسی به آب گرم نیز نداشتند.<ref name=":1" /> حمام ملحق در یک اتاق به مساحت 9 مترمربع قرار داشت که فاقد دوش بود و تنها با چند شیر آب با دیواری از هم جدا شده و در حقیقت، به اتاقک‌های کوچک‌تری تقسیم شده بودند که بعضی از آنها نیز در داشتند. ولی اکثر مواقع اسرا دسترسی به [[آب]] گرم نداشتند.حبانه یا سطل آب در ملحق 16 وجود نداشت؛ بنابراین ~~اسرا،~~ [[آب]] مصرفی خود را در طول شب در یک لیوان با خود به آسایشگاه می‌بردند<ref name=":0" />.		در ابتدا [[حمام در اسارت\|حمام]] با هشت دوش فقط در آسایشگاه‌های 1 و 2 بود. اما بعدها حمام برای سایر آسایشگاه‌ها تأمین شد. مخزن [[آب]] تانکری بود که بر سقف حمام گذاشته بودند. با پنج نمره که صرفاً شیر [[آب]] داشت و دوشی نبود. [[حمام در اسارت\|حمام]] به‌صورت نوبتی انجام می‌شد و [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نیز نداشتند.<ref name=":12" /> [[حمام در اسارت\|حمام]] ملحق در یک اتاق به مساحت 9 مترمربع قرار داشت که فاقد دوش بود و تنها با چند شیر [[آب]] با دیواری از هم جدا شده و در حقیقت، به اتاقک‌های کوچک‌تری تقسیم شده بودند که بعضی از آنها نیز در داشتند. ولی اکثر مواقع [[اسرا]] دسترسی به [[آب]] گرم نداشتند.حبانه یا سطل [[آب]] در ملحق 16 وجود نداشت؛ بنابراین [[اسرا]]، [[آب]] مصرفی خود را در طول شب در یک لیوان با خود به آسایشگاه می‌بردند<ref name=":02" />.

