محمد رضایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۲

2026-05-21T09:12:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:
	== برای مطالعه بیشتر ==		== برای مطالعه بیشتر ==
	خاطرات غواصان دفاع مقدس در مشهد بازخوانی شد (2 تیر 1393). قابل بازیابی از http://defapress.ir/fa/news/22234		خاطرات غواصان دفاع مقدس در مشهد بازخوانی شد (2 تیر 1393). قابل بازیابی از http://defapress.ir/fa/news/22234

			== پیوند به بیرون ==
			انیمیشن شهادت شهید غریب اسارت محمد رضایی قابل بازیابی از https://www.aparat.com/v/i38nu59

	'''اصغر حکیمی‌‎مزرعه‌نو'''		'''اصغر حکیمی‌‎مزرعه‌نو'''

Marjan-khanlari: /* پاورقی */

2026-02-23T09:53:06Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۱۰۰:		خط ۱۰۰:
	* [[اردوگاه]]		* [[اردوگاه]]
	* [[اردوگاه تکریت 11]]		* [[اردوگاه تکریت 11]]
	* [[~~جنگ تحمیلی عراق علیه ایران~~]]		* [[این دیوار چه رنگیه؟]]
	* [[شکنجه در اسارت]]		* [[شکنجه در اسارت]]

Marjan-khanlari در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۳

2026-02-23T08:03:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.		در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.
	~~[[پرونده:Photo18983236232.jpg\|بندانگشتی]]~~
	حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.		حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.
	شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>		شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>

Marjan-khanlari در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۲

2026-02-23T08:02:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.		در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.
			[[پرونده:Photo18983236232.jpg\|بندانگشتی]]
	حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.		حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.
	~~[[پرونده:Photo18983236232.jpg\|بندانگشتی\|338x338پیکسل\|محمد رضایی]]~~
	شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>		شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>

Marjan-khanlari در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۱

2026-02-23T08:01:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.		حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.
			[[پرونده:Photo18983236232.jpg\|بندانگشتی\|338x338پیکسل\|محمد رضایی]]
	شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>		شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>

Marjan-khanlari در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۵

2026-02-23T07:55:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	'''تاریخ شهادت:''' دوشنبه1366/02/07		'''تاریخ شهادت:''' دوشنبه1366/02/07

	'''آرامگاه:''' 15 کیلومتری جاده فاروج- شیروان (از توابع خراسان شمالی) در کنار مسجد امام سجاد(ع)		'''آرامگاه:''' 15 کیلومتری جاده فاروج- شیروان (از توابع خراسان شمالی) در کنار مسجد امام سجاد<sup>(ع)</sup>

	با نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان، یاد شهید محمد رضایی دوباره زنده می‌شود. محمد رضایی از غواصان شجاع واحد اطلاعات‌عملیات، تیپ 21 امام‌رضا<sup>(علیه السلام)</sup>، از استان خراسان<sup>[1]</sup> بود.		با نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان، یاد شهید محمد رضایی دوباره زنده می‌شود. محمد رضایی از غواصان شجاع واحد اطلاعات‌عملیات، تیپ 21 امام‌رضا<sup>(علیه السلام)</sup>، از استان خراسان<sup>[1]</sup> بود.

	او علی‌رغم سن کم با توجه به اخلاص و تجربه‌ای که داشت مورداعتماد فرماندهان عملیات بود و در جلسات آن‌ها نیز شرکت می‌کرد.~~<ref name=":0">گفت‌وگو با علیرضا صادق‌زاده و علیرضا دلبریان، بر[[نامه]] تلویزیونی ماه عسل، 16 تیر 1394.</ref>~~		او علی‌رغم سن کم با توجه به اخلاص و تجربه‌ای که داشت مورداعتماد فرماندهان عملیات بود و در جلسات آن‌ها نیز شرکت می‌کرد.

