علل ممنوعیت اشیای ممنوعه اسرا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

M-samiei در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۲

2024-01-25T10:12:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۱:		خط ۱:

	~~===مقدمه ===~~		در دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین گاه و بی گاه به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به بازرسی [[اردوگاه]] ها می پرداختند.در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت [[اسرا]] صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از مقرری ماهانه بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از [[اسرا]] را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":12">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]</ref>
	در دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین گاه و بی گاه به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به بازرسی [[اردوگاه]] ها می پرداختند.در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت اسرا صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از مقرری ماهانه بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از اسرا را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":12">خاجی، علی (1391). شرح ~~قفص،~~ اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>
	~~===علت ممنوعیت برخی اشیاء===~~
	آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند.

	~~این دفاتر انبارشده، خود یکی دیگر~~ از ~~منابع تأمین کاغذ مورد نیاز در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده بود~~. [[اسرا]] با ~~هر دردسری بود به‌صورت مخفیانه به انبار راه می‌یافتند~~ و ~~مقداری از برگ‌های این دفترها را از انبار خارج می‌کردند. از دیگر وسایل ابتدایی~~ برای [[آموزش]]~~، قلم است. با توجه~~ به ~~ممنوعیت داشتن قلم و کاغذ، اسرای ایرانی همواره~~ دنبال ~~راهی بودند تا~~ قلم ~~تهیه کنند.~~ در ~~اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده~~ و در ~~چهار سال و نیم اول~~ اسارت ~~که داشتن قلم و خودکار ممنوع بود، برداشتن خودکار~~ از ~~وسایل~~ نمایندگان [[صلیب سرخ]] ~~یکی از این راه‌ها به‌شمار می‌رفت. آنها برخی‌اوقات این عمل را نادیده می‌گرفتند و گاهی نیز به این کار~~ [[~~اعتراض~~]] می‌کردند. راه دیگر، خریدن از سربازان عراقی بود که بیشتر در اردوگاه‌های مفقودین صورت می‌گرفت و گاهی هم دزدیدن از خود عراقی‌ها و ~~راه آخر این بود که خود اسرا به روش‌هایی یک نوشت‌افزار می‌ساختند. تخته سیاه افراد شرکت‌کننده در کلاس‌های~~ [[~~سوادآموزی~~]]~~، خاک نرم بود. معلم نهضت با یک چوب، حرف~~ را ~~روی خاک می‌نوشت~~ و ~~شاگردانش آن را یاد می‌گرفتند.»<ref name=":1">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>~~		== علت ممنوعیت برخی اشیاء ==
	~~===مجازات عراقی‌ها===~~		آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین [[رادیو]] از ممنوع‌ترین وسایل [[اردوگاه]] محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند [[اسرا\|اُسرا]] هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]] نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند.
	~~یافتن اشیای ممنوعه از مخفیگاه‌ها با شكنجه، تنبیه،~~ [[~~زندان انفرادی~~]] و گاه مجازات بسیار شدید ازسوی بعثی‌ها همراه بود. برای نمونه، کمبود شدید دارو باعث می‌شد که اسرای سالم‌تر ازنظر جسمی به انحاء مختلف برای هم‌بندی‌هایشان دارو تهیه کنند و برای مصارف مختلف آن را از چشم عراقی‌ها پنهان نگه دارند یافتن دارو، قلم، خودكار،[[رادیو]] گاه باعث شدیدترین برخورد عراقی‌ها می‌شد.

