معرفی اردوگاه موصل 2 - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari: /* مقطع اول) */

2025-12-14T14:52:58Z

مقطع اول)

Marjan-khanlari در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۷

2025-12-14T13:37:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۷
خط ۸۹:		خط ۸۹:
	در گزارش مربوط به بازدید نمایندگان كمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] آمده است که ساختمان [[اردوگاه]] دو طبقه مستطیل‌شکل به ابعاد 80×80 متر داشت که در دور حیاط اندرونی به ابعاد 50×150 متر ساخته شده بود.		در گزارش مربوط به بازدید نمایندگان كمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] آمده است که ساختمان [[اردوگاه]] دو طبقه مستطیل‌شکل به ابعاد 80×80 متر داشت که در دور حیاط اندرونی به ابعاد 50×150 متر ساخته شده بود.

	در این [[اردوگاه]] ابتدا شش آسایشگاه [در دو ردیف]، سه آسایشگاه در قسمت شمال و سه آسایشگاه در قسمت جنوب، مورداستفاده قرار گرفت و سپس شش آسایشگاه دیگر به آن اضافه شد. در مرحله بعد در قسمت زیرپله‌ها دو آسایشگاه دیگر تأسیس شد و درنهایت، تعداد آسایشگاه‌ها به چهارده رسید و تا پایان اسارت به‌همین‌وضع قرار داشت. آسایشگاه 1 و 14 در طرفین راست و چپ [[اردوگاه]] در خط عرضی قرار داشتند و پنجره‌های آنها مشرف بر همه محوطه حیاط [[اردوگاه]] بود؛ البته در سال 1365 دیوار ده‌دوازده‌متری کشیدند که این اشراف را از بین برد. درِ ورودی بین این دو آسایشگاه قرار داشت.<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). ص 62</ref>		در این [[اردوگاه]] ابتدا شش آسایشگاه [در دو ردیف]، سه آسایشگاه در قسمت شمال و سه آسایشگاه در قسمت جنوب، مورداستفاده قرار گرفت و سپس شش آسایشگاه دیگر به آن اضافه شد. در مرحله بعد در قسمت زیرپله‌ها دو آسایشگاه دیگر تأسیس شد و درنهایت، تعداد آسایشگاه‌ها به چهارده رسید و تا پایان اسارت به‌همین‌وضع قرار داشت. آسایشگاه 1 و 14 در طرفین راست و چپ [[اردوگاه]] در خط عرضی قرار داشتند و پنجره‌های آنها مشرف بر همه محوطه حیاط [[اردوگاه]] بود؛ البته در سال 1365 دیوار ده‌دوازده‌متری کشیدند که این اشراف را از بین برد. درِ ورودی بین این دو آسایشگاه قرار داشت.<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص 62</ref>

	طول و عرض هر آسایشگاه به‌ترتیب 24 و 12 متر بود. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن مانع ایجاد کرده بودند. هر آسایشگاه دو درِ آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود. هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش‌از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم [[اردوگاه]] در اختیار خود عراقی‌ها بود و [[اسرا]] را فقط برای [[شکنجه]] به بالا می‌بردند.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص 345</ref>		طول و عرض هر آسایشگاه به‌ترتیب 24 و 12 متر بود. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن مانع ایجاد کرده بودند. هر آسایشگاه دو درِ آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود. هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش‌از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم [[اردوگاه]] در اختیار خود عراقی‌ها بود و [[اسرا]] را فقط برای [[شکنجه]] به بالا می‌بردند.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص 345</ref>
خط ۱۵۳:		خط ۱۵۳:
	یکی از ویژگی‌های این مقطع [[اردوگاه]]، که آن را متمایز می‌کند، [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] [[اسیران جنگ\|اسیران]] عملیات خیبر بود که به‌همراه فرماندهان خود به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] درآمدند. حضور حدود پانزده فرمانده جنگ، که در یک [[اردوگاه]] با افراد تحت‌فرمان خود زندانی بودند، موجب شده بود تا آزادگان خیبر همچنان با مدیریت این افراد تصمیم بگیرند و زندگی کنند و این امر انسجامی خاص بین [[اسیران جنگ\|اسیران]] اردوگاه 2 موصل، موسوم به اردوگاه خیبری‌ها، ایجاد کرده بود. هماهنگی، یکدستی و فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی، که از همان ابتدا هدفمند برگزار می‌شد، در این اردوگاه چشمگیر بوده است.		یکی از ویژگی‌های این مقطع [[اردوگاه]]، که آن را متمایز می‌کند، [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] [[اسیران جنگ\|اسیران]] عملیات خیبر بود که به‌همراه فرماندهان خود به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] درآمدند. حضور حدود پانزده فرمانده جنگ، که در یک [[اردوگاه]] با افراد تحت‌فرمان خود زندانی بودند، موجب شده بود تا آزادگان خیبر همچنان با مدیریت این افراد تصمیم بگیرند و زندگی کنند و این امر انسجامی خاص بین [[اسیران جنگ\|اسیران]] اردوگاه 2 موصل، موسوم به اردوگاه خیبری‌ها، ایجاد کرده بود. هماهنگی، یکدستی و فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی، که از همان ابتدا هدفمند برگزار می‌شد، در این اردوگاه چشمگیر بوده است.