	محمد رضایی شب عملیات کربلای چهار، سردسته و راهنمای غواصان ویژه بود. ایشان پس ‌از سه روز محاصره و مخفی شدن داخل نیزارها با تنی مجروح به اسارت درمی‌آید.		محمد رضایی شب عملیات کربلای چهار، سردسته و راهنمای غواصان ویژه بود. ایشان پس ‌از سه روز محاصره و مخفی شدن داخل نیزارها با تنی مجروح به اسارت درمی‌آید.
	~~[[پرونده:Photo18983236232.jpg\|بندانگشتی\|231x231پیکسل\|شهید محمد رضایی]]~~
	در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت~~<ref name=":1">[[شهدای غریب]] اسارت(10مرداد1394). قابل بازیابی از<nowiki/>http://azadeganhome.ir/5223</ref>~~. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.		در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.

	حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.		حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	در شش ماهه اول تأسیس اردوگاه عدنان و علی‌آمریکایی، دو نگهبان بی‌رحم عراقی، در اردوگاه بودند. آنها بدون استثنا، هر روز علاوه‌بر ضرب‌وشتم همگانی به‌صورت اختصاصی [[اسیران جنگ\|اسیران]] را به بهانه‌های متعدد [[شکنجه]] می‌کردند. حالا که بهانه به این خوبی پیدا شده بود چه جای درنگ! آن‌هم فردی بسیجی که هم غواص بوده و هم از بچه‌های اطلاعات‌عملیات و سردسته و راهنمای گروه غواصان.		در شش ماهه اول تأسیس اردوگاه عدنان و علی‌آمریکایی، دو نگهبان بی‌رحم عراقی، در اردوگاه بودند. آنها بدون استثنا، هر روز علاوه‌بر ضرب‌وشتم همگانی به‌صورت اختصاصی [[اسیران جنگ\|اسیران]] را به بهانه‌های متعدد [[شکنجه]] می‌کردند. حالا که بهانه به این خوبی پیدا شده بود چه جای درنگ! آن‌هم فردی بسیجی که هم غواص بوده و هم از بچه‌های اطلاعات‌عملیات و سردسته و راهنمای گروه غواصان.

	به‌محض دریافت خبر، علی‌آمریکایی، نگهبان بعثی، آسایشگاه به آسایشگاه دنبال محمد می‌گردد~~<ref name=":1" />~~. بند 3 ساعت حدود 12 صبح آن‌روز، ظاهراً دوشنبه، در نوبت شستن لباس‌های پنبه‌ای بود. این لباس‌ها را روز اول افتتاح اردوگاه دریافت کرده بودیم. بند 3 محل اسکان شهید رضایی بود. هنوز لباس‌های زرد، با آرم پی‌دابلیو p.w، را تحویل نداده بودند و فقط همین یک‌دست لباس را در اختیار داشتیم. بچه‌ها لباس‌هایشان را شسته و روی سیم‌خاردارها جلوی بالکن آسایشگاه پهن کرده بودند و با لباس زیر (شورت) در آسایشگاه اقامت داشتند. جلوی بالکن هر آسایشگاه چند ردیف سیم‌خاردار کشیده بودند که چندان جنبه امنیتی نداشت و به‌عنوان بند لباس از آن استفاده می‌شد.		به‌محض دریافت خبر، علی‌آمریکایی، نگهبان بعثی، آسایشگاه به آسایشگاه دنبال محمد می‌گردد. بند 3 ساعت حدود 12 صبح آن‌روز، ظاهراً دوشنبه، در نوبت شستن لباس‌های پنبه‌ای بود. این لباس‌ها را روز اول افتتاح اردوگاه دریافت کرده بودیم. بند 3 محل اسکان شهید رضایی بود. هنوز لباس‌های زرد، با آرم پی‌دابلیو p.w، را تحویل نداده بودند و فقط همین یک‌دست لباس را در اختیار داشتیم. بچه‌ها لباس‌هایشان را شسته و روی سیم‌خاردارها جلوی بالکن آسایشگاه پهن کرده بودند و با لباس زیر (شورت) در آسایشگاه اقامت داشتند. جلوی بالکن هر آسایشگاه چند ردیف سیم‌خاردار کشیده بودند که چندان جنبه امنیتی نداشت و به‌عنوان بند لباس از آن استفاده می‌شد.

