حمام در اسارت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

M-samiei در ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۳

2024-01-24T17:53:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	~~===مقدمه===~~		با توجّه به ساخت متفاوت بنای [[اردوگاه]] ها و زندان‌های محل نگه‌داری [[اسرا\|اسرای ایرانی]]، ساخت حمام‌ها نیز یکسان نبود. آن دسته از اسیران ایرانی که جزو [[اسرای مفقود\|مفقودین]] محسوب می‌شدند، در اردوگاه‌هایی اسکان داده شده بودند که ازنظر بهداشت، به‌ویژه [[شست‌وشو و حمام]]، نسبت به اردوگاه‌های دیگر، وضعیت مناسبی نداشتند. در دیگر اردوگاه‌ها وضعیت حمام به‌نسبت بهتر بود.
	با توجّه به ساخت متفاوت بنای [[اردوگاه]] ها و زندان‌های محل نگه‌داری اسرای ~~ایرانی،~~ ساخت حمام‌ها نیز یکسان نبود. آن دسته از اسیران ایرانی که جزو مفقودین محسوب می‌شدند، در اردوگاه‌هایی اسکان داده شده بودند که ازنظر بهداشت، به‌ویژه شست‌وشو و ~~حمام،~~ نسبت به اردوگاه‌های دیگر، وضعیت مناسبی نداشتند. در دیگر اردوگاه‌ها وضعیت حمام به‌نسبت بهتر بود.

	=== [[اردوگاه 14 تکریت]] ===		== [[اردوگاه 14 تکریت]] ==
	خاجی (1391) در شرح قفص چنین بیان کرده است که، در حیاط [[اردوگاه 14 تکریت]] (محوطه روباز)، حوضچه‌ای تعبیه شده بود و از لوله‌ای که [[آب]] شهر را تأمین می‌کرد، یک انشعاب گرفته شده و به داخل آن می‌ریخت. اسرا در مقابل این حوضچه استحمام می‌کردند. هر فرد می‌توانست با سه پیت (10 کیلویی) [[آب]] و به مدت 5 دقیقه استحمام کند. استحمام به‌صورت نوبتی بود و تقریباً 7 روز یک‌بار، نوبت به هر اسیر می‌رسید. در همین [[اردوگاه]] پشت هر آسایشگاه یک منبع [[آب]] وجود داشت که [[آب]] آن ازطریق انشعاب شهری (فقط شب‌ها، ساعت 12 تا 5 صبح جریان داشت) تأمین می‌شد، اسرا شب‌ها از [[آب]] این منبع، در داخل آسایشگاه، برای استحمام استفاده می‌کردند.<ref>خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان</ref>در بیشتر اردوگاه‌ها، اسرا مجبور بودند از [[آب]] سرد برای استحمام استفاده کنند. چون [[آب]] گرم نبود یا اگر هم وجود داشت، سهم هر اسیر مقدار بسیار کمی بود، همین امر موجب بروز بیماری‌هایی در اسرا می‌شد.		خاجی (1391) در [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]] چنین بیان کرده است که، <blockquote>در حیاط [[اردوگاه 14 تکریت]] (محوطه روباز)، حوضچه‌ای تعبیه شده بود و از لوله‌ای که [[آب]] شهر را تأمین می‌کرد، یک انشعاب گرفته شده و به داخل آن می‌ریخت. [[اسرا]] در مقابل این حوضچه استحمام می‌کردند. هر فرد می‌توانست با سه پیت (10 کیلویی) [[آب]] و به مدت 5 دقیقه استحمام کند. استحمام به‌صورت نوبتی بود و تقریباً 7 روز یک‌بار، نوبت به هر اسیر می‌رسید. در همین [[اردوگاه]] پشت هر آسایشگاه یک منبع [[آب]] وجود داشت که [[آب]] آن ازطریق انشعاب شهری (فقط شب‌ها، ساعت 12 تا 5 صبح جریان داشت) تأمین می‌شد، [[اسرا]] شب‌ها از [[آب]] این منبع، در داخل آسایشگاه، برای استحمام استفاده می‌کردند.<ref>خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]</ref></blockquote>در بیشتر اردوگاه‌ها، اسرا مجبور بودند از [[آب]] سرد برای استحمام استفاده کنند. چون [[آب]] گرم نبود یا اگر هم وجود داشت، سهم هر اسیر مقدار بسیار کمی بود، همین امر موجب بروز بیماری‌هایی در اسرا می‌شد.

