معرفی اردوگاه موصل 4 - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۷

2025-12-16T16:37:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	دیوارهای زمخت در ضلع بیرونی زندان‌ها بر هیبت آن افزوده بود. تمامی ‌ساختما‌ن‌ها از سیمان سفید و سیاه بودند. داخل زندان‌ها نیز كف زمین، دیوارها و سقف از سیمان و بتون ساخته شده بود.<ref>قشمی، (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 97</ref>		دیوارهای زمخت در ضلع بیرونی زندان‌ها بر هیبت آن افزوده بود. تمامی ‌ساختما‌ن‌ها از سیمان سفید و سیاه بودند. داخل زندان‌ها نیز كف زمین، دیوارها و سقف از سیمان و بتون ساخته شده بود.<ref>قشمی، (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 97</ref>

	از علف‌های بلند محوطه [[اردوگاه]] معلوم بود كه مدت‌هاست كسی در آن زندگی نكرده و حالت متروكه داشت. خوب كه فضای آن را ازنظر گذراندیم، دیدیم ازنظر ظاهری كاملاً شبیه [[اردوگاه موصل 1]] است.<ref name=":3">کيانی، بیژن (1388). حجت الااسلام. تهران: پیام ~~آزادگان،~~ ص 71</ref>		از علف‌های بلند محوطه [[اردوگاه]] معلوم بود كه مدت‌هاست كسی در آن زندگی نكرده و حالت متروكه داشت. خوب كه فضای آن را ازنظر گذراندیم، دیدیم ازنظر ظاهری كاملاً شبیه [[اردوگاه موصل 1]] است.<ref name=":3">کيانی، بیژن (1388). [[حجت اسلام(کتاب)\|حجت الااسلام]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 71</ref>

	مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه پانزده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها شانزده چشمه [[توالت]] برای قریب دو هزار نفر درنظر گرفته بودند. صف‌های طولانی، آلودگی داخل [[توالت]] و آب‌گرفتگی، که گاهی تا مچ پا و یا زیر زانو بالا می‌آمد، برایمان بدترین [[شکنجه]] بود. به‌‌رغم همه ‌اینها، مجبور بودیم در صف نوبت بایستیم و نگران زدن سوت هم باشیم.<ref name=":3" />		مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه پانزده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها شانزده چشمه [[توالت]] برای قریب دو هزار نفر درنظر گرفته بودند. صف‌های طولانی، آلودگی داخل [[توالت]] و آب‌گرفتگی، که گاهی تا مچ پا و یا زیر زانو بالا می‌آمد، برایمان بدترین [[شکنجه]] بود. به‌‌رغم همه ‌اینها، مجبور بودیم در صف نوبت بایستیم و نگران زدن سوت هم باشیم.<ref name=":3" />
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	== تاریخچه و امکانات [[اردوگاه]] ==		== تاریخچه و امکانات [[اردوگاه]] ==
	پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام [[موصل 4،اردوگاه\|موصل 4]] منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). ص 175</ref>		پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام [[موصل 4،اردوگاه\|موصل 4]] منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). معرفی فرهنگنامه اسارت و آزادگان. کتاب نشر،

			ص 175</ref>

	شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد.<ref>قشمی، (1399). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA امتحان سخت]. تهران: [https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]، ص 65</ref>		شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد.<ref>قشمی، (1399). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA امتحان سخت]. تهران: [https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]، ص 65</ref>
خط ۸۴:		خط ۸۶:
	- کشف‌کردن [[رادیو]] توسط عراقی‌ها که سیف‌الله افشاری (عین‌الله اکبری) آن را از [[اردوگاه موصل 2]] به [[اردوگاه موصل 4]] آورده بود؛<sup>[5]</sup><ref>صالح‌آبادی، علی اصغر (1384)؛ کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</ref>		- کشف‌کردن [[رادیو]] توسط عراقی‌ها که سیف‌الله افشاری (عین‌الله اکبری) آن را از [[اردوگاه موصل 2]] به [[اردوگاه موصل 4]] آورده بود؛<sup>[5]</sup><ref>صالح‌آبادی، علی اصغر (1384)؛ کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</ref>

