مدیریت و رهبری در اردوگاه های ثبت نشده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

M-samiei در ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴

2024-01-25T10:44:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~===مقدمه ===~~		گروه دومی از [[اسرا]] هم وجود داشت که دشمن بعثی، به‌خاطر شاخص بودن درجه یا داشتن سمت و مسئولیت کشوری یا لشکری یا حتی به‌دلایل نامعلوم، از معرفی آنها به [[صلیب سرخ]] جهانی امتناع و در اردوگاه‌های خاص و به دور از چشم نمایندگان [[صلیب سرخ\|صلیب]] از آنها نگه‌داری می‌کردند. اکثر این [[اسرا]]، در اواخر 1365 و بعدها بعد از پذیرش قطعنامه 598 به اسارت درآمده بودند.
	گروه دومی از [[اسرا]] هم وجود داشت که دشمن بعثی، به‌خاطر شاخص بودن درجه یا داشتن سمت و مسئولیت کشوری یا لشکری یا حتی به‌دلایل نامعلوم، از معرفی آنها به [[صلیب سرخ]] جهانی امتناع و در اردوگاه‌های خاص و به دور از چشم نمایندگان صلیب از آنها نگه‌داری می‌کردند. اکثر این ~~اسرا،~~ در اواخر 1365 و بعدها بعد از پذیرش قطعنامه 598 به اسارت درآمده بودند.

	=== مدیریت و رهبری آشکار و پنهان ===		== مدیریت و رهبری آشکار و پنهان ==
	در [[اردوگاه]] مفقود‌الاثرها هم دو مدیریت آشکار و پنهان وجود داشت که البته به‌علت شرایط خاص، نسبت به اردوگاه‌های دیگر بسیار متمایز بود؛ به‌طوری‌که فرمانده مدیریت آشکار این [[اردوگاه]]<nowiki/>ها به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب و خوش‌خدمتی یکی از بارزترین علت این انتخاب درنظر گرفته می‌شد. فرمانده آشکار قدرت مطلق [[اردوگاه]] بود، به‌شدت اسرا را تنبیه و به هر مخالفتی به‌شدت پاسخ می‌داد. فرمانده آشکار، یک معاون هم داشت. هر آسایشگاه چند برابر ظرفیت خود افراد را در خود جای داده و یک مسئول داشت که آنها نیز براساس خوش‌خدمتی، آشنایی به زبان عربی، و میزان همکاری با بعثی‌ها انتخاب می‌شدند و عزل و نصب آنها به‌دست عراقی‌ها بود. [[اردوگاه]] بسیار امنیتی اداره می‌شد و به‌علت فشار مضاعف بعثی‌ها و جاسوس‌پروری آنها و مهم‌تر از همه، محدودیت زمان آزادی و عدم هم‌زمانی ساعات آزادباش اسرا با یکدیگر، هیچ نوع کلاس درس علمی، آموزشی و دینی در این [[اردوگاه]] ها برگزار نمی‌شد و از ورزش‌های رزمی، غیررزمی، و حتی بازی فوتبال و والیبال، که در [[اردوگاه]] های دیگر آزاد بود، خبری نبود. خودکار و کاغذ ممنوع و داشتن آنها جرم سنگینی داشت. تنها کتاب‌های [[اردوگاه]] چند جلد قرآن و نهج‌البلاغه بود و دعاها و احادیثی که دهان به دهان می‌گشت و در سینه‌ها حفظ می‌شد.<ref>سایت جامع آزادگان دفاع مقدس(1402). قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ispow.org/</ref>		در [[اردوگاه]] [[اسرای مفقود\|مفقود‌الاثرها]] هم دو مدیریت آشکار و پنهان وجود داشت که البته به‌علت شرایط خاص، نسبت به اردوگاه‌های دیگر بسیار متمایز بود؛ به‌طوری‌که فرمانده مدیریت آشکار این [[اردوگاه]]<nowiki/>ها به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب و خوش‌خدمتی یکی از بارزترین علت این انتخاب درنظر گرفته می‌شد. فرمانده آشکار قدرت مطلق [[اردوگاه]] بود، به‌شدت [[اسرا]] را [[تنبیه در اسارت\|تنبیه]] و به هر مخالفتی به‌شدت پاسخ می‌داد. فرمانده آشکار، یک معاون هم داشت.