	=== زندان [[استخبارات]] ===		== زندان [[استخبارات]] ==
	احمد یوسف‌زاده درباره زندان [[استخبارات]] بغداد بیان می‌کند که، همه ما در اتاقی که به شکل نیم‌دایره بود، اقامت داشتیم. آنجا اصلاً حمام نداشت. در طول مدت اسارتمان (حدود سه ماه)، فقط یک‌بار حمام رفتیم؛ آن هم در یک دستشویی، با آفتابه بر روی خود آب سرد ریخته و خود را شست‌وشو می‌دادیم... بعد از [[استخبارات]] ما را به [[اردوگاه رمادی 1]] بردند. در طول زمانی‌كه آنجا بودیم یک اتاق حدوداً 3 در 6 وجود داشت که داخل آن روی دیوار، دورتادور، شیر و دوش‌هایی بود و اسیران در زمان آزادباش می‌توانستند از آن حمام به‌صورت عمومی استفاده کنند. [[آب]] آن معمولاً سرد بود، به‌جز هفته‌ای یک‌بار که عراقی‌ها آبگرمکن‌ها را روشن می‌کردند. در مواقعی [[آب]] تا اندازه‌ای سرد بود که وقتی اسرا آن را روی خود می‌ریختند، از برخورد [[آب]] با بدن آنها که گرم بود بخاری متصاعد می‌شد. گاهی نیز از شدت سردی [[آب]]، صدای به هم خوردن دندان‌های اسرا شنیده می‌شد<ref>یوسف‌زاده، احمد (1395). آن بیست‌وسه ~~نفر،~~ چ 42. تهران: سوره مهر .</ref>.		احمد یوسف‌زاده درباره زندان [[استخبارات]] بغداد بیان می‌کند که، <blockquote>همه ما در اتاقی که به شکل نیم‌دایره بود، اقامت داشتیم. آنجا اصلاً حمام نداشت. در طول مدت اسارتمان (حدود سه ماه)، فقط یک‌بار حمام رفتیم؛ آن هم در یک دستشویی، با آفتابه بر روی خود آب سرد ریخته و خود را شست‌وشو می‌دادیم... بعد از [[استخبارات]] ما را به [[اردوگاه رمادی 1]] بردند. در طول زمانی‌كه آنجا بودیم یک اتاق حدوداً 3 در 6 وجود داشت که داخل آن روی دیوار، دورتادور، شیر و دوش‌هایی بود و اسیران در زمان آزادباش می‌توانستند از آن حمام به‌صورت عمومی استفاده کنند. [[آب]] آن معمولاً سرد بود، به‌جز هفته‌ای یک‌بار که عراقی‌ها آبگرمکن‌ها را روشن می‌کردند. در مواقعی [[آب]] تا اندازه‌ای سرد بود که وقتی اسرا آن را روی خود می‌ریختند، از برخورد [[آب]] با بدن آنها که گرم بود بخاری متصاعد می‌شد. گاهی نیز از شدت سردی [[آب]]، صدای به هم خوردن دندان‌های [[اسرا]] شنیده می‌شد<ref>یوسف‌زاده، احمد (1395). [[آن بیست و سه نفر\|آن بیست‌وسه نفر]]، چ 42. تهران: سوره مهر .</ref>.</blockquote>

	=== [[اردوگاه موصل 2]] ===		== [[اردوگاه موصل 2]] ==
	در [[اردوگاه موصل 2]] بین هر دو آسایشگاه، یک حمام سه‌دوشه بود، ولی این حمام‌ها هم به‌دلیل کمبود نفت و در نهایت، نبود [[آب]] گرم وضعیتی بهتر از حمام‌های قبلی نداشت، تنها تفاوت آنها با حمام قبلی این بود که عمومی نبودند. اما ازنظر [[امکانات]] و شرایط شبیه هم بودند. در موارد معدودی، از [[آب]] جمع‌شده باران بر روی زمین برای شست‌وشو و نظافت استفاده می‌شد.		در [[اردوگاه موصل 2]] بین هر دو آسایشگاه، یک حمام سه‌دوشه بود، ولی این حمام‌ها هم به‌دلیل کمبود نفت و در نهایت، نبود [[آب]] گرم وضعیتی بهتر از حمام‌های قبلی نداشت، تنها تفاوت آنها با حمام قبلی این بود که عمومی نبودند. اما ازنظر [[امکانات]] و شرایط شبیه هم بودند. در موارد معدودی، از [[آب]] جمع‌شده باران بر روی زمین برای شست‌وشو و نظافت استفاده می‌شد<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ عراق علیه ایران]].تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان،]</ref>.