	ـ ارسال [[نامه]] محمد رنجبر به حضرت امام خمینی و پاسخ امام به [[نامه]] ایشان<sup>[6]</sup> در 1365/06/12؛<ref name=":4">کاموربخشایش، جواد (1394). ص 477</ref>		ـ ارسال [[نامه]] محمد رنجبر به حضرت امام خمینی و پاسخ امام به [[نامه]] ایشان<sup>[6]</sup> در 1365/06/12؛<ref name=":4">کاموربخشایش، جواد (1394). زندان موصل. انتشارات سوره مهر، ص 477</ref>

	- اعزام اولین گروه از [[اسرا]]<nowiki/>ی [[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه 4]] موصل به عتبات در دی‌ماه 1367؛		- اعزام اولین گروه از [[اسرا]]<nowiki/>ی [[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه 4]] موصل به عتبات در دی‌ماه 1367؛

Marjan-khanlari: /* پاورقی */

2025-12-14T14:45:20Z

پاورقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۵
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	== تاریخچه و امکانات [[اردوگاه]] ==		== تاریخچه و امکانات [[اردوگاه]] ==
	پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام موصل 4 منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). ص 175</ref>		پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام [[موصل 4،اردوگاه\|موصل 4]] منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). ص 175</ref>

	شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد.<ref>قشمی، (1399). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA امتحان سخت]. تهران: [https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]، ص 65</ref>		شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد.<ref>قشمی، (1399). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA امتحان سخت]. تهران: [https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]، ص 65</ref>
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	- کشف‌کردن [[رادیو]] توسط عراقی‌ها که سیف‌الله افشاری (عین‌الله اکبری) آن را از [[اردوگاه موصل 2]] به [[اردوگاه موصل 4]] آورده بود؛<sup>[5]</sup><ref>صالح‌آبادی، علی اصغر (1384)؛ کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</ref>		- کشف‌کردن [[رادیو]] توسط عراقی‌ها که سیف‌الله افشاری (عین‌الله اکبری) آن را از [[اردوگاه موصل 2]] به [[اردوگاه موصل 4]] آورده بود؛<sup>[5]</sup><ref>صالح‌آبادی، علی اصغر (1384)؛ کاشتکار، کاظم (1401). مصاحبه،</ref>

	ـ ارسال [[نامه]] محمد رنجبر به حضرت امام خمینی و پاسخ امام به [[نامه]] ایشان<sup>[6]</sup> در 12/06/~~1365؛~~<ref name=":4">کاموربخشایش، جواد (1394). ص 477</ref>		ـ ارسال [[نامه]] محمد رنجبر به حضرت امام خمینی و پاسخ امام به [[نامه]] ایشان<sup>[6]</sup> در 1365/06/12؛<ref name=":4">کاموربخشایش، جواد (1394). ص 477</ref>

	- اعزام اولین گروه از [[اسرا]]<nowiki/>ی [[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه 4]] موصل به عتبات در دی‌ماه 1367؛		- اعزام اولین گروه از [[اسرا]]<nowiki/>ی [[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه 4]] موصل به عتبات در دی‌ماه 1367؛

Marjan-khanlari: /* نیز نگاه کنید به */

2025-12-14T14:14:58Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	[[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه‌ موصل 4]] به‌شکل قلعه ساخته شده بود و در چهارگوشه آن، چهار برج قرار داشت که محل نگهبانی سربازان عراقی بود. آسایشگاه‌ها در کنار و حدفاصل برج‌ها قرار داشتند و وسط آنها حیاط بود.		[[اردوگاه موصل 4\|اردوگاه‌ موصل 4]] به‌شکل قلعه ساخته شده بود و در چهارگوشه آن، چهار برج قرار داشت که محل نگهبانی سربازان عراقی بود. آسایشگاه‌ها در کنار و حدفاصل برج‌ها قرار داشتند و وسط آنها حیاط بود.