	زمان هواخوری بچه‌های بند 3، که از ساعت 8 تا 10 بوده، پایان یافته و نوبت به بند روبه‌رو یعنی بند 4 می‌رسد. حدود ساعت 11 الی 12 صبح علی‌آمریکایی به بند 3 رفت.		زمان هواخوری بچه‌های بند 3، که از ساعت 8 تا 10 بوده، پایان یافته و نوبت به بند روبه‌رو یعنی بند 4 می‌رسد. حدود ساعت 11 الی 12 صبح علی‌آمریکایی به بند 3 رفت.
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	با توجه به محل اسکان عدنان و علی‌آمریکایی در بند 1 و 2 او را به حمام آنجا منتقل می‌کنند. آن دو جانی فرصتی برای بازجویی قبل ‎از شکنجه ندارند و در زیر ضربات کابل از او بازجویی می‌کنند. اطلاعات روزهای عملیات بعد از گذشت حدود پنج ماه از آن روزها به چه کارشان می‌آید! هدف چیز دیگری است. می‌خواهند بدانند چه کسی را دارند شکنجه می‌کنند، ولی او محال است اطلاعاتی از زبانش جاری‌ شود.		با توجه به محل اسکان عدنان و علی‌آمریکایی در بند 1 و 2 او را به حمام آنجا منتقل می‌کنند. آن دو جانی فرصتی برای بازجویی قبل ‎از شکنجه ندارند و در زیر ضربات کابل از او بازجویی می‌کنند. اطلاعات روزهای عملیات بعد از گذشت حدود پنج ماه از آن روزها به چه کارشان می‌آید! هدف چیز دیگری است. می‌خواهند بدانند چه کسی را دارند شکنجه می‌کنند، ولی او محال است اطلاعاتی از زبانش جاری‌ شود.

	محمد رضایی در راهروی سمت راست حمام، زیر شدیدترین [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>ها قرار می‌گیرد~~<ref>روایت اردوگاه تکریت ۱۱ از زبان ایثارگران مشهدی(26 مرداد 1393). قابل بازیابی از https://www.tasnimnews.com/fa/news</ref>~~. مکانی که شاهد اکثر شکنجه‌های اختصاصی است. او فقط ناله می‌کند و با خدا و ائمه اطهار<sup>(علیهم‌ا‌لسلام)</sup> نجوا می‌کند، درست مانند شب عملیات، رمز عملیات ورد زبانش می‌شود. آرام ناله می‌زند یا زهرا یا زهرا<sup>(س)</sup> یا حسین یا حسین<sup>(س)</sup~~><ref name=":1" /~~>. او را زیر یکی از دوش‌ها می‌فرستند و آب داغ بر بدن نحیفش می‌ریزند.		محمد رضایی در راهروی سمت راست حمام، زیر شدیدترین [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>ها قرار می‌گیرد. مکانی که شاهد اکثر شکنجه‌های اختصاصی است. او فقط ناله می‌کند و با خدا و ائمه اطهار<sup>(علیهم‌ا‌لسلام)</sup> نجوا می‌کند، درست مانند شب عملیات، رمز عملیات ورد زبانش می‌شود. آرام ناله می‌زند یا زهرا یا زهرا<sup>(س)</sup> یا حسین یا حسین<sup>(س)</sup>. او را زیر یکی از دوش‌ها می‌فرستند و آب داغ بر بدن نحیفش می‌ریزند.