	=== کتابشناسی ===		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[شست وشو و حمام]]

			== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:حمام در اسارت]]
			[[رده:انواع حمام در اردوگاه ها]]
			[[رده:شرایط حمام رفتن اسرا]]
			[[رده:اردوگاه]]

M-samiei در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۱:۵۷

2023-09-10T01:57:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	=== زندان [[استخبارات]] ===		=== زندان [[استخبارات]] ===
	احمد یوسف‌زاده درباره زندان [[استخبارات]] بغداد بیان می‌کند که، همه ما در اتاقی که به شکل نیم‌دایره بود، اقامت داشتیم. آنجا اصلاً حمام نداشت. در طول مدت اسارتمان (حدود سه ماه)، فقط یک‌بار حمام رفتیم؛ آن هم در یک دستشویی، با آفتابه بر روی خود آب سرد ریخته و خود را شست‌وشو می‌دادیم... بعد از [[استخبارات]] ما را به [[رمادی 1]] بردند. در طول زمانی‌كه آنجا بودیم یک اتاق حدوداً 3 در 6 وجود داشت که داخل آن روی دیوار، دورتادور، شیر و دوش‌هایی بود و اسیران در زمان آزادباش می‌توانستند از آن حمام به‌صورت عمومی استفاده کنند. آب آن معمولاً سرد بود، به‌جز هفته‌ای یک‌بار که عراقی‌ها آبگرمکن‌ها را روشن می‌کردند. در مواقعی [[آب]] تا اندازه‌ای سرد بود که وقتی اسرا آن را روی خود می‌ریختند، از برخورد آب با بدن آنها که گرم بود بخاری متصاعد می‌شد. گاهی نیز از شدت سردی [[آب]]، صدای به هم خوردن دندان‌های اسرا شنیده می‌شد<ref>یوسف‌زاده، احمد (1395). آن بیست‌وسه نفر، چ 42. تهران: سوره مهر .</ref>.		احمد یوسف‌زاده درباره زندان [[استخبارات]] بغداد بیان می‌کند که، همه ما در اتاقی که به شکل نیم‌دایره بود، اقامت داشتیم. آنجا اصلاً حمام نداشت. در طول مدت اسارتمان (حدود سه ماه)، فقط یک‌بار حمام رفتیم؛ آن هم در یک دستشویی، با آفتابه بر روی خود آب سرد ریخته و خود را شست‌وشو می‌دادیم... بعد از [[استخبارات]] ما را به [[اردوگاه رمادی 1]] بردند. در طول زمانی‌كه آنجا بودیم یک اتاق حدوداً 3 در 6 وجود داشت که داخل آن روی دیوار، دورتادور، شیر و دوش‌هایی بود و اسیران در زمان آزادباش می‌توانستند از آن حمام به‌صورت عمومی استفاده کنند. [[آب]] آن معمولاً سرد بود، به‌جز هفته‌ای یک‌بار که عراقی‌ها آبگرمکن‌ها را روشن می‌کردند. در مواقعی [[آب]] تا اندازه‌ای سرد بود که وقتی اسرا آن را روی خود می‌ریختند، از برخورد [[آب]] با بدن آنها که گرم بود بخاری متصاعد می‌شد. گاهی نیز از شدت سردی [[آب]]، صدای به هم خوردن دندان‌های اسرا شنیده می‌شد<ref>یوسف‌زاده، احمد (1395). آن بیست‌وسه نفر، چ 42. تهران: سوره مهر .</ref>.

	=== [[اردوگاه موصل 2]] ===		=== [[اردوگاه موصل 2]] ===

M-samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « ===مقدمه=== با توجّه به ساخت متفاوت بنای اردوگاه ها و زندان‌های محل نگه‌داری اسرای ایرانی، ساخت حمام‌ها نیز یکسان نبود. آن دسته از اسیران ایرانی که جزو مفقودین محسوب می‌شدند، در اردوگاه‌هایی اسکان داده شده بودند که ازنظر بهداشت، به‌ویژه ...» ایجاد کرد