	دیوارهای زمخت در ضلع بیرونی زندان‌ها بر هیبت آن افزوده بود. تمامی ‌ساختما‌ن‌ها از سیمان سفید و سیاه بودند. داخل زندان‌ها نیز كف زمین، دیوارها و سقف از سیمان و بتون ساخته شده بود.<ref>قشمی، (~~1398~~). ص 97</ref>		دیوارهای زمخت در ضلع بیرونی زندان‌ها بر هیبت آن افزوده بود. تمامی ‌ساختما‌ن‌ها از سیمان سفید و سیاه بودند. داخل زندان‌ها نیز كف زمین، دیوارها و سقف از سیمان و بتون ساخته شده بود.<ref>قشمی، (1399). [[امتحان سخت]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 97</ref>

	از علف‌های بلند محوطه [[اردوگاه]] معلوم بود كه مدت‌هاست كسی در آن زندگی نكرده و حالت متروكه داشت. خوب كه فضای آن را ازنظر گذراندیم، دیدیم ازنظر ظاهری كاملاً شبیه [[اردوگاه موصل 1]] است.<ref name=":3">کيانی، بیژن (1388). ص 71</ref>		از علف‌های بلند محوطه [[اردوگاه]] معلوم بود كه مدت‌هاست كسی در آن زندگی نكرده و حالت متروكه داشت. خوب كه فضای آن را ازنظر گذراندیم، دیدیم ازنظر ظاهری كاملاً شبیه [[اردوگاه موصل 1]] است.<ref name=":3">کيانی، بیژن (1388). حجت الااسلام. تهران: پیام آزادگان، ص 71</ref>

	مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه پانزده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها شانزده چشمه [[توالت]] برای قریب دو هزار نفر درنظر گرفته بودند. صف‌های طولانی، آلودگی داخل [[توالت]] و آب‌گرفتگی، که گاهی تا مچ پا و یا زیر زانو بالا می‌آمد، برایمان بدترین [[شکنجه]] بود. به‌‌رغم همه ‌اینها، مجبور بودیم در صف نوبت بایستیم و نگران زدن سوت هم باشیم.<ref name=":3" />		مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه پانزده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها شانزده چشمه [[توالت]] برای قریب دو هزار نفر درنظر گرفته بودند. صف‌های طولانی، آلودگی داخل [[توالت]] و آب‌گرفتگی، که گاهی تا مچ پا و یا زیر زانو بالا می‌آمد، برایمان بدترین [[شکنجه]] بود. به‌‌رغم همه ‌اینها، مجبور بودیم در صف نوبت بایستیم و نگران زدن سوت هم باشیم.<ref name=":3" />
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام موصل 4 منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). ص 175</ref>		پس‌از وقایعی که در [[اردوگاه موصل 2]] اتفاق افتاد، در 16 شهریور 1361 بیش از 800 نفر شامل 500 نفر از موصل 2 جدید و 340 نفر از آزادگان مذهبی قدیمی<ref name=":0">رحمانیان، عبدالمجید (1401). مصاحبه،</ref> را به محلی جدید در همان منطقه به نام موصل 4 منتقل کردند. عبدالمجید رحمانیان می‌گوید:<blockquote>بیست روزِ اول، [[آب]] زنگ‌زده و علف می‌خوردیم.» این گروه اولین اسرایی بودند که به اردوگاه موصل 4 قدم گذاشتند و با ورود آنها این اردوگاه راه‌اندازی شد. چند روز بعد [حدود یک ماه بعد] هم حجت‌الاسلام [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سیدعلی‌‌اکبر ابوترابی]] به این [[اردوگاه]] وارد شد<ref name=":1">خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]، ص 171</ref> ایشان در آبان سال 1362 به [[موصل 3،اردوگاه\|موصل 3]] (کوچیکه) منتقل شدند و بهمن همان سال ایشان را به [[اردوگاه موصل 4]] منتقل کردند. </blockquote>[[سید آزادگان]] تا نهم اسفند 1362 در این [[اردوگاه]] بودند، سپس ایشان را برای مدتی کوتاه (حدود دو ماه) با گروهی 150نفره به [[رمادی 2،اردوگاه(کمپ 7)\|رمادی 7]] (بین‌القفصین) منتقل کردند. در 22 بهمن سال 1361، 500 نفر را به موصل 4 آوردند و تعداد [[اسرا]] به 2000 نفر رسید. در هر اتاق 150 نفر بودیم و اصلاً جا برای حرکت نبود<ref name=":0" />. این اردوگاه به‌علت انتقال اسرای مذهبی و انقلابی به آن برای اعمال فشار و کنترل بیشتر در میان بعثی‌ها به اردوگاه قفص الحرس الخمینی و در میان [[اسرا]] به [[اردوگاه]] تبعیدی‌ها معروف بود. همچنین به‌علت حضور حجت‌الاسلام‌والمسلمین [[سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|سید علی‌اکبر ابوترابی‌فرد]] و شکل‌گیری [[اردوگاه]] با روش مدیریتی ایشان، این [[اردوگاه]] در میان [[اسرا]] به اردوگاه حاج‌آقا ابوترابی نیز معروف شد.<ref>ده‌نمکی، مسعود (1392). ص 175</ref>

	شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد. (~~قشمی، 1398~~: 65)		شعارهای سیاسی نوشته‌شده ‌بر ‌دیوارهای [[اردوگاه]] حاکی از آن بود كه آنجا در زمان حیات و حاكمیت احمد حسن البكر، چهارمین رئیس‌جمهور عراق، ساخته شده ‌است. اردوگاه‌ها، بعداز جنگ تحمیلی، محل نگهداری اسرای جنگی شدند و به‌دلیل افزایش جمعیت [[اسرا]] [[اردوگاه]] یا به‌تعبیر عراقی‌ها قفصِ شماره 4 به‌عنوان چهارمین پادگان نظامی ‌برای [[اسرا]] تغییر شکل داد.<ref>قشمی، (1399). [https://fa.wikiazadegan.com/%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D9%86%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA امتحان سخت]. تهران: [https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]، ص 65</ref>

	ده روز اول، همه افراد داخل آسایشگاه‌ها زندانی بودند و فقط روزی یک مرتبه درِ آسایشگاه‌ها را باز می‌کردند و افراد اجازه داشتند که به دست‌شویی‌هایی بروند که فاقد [[آب]] بود. کل زمان رفت‌وآمد یک آسایشگاه به دست‌شویی‌ها، حتی به نیم ساعت هم نمی‌رسید و درطول همین زمان اندک، سربازان عراقی با کابل و باتون افراد را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند. پس‌ازآن، روزانه یک ساعت هواخوری به [[اسرا]] داده شد، البته ساعت هواخوری هر آسایشگاه به‌طور جداگانه بود. به‌مرور این زمان افزایش یافت تا اینکه به حدود هفت ساعت در شبانه‌روز رسید. <ref name=":1" />		ده روز اول، همه افراد داخل آسایشگاه‌ها زندانی بودند و فقط روزی یک مرتبه درِ آسایشگاه‌ها را باز می‌کردند و افراد اجازه داشتند که به دست‌شویی‌هایی بروند که فاقد [[آب]] بود. کل زمان رفت‌وآمد یک آسایشگاه به دست‌شویی‌ها، حتی به نیم ساعت هم نمی‌رسید و درطول همین زمان اندک، سربازان عراقی با کابل و باتون افراد را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند. پس‌ازآن، روزانه یک ساعت هواخوری به [[اسرا]] داده شد، البته ساعت هواخوری هر آسایشگاه به‌طور جداگانه بود. به‌مرور این زمان افزایش یافت تا اینکه به حدود هفت ساعت در شبانه‌روز رسید. <ref name=":1" />