	در آن ایام ساختمان حمام دارای حدود ده دوش بود و آب گرم آن از یک آبگرمکن برقی تأمین می‌شد. البته به‌نظرم آخرین دوش سمت راست مختص خود نگهبانان بعثی بود ... .		در آن ایام ساختمان حمام دارای حدود ده دوش بود و آب گرم آن از یک آبگرمکن برقی تأمین می‌شد. البته به‌نظرم آخرین دوش سمت راست مختص خود نگهبانان بعثی بود ... .
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	یکی از دوستان مورداعتماد با چشم خود دیده است که یکی از نگهبان‌ها ظرفی (پارچ پلاستیکی) حاوی محلول آب و نمک را از اتاق نگهبانی به [[حمام در اسارت\|حمام]] منتقل کرده است. محمد رضایی همچنان [[مقاومت]] می‌کند، مقاومتش دژخیمان بعثی را در هم می‌شکند و آن‌ها ناامید می‌شوند. شکنجه‌گران به خشم می‌آیند. سابقه داشت عدنان وقتی جوش می‌آورد، وحشی می‌شد. کلاً وقتی فردی زیر [[شکنجه]] فریاد می‌زد آنها عصبانی می‌شدند.		یکی از دوستان مورداعتماد با چشم خود دیده است که یکی از نگهبان‌ها ظرفی (پارچ پلاستیکی) حاوی محلول آب و نمک را از اتاق نگهبانی به [[حمام در اسارت\|حمام]] منتقل کرده است. محمد رضایی همچنان [[مقاومت]] می‌کند، مقاومتش دژخیمان بعثی را در هم می‌شکند و آن‌ها ناامید می‌شوند. شکنجه‌گران به خشم می‌آیند. سابقه داشت عدنان وقتی جوش می‌آورد، وحشی می‌شد. کلاً وقتی فردی زیر [[شکنجه]] فریاد می‌زد آنها عصبانی می‌شدند.

	براثرِ شدت شکنجه‌های طاقت‌‍فرسا، ناله‌های محمد به آسمان بلند می‌شود. نگهبان بعثی برای خاموش کردن صدای او، صابون در دهانش می‌گذارد. صابونی بزرگ و بدبو، به رنگ سبز که احتمالاً مخصوص ارتش عراق بوده است.~~<ref name=":0" />~~		براثرِ شدت شکنجه‌های طاقت‌‍فرسا، ناله‌های محمد به آسمان بلند می‌شود. نگهبان بعثی برای خاموش کردن صدای او، صابون در دهانش می‌گذارد. صابونی بزرگ و بدبو، به رنگ سبز که احتمالاً مخصوص ارتش عراق بوده است.

	آن‌ روزها هنوز دمپایی یا پاپوش دیگری نداشتیم وگرنه نیازی به صابون نبود، بعدها که دمپایی آوردند در این‌گونه موارد برای خفه کردن صدای بچه‌ها از دمپایی استفاده می‌کردند!		آن‌ روزها هنوز دمپایی یا پاپوش دیگری نداشتیم وگرنه نیازی به صابون نبود، بعدها که دمپایی آوردند در این‌گونه موارد برای خفه کردن صدای بچه‌ها از دمپایی استفاده می‌کردند!
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	اسکندری بعداً متوجه می‌شود که آنها دنبال پرونده‌سازی بوده‌اند تا وانمود کنند شهید رضایی براثرِ صدمات ناشی از جراحات شب عملیات فوت کرده است نه براثرِ [[شکنجه]]!		اسکندری بعداً متوجه می‌شود که آنها دنبال پرونده‌سازی بوده‌اند تا وانمود کنند شهید رضایی براثرِ صدمات ناشی از جراحات شب عملیات فوت کرده است نه براثرِ [[شکنجه]]!

	پیکر شهید در یکی از آرامگاه‌های مخصوص اسیران به خاک می‌سپارند.<sup>[3]</sup>		پیکر شهید در یکی از آرامگاه‌های مخصوص اسیران به خاک می‌سپارند.<ref>حکیمی‌مزرعه‌نو، اصغر (1404). [[این دیوار چه رنگیه؟\|این دیوار چه رنگیه]]، تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref><sup>[3]</sup>

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:

	== برای مطالعه بیشتر ==		== برای مطالعه بیشتر ==
	~~درباره شهید محمد رضایی (22مرداد 1393). قابل بازیابی از http://www.tashohada.ir/news/id,3116~~

	خاطرات غواصان دفاع مقدس در مشهد بازخوانی شد (2 تیر 1393). قابل بازیابی از http://defapress.ir/fa/news/22234		خاطرات غواصان دفاع مقدس در مشهد بازخوانی شد (2 تیر 1393). قابل بازیابی از http://defapress.ir/fa/news/22234

	'''~~حسین عبدی~~'''		'''اصغر حکیمی‌‎مزرعه‌نو'''
	[[رده:اسارت و اسیران]]		[[رده:اسارت و اسیران]]
	[[رده:شکنجه در اسارت]]		[[رده:شکنجه در اسارت]]