	ازآنجایی‌که تعداد شایان‌توجهی از فرماندهان جنگ و روحانیان در این [[اردوگاه]] حضور داشتند، دشمن بعثی همواره برای پیداکردن آنها در تکاپو بود، ازجمله حسن آنجلانی معروف به حاج‌حسین انجیدنی، فرمانده یکی از تیپ‌های لشکر 5 نصر، ابطحی، علی اجاقی، علیرضا احمدی، جمشید اردبیلی، مقداد اسکندری، وحید اکرامی، مرتضی بختیاری، بابک بهرامیون، محمود پهلوان، جلال جابریان، محسن جزمی، عباس جعفری، قاسم جعفری، صمد چراندایی، سیاوش حاتمی، محمد حسن‌زاده، رمضانی، اردشیر روغنی، زنگنه، زهدی، عبدالرضا سرخه، مهدی شریفات، ناصر شهبازی، سعید عباس‌پور، حسین عموتایی، فرج‌الله فصیحی‌رامندی، محمد قاسم‌خانی، محمد کمایی، حسین گرجی، حسن مفرح، مجید نظری، مهدی وکیلی و ... .<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). ص 43-46</ref>		ازآنجایی‌که تعداد شایان‌توجهی از فرماندهان جنگ و روحانیان در این [[اردوگاه]] حضور داشتند، دشمن بعثی همواره برای پیداکردن آنها در تکاپو بود، ازجمله حسن آنجلانی معروف به حاج‌حسین انجیدنی، فرمانده یکی از تیپ‌های لشکر 5 نصر، ابطحی، علی اجاقی، علیرضا احمدی، جمشید اردبیلی، مقداد اسکندری، وحید اکرامی، مرتضی بختیاری، بابک بهرامیون، محمود پهلوان، جلال جابریان، محسن جزمی، عباس جعفری، قاسم جعفری، صمد چراندایی، سیاوش حاتمی، محمد حسن‌زاده، رمضانی، اردشیر روغنی، زنگنه، زهدی، عبدالرضا سرخه، مهدی شریفات، ناصر شهبازی، سعید عباس‌پور، حسین عموتایی، فرج‌الله فصیحی‌رامندی، محمد قاسم‌خانی، محمد کمایی، حسین گرجی، حسن مفرح، مجید نظری، مهدی وکیلی و ... .<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). سال‌های اسارت. شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص 43-46</ref>

	== حوادث و رویدادهای مهم اردوگاه ==		== حوادث و رویدادهای مهم اردوگاه ==
خط ۲۲۰:		خط ۲۲۰:
	<small>[7]. حسین فتحی در [[اردوگاه عنبر(اردوگاه 8)\|اردوگاه عنبر]] با تبانی جمشید نریمانی، که ارشد بود، به [[بیگاری]] رفت و دو [[رادیو]] از عراقی‌ها برداشت که یکی از این دو [[رادیو]] را محمدعلی ملتجایی زیر بغلش جاسازی کرد، به‌گونه‌ای که پارچه‌ای روی عصایش انداخته بود و آورد به این [[اردوگاه]] که در نهایت در اختیار خلیل فاتح قرار گرفت.</small><ref><small>کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</small></ref>		<small>[7]. حسین فتحی در [[اردوگاه عنبر(اردوگاه 8)\|اردوگاه عنبر]] با تبانی جمشید نریمانی، که ارشد بود، به [[بیگاری]] رفت و دو [[رادیو]] از عراقی‌ها برداشت که یکی از این دو [[رادیو]] را محمدعلی ملتجایی زیر بغلش جاسازی کرد، به‌گونه‌ای که پارچه‌ای روی عصایش انداخته بود و آورد به این [[اردوگاه]] که در نهایت در اختیار خلیل فاتح قرار گرفت.</small><ref><small>کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</small></ref>