Marjan-khanlari: /* کتابشناسی */

2025-12-12T10:09:16Z

کتابشناسی

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۶

2025-12-12T09:36:55Z

نمایش تغییرات

Marjan-khanlari: /* کتابشناسی */

2025-11-26T18:41:24Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۱۱
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[رده:عکس]]		[[رده:عکس]]
	[[رده:آب]]		[[رده:آب]]
			<references />'''فرزانه قلعه‌قوند'''

Marjan-khanlari در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۰

2025-05-11T06:20:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۸:		خط ۸:
	\|تعداد آسایشگاه		\|تعداد آسایشگاه
	\|-		\|-
	\|نقشه، [[عکس]] و فیلم اردوگاه		\|نقشه، [[عکس]] و فیلم [[اردوگاه]]
	\|-		\|-
	\|دوره های تأسیس و خاتمه اردوگاه		\|دوره های تأسیس و خاتمه [[اردوگاه]]
	\|-		\|-
	\|پایان آزادگان در اردوگاه		\|پایان آزادگان در [[اردوگاه]]
	\|-
	\|
	\|}		\|}
	~~===وضعیت ظاهری===~~
	[[اردوگاه موصل 4]] به شکل قلعه ساخته شده و در چهار گوشه آن، چهار برج قرار داشت که محل نگهبانی سربازان عراقی بود. آسایشگاه‌ها در کنار و حدفاصل برج‌ها قرار گرفته و وسط آنها حیاط بود.مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه چهارده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو عدد سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها 16 چشمه [[توالت]] کار گذاشته بودند. به‌خاطر خرابی و گرفتگی لوله‌های فاضلاب، سرویس‌های بهداشتی از وضعیت مناسبی برخوردار نبودند، اما به‌مرور زمان، با تلاش و پاك‌سازی اسرا، سرویس‌های بهداشتی تمیز و مرتب شد.بلندگوی [[رادیو]] داخل آسایشگاه‌ها نصب شده بود و به دستِ خود عراقی‌ها کنترل می‌شد. مدت زمان پخش بر[[نامه]] [[رادیو]] عراق یا موزیک از این بلندگو حدود 14 ساعت در شبانه‌روز بود؛ به‌طوری‌که از صبح، قبل از [[آمار]] شروع می‌شد و تا ساعات پایانی شب ادامه داشت.

	نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 4]]		== وضعیت ظاهری ==
			[[اردوگاه موصل 4]] به شکل قلعه ساخته شده و در چهار گوشه آن، چهار برج قرار داشت که محل نگهبانی سربازان عراقی بود.<ref>ذكریایی، مریم سادات (1390). خاطرات آزادگان در لحظه تحویل سال. مازندران: کمیته تدوین و انتشارات کنگره سرداران و ده هزار شهید استان مازندران،</ref> آسایشگاه‌ها در کنار و حدفاصل برج‌ها قرار گرفته و وسط آنها حیاط بود.مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه چهارده آسایشگاه وجود داشت.<ref>داعی، علی (1387). [[نقض حقوق اسیران جنگی ایرانی و مسئولیت بین‌المللی دولت عراق]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref> در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو عدد سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها 16 چشمه [[توالت]] کار گذاشته بودند. به‌خاطر خرابی و گرفتگی لوله‌های فاضلاب، سرویس‌های بهداشتی از وضعیت مناسبی برخوردار نبودند، اما به‌مرور زمان، با تلاش و پاك‌سازی اسرا، سرویس‌های بهداشتی تمیز و مرتب شد.بلندگوی [[رادیو]] داخل آسایشگاه‌ها نصب شده بود و به دستِ خود عراقی‌ها کنترل می‌شد. مدت زمان پخش بر[[نامه]] [[رادیو]] عراق یا موزیک از این بلندگو حدود 14 ساعت در شبانه‌روز بود؛ به‌طوری‌که از صبح، قبل از [[آمار]] شروع می‌شد و تا ساعات پایانی شب ادامه داشت.<ref>خاجی، علی (1391). [[شرح قفس(کتاب)\|شرح قفص]]، اردوگاه‌های اسیران. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اردوگاه]]
			* [[اردوگاه موصل 4]]