Marjan-khanlari: /* كتابشناسی */

2025-07-08T11:52:02Z

كتابشناسی

Marjan-khanlari: /* پاورقی */

2025-07-04T14:55:19Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۵
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	ما در آسایشگاه 3 از فاصله ده‌متری شاهد ماجرا بودیم. هرچند دستور بود که حق سرک کشیدن نداریم! ترسیم جو رعب و وحشتِ بوجود آمده، حتی با نمایش فیلم و تصویر واقعی از این وقایع ناممکن است! اسیران در بند که گاه‌وبی‌گاه صدای آه و ناله شهید رضایی و رضایی‌ها را در اسارت می‌شنیدند، بیشتر از شهدای غریب اسارت در فشار و استرس به‌سر می‌بردند.		ما در آسایشگاه 3 از فاصله ده‌متری شاهد ماجرا بودیم. هرچند دستور بود که حق سرک کشیدن نداریم! ترسیم جو رعب و وحشتِ بوجود آمده، حتی با نمایش فیلم و تصویر واقعی از این وقایع ناممکن است! اسیران در بند که گاه‌وبی‌گاه صدای آه و ناله شهید رضایی و رضایی‌ها را در اسارت می‌شنیدند، بیشتر از شهدای غریب اسارت در فشار و استرس به‌سر می‌بردند.

	پس ‌از شهادت، عدنان فریاد می‌زند و به سایر نگهبان‌ها دستور می‌دهد که اعلام کنند همه اسرای بند 1 و 2 کف آسایشگاه‌ها دراز بکشند و هیچ‌کس حق برخاستن ندارد، صحبت کردن هم ممنوع! به آن چهار نفر هم گفتند به حالت آمار بنشینند. نشستن در حالت آمار به ‌این شکل بود که روی پا می‌نشستیم و سر در گریبان و دست‌ها دور سر حلقه می‌شد، طوری که فقط دیدن جلوی پای امکان‌پذیر بود.		پس ‌از شهادت، عدنان فریاد می‌زند و به سایر نگهبان‌ها دستور می‌دهد که اعلام کنند همه اسرای بند 1 و 2 کف آسایشگاه‌ها دراز بکشند و هیچ‌کس حق برخاستن ندارد، صحبت کردن هم ممنوع! به آن چهار نفر هم گفتند به حالت آمار بنشینند. نشستن در حالت [[آمار]] به ‌این شکل بود که روی پا می‌نشستیم و سر در گریبان و دست‌ها دور سر حلقه می‌شد، طوری که فقط دیدن جلوی پای امکان‌پذیر بود.

	پس از شهادت شهید رضایی خودروی آیفا وارد [[اردوگاه]] شد. یکی از بعثی‌ها به آسایشگاه 3 رفت و چند نفر را فرا ‌خواند تا پیکر پاک شهید را به خودرو منتقل کنند. دوسه نفر از بچه‌ها در جوّی همراه با رعب و وحشت پیکر غرق به خون آن عزیز را در پتویی پیچیده با احترام و تشییع‌گونه داخل خودرو می‌گذارند. همان پتوی سبز و سفید راه‌راه ارتشی که در عکسِ گرفته شده از پیکر شهید مشهود است.		پس از شهادت شهید رضایی خودروی آیفا وارد [[اردوگاه]] شد. یکی از بعثی‌ها به آسایشگاه 3 رفت و چند نفر را فرا ‌خواند تا پیکر پاک شهید را به خودرو منتقل کنند. دوسه نفر از بچه‌ها در جوّی همراه با رعب و وحشت پیکر غرق به خون آن عزیز را در پتویی پیچیده با احترام و تشییع‌گونه داخل خودرو می‌گذارند. همان پتوی سبز و سفید راه‌راه ارتشی که در عکسِ گرفته شده از پیکر شهید مشهود است.

