شرایط حمام رفتن اسرا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* نیز نگاه کنید به */

2025-03-04T04:08:55Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[شست وشو و حمام]]
			* [[شست وشو و حمام]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

M-samiei: /* شرایط حمام رفتن */

2024-01-24T17:47:07Z

شرایط حمام رفتن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۷
خط ۲:		خط ۲:
	از بزرگ‌ترین معضلات دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، وضعیت بهداشتی وخیم اردوگاه‌ها بود. یکی از این مشکلات بهداشتی، که منجر به شیوع انواع بیماری‌های روحی و جسمی در میان [[اسرا]] می‌شد، مسئله [[حمام در اسارت\|حمام]] آنان بود. رژیم عراق از موضوع [[حمام در اسارت\|حمام]] برای دست یافتن به اهداف خاصی ازجمله در هم شکستن روحیه [[مقاومت]] و پایداری [[اسرا]]، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] آنان و مسائلی از این دست استفاده می‌کرد و شیوه‌های متفاوتی را در این زمینه به‌کار می‌گرفت.		از بزرگ‌ترین معضلات دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، وضعیت بهداشتی وخیم اردوگاه‌ها بود. یکی از این مشکلات بهداشتی، که منجر به شیوع انواع بیماری‌های روحی و جسمی در میان [[اسرا]] می‌شد، مسئله [[حمام در اسارت\|حمام]] آنان بود. رژیم عراق از موضوع [[حمام در اسارت\|حمام]] برای دست یافتن به اهداف خاصی ازجمله در هم شکستن روحیه [[مقاومت]] و پایداری [[اسرا]]، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] آنان و مسائلی از این دست استفاده می‌کرد و شیوه‌های متفاوتی را در این زمینه به‌کار می‌گرفت.

	== شرایط حمام رفتن ==		== شرایط [[حمام در اسارت\|حمام]] رفتن ==
	در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع می‌شد.		در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره [[حمام در اسارت\|حمام]] رفتنِ [[اسیران جنگ\|اسیران]] سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در [[حمام در اسارت\|حمام]] امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع می‌شد.

	نوبرانی (1391) در کتاب "رنج و گنج "گفته است که<blockquote>چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). [[رنج و گنج(کتاب)\|رنج و گنج]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان].</ref></blockquote>		نوبرانی (1391) در کتاب "[[رنج و گنج(کتاب)\|رنج و گنج]] "گفته است که<blockquote>چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). [[رنج و گنج(کتاب)\|رنج و گنج]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان].</ref></blockquote>

	== وضعیت حمام‌ها ==		== وضعیت حمام‌ها ==

M-samiei در ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۶

2024-01-24T17:46:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۶
خط ۱:		خط ۱:

	~~===مقدمه ===~~		از بزرگ‌ترین معضلات دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، وضعیت بهداشتی وخیم اردوگاه‌ها بود. یکی از این مشکلات بهداشتی، که منجر به شیوع انواع بیماری‌های روحی و جسمی در میان [[اسرا]] می‌شد، مسئله [[حمام در اسارت\|حمام]] آنان بود. رژیم عراق از موضوع [[حمام در اسارت\|حمام]] برای دست یافتن به اهداف خاصی ازجمله در هم شکستن روحیه [[مقاومت]] و پایداری [[اسرا]]، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] آنان و مسائلی از این دست استفاده می‌کرد و شیوه‌های متفاوتی را در این زمینه به‌کار می‌گرفت.
	از بزرگ‌ترین معضلات دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، وضعیت بهداشتی وخیم اردوگاه‌ها بود. یکی از این مشکلات بهداشتی، که منجر به شیوع انواع بیماری‌های روحی و جسمی در میان [[اسرا]] می‌شد، مسئله حمام آنان بود. رژیم عراق از موضوع حمام برای دست یافتن به اهداف خاصی ازجمله در هم شکستن روحیه [[مقاومت]] و پایداری ~~اسرا،~~ [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] آنان و مسائلی از این دست استفاده می‌کرد و شیوه‌های متفاوتی را در این زمینه به‌کار می‌گرفت.

	===شرایط حمام رفتن===		== شرایط حمام رفتن ==
	در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.		در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در [[حمام در اسارت\|حمام]] ممنوع می‌شد.

	نوبرانی (1391) در کتاب "رنج و گنج "گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>		نوبرانی (1391) در کتاب "رنج و گنج "گفته است که<blockquote>چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). [[رنج و گنج(کتاب)\|رنج و گنج]]. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان].</ref></blockquote>
	===وضعیت حمام‌ها===
			== وضعیت حمام‌ها ==
	حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.		حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.
	~~===گرم کردن [[آب]]===~~
	اسرا برای تهیه [[آب]] گرم از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌كردند؛ یکی از این شیوه‌ها گرم كردن [[آب]] به‌وسیله المنت بود. برای ساخت المنت، از سیم برقی که روکار کشیده شده بود و دو قاشق فلزی استفاده می‌کردند و مخفیانه در داخل آسایشگاه [[آب]] گرم می‌كردند.