	نیز ~~نگاه کنید~~ به [[~~مخفیگاه~~]]		این دفاتر انبارشده، خود یکی دیگر از منابع تأمین کاغذ مورد نیاز در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده بود. [[اسرا]] با هر دردسری بود به‌صورت مخفیانه به انبار راه می‌یافتند و مقداری از برگ‌های این دفترها را از انبار خارج می‌کردند. از دیگر وسایل ابتدایی برای [[آموزش]]، [[قلم در اسارت\|قلم]] است. با توجه به ممنوعیت داشتن [[قلم در اسارت\|قلم]] و [[کاغذ در اسارت\|کاغذ]]، اسرای ایرانی همواره دنبال راهی بودند تا [[قلم در اسارت\|قلم]] تهیه کنند. در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده و در چهار سال و نیم اول [[اسارت و اسیران\|اسارت]] که داشتن [[قلم در اسارت\|قلم]] و خودکار ممنوع بود، برداشتن خودکار از وسایل نمایندگان [[صلیب سرخ]] یکی از این راه‌ها به‌شمار می‌رفت. آنها برخی‌اوقات این عمل را نادیده می‌گرفتند و گاهی نیز به این کار [[اعتراض]] می‌کردند. راه دیگر، خریدن از سربازان عراقی بود که بیشتر در اردوگاه‌های [[اسرای مفقود\|مفقودین]] صورت می‌گرفت و گاهی هم دزدیدن از خود عراقی‌ها و راه آخر این بود که خود [[اسرا]] به روش‌هایی یک نوشت‌افزار می‌ساختند. تخته سیاه افراد شرکت‌کننده در کلاس‌های [[سوادآموزی در اسارت\|سوادآموزی]]، خاک نرم بود. معلم نهضت با یک چوب، حرف را روی خاک می‌نوشت و شاگردانش آن را یاد می‌گرفتند.»<ref name=":12" />

	=== کتابشناسی ===		== مجازات عراقی‌ها ==
			یافتن اشیای ممنوعه از مخفیگاه‌ها با [[شکنجه در اسارت\|شكنجه]]، [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]]، [[زندان انفرادی]] و گاه مجازات بسیار شدید ازسوی بعثی‌ها همراه بود. برای نمونه، کمبود شدید دارو باعث می‌شد که اسرای سالم‌تر ازنظر جسمی به انحاء مختلف برای هم‌بندی‌هایشان دارو تهیه کنند و برای مصارف مختلف آن را از چشم عراقی‌ها پنهان نگه دارند یافتن دارو، [[قلم در اسارت\|قلم]]، خودكار،[[رادیو]] گاه باعث شدیدترین برخورد عراقی‌ها می‌شد<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ عراق علیه ایران]].تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [https://www.mfpa.ir/fa/library پیام آزادگان]،</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[مخفیگاه]]
			* [[مکان مخفیگاه]]

			== کتابشناسی ==
	<references />مریم سادات ذکریایی		<references />مریم سادات ذکریایی
			[[رده:علل ممنوعیت اشیای ممنوعه اسرا]]
			[[رده:مخفیگاه]]
			[[رده:اسرا]]
			[[رده:اسارت و اسیران]]
			[[رده:تنبیه در اسارت]]

M-samiei در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۵۲

2023-09-13T00:52:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۲
خط ۱:		خط ۱:

	===مقدمه ===		===مقدمه ===

	~~===مقدمه===~~
	در دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین گاه و بی گاه به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به بازرسی [[اردوگاه]] ها می پرداختند.در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت اسرا صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از مقرری ماهانه بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از اسرا را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":12">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>		در دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین گاه و بی گاه به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به بازرسی [[اردوگاه]] ها می پرداختند.در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت اسرا صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از مقرری ماهانه بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از اسرا را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":12">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>
	===علت ممنوعیت برخی اشیاء===		===علت ممنوعیت برخی اشیاء===

M-samiei در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۴۸

2023-09-13T00:48:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۱۸
خط ۱:		خط ۱:

	===مقدمه ===		===مقدمه ===

			===مقدمه===
			در دوران [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین گاه و بی گاه به صورت ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به بازرسی [[اردوگاه]] ها می پرداختند.در این تفتیش‌ها همه وسایل موجود اعم‌از وسایل شخصی افراد که در کیسه‌های انفرادی بود تا پتو و غیره را به هم می‌ریختند؛ به‌گونه‌ای‌که پس از پایان تفتیش و خروج سربازان از آسایشگاه، چند ساعت از وقت اسرا صرف نظافت، مرتب کردن آسایشگاه و جدا کردن وسایل شخصی خود از دیگران می‌شد. هر تکه از وسایل یک فرد در گوشه‌ای از آسایشگاه پیدا می‌شد. در این تفتیش‌ها، بخش قابل‌توجهی مواد خوراکی تهیه‌شده از مقرری ماهانه بود كه سربازان عراقی از بین می‌بردند؛ به‌علاوه همیشه در این‌گونه مواقع، تعداد زیادی از اسرا را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند.» <ref name=":12">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>
	===علت ممنوعیت برخی اشیاء===		===علت ممنوعیت برخی اشیاء===
	آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند.		آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند.