	اتاق کوچکی به نام بهداری در نزدیکی درِ خروجی و کنار آشپزخانه واقع شده بود. اما وضعیت بهداشتی در [[اردوگاه]] مفقودین، در شرایط حادّی بود؛ به‌این‌صورت که به‌خاطر [[امکانات]] بهداشتی کم و کمبود شدید دارو، شپش در [[اردوگاه]] شیوع یافت و بیماری‌‌هایی چون گال (جرب)، اسهال خونی، سل، بیماری‌های کلیوی و... در [[اردوگاه]] رواج می‌یافت که از بین این بیماری‌ها، اسهال خونی تلفات بیشتری از اسرا می‌گرفت. ازجمله کسانی که در اثر بیماری اسهال خونی جان باخت، جمشید از بچه‌های مشهد و علیشا از بچه‌های شیراز بودند؛ البته در بهداری قرص‌های آنتی‌بیوتیک می‌دادند و چند نفر از اسرا به نام‌های علی یوسف‌زاده از تبریز و بهزاد عطرکار روشن، که دانشجوی پزشکی بود، در بهداری کار می‌کردند.برای حفاظت از [[اردوگاه]]، علاوه‌بر چهار برجک‌ نگهبانی و کشیده شدن سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکل به دور [[اردوگاه]]، پس از درِ کشویی و در داخل آسایشگاه، دو اتاق برای نگهبانان تعبیه شده بود. همچنین برای حفاظت از ملحق نیز، اتاق نگهبانی در حیاط ملحق کنار حمام و دستشویی تعبیه شده بود. اسرا از داشتن امکانات بهداشتی مانند سلمانی، و [[امکانات]] فرهنگی چون کتاب و کتابخانه یا قلم و ~~کاغذ،~~ خیاط‌خانه بی‌بهره بود. وجود قلم و کاغذ در آسایشگاه‌ها ممنوع و جرم محسوب می‌شد.<ref name=":1" />		اتاق کوچکی به نام بهداری در نزدیکی درِ خروجی و کنار [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] واقع شده بود. اما وضعیت بهداشتی در [[اردوگاه]] مفقودین، در شرایط حادّی بود؛ به‌این‌صورت که به‌خاطر [[امکانات]] بهداشتی کم و کمبود شدید دارو، شپش در [[اردوگاه]] شیوع یافت و بیماری‌‌هایی چون گال (جرب)، اسهال خونی، سل، بیماری‌های کلیوی و... در [[اردوگاه]] رواج می‌یافت که از بین این بیماری‌ها، اسهال خونی تلفات بیشتری از اسرا می‌گرفت. ازجمله کسانی که در اثر بیماری اسهال خونی جان باخت، جمشید از بچه‌های مشهد و علیشا از بچه‌های شیراز بودند؛ البته در بهداری قرص‌های آنتی‌بیوتیک می‌دادند و چند نفر از [[اسرا]] به نام‌های علی یوسف‌زاده از تبریز و بهزاد عطرکار روشن، که دانشجوی پزشکی بود، در بهداری کار می‌کردند.برای حفاظت از [[اردوگاه]]، علاوه‌بر چهار برجک‌ نگهبانی و کشیده شدن سیم‌خاردارهای حلقوی‌شکل به دور [[اردوگاه]]، پس از درِ کشویی و در داخل آسایشگاه، دو اتاق برای نگهبانان تعبیه شده بود. همچنین برای حفاظت از ملحق نیز، اتاق نگهبانی در حیاط ملحق کنار [[حمام در اسارت\|حمام]] و دستشویی تعبیه شده بود. [[اسرا]] از داشتن [[امکانات بهداشتی]] مانند سلمانی، و [[امکانات]] فرهنگی چون [[کتاب و کتابخوانی\|کتاب]] و کتابخانه یا [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]]، خیاط‌خانه بی‌بهره بود. وجود [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] در آسایشگاه‌ها ممنوع و جرم محسوب می‌شد.<ref name=":12" />

	=== گاه‌شمار و تركیب اسرا ===		=== گاه‌شمار و تركیب اسرا ===
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== وقایع مهم ===		=== وقایع مهم ===
	1. فرار دو نفر از اسرا در [[تکریت ،اردوگاه 15\|تکریت ،اردوگاه 15(←]] [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 15]] ) ، که فاصله خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی برای استفاده از دستشویی(← [[توالت]] ) به خارج از آسایشگاه بروند<ref name=":1" />.		1. [[فرار]] دو نفر از اسرا در [[تکریت ،اردوگاه 15\|تکریت ،اردوگاه 15(←]] [[اردوگاه تکریت 12\|اردوگاه تکریت 15]] ) ، که فاصله خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی برای استفاده از دستشویی(← [[توالت]] ) به خارج از آسایشگاه بروند<ref name=":1">نوری زاده ، علیرضا(1395) ؛جنوک، احد(1359). مصاحبه.</ref>.

	2. دو سه روزی بود که اصلاً [[آب]] نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید آب می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر [[آب]] آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل [[آب]] را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن آب بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این [[اردوگاه]] از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.		2. دو سه روزی بود که اصلاً [[آب]] نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید آب می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر [[آب]] آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل [[آب]] را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن آب بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این [[اردوگاه]] از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.