	نگهبان‌های بعثی از اینکه پیکر شهید با احترام داخل خودرو گذاشته می‌شود عصبانی هستند. خودرو برای همیشه اردوگاه را ترک می‌کند و ما پیکر همسنگرمان را به خدا می‌سپاریم.		نگهبان‌های بعثی از اینکه پیکر شهید با احترام داخل خودرو گذاشته می‌شود عصبانی هستند. خودرو برای همیشه [[اردوگاه]] را ترک می‌کند و ما پیکر همسنگرمان را به خدا می‌سپاریم.

	دوسه روز بعد مأموری با لباس شخصی، احتمالاً از [[استخبارات]] بغداد، به اردوگاه می‌آید داوود اسکندری یکی از شاهدان ماجرا را احضار کرده و روبه‌روی اتاق نگهبان‌های بند 3 و 4 در ارتباط با جراحت شهید رضایی در منطقه عملیاتی سؤال می‌کند. اسکندری تایید می‌کند که ایشان در شب یا روز عملیات از ناحیه پیشانی و دست مجروح شده‌اند. ناصر، ارشد آسایشگاه و مترجم بند، هم قبلاً همین اظهارت را بیان کره و ثبت و ضبط شده بود.		دوسه روز بعد مأموری با لباس شخصی، احتمالاً از [[استخبارات]] بغداد، به اردوگاه می‌آید داوود اسکندری یکی از شاهدان ماجرا را احضار کرده و روبه‌روی اتاق نگهبان‌های بند 3 و 4 در ارتباط با جراحت شهید رضایی در منطقه عملیاتی سؤال می‌کند. اسکندری تایید می‌کند که ایشان در شب یا روز عملیات از ناحیه پیشانی و دست مجروح شده‌اند. ناصر، ارشد آسایشگاه و مترجم بند، هم قبلاً همین اظهارت را بیان کره و ثبت و ضبط شده بود.
خط ۱۱۹:		خط ۱۱۹:
	[[رده:مقاومت]]		[[رده:مقاومت]]
	[[رده:شهدای اسیر]]		[[رده:شهدای اسیر]]
			[[رده:شکنجه]]

Marjan-khanlari: /* زندگینامه */

2025-07-04T14:46:01Z

زندگینامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۶
خط ۶:		خط ۶:
	'''تاریخ تولد:''' ۱۳۴۶		'''تاریخ تولد:''' ۱۳۴۶

	'''تاریخ اسارت:''' 04/10/~~1365~~		'''تاریخ اسارت:''' 1365/10/04

	'''عملیات منجر به اسارت:''' کربلای چهار		'''عملیات منجر به اسارت:''' کربلای چهار
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت<ref name=":1">[[شهدای غریب]] اسارت(10مرداد1394). قابل بازیابی ازhttp://azadeganhome.ir/5223</ref>. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.		در همان شب یا روز عملیات گلوله‌ای به دست چپ او اصابت کرد و ترکشی هم بالای ابروی سمت چپ را شکافت<ref name=":1">[[شهدای غریب]] اسارت(10مرداد1394). قابل بازیابی ازhttp://azadeganhome.ir/5223</ref>. با توجه به اینکه لباس غواصی به تن داشته، مدت سه شبانه‌روز در میان [[آب]] و نیزارها گرفتار شد و زخم دستش عفونت کرد.

	حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از اسارت در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.		حسین محمدی‌مفرد، از آزادگان دلاور لشکر پنج نصر خراسان، پس ‌از گذشت سه روز از [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] در مسیر بصره به بغداد با شهید رضایی همسفر بود و آنجا متوجه کرم‌های سفیدی روی زخم دست آن عزیز شده بود.

	شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>		شهید رضایی از بصره تا بغداد به اتفاق هم‌رزمانش به [[زندان الرشید]] منتقل می‌شود. او نیز مثل سایر مجروحین با کمبود [[امکانات]] درمانی روبه‌رو بود و دوستانش مجبور به استفاده چندباره از باندهایی که آنها را بارها با آب مختصری شسته بودند، می‌شوند. محمد رضایی پس ‌از انتقال به [[اردوگاه]] در همان تقسیمات اولیه در آسایشگاه 8 بند 3 جای می‌گیرد.<sup>[2]</sup>
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	او در روزهای اول، با جراحتی که دارد، دورانی سخت را سپری می‌کند. اما براثرِ سهل‌انگاری بچه‌ها در بند 2، وقتی از مسئولیت‌ها و رشادت‌های محمد در جبهه سخن به میان می‌آید و اینکه رضایی چند نفر از فرماندهان بعثی را به درک واصل کرده و ... خبر از طریق یک خبرچین به بعثی‌ها می‌رسد. بگیروببندها شروع می‌شود. یکی‌دو نفر زیر شدید‌ترین [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>ها قرار‌ می‌گیرند، اما محمد در بند 3 از همه‌چیز بی‌خبر است.		او در روزهای اول، با جراحتی که دارد، دورانی سخت را سپری می‌کند. اما براثرِ سهل‌انگاری بچه‌ها در بند 2، وقتی از مسئولیت‌ها و رشادت‌های محمد در جبهه سخن به میان می‌آید و اینکه رضایی چند نفر از فرماندهان بعثی را به درک واصل کرده و ... خبر از طریق یک خبرچین به بعثی‌ها می‌رسد. بگیروببندها شروع می‌شود. یکی‌دو نفر زیر شدید‌ترین [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>ها قرار‌ می‌گیرند، اما محمد در بند 3 از همه‌چیز بی‌خبر است.

	در شش ماهه اول تأسیس اردوگاه عدنان و علی‌آمریکایی، دو نگهبان بی‌رحم عراقی، در اردوگاه بودند. آنها بدون استثنا، هر روز علاوه‌بر ضرب‌وشتم همگانی به‌صورت اختصاصی اسیران را به بهانه‌های متعدد شکنجه می‌کردند. حالا که بهانه به این خوبی پیدا شده بود چه جای درنگ! آن‌هم فردی بسیجی که هم غواص بوده و هم از بچه‌های اطلاعات‌عملیات و سردسته و راهنمای گروه غواصان.		در شش ماهه اول تأسیس اردوگاه عدنان و علی‌آمریکایی، دو نگهبان بی‌رحم عراقی، در اردوگاه بودند. آنها بدون استثنا، هر روز علاوه‌بر ضرب‌وشتم همگانی به‌صورت اختصاصی [[اسیران جنگ\|اسیران]] را به بهانه‌های متعدد [[شکنجه]] می‌کردند. حالا که بهانه به این خوبی پیدا شده بود چه جای درنگ! آن‌هم فردی بسیجی که هم غواص بوده و هم از بچه‌های اطلاعات‌عملیات و سردسته و راهنمای گروه غواصان.

	به‌محض دریافت خبر، علی‌آمریکایی، نگهبان بعثی، آسایشگاه به آسایشگاه دنبال محمد می‌گردد<ref name=":1" />. بند 3 ساعت حدود 12 صبح آن‌روز، ظاهراً دوشنبه، در نوبت شستن لباس‌های پنبه‌ای بود. این لباس‌ها را روز اول افتتاح اردوگاه دریافت کرده بودیم. بند 3 محل اسکان شهید رضایی بود. هنوز لباس‌های زرد، با آرم پی‌دابلیو p.w، را تحویل نداده بودند و فقط همین یک‌دست لباس را در اختیار داشتیم. بچه‌ها لباس‌هایشان را شسته و روی سیم‌خاردارها جلوی بالکن آسایشگاه پهن کرده بودند و با لباس زیر (شورت) در آسایشگاه اقامت داشتند. جلوی بالکن هر آسایشگاه چند ردیف سیم‌خاردار کشیده بودند که چندان جنبه امنیتی نداشت و به‌عنوان بند لباس از آن استفاده می‌شد.		به‌محض دریافت خبر، علی‌آمریکایی، نگهبان بعثی، آسایشگاه به آسایشگاه دنبال محمد می‌گردد<ref name=":1" />. بند 3 ساعت حدود 12 صبح آن‌روز، ظاهراً دوشنبه، در نوبت شستن لباس‌های پنبه‌ای بود. این لباس‌ها را روز اول افتتاح اردوگاه دریافت کرده بودیم. بند 3 محل اسکان شهید رضایی بود. هنوز لباس‌های زرد، با آرم پی‌دابلیو p.w، را تحویل نداده بودند و فقط همین یک‌دست لباس را در اختیار داشتیم. بچه‌ها لباس‌هایشان را شسته و روی سیم‌خاردارها جلوی بالکن آسایشگاه پهن کرده بودند و با لباس زیر (شورت) در آسایشگاه اقامت داشتند. جلوی بالکن هر آسایشگاه چند ردیف سیم‌خاردار کشیده بودند که چندان جنبه امنیتی نداشت و به‌عنوان بند لباس از آن استفاده می‌شد.
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	با توجه به محل اسکان عدنان و علی‌آمریکایی در بند 1 و 2 او را به حمام آنجا منتقل می‌کنند. آن دو جانی فرصتی برای بازجویی قبل ‎از شکنجه ندارند و در زیر ضربات کابل از او بازجویی می‌کنند. اطلاعات روزهای عملیات بعد از گذشت حدود پنج ماه از آن روزها به چه کارشان می‌آید! هدف چیز دیگری است. می‌خواهند بدانند چه کسی را دارند شکنجه می‌کنند، ولی او محال است اطلاعاتی از زبانش جاری‌ شود.		با توجه به محل اسکان عدنان و علی‌آمریکایی در بند 1 و 2 او را به حمام آنجا منتقل می‌کنند. آن دو جانی فرصتی برای بازجویی قبل ‎از شکنجه ندارند و در زیر ضربات کابل از او بازجویی می‌کنند. اطلاعات روزهای عملیات بعد از گذشت حدود پنج ماه از آن روزها به چه کارشان می‌آید! هدف چیز دیگری است. می‌خواهند بدانند چه کسی را دارند شکنجه می‌کنند، ولی او محال است اطلاعاتی از زبانش جاری‌ شود.