	<small>[8]. در این مدت بچه‌ها به داخل یکی از این انبارها نفوذ کردند و وسایلی ازجمله [[رادیو]] از آنجا برداشتند. اما خطای دو نفر از بچه‌ها اوضاع را به‌هم ریخت؛ یکی به نام محمد نیازی اهل سرپل‌ذهاب و دیگری تهرانی به اسم قدرت هزاوه بود، قدرت نظامی بود و محمد نیازی از بچه‌های سپاه بود. این دو باهم به انبار رفته بودند؛ معلوم نشد به چه دلیل. وقتی این دو داخل انبار بودند، انبار آتش گرفت.</small> <ref>علیدوست، علی ( 1389). [[ابر فیاض(کتاب)\|ابر فیاض]]. تهران: پیام ~~آزادگان.~~ ص 125</ref>		<small>[8]. در این مدت بچه‌ها به داخل یکی از این انبارها نفوذ کردند و وسایلی ازجمله [[رادیو]] از آنجا برداشتند. اما خطای دو نفر از بچه‌ها اوضاع را به‌هم ریخت؛ یکی به نام محمد نیازی اهل سرپل‌ذهاب و دیگری تهرانی به اسم قدرت هزاوه بود، قدرت نظامی بود و محمد نیازی از بچه‌های سپاه بود. این دو باهم به انبار رفته بودند؛ معلوم نشد به چه دلیل. وقتی این دو داخل انبار بودند، انبار آتش گرفت.</small> <ref>علیدوست، علی ( 1389). [[ابر فیاض(کتاب)\|ابر فیاض]]. تهران: پیام آزادگان، ص 125</ref>

	<small>در این درگیری چند قبضه سلاح، فشنگ، نارنجک، تعدادی [[رادیو]] و وسایل دیگر مفقود شد. شهید [[یعقوب(خلیل) فاتحی آقبلاغ\|یعقوب فاتح‌آغبلاغ]] (معروف به خلیل اصلان فاتح) برای خلاصی [[اسرا]] از [[شکنجه]] مسئولیت آتش‌سوزی و نیز مفقودشدن برخی از وسایل گم‌شده مانند سلاح را به‌عهده گرفت و براثر [[شکنجه]] شدید بعثی‌ها به شهادت رسید.</small>		<small>در این درگیری چند قبضه سلاح، فشنگ، نارنجک، تعدادی [[رادیو]] و وسایل دیگر مفقود شد. شهید [[یعقوب(خلیل) فاتحی آقبلاغ\|یعقوب فاتح‌آغبلاغ]] (معروف به خلیل اصلان فاتح) برای خلاصی [[اسرا]] از [[شکنجه]] مسئولیت آتش‌سوزی و نیز مفقودشدن برخی از وسایل گم‌شده مانند سلاح را به‌عهده گرفت و براثر [[شکنجه]] شدید بعثی‌ها به شهادت رسید.</small>

Marjan-khanlari: /* نیز نگاه کنید به */

2025-12-12T09:19:28Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۹
خط ۹۹:		خط ۹۹:
	== تاریخچه و امکانات اردوگاه ==		== تاریخچه و امکانات اردوگاه ==

	=== [[اردوگاه موصل 2]] در دو مقطع تأسیس شد ===		=== [[اردوگاه موصل 2]] در دو مقطع تأسیس شد. ===

	==== مقطع اول) ====		==== مقطع اول) ====
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	بعداز تشکیل اولیه [[اردوگاه]]، قبل‌از شروع رسمی جنگ، اولین گروه از [[اسیران جنگ\|اسیران]] ایرانی، تقریباً همزمان با [[اردوگاه]] رمادی در این [[اردوگاه]] اسکان داده شدند. اكثر اسیرانی كه در منطقه غرب مانند شهرهای سرپل‌ذهاب، قصر شیرین و ایلام [[اسیران جنگ\|اسیر]] شده بودند به اردوگاه رمادی منتقل كردند و اكثر اسیرانی كه در منطقه جنوب به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] درآمده بودند را به [[اردوگاه موصل 2]] بردند.<sup>[4]</sup>		بعداز تشکیل اولیه [[اردوگاه]]، قبل‌از شروع رسمی جنگ، اولین گروه از [[اسیران جنگ\|اسیران]] ایرانی، تقریباً همزمان با [[اردوگاه]] رمادی در این [[اردوگاه]] اسکان داده شدند. اكثر اسیرانی كه در منطقه غرب مانند شهرهای سرپل‌ذهاب، قصر شیرین و ایلام [[اسیران جنگ\|اسیر]] شده بودند به اردوگاه رمادی منتقل كردند و اكثر اسیرانی كه در منطقه جنوب به [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] درآمده بودند را به [[اردوگاه موصل 2]] بردند.<sup>[4]</sup>

	در بین اسیران این اردوگاه افراد غیرنظامی مانند کشاورز، چوپان، کودک و سالخورده و نظامیان سپاه و ارتش نیز حضور داشتند که اغلب از مناطق جنوبی مانند خرمشهر، جاده اهواز-آبادان، آبادان – ماهشهر و ... بودند.		در بین [[اسیران جنگ\|اسیران]] این اردوگاه افراد غیرنظامی مانند کشاورز، چوپان، کودک و سالخورده و نظامیان سپاه و ارتش نیز حضور داشتند که اغلب از مناطق جنوبی مانند خرمشهر، جاده اهواز-آبادان، آبادان – ماهشهر و ... بودند.