M-jafari: M-jafari صفحهٔ تکریت ،اردوگاه 16 را به اردوگاه تکریت 16 منتقل کرد

2022-07-29T05:31:27Z

M-jafari صفحهٔ تکریت ،اردوگاه 16 را به اردوگاه تکریت 16 منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
(بدون تفاوت)

M-jafari در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۱

2022-07-29T05:31:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۸:		خط ۸:
	اردوگاه 16 تكریت از دو قسمت اصلی تشکیل شده بود: در بخش اول دو سوله بزرگ و در بخش دوم، سه سوله بزرگ و ملحق كه 25 زندان كوچك بود؛ در واقع پنج سوله بزرگ در ابعاد 6 متر ارتفاع، 20 متر عرض و 6 متر طول.		اردوگاه 16 تكریت از دو قسمت اصلی تشکیل شده بود: در بخش اول دو سوله بزرگ و در بخش دوم، سه سوله بزرگ و ملحق كه 25 زندان كوچك بود؛ در واقع پنج سوله بزرگ در ابعاد 6 متر ارتفاع، 20 متر عرض و 6 متر طول.

	'''''قسمت اصلی''''': این ~~اردوگاه،~~ پنج آسایشگاه بزرگ در ابعاد 20×60 متر و به ارتفاع 6 متر داشت. اسکلت ساختمانی به شکل خرپا بود. آسایشگاه‌های 1 و 2 با سیم‌خاردار از سه آسایشگاه دیگر جدا شده بودند. عرض این سیم‌خاردارها حدود 4 متر بود. دیواره آسایشگاه‌ها، از ورق‌های گالوانیزه بود که میانه آن را با یونولیت پر کرده بودند. سقفش نیز از سیم‌کاه (نوعی سازه ساختمانی که برای عدم نفوذپذیری سقف اماکن انجام می‌شود) ساخته شده بود. دارای در کشویی بزرگی بود. دورتادور [[اردوگاه]] از سیم‌خاردارهایی به عرض 17 متر پوشیده شده بود، البته در بین سیم‌خاردار‌ها، یک رشته برق فشار قوی هم وجود داشت<ref>سلیمان‌زاده، محمد (1389). حدیث غربت. تهران: پیام آزادگان،ص.17-24.</ref> <ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان.</ref>.		'''''قسمت اصلی''''': این [[اردوگاه]]، پنج آسایشگاه بزرگ در ابعاد 20×60 متر و به ارتفاع 6 متر داشت. اسکلت ساختمانی به شکل خرپا بود. آسایشگاه‌های 1 و 2 با سیم‌خاردار از سه آسایشگاه دیگر جدا شده بودند. عرض این سیم‌خاردارها حدود 4 متر بود. دیواره آسایشگاه‌ها، از ورق‌های گالوانیزه بود که میانه آن را با یونولیت پر کرده بودند. سقفش نیز از سیم‌کاه (نوعی سازه ساختمانی که برای عدم نفوذپذیری سقف اماکن انجام می‌شود) ساخته شده بود. دارای در کشویی بزرگی بود. دورتادور [[اردوگاه]] از سیم‌خاردارهایی به عرض 17 متر پوشیده شده بود، البته در بین سیم‌خاردار‌ها، یک رشته برق فشار قوی هم وجود داشت<ref>سلیمان‌زاده، محمد (1389). حدیث غربت. تهران: پیام آزادگان،ص.17-24.</ref> <ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان.</ref>.

