تنبیه اسرا با توالت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* کتابشناسی */

2025-02-22T14:42:00Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۳:		خط ۳:

	== صف [[توالت]] و فرصت کم ==		== صف [[توالت]] و فرصت کم ==
	در بعضی از [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها، [[توالت]] رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به [[اسیران جنگ\|اسیران]] برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: <blockquote>«درِ [[توالت\|توالت‌]]<nowiki/>ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی [[توالت]] را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در [[توالت]] می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به [[توالت]] برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref></blockquote>		در بعضی از [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها، [[توالت]] رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به [[اسیران جنگ\|اسیران]] برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند:<blockquote>«درِ [[توالت\|توالت‌]]<nowiki/>ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی [[توالت]] را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در [[توالت]] می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به [[توالت]] برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: [https://Www.fardanews.com/fa/news www.fardanews.com/fa/news/]</ref></blockquote>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />سهیلا علی ین		<references />'''سهیلا علی ین'''
	[[رده:تنبیه اسرا با توالت]]		[[رده:تنبیه اسرا با توالت]]
	[[رده:تنبیه و شکنجه های جسمی]]		[[رده:تنبیه و شکنجه های جسمی]]
	[[رده:توالت]]		[[رده:توالت]]

M-samiei در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۶

2024-01-20T19:46:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۶
خط ۱:		خط ۱:

	در بعضی موارد، اگر [[اسیران جنگ\|اسیران]] ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به [[توالت]] نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.<blockquote>«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به توالت تنبیه کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،ص.117.</ref></blockquote>		در بعضی موارد، اگر [[اسیران جنگ\|اسیران]] ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به [[توالت]] نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.<blockquote>«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به [[توالت]] [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،ص.117.</ref></blockquote>

	== صف [[توالت]] و فرصت کم ==		== صف [[توالت]] و فرصت کم ==
	در بعضی از ~~اردوگاه‌ها،~~ توالت رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به [[اسیران جنگ\|اسیران]] برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: <blockquote>«درِ ~~توالت‌ها~~ از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی [[توالت]] را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در [[توالت]] می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به [[توالت]] برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref></blockquote>		در بعضی از [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها، [[توالت]] رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به [[اسیران جنگ\|اسیران]] برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: <blockquote>«درِ [[توالت\|توالت‌]]<nowiki/>ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی [[توالت]] را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در [[توالت]] می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به [[توالت]] برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref></blockquote>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

M-samiei در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۴۵

2024-01-20T19:45:31Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-===سوءاستفاده از توالت برای [[تنبیه در اسارت|تنبیه]] [[اسرا]]===
+در بعضی موارد، اگر [[اسیران جنگ|اسیران]] ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای [[تنبیه در اسارت|تنبیه]] به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به [[توالت]] نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.<blockquote>«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به توالت تنبیه کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)|شرح قفص]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،ص.117.</ref></blockquote>
-نیز نگاه کنید به [[توالت]] ؛ [[تنبیه و شکنجه]]
+== صف [[توالت]] و فرصت کم ==
-=== کتابشناسی ===
+== نیز نگاه کنید به ==
 <references />سهیلا علی ین

A-hamidian در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۶

2023-09-16T09:26:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۱:		خط ۱:

	===سوءاستفاده از توالت برای تنبیه اسرا===		===سوءاستفاده از توالت برای [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] [[اسرا]]===
	در بعضی موارد، اگر اسیران ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای تنبیه به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به توالت نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به توالت تنبیه کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان،ص.117.</ref>		در بعضی موارد، اگر [[اسیران جنگ\|اسیران]] ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به توالت نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به توالت تنبیه کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان،ص.117.</ref>
	===صف توالت و فرصت کم===		===صف توالت و فرصت کم===
	در بعضی از اردوگاه‌ها، توالت رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به اسیران برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: «درِ توالت‌ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی توالت را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در توالت می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به توالت برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref>		در بعضی از اردوگاه‌ها، توالت رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به [[اسیران جنگ\|اسیران]] برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: «درِ توالت‌ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی [[توالت]] را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در [[توالت]] می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به [[توالت]] برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref>

	نیز نگاه کنید به [[توالت]] ؛ [[تنبیه و شکنجه]]		نیز نگاه کنید به [[توالت]] ؛ [[تنبیه و شکنجه]]

A-hamidian در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۵

2023-09-16T09:25:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۸:		خط ۸:

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===
			<references />سهیلا علی ین

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی « ===سوءاستفاده از توالت برای تنبیه اسرا=== در بعضی موارد، اگر اسیران ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای تنبیه به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی...» ایجاد کرد

2023-09-16T09:25:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ===سوءاستفاده از توالت برای تنبیه اسرا=== در بعضی موارد، اگر اسیران ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای تنبیه به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===سوءاستفاده از توالت برای تنبیه اسرا===
در بعضی موارد، اگر اسیران ایرانی رفتاری را انجام می‌دادند که مورد پسند عراقی‌ها نبود، آنها برای تنبیه به‌گونه‌ای درِ آسایشگاه‌ها را مهروموم می‌كردند و اجازه خروج به اسیران نمی‌دادند و چون دستشویی‌ها خارج از آسایشگاه‌ها بود، بالطبع در پی این‌گونه تنبیه‌ها، از رفتن آنها به توالت نیز ممانعت می‌شد؛ این تنبیه و فشار روانی ممکن بود 24 یا 48 ساعت به طول بینجامد.«روزی ما را به چهل‌وهشت ساعت نرفتن به توالت تنبیه کردند. در این میان، بسیاری از بچه‌ها که تحمل این وضعیت را نداشتند، ناچار شدند رفع حاجت را داخل سوله انجام دهند. ساختمان سوله به‌گونه‌ای بود که در کنار دیوار، هر ده متر به ده متر، یک ستون آهن قرار داشت. با درنظر گرفتن بنای سوله، بچه‌ها به‌ناچار، حاجت خود را در قسمتی از ساختمان که به داخل بوفه راه پیدا می‌کرد، انجام می‌دادند.» <ref name=":0">خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان،ص.117.</ref>
===صف توالت و فرصت کم===
در بعضی از اردوگاه‌ها، توالت رفتن مقرّرات خاص خودش را داشت و فرصت بسیار اندکی به اسیران برای قضای حاجت داده می‌شد.سید ناصر حسینی (1391)، یکی از آزادگان جنگ، در خاطرات خود روایت می‌کند: «درِ توالت‌ها از داخل بسته نمی‌شد، عراقی‌ها درِ بندهای داخلی توالت را درآورده بودند. وقتی عدد ده توسط مسئول شمارش تکرار می‌شد، با لگد به در توالت می‌کوبید. اگر بچّه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. معمولاً بچه‌ها از داخل در را نمی‌گرفتند، محکم به سرشان می‌خورد. بیشتر اوقات که ساعت کمتری را برای هواخوری بیرون بودیم، هر کس موفق می‌شد به توالت برود، انگار به فتح بزرگی رسیده بود.»<ref>روایت‌های شیرین از خاطرات [[اسرا]]...، کد خبر: 215528، تاریخ انتشار 26 مرداد 1391. بازیابی از: www.fardanews.com/fa/news/</ref>

نیز نگاه کنید به [[توالت]] ؛ [[تنبیه و شکنجه]]

=== کتابشناسی ===