	در میان این گروه، افرادی از گروه‌های علی‌اللهی و حتی شیطان‌پرست نیز حضور داشتند؛ درواقع [[اردوگاه موصل 2]] ترکیبی از [[اسیران جنگ\|اسیران جنگی]] و غیرجنگی، اعم‌از نظامیان مرزی و ژاندارم‌های رژیم سابق تا شخصی‌ها بود که در میان آنها از همه‌نوع افراد دیده می‌شد ... . <ref>علیدوست، علی (1385)؛ طائفه‌نوروز، سعید (1384)؛ تاجیک، عطاالله (1404). مصاحبه،</ref>		در میان این گروه، افرادی از گروه‌های علی‌اللهی و حتی شیطان‌پرست نیز حضور داشتند؛ درواقع [[اردوگاه موصل 2]] ترکیبی از [[اسیران جنگ\|اسیران جنگی]] و غیرجنگی، اعم‌از نظامیان مرزی و ژاندارم‌های رژیم سابق تا شخصی‌ها بود که در میان آنها از همه‌نوع افراد دیده می‌شد ... . <ref>علیدوست، علی (1385)؛ طائفه‌نوروز، سعید (1384)؛ تاجیک، عطاالله (1404). مصاحبه،</ref>

	[[اسیران جنگ\|اسیران]] مقطع اول از حیث ترکیبِ جمعیتی و تاریخ اسارت یا زمان عملیاتی که در آن اسیر شده بودند به چندین گروه عمده تقسیم می‌شوند:

			===== [[اسیران جنگ\|اسیران]] مقطع اول از حیث ترکیبِ جمعیتی و تاریخ اسارت یا زمان عملیاتی که در آن اسیر شده بودند به چندین گروه عمده تقسیم می‌شوند. =====
	اولین گروه اسیرانی بودند که قبل‌از شروع رسمی جنگ، زمستان 1358 بعداز درگیری با گروهک ضدانقلاب در غرب کشور مانند منطقه اورامانات کردستان، بین مسیر پاوه-کرمانشاه و ... به اسارت درآمدند.		اولین گروه اسیرانی بودند که قبل‌از شروع رسمی جنگ، زمستان 1358 بعداز درگیری با گروهک ضدانقلاب در غرب کشور مانند منطقه اورامانات کردستان، بین مسیر پاوه-کرمانشاه و ... به اسارت درآمدند.

خط ۱۸۱:		خط ۱۸۰:
	- [[فرار موفق در اسارت\|فرار موفق]] دو نفر از [[اسرا]] از اردوگاه در شب عید سال 1362؛<sup>[10]</sup>		- [[فرار موفق در اسارت\|فرار موفق]] دو نفر از [[اسرا]] از اردوگاه در شب عید سال 1362؛<sup>[10]</sup>

	- شهادت یعقوب فاتح‌آغبلاغ (معروف به خلیل اصلان فاتح) در سال 1362؛		- شهادت [[یعقوب(خلیل) فاتحی آقبلاغ\|یعقوب فاتح‌آغبلاغ]] (معروف به خلیل اصلان فاتح) در سال 1362؛

	ـ پیداکردن یک [[رادیو]] از آزادگان و [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>شدن حدود 40 نفر در پاییز ~~1362.~~		ـ پیداکردن یک [[رادیو]] از آزادگان و [[شکنجه\|شکنجه‌]]<nowiki/>شدن حدود 40 نفر در پاییز 1362؛

	و ... .		و ... .
خط ۲۰۲:		خط ۲۰۱:
	- بردن تعدادی از [[اسرا]] به عتباتِ‌عالیات و نقاشی جمال محرر از [[عکس]] امام روی دشداشه و آویختن آن از غذاخوری حرم حضرت عباس<sup>(ع)</sup> در سال 1368؛		- بردن تعدادی از [[اسرا]] به عتباتِ‌عالیات و نقاشی جمال محرر از [[عکس]] امام روی دشداشه و آویختن آن از غذاخوری حرم حضرت عباس<sup>(ع)</sup> در سال 1368؛

	- اجرای سرود کجایید ای شهیدان خدایی توسط گروه 42نفره در هفته آخر شهریور مصادف با شروع جنگ، در سال ~~1368.~~		- اجرای سرود کجایید ای شهیدان خدایی توسط گروه 42نفره در هفته آخر شهریور مصادف با شروع جنگ، در سال 1368؛