	نیز نگاه کنید به [[شست وشو و حمام]]		== گرم کردن [[آب]] ==
			اسرا برای تهیه [[آب]] گرم از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌كردند؛ یکی از این شیوه‌ها گرم كردن [[آب]] به‌وسیله المنت بود. برای ساخت المنت، از سیم برقی که روکار کشیده شده بود و دو قاشق فلزی استفاده می‌کردند و مخفیانه در داخل آسایشگاه [[آب]] گرم می‌كردند<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ عراق علیه ایران]].تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[شست وشو و حمام]]

	=== کتابشناسی ===		== کتابشناسی ==
	<references />سهیلا علی ین		<references />سهیلا علی ین
			[[رده:شرایط حمام رفتن اسرا]]
			[[رده:شست‌وشو و حمام]]
			[[رده:حمام در اسارت]]

M-samiei در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۶

2023-09-12T18:36:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۶
خط ۱:		خط ۱:

	===مقدمه ===		===مقدمه ===
			از بزرگ‌ترین معضلات دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، وضعیت بهداشتی وخیم اردوگاه‌ها بود. یکی از این مشکلات بهداشتی، که منجر به شیوع انواع بیماری‌های روحی و جسمی در میان [[اسرا]] می‌شد، مسئله حمام آنان بود. رژیم عراق از موضوع حمام برای دست یافتن به اهداف خاصی ازجمله در هم شکستن روحیه [[مقاومت]] و پایداری اسرا، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] آنان و مسائلی از این دست استفاده می‌کرد و شیوه‌های متفاوتی را در این زمینه به‌کار می‌گرفت.

	===شرایط حمام رفتن===		===شرایط حمام رفتن===
	در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.		در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.

	نوبرانی (1391) در کتاب رنج و گنج گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>		نوبرانی (1391) در کتاب "رنج و گنج "گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>
	===وضعیت حمام‌ها===		===وضعیت حمام‌ها===
	حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.		حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.
خط ۱۱:		خط ۱۳:

	نیز نگاه کنید به [[شست وشو و حمام]]		نیز نگاه کنید به [[شست وشو و حمام]]

			=== کتابشناسی ===
	<references />سهیلا علی ین		<references />سهیلا علی ین

M-samiei در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۲

2023-09-12T18:32:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

			===مقدمه ===
	===شرایط حمام رفتن===		===شرایط حمام رفتن===
	در بعضی از ~~اردوگاه‌ها~~ درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در ~~اردوگاه‌های~~ مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، تنبیه می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.		در بعضی از [[اردوگاه]] ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در [[اردوگاه]] های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.

			نوبرانی (1391) در کتاب رنج و گنج گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>
	~~نوبرانی~~ (1391) در کتاب رنج و گنج گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>
	===وضعیت حمام‌ها===		===وضعیت حمام‌ها===
	حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.		حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.
	===~~تلاش اسرا برای~~ گرم کردن آب===		===گرم کردن [[آب]]===
	اسرا برای تهیه [[آب]] گرم از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌كردند؛ یکی از این شیوه‌ها گرم كردن [[آب]] به‌وسیله المنت بود. برای ساخت المنت، از سیم برقی که روکار کشیده شده بود و دو قاشق فلزی استفاده می‌کردند و مخفیانه در داخل آسایشگاه [[آب]] گرم می‌كردند.		اسرا برای تهیه [[آب]] گرم از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌كردند؛ یکی از این شیوه‌ها گرم كردن [[آب]] به‌وسیله المنت بود. برای ساخت المنت، از سیم برقی که روکار کشیده شده بود و دو قاشق فلزی استفاده می‌کردند و مخفیانه در داخل آسایشگاه [[آب]] گرم می‌كردند.

			نیز نگاه کنید به [[شست وشو و حمام]]
			<references />سهیلا علی ین

M-samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « ===شرایط حمام رفتن=== در بعضی از اردوگاه‌ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در اردوگاه‌های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، تنبیه می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می...» ایجاد کرد

2023-09-12T18:28:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ===شرایط حمام رفتن=== در بعضی از اردوگاه‌ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در اردوگاه‌های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، تنبیه می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===شرایط حمام رفتن===
در بعضی از اردوگاه‌ها درباره حمام رفتنِ اسیران سختگیری‌هایی می‌شد و قوانینی وجود داشت. البتّه شدّت آن در اردوگاه‌های مختلف، متفاوت بود. اگر فردی به این قوانین عمل نمی‌کرد، تنبیه می‌شد. البته این محدودیت‌ها کم و زیاد می‌شد؛ گاهی حرف زدن در حمام ممنوع بود و حضور بیشتر از پنج دقیقه در حمام امكان‌پذیر نبود. گاهی هم شستن لباس در حمام ممنوع می‌شد.

نوبرانی (1391) در کتاب رنج و گنج گفته است که چون اکثر اسیران بیش از یک لباس نداشتند، مجبور بودند که لباس‌ها را زیر دوش با عجله شسته و همان‌طور خیس بپوشند و زیر آفتاب قدم بزنند تا لباس‌ها خشک شوند. بعداً اعلام کردند که فقط صبح‌ها بعد از شست‌وشوی ظروف می‌توانیم لباس بشوییم. گاهی‌وقت‌ها نوبت به ما نمی‌رسید و لباس‌ها را باید همان‌طور چرک برمی‌گرداندیم و می‌پوشیدیم... بعضی روزها هم [[آب]] قطع می‌شد و لباس‌ها با کف روی دستمان می‌ماند. جیره ما برای یک ماهی ک بسته پودر برای ده نفر و یک صابون برای دو نفر بود.<ref>نوبرانی، امیر (1391). رنج و گنج. تهران: پیام آزادگان.</ref>
===وضعیت حمام‌ها===
حمام‌ها عموماً تاریک بود و برق و رختکن نداشت و [[اسرا]] مجبور بودند لباس‌ها و حوله خود را روی دیوارهای کوتاه سیمانی دوش‌ها قرار دهند.
===تلاش اسرا برای گرم کردن آب===
اسرا برای تهیه [[آب]] گرم از شیوه‌های مختلفی استفاده می‌كردند؛ یکی از این شیوه‌ها گرم كردن [[آب]] به‌وسیله المنت بود. برای ساخت المنت، از سیم برقی که روکار کشیده شده بود و دو قاشق فلزی استفاده می‌کردند و مخفیانه در داخل آسایشگاه [[آب]] گرم می‌كردند.