	[[اردوگاه]] ~~یک درمانگاه داشت که به‌وسیله یک پزشکیار ایرانی~~ اداره می‌شد و ~~آشپزخانه‌ای که آشپزهای آن نیز به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب می‌شدند.~~ [[~~مدیریت~~ و ~~رهبری پنهان~~]] در [[اردوگاه]] ~~مفقودالاثرها، به‌علت وجود جاسوس‌ها، جوّ امنیتی، هویت پنهان~~ و ~~عدم~~ داشتن ~~نفوذ بر فرماندهی آشکار، به داشتن یک نماینده در هر آسایشگاه اکتفا می‌شد~~ و ~~نظر خود را به اطلاع اسرا می‌رساندند~~ و ~~قدرت چندانی در برهم‌زدن توازن قوا در~~ [[~~اردوگاه~~]] ~~را نداشتند~~.»<ref>~~احد طجری ،علی محمد~~ (~~1395~~). ~~مصاحبه ، مورخ 2 اسفند 1395~~.</ref>		هر آسایشگاه چند برابر ظرفیت خود افراد را در خود جای داده و یک مسئول داشت که آنها نیز براساس خوش‌خدمتی، آشنایی به زبان عربی، و میزان همکاری با بعثی‌ها انتخاب می‌شدند و عزل و نصب آنها به‌دست عراقی‌ها بود. [[اردوگاه]] بسیار امنیتی اداره می‌شد و به‌علت فشار مضاعف بعثی‌ها و جاسوس‌پروری آنها و مهم‌تر از همه، محدودیت زمان آزادی و عدم هم‌زمانی ساعات آزادباش [[اسرا]] با یکدیگر، هیچ نوع کلاس درس علمی، آموزشی و دینی در این [[اردوگاه]] ها برگزار نمی‌شد و از ورزش‌های رزمی، غیررزمی، و حتی بازی فوتبال و والیبال، که در [[اردوگاه]] های دیگر آزاد بود، خبری نبود. خودکار و کاغذ ممنوع و داشتن آنها جرم سنگینی داشت. تنها کتاب‌های [[اردوگاه]] چند جلد قرآن و نهج‌البلاغه بود و [[دعا و توسل\|دعا]]<nowiki/>ها و احادیثی که دهان به دهان می‌گشت و در سینه‌ها حفظ می‌شد.<ref>سایت جامع آزادگان دفاع مقدس(1402). قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ispow.org/</ref>

	نیز ~~نگاه کنید به~~ [[مدیریت و رهبری]]؛ [[~~مدیریت~~ و ~~رهبری آشکار~~]]؛ [[~~مدیریت و رهبری پنهان~~]]		[[اردوگاه]] یک [[درمانگاه]] داشت که به‌وسیله یک پزشکیار ایرانی اداره می‌شد و [[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه‌]]<nowiki/>ای که آشپزهای آن نیز به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب می‌شدند. [[مدیریت و رهبری پنهان]] در [[اردوگاه]] مفقودالاثرها، به‌علت وجود جاسوس‌ها، جوّ امنیتی، هویت پنهان و عدم داشتن نفوذ بر فرماندهی آشکار، به داشتن یک نماینده در هر آسایشگاه اکتفا می‌شد و نظر خود را به اطلاع [[اسرا]] می‌رساندند و قدرت چندانی در برهم‌زدن توازن قوا در [[اردوگاه]] را نداشتند.»<ref>احد طجری ،علی محمد (1395). مصاحبه ، مورخ 2 اسفند 1395.</ref>

	=== کتابشناسی ===		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[مدیریت و رهبری]]
			* [[مدیریت اردوگاه]]

			== کتابشناسی ==
	<references />داوود گودرزی		<references />داوود گودرزی
			[[رده:مدیریت و رهبری در اردوگاه های ثبت نشده]]
			[[رده:مدیریت و رهبری]]
			[[رده:اردوگاه]]
			[[رده:اسارت و اسیران]]

A-hamidian در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۴

2023-09-13T05:44:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===
			<references />داوود گودرزی

A-hamidian در ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۳

2023-09-13T05:43:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۳:		خط ۳:

	=== مدیریت و رهبری آشکار و پنهان ===		=== مدیریت و رهبری آشکار و پنهان ===
	در [[اردوگاه]] مفقود‌الاثرها هم دو مدیریت آشکار و پنهان وجود داشت که البته به‌علت شرایط خاص، نسبت به اردوگاه‌های دیگر بسیار متمایز بود؛ به‌طوری‌که فرمانده مدیریت آشکار این [[اردوگاه]]<nowiki/>ها به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب و خوش‌خدمتی یکی از بارزترین علت این انتخاب درنظر گرفته می‌شد. فرمانده آشکار قدرت مطلق [[اردوگاه]] بود، به‌شدت اسرا را تنبیه و به هر مخالفتی به‌شدت پاسخ می‌داد. فرمانده آشکار، یک معاون هم داشت. هر آسایشگاه چند برابر ظرفیت خود افراد را در خود جای داده و یک مسئول داشت که آنها نیز براساس خوش‌خدمتی، آشنایی به زبان عربی، و میزان همکاری با بعثی‌ها انتخاب می‌شدند و عزل و نصب آنها به‌دست عراقی‌ها بود. [[اردوگاه]] بسیار امنیتی اداره می‌شد و به‌علت فشار مضاعف بعثی‌ها و جاسوس‌پروری آنها و مهم‌تر از همه، محدودیت زمان آزادی و عدم هم‌زمانی ساعات آزادباش اسرا با یکدیگر، هیچ نوع کلاس درس علمی، آموزشی و دینی در این [[اردوگاه]] ها برگزار نمی‌شد و از ورزش‌های رزمی، غیررزمی، و حتی بازی فوتبال و والیبال، که در [[اردوگاه]] های دیگر آزاد بود، خبری نبود. خودکار و کاغذ ممنوع و داشتن آنها جرم سنگینی داشت. تنها کتاب‌های [[اردوگاه]] چند جلد قرآن و نهج‌البلاغه بود و دعاها و احادیثی که دهان به دهان می‌گشت و در سینه‌ها حفظ می‌شد.		در [[اردوگاه]] مفقود‌الاثرها هم دو مدیریت آشکار و پنهان وجود داشت که البته به‌علت شرایط خاص، نسبت به اردوگاه‌های دیگر بسیار متمایز بود؛ به‌طوری‌که فرمانده مدیریت آشکار این [[اردوگاه]]<nowiki/>ها به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب و خوش‌خدمتی یکی از بارزترین علت این انتخاب درنظر گرفته می‌شد. فرمانده آشکار قدرت مطلق [[اردوگاه]] بود، به‌شدت اسرا را تنبیه و به هر مخالفتی به‌شدت پاسخ می‌داد. فرمانده آشکار، یک معاون هم داشت. هر آسایشگاه چند برابر ظرفیت خود افراد را در خود جای داده و یک مسئول داشت که آنها نیز براساس خوش‌خدمتی، آشنایی به زبان عربی، و میزان همکاری با بعثی‌ها انتخاب می‌شدند و عزل و نصب آنها به‌دست عراقی‌ها بود. [[اردوگاه]] بسیار امنیتی اداره می‌شد و به‌علت فشار مضاعف بعثی‌ها و جاسوس‌پروری آنها و مهم‌تر از همه، محدودیت زمان آزادی و عدم هم‌زمانی ساعات آزادباش اسرا با یکدیگر، هیچ نوع کلاس درس علمی، آموزشی و دینی در این [[اردوگاه]] ها برگزار نمی‌شد و از ورزش‌های رزمی، غیررزمی، و حتی بازی فوتبال و والیبال، که در [[اردوگاه]] های دیگر آزاد بود، خبری نبود. خودکار و کاغذ ممنوع و داشتن آنها جرم سنگینی داشت. تنها کتاب‌های [[اردوگاه]] چند جلد قرآن و نهج‌البلاغه بود و دعاها و احادیثی که دهان به دهان می‌گشت و در سینه‌ها حفظ می‌شد.<ref>سایت جامع آزادگان دفاع مقدس(1402). قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ispow.org/</ref>

	[[اردوگاه]] یک درمانگاه داشت که به‌وسیله یک پزشکیار ایرانی اداره می‌شد و آشپزخانه‌ای که آشپزهای آن نیز به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب می‌شدند. رهبری پنهان در [[اردوگاه]] مفقودالاثرها، به‌علت وجود جاسوس‌ها، جوّ امنیتی، هویت پنهان و عدم داشتن نفوذ بر فرماندهی آشکار، به داشتن یک نماینده در هر آسایشگاه اکتفا می‌شد و نظر خود را به اطلاع اسرا می‌رساندند و قدرت چندانی در برهم‌زدن توازن قوا در [[اردوگاه]] را نداشتند.»		[[اردوگاه]] یک درمانگاه داشت که به‌وسیله یک پزشکیار ایرانی اداره می‌شد و آشپزخانه‌ای که آشپزهای آن نیز به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب می‌شدند. [[مدیریت و رهبری پنهان]] در [[اردوگاه]] مفقودالاثرها، به‌علت وجود جاسوس‌ها، جوّ امنیتی، هویت پنهان و عدم داشتن نفوذ بر فرماندهی آشکار، به داشتن یک نماینده در هر آسایشگاه اکتفا می‌شد و نظر خود را به اطلاع اسرا می‌رساندند و قدرت چندانی در برهم‌زدن توازن قوا در [[اردوگاه]] را نداشتند.»<ref>احد طجری ،علی محمد (1395). مصاحبه ، مورخ 2 اسفند 1395.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[مدیریت و رهبری]]؛ [[مدیریت و رهبری آشکار]]؛ [[مدیریت و رهبری پنهان]]		نیز نگاه کنید به [[مدیریت و رهبری]]؛ [[مدیریت و رهبری آشکار]]؛ [[مدیریت و رهبری پنهان]]