	و ... .		و ... .
خط ۲۴۰:		خط ۲۳۹:
	[[رده:اردوگاه موصل 2]]		[[رده:اردوگاه موصل 2]]
	[[رده:معرفی اردوگاه موصل 2]]		[[رده:معرفی اردوگاه موصل 2]]
	<references />فرزانه قلعه‌قوند		<references />'''فرزانه قلعه‌قوند'''

Marjan-khanlari: /* موقعیت جغرافیایی و ظاهری اردوگاه */

2025-12-11T17:20:29Z

موقعیت جغرافیایی و ظاهری اردوگاه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|[[آمار]] پایانی مقطع اول:		\|[[آمار]] پایانی مقطع اول:

	آمار پایانی مقطع دوم: حدود 2000 نفر		[[آمار]] پایانی مقطع دوم: حدود 2000 نفر
	\|-		\|-
	\|تعداد آسایشگاه در پایان		\|تعداد آسایشگاه در پایان
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	مقطع دوم: 21 آسایشگاه		مقطع دوم: 21 آسایشگاه
	\|-		\|-
	\|جغرافیای اردوگاه		\|جغرافیای [[اردوگاه]]
	\|حدود پانزده‌کیلومتری شرق شهر موصل در شمال عراق و استان نینوا، در مناطق کردنشین، هم مرز با سوریه، سومین شهر پرجمعیت عراق		\|حدود پانزده‌کیلومتری شرق شهر موصل در شمال عراق و استان نینوا، در مناطق کردنشین، هم مرز با سوریه، سومین شهر پرجمعیت عراق
	\|-		\|-
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	\|دارای [[آب]] و هوا بری، خشک و گرم در تابستان و سرد در زمستان		\|دارای [[آب]] و هوا بری، خشک و گرم در تابستان و سرد در زمستان
	\|-		\|-
	\|موقعیت اردوگاه		\|موقعیت [[اردوگاه]]
	\|براساس قرارگیری مکانی دومین اردوگاه موصل		\|براساس قرارگیری مکانی دومین اردوگاه موصل
	\|-		\|-
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	\|حدوداً 190 در 130 متر		\|حدوداً 190 در 130 متر
	\|-		\|-
	\|ابعاد اردوگاه		\|ابعاد [[اردوگاه]]
	\|80 × 80		\|80 × 80
	\|-		\|-
	\|تعداد [[حمام در اسارت\|حمام]]		\|تعداد [[حمام در اسارت\|حمام]]
	\|6 حمام		\|6 [[حمام در اسارت\|حمام]]
	\|-		\|-
	\|تعداد دست‌شویی و [[توالت]]		\|تعداد دست‌شویی و [[توالت]]
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	\|3 سلول		\|3 سلول
	\|-		\|-
	\|آشپزخانه (مطبخ)		\|[[آشپزخانه در اسارت\|آشپزخانه]] (مطبخ)
	\|یک		\|یک
	\|-		\|-
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	\|یک		\|یک
	\|-		\|-
	\|درمانگاه (مَستُوصِف)		\|[[درمانگاه]] (مَستُوصِف)
	\|یک		\|یک
	\|-		\|-
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	\|}		\|}

	== موقعیت جغرافیایی و ظاهری اردوگاه ==		== موقعیت جغرافیایی و ظاهری [[اردوگاه]] ==
	در گزارش مربوط به بازدید نمایندگان كمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] آمده است که ساختمان [[اردوگاه]] دو طبقه مستطیل‌شکل به ابعاد 80×80 متر داشت که در دور حیاط اندرونی به ابعاد 50×150 متر ساخته شده بود.		در گزارش مربوط به بازدید نمایندگان كمیته بین‌المللی [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] آمده است که ساختمان [[اردوگاه]] دو طبقه مستطیل‌شکل به ابعاد 80×80 متر داشت که در دور حیاط اندرونی به ابعاد 50×150 متر ساخته شده بود.

	در این [[اردوگاه]] ابتدا شش آسایشگاه [در دو ردیف]، سه آسایشگاه در قسمت شمال و سه آسایشگاه در قسمت جنوب، مورداستفاده قرار گرفت و سپس شش آسایشگاه دیگر به آن اضافه شد. در مرحله بعد در قسمت زیرپله‌ها دو آسایشگاه دیگر تأسیس شد و درنهایت، تعداد آسایشگاه‌ها به چهارده رسید و تا پایان اسارت به‌همین‌وضع قرار داشت. آسایشگاه 1 و 14 در طرفین راست و چپ اردوگاه در خط عرضی قرار داشتند و پنجره‌های آنها مشرف بر همه محوطه حیاط [[اردوگاه]] بود؛ البته در سال 1365 دیوار ده‌دوازده‌متری کشیدند که این اشراف را از بین برد. درِ ورودی بین این دو آسایشگاه قرار داشت.<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). ص 62</ref>		در این [[اردوگاه]] ابتدا شش آسایشگاه [در دو ردیف]، سه آسایشگاه در قسمت شمال و سه آسایشگاه در قسمت جنوب، مورداستفاده قرار گرفت و سپس شش آسایشگاه دیگر به آن اضافه شد. در مرحله بعد در قسمت زیرپله‌ها دو آسایشگاه دیگر تأسیس شد و درنهایت، تعداد آسایشگاه‌ها به چهارده رسید و تا پایان اسارت به‌همین‌وضع قرار داشت. آسایشگاه 1 و 14 در طرفین راست و چپ [[اردوگاه]] در خط عرضی قرار داشتند و پنجره‌های آنها مشرف بر همه محوطه حیاط [[اردوگاه]] بود؛ البته در سال 1365 دیوار ده‌دوازده‌متری کشیدند که این اشراف را از بین برد. درِ ورودی بین این دو آسایشگاه قرار داشت.<ref>اسکافی، محمدجواد (1393). ص 62</ref>