	'''''ملحق''''': در نزدیکی اردوگاه 16 و در فاصله 200-300 متری از این اردوگاه مجموعه دیگری متشکل از 25 اتاق قرار داشت که به‌طور کامل (حتی دیوار ساخته‌شده از سیم‌خاردار آن) از اردوگاه 16 جدا بود. این ساختمان، که به اسم ساختمان چهاردیواری در بین اسرا مشهور بود، در مدت یک‌سال مانده به تبادل اسرا با انتقال 200-300 نفر از اسرا تشکیل شد و تعداد جمعیت موجود اسرا در قسمت ملحق تا شهریور 1368 به 1000 نفر هم رسید. این ساختمان مربعی‌شکل با راهرویی با عرض 2 در 3 متر به بیرون راه داشت. پس از ورود از این راهرو حیاطی در وسط ساختمان بود که از شن پوشیده شده بود و اتاق‌های ملحق دورتادور این حیاط قرار گرفته بودند. در این اتاق‌ها 30-70 نفر اسیر زندگی می‌کردند. در مقابل اتاق‌ها، راهرویی مسقف به عرض یک متر قرار داشت که به آن، ایوان گفته می‌شد؛ همچنین اتاق‌ها 50 سانتی‌متر از زمین فاصله داشتند و از حیاط به اتاق دو پله می‌خورد<ref name=":0" />. در فروردین 1369 دیوار بعضی از اتاق‌ها را تخریب و در نتیجه ادغام آن، هفت اتاق تشکیل شد.		'''''ملحق''''': در نزدیکی اردوگاه 16 و در فاصله 200-300 متری از این اردوگاه مجموعه دیگری متشکل از 25 اتاق قرار داشت که به‌طور کامل (حتی دیوار ساخته‌شده از سیم‌خاردار آن) از اردوگاه 16 جدا بود. این ساختمان، که به اسم ساختمان چهاردیواری در بین اسرا مشهور بود، در مدت یک‌سال مانده به تبادل اسرا با انتقال 200-300 نفر از اسرا تشکیل شد و تعداد جمعیت موجود اسرا در قسمت ملحق تا شهریور 1368 به 1000 نفر هم رسید. این ساختمان مربعی‌شکل با راهرویی با عرض 2 در 3 متر به بیرون راه داشت. پس از ورود از این راهرو حیاطی در وسط ساختمان بود که از شن پوشیده شده بود و اتاق‌های ملحق دورتادور این حیاط قرار گرفته بودند. در این اتاق‌ها 30-70 نفر اسیر زندگی می‌کردند. در مقابل اتاق‌ها، راهرویی مسقف به عرض یک متر قرار داشت که به آن، ایوان گفته می‌شد؛ همچنین اتاق‌ها 50 سانتی‌متر از زمین فاصله داشتند و از حیاط به اتاق دو پله می‌خورد<ref name=":0" />. در فروردین 1369 دیوار بعضی از اتاق‌ها را تخریب و در نتیجه ادغام آن، هفت اتاق تشکیل شد.

M-jafari در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۰

2022-07-29T05:30:47Z

نمایش تغییرات

M-jafari در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۰

2022-07-21T13:00:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:تکریت 16.png\|بندانگشتی\|نقشه ساختمانی [[تکریت ،اردوگاه 16]] است]]
	يكي از اردوگاه‌های نگه‌داري اسرای ایرانی در عراق.		يكي از اردوگاه‌های نگه‌داري اسرای ایرانی در عراق.

خط ۲۳:		خط ۲۴:

	=== گاه‌شمار و تركيب اسرا ===		=== گاه‌شمار و تركيب اسرا ===
	تعداد افراد ساکن در این اردوگاه حدود 4000 نفر ذکر شده است. ضمن آنكه آمار دقیقی از افراد انتقال‌یافته به این اردوگاه و همچنین تعداد اسرایی که از این مکان به اردوگاه‌های دیگر منتقل شده‌‌اند، در دست نیست؛ بااین‌حال کمیتة بین‌المللی صلیب سرخ مدعی است که در زمان تبادل اسرا در 1369 تعداد اسرای ایرانی ثبت‌نام‌شده در این اردوگاه‌ها به حدود 3270 نفر می‌رسید. عمده‌ترین جابه‌جایی اسرا در این اردو‌گاه در تاریخ 27/03/1368 بود که اسرای ~~اردوگاه~~ 12 به این اردوگاه انتقال داده شدند؛ همچنین در 19/10/1367 حدود 200 نفر از اسراي ~~اردوگاه~~ 12 به این اردوگاه منتقل شدند. در 5 مرداد 1368 محلق را تخلیه و اسرای ساکن در این محل را به دو گروه تقسیم کردند؛ تعدادی را به قسمت اصلی اردوگاه و تعدادی دیگر را به اردوگاه‌های 18 و 20 فرستادند و ملحق را به بیماران گال اختصاص دادند . اسرای انتقال‌یافته به اردوگاه 16 بيشتر کسانی بودند که پس از آتش‌بس و در شرایطی که صلح برقرار شده بود، به اسارت دشمن درآمده بودند؛ اکثراً متعلق به نیروهای لشکر 77 خراسان، 21 حمزه، و تیپ 40 سراب بودند. این افراد در روزهای اول شهریور 1367 در مناطقی همچون شرهانی، اطراف رودخانه دویرج به اسارت درآمده بودند<ref>خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان ،ص.251 و254-255.</ref>. در هر آسایشگاه حدود 700 نفر به‌سر می‌بردند که اکثریت‌شان ارتشی و سرباز بودند، ولی بسیجی و سپاهی نیز در بین‌شان وجود داشت<ref>بهشتی پور،حسن (1396). مصاحبه.</ref>.		تعداد افراد ساکن در این اردوگاه حدود 4000 نفر ذکر شده است. ضمن آنكه آمار دقیقی از افراد انتقال‌یافته به این اردوگاه و همچنین تعداد اسرایی که از این مکان به اردوگاه‌های دیگر منتقل شده‌‌اند، در دست نیست؛ بااین‌حال کمیتة بین‌المللی صلیب سرخ مدعی است که در زمان تبادل اسرا در 1369 تعداد اسرای ایرانی ثبت‌نام‌شده در این اردوگاه‌ها به حدود 3270 نفر می‌رسید. عمده‌ترین جابه‌جایی اسرا در این اردو‌گاه در تاریخ 27/03/1368 بود که اسرای [[تکریت ،اردوگاه 12]] به این اردوگاه انتقال داده شدند؛ همچنین در 19/10/1367 حدود 200 نفر از اسراي [[تکریت ،اردوگاه 12]] به این اردوگاه منتقل شدند. در 5 مرداد 1368 محلق را تخلیه و اسرای ساکن در این محل را به دو گروه تقسیم کردند؛ تعدادی را به قسمت اصلی اردوگاه و تعدادی دیگر را به اردوگاه‌های 18 و 20 فرستادند و ملحق را به بیماران گال اختصاص دادند . اسرای انتقال‌یافته به اردوگاه 16 بيشتر کسانی بودند که پس از آتش‌بس و در شرایطی که صلح برقرار شده بود، به اسارت دشمن درآمده بودند؛ اکثراً متعلق به نیروهای لشکر 77 خراسان، 21 حمزه، و تیپ 40 سراب بودند. این افراد در روزهای اول شهریور 1367 در مناطقی همچون شرهانی، اطراف رودخانه دویرج به اسارت درآمده بودند<ref>خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان ،ص.251 و254-255.</ref>. در هر [[آسایشگاه]] حدود 700 نفر به‌سر می‌بردند که اکثریت‌شان ارتشی و سرباز بودند، ولی بسیجی و سپاهی نیز در بین‌شان وجود داشت<ref>بهشتی پور،حسن (1396). مصاحبه.</ref>.

	=== وقايع مهم ===		=== وقايع مهم ===
	1. فرار دو نفر از اسرا در ~~اردوگاه~~ 15 ~~تکریت،~~ که فاصلة خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی براي استفاده از دستشویی به خارج از آسایشگاه بروند<ref>نوری زاده ، علیرضا (1395)؛ جنوک، احد (1359). مصاحبه.</ref>.		1. فرار دو نفر از اسرا در [[تکریت ،اردوگاه 15]] ، که فاصلة خیلی کمی با اردوگاه 16 داشت، باعث سختگیری بیش از حد بعثیان بر اسرای اردوگاه 16 شد؛ به‌طوری‌که در را به مدت سه روز به روی اسرا بستند و اجازه ندادند حتی براي استفاده از دستشویی به خارج از آسایشگاه بروند<ref>نوری زاده ، علیرضا (1395)؛ جنوک، احد (1359). مصاحبه.</ref>.