M-samiei در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۴۳

2023-09-13T00:43:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

			===مقدمه ===
	===علت ممنوعیت برخی اشیاء===		===علت ممنوعیت برخی اشیاء===
	آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند. این دفاتر انبارشده، خود یکی دیگر از منابع تأمین کاغذ مورد نیاز در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده بود. [[اسرا]] با هر دردسری بود به‌صورت مخفیانه به انبار راه می‌یافتند و مقداری از برگ‌های این دفترها را از انبار خارج می‌کردند. از دیگر وسایل ابتدایی برای [[آموزش]]، قلم است. با توجه به ممنوعیت داشتن قلم و کاغذ، اسرای ایرانی همواره دنبال راهی بودند تا قلم تهیه کنند. در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده و در چهار سال و نیم اول اسارت که داشتن قلم و خودکار ممنوع بود، برداشتن خودکار از وسایل نمایندگان [[صلیب سرخ]] یکی از این راه‌ها به‌شمار می‌رفت. آنها برخی‌اوقات این عمل را نادیده می‌گرفتند و گاهی نیز به این کار [[اعتراض]] می‌کردند. راه دیگر، خریدن از سربازان عراقی بود که بیشتر در اردوگاه‌های مفقودین صورت می‌گرفت و گاهی هم دزدیدن از خود عراقی‌ها و راه آخر این بود که خود اسرا به روش‌هایی یک نوشت‌افزار می‌ساختند. تخته سیاه افراد شرکت‌کننده در کلاس‌های ~~سوادآموزی،~~ خاک نرم بود. معلم نهضت با یک چوب، حرف را روی خاک می‌نوشت و شاگردانش آن را یاد می‌گرفتند.»<ref name=":1">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>		آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند.

			این دفاتر انبارشده، خود یکی دیگر از منابع تأمین کاغذ مورد نیاز در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده بود. [[اسرا]] با هر دردسری بود به‌صورت مخفیانه به انبار راه می‌یافتند و مقداری از برگ‌های این دفترها را از انبار خارج می‌کردند. از دیگر وسایل ابتدایی برای [[آموزش]]، قلم است. با توجه به ممنوعیت داشتن قلم و کاغذ، اسرای ایرانی همواره دنبال راهی بودند تا قلم تهیه کنند. در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده و در چهار سال و نیم اول اسارت که داشتن قلم و خودکار ممنوع بود، برداشتن خودکار از وسایل نمایندگان [[صلیب سرخ]] یکی از این راه‌ها به‌شمار می‌رفت. آنها برخی‌اوقات این عمل را نادیده می‌گرفتند و گاهی نیز به این کار [[اعتراض]] می‌کردند. راه دیگر، خریدن از سربازان عراقی بود که بیشتر در اردوگاه‌های مفقودین صورت می‌گرفت و گاهی هم دزدیدن از خود عراقی‌ها و راه آخر این بود که خود اسرا به روش‌هایی یک نوشت‌افزار می‌ساختند. تخته سیاه افراد شرکت‌کننده در کلاس‌های [[سوادآموزی]]، خاک نرم بود. معلم نهضت با یک چوب، حرف را روی خاک می‌نوشت و شاگردانش آن را یاد می‌گرفتند.»<ref name=":1">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>
	===مجازات عراقی‌ها===		===مجازات عراقی‌ها===
	یافتن اشیای ممنوعه از مخفیگاه‌ها با شكنجه، تنبیه، [[زندان انفرادی]] و گاه مجازات بسیار شدید ازسوی بعثی‌ها همراه بود. برای نمونه، کمبود شدید دارو باعث می‌شد که اسرای سالم‌تر ازنظر جسمی به انحاء مختلف برای هم‌بندی‌هایشان دارو تهیه کنند و برای مصارف مختلف آن را از چشم عراقی‌ها پنهان نگه دارند یافتن دارو، قلم، خودكار،[[رادیو]] گاه باعث شدیدترین برخورد عراقی‌ها می‌شد.		یافتن اشیای ممنوعه از مخفیگاه‌ها با شكنجه، تنبیه، [[زندان انفرادی]] و گاه مجازات بسیار شدید ازسوی بعثی‌ها همراه بود. برای نمونه، کمبود شدید دارو باعث می‌شد که اسرای سالم‌تر ازنظر جسمی به انحاء مختلف برای هم‌بندی‌هایشان دارو تهیه کنند و برای مصارف مختلف آن را از چشم عراقی‌ها پنهان نگه دارند یافتن دارو، قلم، خودكار،[[رادیو]] گاه باعث شدیدترین برخورد عراقی‌ها می‌شد.