2023-09-10T01:55:33Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ===مقدمه=== با توجّه به ساخت متفاوت بنای اردوگاه ها و زندان‌های محل نگه‌داری اسرای ایرانی، ساخت حمام‌ها نیز یکسان نبود. آن دسته از اسیران ایرانی که جزو مفقودین محسوب می‌شدند، در اردوگاه‌هایی اسکان داده شده بودند که ازنظر بهداشت، به‌ویژه ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===مقدمه===
با توجّه به ساخت متفاوت بنای [[اردوگاه]] ها و زندان‌های محل نگه‌داری اسرای ایرانی، ساخت حمام‌ها نیز یکسان نبود. آن دسته از اسیران ایرانی که جزو مفقودین محسوب می‌شدند، در اردوگاه‌هایی اسکان داده شده بودند که ازنظر بهداشت، به‌ویژه شست‌وشو و حمام، نسبت به اردوگاه‌های دیگر، وضعیت مناسبی نداشتند. در دیگر اردوگاه‌ها وضعیت حمام به‌نسبت بهتر بود.

=== [[اردوگاه 14 تکریت]] ===
خاجی (1391) در شرح قفص چنین بیان کرده است که، در حیاط [[اردوگاه 14 تکریت]] (محوطه روباز)، حوضچه‌ای تعبیه شده بود و از لوله‌ای که [[آب]] شهر را تأمین می‌کرد، یک انشعاب گرفته شده و به داخل آن می‌ریخت. اسرا در مقابل این حوضچه استحمام می‌کردند. هر فرد می‌توانست با سه پیت (10 کیلویی) [[آب]] و به مدت 5 دقیقه استحمام کند. استحمام به‌صورت نوبتی بود و تقریباً 7 روز یک‌بار، نوبت به هر اسیر می‌رسید. در همین [[اردوگاه]] پشت هر آسایشگاه یک منبع [[آب]] وجود داشت که [[آب]] آن ازطریق انشعاب شهری (فقط شب‌ها، ساعت 12 تا 5 صبح جریان داشت) تأمین می‌شد، اسرا شب‌ها از [[آب]] این منبع، در داخل آسایشگاه، برای استحمام استفاده می‌کردند.<ref>خاجی، علی (1391). شرح قفص. تهران: پیام آزادگان</ref>در بیشتر اردوگاه‌ها، اسرا مجبور بودند از [[آب]] سرد برای استحمام استفاده کنند. چون [[آب]] گرم نبود یا اگر هم وجود داشت، سهم هر اسیر مقدار بسیار کمی بود، همین امر موجب بروز بیماری‌هایی در اسرا می‌شد.

=== زندان [[استخبارات]] ===
احمد یوسف‌زاده درباره زندان [[استخبارات]] بغداد بیان می‌کند که، همه ما در اتاقی که به شکل نیم‌دایره بود، اقامت داشتیم. آنجا اصلاً حمام نداشت. در طول مدت اسارتمان (حدود سه ماه)، فقط یک‌بار حمام رفتیم؛ آن هم در یک دستشویی، با آفتابه بر روی خود آب سرد ریخته و خود را شست‌وشو می‌دادیم... بعد از [[استخبارات]] ما را به [[رمادی 1]] بردند. در طول زمانی‌كه آنجا بودیم یک اتاق حدوداً 3 در 6 وجود داشت که داخل آن روی دیوار، دورتادور، شیر و دوش‌هایی بود و اسیران در زمان آزادباش می‌توانستند از آن حمام به‌صورت عمومی استفاده کنند. آب آن معمولاً سرد بود، به‌جز هفته‌ای یک‌بار که عراقی‌ها آبگرمکن‌ها را روشن می‌کردند. در مواقعی [[آب]] تا اندازه‌ای سرد بود که وقتی اسرا آن را روی خود می‌ریختند، از برخورد آب با بدن آنها که گرم بود بخاری متصاعد می‌شد. گاهی نیز از شدت سردی [[آب]]، صدای به هم خوردن دندان‌های اسرا شنیده می‌شد<ref>یوسف‌زاده، احمد (1395). آن بیست‌وسه نفر، چ 42. تهران: سوره مهر .</ref>.

=== [[اردوگاه موصل 2]] ===
در [[اردوگاه موصل 2]] بین هر دو آسایشگاه، یک حمام سه‌دوشه بود، ولی این حمام‌ها هم به‌دلیل کمبود نفت و در نهایت، نبود [[آب]] گرم وضعیتی بهتر از حمام‌های قبلی نداشت، تنها تفاوت آنها با حمام قبلی این بود که عمومی نبودند. اما ازنظر [[امکانات]] و شرایط شبیه هم بودند. در موارد معدودی، از [[آب]] جمع‌شده باران بر روی زمین برای شست‌وشو و نظافت استفاده می‌شد.

=== کتابشناسی ===