	طول و عرض هر آسایشگاه به‌ترتیب 24 و 12 متر بود. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن مانع ایجاد کرده بودند. هر آسایشگاه دو درِ آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود. هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش‌از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم [[اردوگاه]] در اختیار خود عراقی‌ها بود و [[اسرا]] را فقط برای [[شکنجه]] به بالا می‌بردند.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص 345</ref>		طول و عرض هر آسایشگاه به‌ترتیب 24 و 12 متر بود. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن مانع ایجاد کرده بودند. هر آسایشگاه دو درِ آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود. هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش‌از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم [[اردوگاه]] در اختیار خود عراقی‌ها بود و [[اسرا]] را فقط برای [[شکنجه]] به بالا می‌بردند.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص 345</ref>
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۰:
	گروه سیزدهم، ابتدا 500 نفر از اسیران عملیات بیت‌المقدس را به [[اردوگاه موصل 1]] (بزرگ) منتقل و 400 نفر از [[اسیران جنگ\|اسیران]] عملیات والفجر و رمضان را در خرداد سال 1361 به این [[اردوگاه]] آوردند.		گروه سیزدهم، ابتدا 500 نفر از اسیران عملیات بیت‌المقدس را به [[اردوگاه موصل 1]] (بزرگ) منتقل و 400 نفر از [[اسیران جنگ\|اسیران]] عملیات والفجر و رمضان را در خرداد سال 1361 به این [[اردوگاه]] آوردند.

	در سوم شهریور سال 1361 800 نفر را به [[اردوگاه موصل 4]] (معروف به موصل 3 قدیم یا حرس خمینی) منتقل کردند و گروه آخر نیز، که حدود 150 نفر از آزادگان موصل 3 (جدید) بودند در روزهای پایانی مقطع اول، یعنی در اسفند 1362به [[اردوگاه]] انتقال یافتند و حدود دو هفته بعد [[اردوگاه]] منحل شد.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]]، ~~محرمعلی آهنگران، حمید بناپور، علی~~ بیات، ~~عطاءالله تاجیک، احمد~~ روزبهانی، ~~عبدالله~~ عابدی، علی ~~علیدوست~~</ref>		در سوم شهریور سال 1361 800 نفر را به [[اردوگاه موصل 4]] (معروف به موصل 3 قدیم یا حرس خمینی) منتقل کردند و گروه آخر نیز، که حدود 150 نفر از آزادگان موصل 3 (جدید) بودند در روزهای پایانی مقطع اول، یعنی در اسفند 1362به [[اردوگاه]] انتقال یافتند و حدود دو هفته بعد [[اردوگاه]] منحل شد.<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]]، آهنگران،محرمعلی؛ بناپور،حمید؛ بیات، علی؛تاجیک، عطاءالله؛ روزبهانی، احمد؛ عابدی، عبدالله؛ علیدوست، علی</ref>

	اولین اردوگاهی که [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] از آن دیدن کرد [[اردوگاه موصل 2]]، مقطع اول (موصل 1 قدیم) بود و از شماره یک تا هزار متعلق به [[اسیران جنگ\|اسیران]] این [[اردوگاه]] بود. حشمت گودرزی، که از درجه‌داران ارتشی بود، شماره یک [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] را به خود اختصاص داد. <ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص351-352</ref>		اولین اردوگاهی که [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] از آن دیدن کرد [[اردوگاه موصل 2]]، مقطع اول (موصل 1 قدیم) بود و از شماره یک تا هزار متعلق به [[اسیران جنگ\|اسیران]] این [[اردوگاه]] بود. حشمت گودرزی، که از درجه‌داران ارتشی بود، شماره یک [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]] را به خود اختصاص داد. <ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). ص351-352</ref>
خط ۱۵۹:		خط ۱۵۹:

	=== مقطع اول) ===		=== مقطع اول) ===
	- جداسازی و انتقال چند نفر از [[اسرا]] ازجمله دکتر حبیب‌الله جریری، استاندار سابق سیستان‌وبلوچستان، و سعید نوذری به خارج از اردوگاه که وضعیتشان تا پایان [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نامعلوم بود و احتمالاً در دهه فجر سال 1359 آنها را به شهادت رسانده‌اند؛		- جداسازی و انتقال چند نفر از [[اسرا]] ازجمله دکتر حبیب‌الله جریری، استاندار سابق سیستان‌وبلوچستان، و سعید نوذری به خارج از [[اردوگاه]] که وضعیتشان تا پایان [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] نامعلوم بود و احتمالاً در دهه فجر سال 1359 آنها را به شهادت رسانده‌اند؛

	- ضرب‌وشتم وحشیانه [[اسرا]] به‌دنبال [[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]] غذای آنها در روزهای اول فروردین 1360؛		- ضرب‌وشتم وحشیانه [[اسرا]] به‌دنبال [[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]] غذای آنها در روزهای اول فروردین 1360؛

Marjan-khanlari: /* کتابشناسی */

2025-12-11T17:09:58Z

کتابشناسی

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸

2025-12-11T16:18:18Z

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۷

2025-12-11T15:57:05Z

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari: /* نیز نگاه کنید به */

2025-11-28T08:48:33Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۳۳:		خط ۳۳:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />فرزانه قلعه‌قوند
	[[رده:اردوگاه]]		[[رده:اردوگاه]]
	[[رده:اردوگاه موصل 2]]		[[رده:اردوگاه موصل 2]]

Marjan-khanlari در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۱

2025-05-11T05:51:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۴:		خط ۴:
	\|منطقه، اقلیم، [[آب]] و هوا		\|منطقه، اقلیم، [[آب]] و هوا
	\|-		\|-
	\|وضعیت فیزیکی اردوگاه		\|وضعیت فیزیکی [[اردوگاه]]
	\|-		\|-
	\|تعداد آسایشگاه		\|تعداد آسایشگاه
	\|-		\|-
	\|نقشه، [[عکس]] و فیلم اردوگاه		\|نقشه، [[عکس]] و فیلم [[اردوگاه]]
	\|-		\|-
	\|دوره های تأسیس و خاتمه اردوگاه		\|دوره های تأسیس و خاتمه [[اردوگاه]]
	\|-		\|-
	\|پایان اسارت در اردوگاه		\|پایان اسارت در [[اردوگاه]]
	\|}		\|}

	اردوگاه موصل 2 در اواسط مهرماه 1359 در داخل پادگانی در نزدیکی شهر موصل افتتاح شد. موصل مرکز استان نینوا است که در غربی‌ترین نقطه عراق قرار دارد و بیشترین فاصله را با مرزهای ایران دارد و این فاصله زیاد سبب می‌شد که [[اسرا]] کمتر به فکر [[فرار]] باشند<ref name=":0">~~روزبهانی ،احمد~~(1396). ~~مصاحبه ،تهران ،~~ مورخ 8 اسفند ~~1396~~</ref> <ref name=":1">~~باباخان ،قدرت~~ (1396).~~مصاحبه . تهران ،مورخ~~ 8 اسفند ~~1396.~~</ref>.مردم استان نینوا و موصل اكثرشان اهل سنت و نسبت به رژیم بعثی‌ صدام وفادار بودند. اردوگاه موصل 2 با فاصله کمی در نزدیکی‌ سه [[اردوگاه]] دیگر قرار داشت که به‌مرور زمان در ادامه جنگ این سه قلعه نیز محل نگه‌داری اسرا‌ گردید.		== مقدمه ==
	~~===وضعیت ظاهری===~~		[[اردوگاه موصل 2]] در اواسط مهرماه 1359 در داخل پادگانی در نزدیکی شهر موصل افتتاح شد. موصل مرکز استان نینوا است که در غربی‌ترین نقطه عراق قرار دارد و بیشترین فاصله را با مرزهای ایران دارد و این فاصله زیاد سبب می‌شد که [[اسرا]] کمتر به فکر [[فرار]] باشند<ref name=":0">روزبهانی، احمد(1396). مصاحبه، تهران، مورخ 8 اسفند </ref> <ref name=":1">باباخان، قدرت(1396). مصاحبه، تهران، مورخ 8 اسفند </ref>.
	در طبقه اول این [[اردوگاه]]، چهارده سالن بزرگ وجود داشت که این سالن‌ها به طول 24 و عرض 12 متر بودند. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن ایجاد مانع کرده بودند. هر آسایشگاه دو در آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود؛ هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم اردوگاه موصل 2 قدیم در اختیار خود عراقی‌ها بود و اسرا را فقط برای شکنجه به بالا می‌بردند.