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «===مقدمه === گروه دومی از اسرا هم وجود داشت که دشمن بعثی، به‌خاطر شاخص بودن درجه یا داشتن سمت و مسئولیت کشوری یا لشکری یا حتی به‌دلایل نامعلوم، از معرفی آنها به صلیب سرخ جهانی امتناع و در اردوگاه‌های خاص و به دور از چشم نمایندگان صلیب از آنها...» ایجاد کرد

2023-09-13T05:36:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «===مقدمه === گروه دومی از اسرا هم وجود داشت که دشمن بعثی، به‌خاطر شاخص بودن درجه یا داشتن سمت و مسئولیت کشوری یا لشکری یا حتی به‌دلایل نامعلوم، از معرفی آنها به صلیب سرخ جهانی امتناع و در اردوگاه‌های خاص و به دور از چشم نمایندگان صلیب از آنها...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===مقدمه ===
گروه دومی از [[اسرا]] هم وجود داشت که دشمن بعثی، به‌خاطر شاخص بودن درجه یا داشتن سمت و مسئولیت کشوری یا لشکری یا حتی به‌دلایل نامعلوم، از معرفی آنها به [[صلیب سرخ]] جهانی امتناع و در اردوگاه‌های خاص و به دور از چشم نمایندگان صلیب از آنها نگه‌داری می‌کردند. اکثر این اسرا، در اواخر 1365 و بعدها بعد از پذیرش قطعنامه 598 به اسارت درآمده بودند.

=== مدیریت و رهبری آشکار و پنهان ===
در [[اردوگاه]] مفقود‌الاثرها هم دو مدیریت آشکار و پنهان وجود داشت که البته به‌علت شرایط خاص، نسبت به اردوگاه‌های دیگر بسیار متمایز بود؛ به‌طوری‌که فرمانده مدیریت آشکار این [[اردوگاه]]<nowiki/>ها به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب و خوش‌خدمتی یکی از بارزترین علت این انتخاب درنظر گرفته می‌شد. فرمانده آشکار قدرت مطلق [[اردوگاه]] بود، به‌شدت اسرا را تنبیه و به هر مخالفتی به‌شدت پاسخ می‌داد. فرمانده آشکار، یک معاون هم داشت. هر آسایشگاه چند برابر ظرفیت خود افراد را در خود جای داده و یک مسئول داشت که آنها نیز براساس خوش‌خدمتی، آشنایی به زبان عربی، و میزان همکاری با بعثی‌ها انتخاب می‌شدند و عزل و نصب آنها به‌دست عراقی‌ها بود. [[اردوگاه]] بسیار امنیتی اداره می‌شد و به‌علت فشار مضاعف بعثی‌ها و جاسوس‌پروری آنها و مهم‌تر از همه، محدودیت زمان آزادی و عدم هم‌زمانی ساعات آزادباش اسرا با یکدیگر، هیچ نوع کلاس درس علمی، آموزشی و دینی در این [[اردوگاه]] ها برگزار نمی‌شد و از ورزش‌های رزمی، غیررزمی، و حتی بازی فوتبال و والیبال، که در [[اردوگاه]] های دیگر آزاد بود، خبری نبود. خودکار و کاغذ ممنوع و داشتن آنها جرم سنگینی داشت. تنها کتاب‌های [[اردوگاه]] چند جلد قرآن و نهج‌البلاغه بود و دعاها و احادیثی که دهان به دهان می‌گشت و در سینه‌ها حفظ می‌شد.

[[اردوگاه]] یک درمانگاه داشت که به‌وسیله یک پزشکیار ایرانی اداره می‌شد و آشپزخانه‌ای که آشپزهای آن نیز به‌وسیله عراقی‌ها انتخاب می‌شدند. رهبری پنهان در [[اردوگاه]] مفقودالاثرها، به‌علت وجود جاسوس‌ها، جوّ امنیتی، هویت پنهان و عدم داشتن نفوذ بر فرماندهی آشکار، به داشتن یک نماینده در هر آسایشگاه اکتفا می‌شد و نظر خود را به اطلاع اسرا می‌رساندند و قدرت چندانی در برهم‌زدن توازن قوا در [[اردوگاه]] را نداشتند.»

نیز نگاه کنید به [[مدیریت و رهبری]]؛ [[مدیریت و رهبری آشکار]]؛ [[مدیریت و رهبری پنهان]]

=== کتابشناسی ===