	2. دو سه روزی بود که اصلاً آب نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید آب می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر آب آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل آب را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن آب بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این اردوگاه از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.		2. دو سه روزی بود که اصلاً آب نیاورده بودند. تشنگی بیداد می‌کرد. اغلب بچه‌ها اسهال خونی داشتند و باید آب می‌نوشیدند. بچه‌ها یکی از اسرای مشهد را، که از شدت اسهال ‌خونی دیگر رمقی نداشت و از شدت لاغری شبیه به اسکلت شده بود، بغل کردند تا به صف عریض‌وطویل دستشویی ببرند، که خبر رسید تانکر آب آمده است. راننده بهانه‌ای آورد و با لگدی سطل [[آب]] را روی زمین واژگون کرد. اسرای تشنه و بیمار خودشان را پرت کردند روی زمین تا از کف سیمانی آن آب بنوشند. اسیر مشهدی در این حادثه به ‌شهادت رسید. به‌طور کلی بیش از ده نفر از اسرای این اردوگاه از شدت اسهال خونی به ‌شهادت رسیدند.

	3. یکی از اتفاقات بسیار مهم این اردوگاه برگزاری نماز جماعت در سولة 2 بود. نماز جماعت به امامت روحانی شجاعي به ‌نام محمدرضا ~~شمس،~~ معروف به رضا پیشنماز، اقامه ‌شد.		3. یکی از اتفاقات بسیار مهم این اردوگاه برگزاری نماز جماعت در سولة 2 بود. نماز جماعت به امامت روحانی شجاعي به ‌نام [[محمدرضا شمس]]، معروف به رضا پیشنماز، اقامه ‌شد.

	4. ابریشم‌چی و تعدادی از منافقین برای جذب اسرا به ‌اردوگاه آمدند که با شدت عمل و واکنش شدید یکی از اسرا به‌ نام احمد خزعلی معروف به احمد شوشی روبه‌رو شدند و فرار را بر قرار ترجیح دادند و از اردوگاه رفتند<ref>محبی، مهدی (1398).مصاحبه .</ref>.		4. ابریشم‌چی و تعدادی از منافقین برای جذب اسرا به ‌اردوگاه آمدند که با شدت عمل و واکنش شدید یکی از اسرا به‌ نام [[احمد خزعلی]] معروف به احمد شوشی روبه‌رو شدند و فرار را بر قرار ترجیح دادند و از اردوگاه رفتند<ref>محبی، مهدی (1398).مصاحبه .</ref>.

	=== سرانجام اردوگاه ===		=== سرانجام اردوگاه ===
	تبادل اسرای اردوگاه 16، از 18 شهریور 1369 آغاز شد و در همان روز اسامی اسرا در فهرست صلیب سرخ وارد شد. با تبادل اسرا، این اردوگاه هم تخلیه شد.		تبادل اسرای اردوگاه 16، از 18 شهریور 1369 آغاز شد و در همان روز اسامی اسرا در فهرست [[صلیب سرخ]] وارد شد. با تبادل اسرا، این اردوگاه هم تخلیه شد.

	=== '''كتاب‌شناسي''' ===		=== '''كتاب‌شناسي''' ===
	~~خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان.~~		<references />

	~~سلیمان‌زاده، محمد (1389). حدیث غربت. تهران: پیام آزادگان.~~

			=== برای مطالعه بیشتر ===
	وبلاگ آزادگان اردوگاه 16 تكريت به نشاني takrit16.blogfa:com		وبلاگ آزادگان اردوگاه 16 تكريت به نشاني takrit16.blogfa:com

	~~<nowiki>~~http://dehnamaki.com~~</nowiki>~~		http://dehnamaki.com

	'''وحید آقاکرمی'''		'''نویسسنده مقاله :وحید آقاکرمی'''