			== کتابشناسی ==
			[[رده:اردوگاه]]
			[[رده:اردوگاه موصل 4]]
			[[رده:معرفی اردوگاه موصل 4]]
			[[رده:اسرای اردوگاه موصل 4]]
			[[رده:عکس]]
			[[رده:آب]]

A-hamidian در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۳

2023-09-25T08:53:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\|		\|
	\|}		\|}
			===وضعیت ظاهری===
			[[اردوگاه موصل 4]] به شکل قلعه ساخته شده و در چهار گوشه آن، چهار برج قرار داشت که محل نگهبانی سربازان عراقی بود. آسایشگاه‌ها در کنار و حدفاصل برج‌ها قرار گرفته و وسط آنها حیاط بود.مانند بقیه اردوگاه‌های منطقه موصل، این [[اردوگاه]] هم از دو طبقه تشکیل شده بود. در این [[اردوگاه]]، در هر طبقه چهارده آسایشگاه وجود داشت. در مقابل هر آسایشگاه، یک قطعه زمین چمن بود. دو عدد سرویس بهداشتی در انتهای [[اردوگاه]] بود که در هریك از آنها 16 چشمه [[توالت]] کار گذاشته بودند. به‌خاطر خرابی و گرفتگی لوله‌های فاضلاب، سرویس‌های بهداشتی از وضعیت مناسبی برخوردار نبودند، اما به‌مرور زمان، با تلاش و پاك‌سازی اسرا، سرویس‌های بهداشتی تمیز و مرتب شد.بلندگوی [[رادیو]] داخل آسایشگاه‌ها نصب شده بود و به دستِ خود عراقی‌ها کنترل می‌شد. مدت زمان پخش بر[[نامه]] [[رادیو]] عراق یا موزیک از این بلندگو حدود 14 ساعت در شبانه‌روز بود؛ به‌طوری‌که از صبح، قبل از [[آمار]] شروع می‌شد و تا ساعات پایانی شب ادامه داشت.

	نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 4]]		نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 4]]

A-hamidian: صفحه‌ای تازه حاوی «{| class="wikitable" |نام های قبلی و بعدی |- |منطقه، اقلیم، آب و هوا |- |وضعیت فیزیکی اردوگاه |- |تعداد آسایشگاه |- |نقشه، عکس و فیلم اردوگاه |- |دوره های تأسیس و خاتمه اردوگاه |- |پایان آزادگان در اردوگاه |- | |} نیز نگاه کنید به اردوگاه موصل 4» ایجاد کرد

2023-09-25T08:53:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{| class="wikitable" |نام های قبلی و بعدی |- |منطقه، اقلیم، آب و هوا |- |وضعیت فیزیکی اردوگاه |- |تعداد آسایشگاه |- |نقشه، عکس و فیلم اردوگاه |- |دوره های تأسیس و خاتمه اردوگاه |- |پایان آزادگان در اردوگاه |- | |} نیز نگاه کنید به اردوگاه موصل 4» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{| class="wikitable"
|نام های قبلی و بعدی
|-
|منطقه، اقلیم، [[آب]] و هوا
|-
|وضعیت فیزیکی [[اردوگاه]]
|-
|تعداد آسایشگاه
|-
|نقشه، [[عکس]] و فیلم اردوگاه
|-
|دوره های تأسیس و خاتمه اردوگاه
|-
|پایان آزادگان در اردوگاه
|-
|
|}
نیز نگاه کنید به [[اردوگاه موصل 4]]