	~~نیز نگاه کنید~~ به ~~[[اردوگاه موصل 2]]~~		مردم استان نینوا و موصل اكثرشان اهل سنت و نسبت به رژیم بعثی‌ صدام وفادار بودند.

	=== کتابشناسی ===		[[اردوگاه موصل 2]] با فاصله کمی در نزدیکی‌ سه [[اردوگاه]] دیگر قرار داشت که به‌مرور زمان در ادامه جنگ این سه قلعه نیز محل نگه‌داری [[اسرا\|اسرا‌]] گردید.

			== وضعیت ظاهری ==
			در طبقه اول این [[اردوگاه]]، چهارده سالن بزرگ وجود داشت که این سالن‌ها به طول 24 و عرض 12 متر بودند. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن ایجاد مانع کرده بودند. هر آسایشگاه دو در آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود؛ هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود.

			پهنای دیوارها بیش از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم اردوگاه موصل 2 قدیم در اختیار خود عراقی‌ها بود و [[اسرا]] را فقط برای [[شکنجه]] به بالا می‌بردند.

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اردوگاه]]
			* [[اردوگاه موصل 2]]

			== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:اردوگاه]]
			[[رده:اردوگاه موصل 2]]
			[[رده:معرفی اردوگاه موصل 2]]
			[[رده:عکس]]
			[[رده:آب]]
			[[رده:اسرای اردوگاه موصل 2]]

A-hamidian در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۶

2023-09-23T13:06:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\|پایان اسارت در اردوگاه		\|پایان اسارت در اردوگاه
	\|}		\|}


	اردوگاه موصل 2 در اواسط مهرماه 1359 در داخل پادگانی در نزدیکی شهر موصل افتتاح شد. موصل مرکز استان نینوا است که در غربی‌ترین نقطه عراق قرار دارد و بیشترین فاصله را با مرزهای ایران دارد و این فاصله زیاد سبب می‌شد که [[اسرا]] کمتر به فکر [[فرار]] باشند<ref name=":0">روزبهانی ،احمد(1396). مصاحبه ،تهران ، مورخ 8 اسفند 1396</ref> <ref name=":1">باباخان ،قدرت (1396).مصاحبه . تهران ،مورخ 8 اسفند 1396.</ref>.مردم استان نینوا و موصل اكثرشان اهل سنت و نسبت به رژیم بعثی‌ صدام وفادار بودند. اردوگاه موصل 2 با فاصله کمی در نزدیکی‌ سه [[اردوگاه]] دیگر قرار داشت که به‌مرور زمان در ادامه جنگ این سه قلعه نیز محل نگه‌داری اسرا‌ گردید.		اردوگاه موصل 2 در اواسط مهرماه 1359 در داخل پادگانی در نزدیکی شهر موصل افتتاح شد. موصل مرکز استان نینوا است که در غربی‌ترین نقطه عراق قرار دارد و بیشترین فاصله را با مرزهای ایران دارد و این فاصله زیاد سبب می‌شد که [[اسرا]] کمتر به فکر [[فرار]] باشند<ref name=":0">روزبهانی ،احمد(1396). مصاحبه ،تهران ، مورخ 8 اسفند 1396</ref> <ref name=":1">باباخان ،قدرت (1396).مصاحبه . تهران ،مورخ 8 اسفند 1396.</ref>.مردم استان نینوا و موصل اكثرشان اهل سنت و نسبت به رژیم بعثی‌ صدام وفادار بودند. اردوگاه موصل 2 با فاصله کمی در نزدیکی‌ سه [[اردوگاه]] دیگر قرار داشت که به‌مرور زمان در ادامه جنگ این سه قلعه نیز محل نگه‌داری اسرا‌ گردید.
			===وضعیت ظاهری===
			در طبقه اول این [[اردوگاه]]، چهارده سالن بزرگ وجود داشت که این سالن‌ها به طول 24 و عرض 12 متر بودند. دوازده پنجره در سمت حیاط بود که هرکدام یک متر و 40 سانتی‌متر طول و 70 سانتی‌متر عرض داشت که با میله‌های‌ آهنی در جلوی آن ایجاد مانع کرده بودند. هر آسایشگاه دو در آهنی بزرگ‌ داشت که یکی از آنها همیشه بسته بود؛ هر آسایشگاه شش ستون در وسط و هشت پنکه داشت. این ساختمان به شکل قلعه و از بتون ساخته شده بود. پهنای دیوارها بیش از 60 سانتی‌متر و بلندی ساختمان حدود ده متر بود. طبقه دوم اردوگاه موصل 2 قدیم در اختیار خود عراقی‌ها بود و اسرا را فقط برای شکنجه به بالا می‌بردند.

	نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 2]]		نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 2]]

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===