	محمد رضایی در راهروی سمت راست حمام، زیر شدیدترین ~~شکنجه‌ها~~ قرار می‌گیرد<ref>روایت اردوگاه تکریت ۱۱ از زبان ایثارگران مشهدی(26 مرداد 1393). قابل بازیابی از <nowiki>https://www.tasnimnews.com/fa/news</nowiki></ref>. مکانی که شاهد اکثر شکنجه‌های اختصاصی است. او فقط ناله می‌کند و با خدا و ائمه اطهار<sup>(علیهم‌ا‌لسلام)</sup> نجوا می‌کند، درست مانند شب عملیات، رمز عملیات ورد زبانش می‌شود. آرام ناله می‌زند یا زهرا یا زهرا<sup>(س)</sup> یا حسین یا حسین<sup>(س)</sup><ref name=":1" />. او را زیر یکی از دوش‌ها می‌فرستند و آب داغ بر بدن نحیفش می‌ریزند.		محمد رضایی در راهروی سمت راست حمام، زیر شدیدترین [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>ها قرار می‌گیرد<ref>روایت اردوگاه تکریت ۱۱ از زبان ایثارگران مشهدی(26 مرداد 1393). قابل بازیابی از <nowiki>https://www.tasnimnews.com/fa/news</nowiki></ref>. مکانی که شاهد اکثر شکنجه‌های اختصاصی است. او فقط ناله می‌کند و با خدا و ائمه اطهار<sup>(علیهم‌ا‌لسلام)</sup> نجوا می‌کند، درست مانند شب عملیات، رمز عملیات ورد زبانش می‌شود. آرام ناله می‌زند یا زهرا یا زهرا<sup>(س)</sup> یا حسین یا حسین<sup>(س)</sup><ref name=":1" />. او را زیر یکی از دوش‌ها می‌فرستند و آب داغ بر بدن نحیفش می‌ریزند.

	در آن ایام ساختمان حمام دارای حدود ده دوش بود و آب گرم آن از یک آبگرمکن برقی تأمین می‌شد. البته به‌نظرم آخرین دوش سمت راست مختص خود نگهبانان بعثی بود ... .		در آن ایام ساختمان حمام دارای حدود ده دوش بود و آب گرم آن از یک آبگرمکن برقی تأمین می‌شد. البته به‌نظرم آخرین دوش سمت راست مختص خود نگهبانان بعثی بود ... .

Marjan-khanlari در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵

2025-07-04T14:25:13Z

نمایش تغییرات