			نیز نگاه کنید به [[مخفیگاه]]

			=== کتابشناسی ===
			<references />مریم سادات ذکریایی

M-samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « ===علت ممنوعیت برخی اشیاء=== آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازا...» ایجاد کرد

2023-09-13T00:42:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ===علت ممنوعیت برخی اشیاء=== آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===علت ممنوعیت برخی اشیاء===
آن‌طور که از شواهد و مصاحبه‌های آزادگان برمی‌آید، عراقی‌ها نمی‌خواستند ایرانی‌ها از اخبار و اطلاعات ایران خصوصاً اطلاعات جنگ آگاه شوند، بنابراین رادیو از ممنوع‌ترین وسایل اردوگاه محسوب می‌شد و یافتن آن مجازات شدیدی به همراه داشت. (← [[رادیو]] ) آنها همچنین نمی‌خواستند اُسرا هیچ نوع آموزشی ببینند و از نوشتن و خواندن بهره‌مند شوند و با هرگونه اقدام فرهنگی مخالف بودند؛ (← [[آموزش]]) بنابراین کتاب، کاغذ و علی‌الخصوص مداد برای [[آموزش]] افراد ممنوع بود: «سربازان عراقی به دنبال توزیع قلم و کاغذ در هر نوبت از بازدید نمایندگان [[صلیب سرخ]]، قلم و کاغذ نوبت قبل را جمع‌آوری و در انبار [[اردوگاه]] نگه‌داری می‌کردند. این دفاتر انبارشده، خود یکی دیگر از منابع تأمین کاغذ مورد نیاز در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده بود. [[اسرا]] با هر دردسری بود به‌صورت مخفیانه به انبار راه می‌یافتند و مقداری از برگ‌های این دفترها را از انبار خارج می‌کردند. از دیگر وسایل ابتدایی برای [[آموزش]]، قلم است. با توجه به ممنوعیت داشتن قلم و کاغذ، اسرای ایرانی همواره دنبال راهی بودند تا قلم تهیه کنند. در اردوگاه‌های اسرای ثبت‌نام‌شده و در چهار سال و نیم اول اسارت که داشتن قلم و خودکار ممنوع بود، برداشتن خودکار از وسایل نمایندگان [[صلیب سرخ]] یکی از این راه‌ها به‌شمار می‌رفت. آنها برخی‌اوقات این عمل را نادیده می‌گرفتند و گاهی نیز به این کار [[اعتراض]] می‌کردند. راه دیگر، خریدن از سربازان عراقی بود که بیشتر در اردوگاه‌های مفقودین صورت می‌گرفت و گاهی هم دزدیدن از خود عراقی‌ها و راه آخر این بود که خود اسرا به روش‌هایی یک نوشت‌افزار می‌ساختند. تخته سیاه افراد شرکت‌کننده در کلاس‌های سوادآموزی، خاک نرم بود. معلم نهضت با یک چوب، حرف را روی خاک می‌نوشت و شاگردانش آن را یاد می‌گرفتند.»<ref name=":1">خاجی، علی (1391). شرح قفص، اردوگاه‌های اسیران. تهران: پیام آزادگان</ref>
===مجازات عراقی‌ها===
یافتن اشیای ممنوعه از مخفیگاه‌ها با شكنجه، تنبیه، [[زندان انفرادی]] و گاه مجازات بسیار شدید ازسوی بعثی‌ها همراه بود. برای نمونه، کمبود شدید دارو باعث می‌شد که اسرای سالم‌تر ازنظر جسمی به انحاء مختلف برای هم‌بندی‌هایشان دارو تهیه کنند و برای مصارف مختلف آن را از چشم عراقی‌ها پنهان نگه دارند یافتن دارو، قلم، خودكار،[[رادیو]] گاه باعث شدیدترین برخورد عراقی‌ها می‌شد.