من، داود، علی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Marjan-khanlari در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۷

2025-03-11T07:57:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است.'''		{{Infobox\|title=من، داود، علی\|image=[[پرونده:من، داوود، علی..jpg]]\|caption=خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=ویراستار\|label4=صفحه‌آرا\|label5=لیتوگرافی، چاپ و صحافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=قیمت پشت جلد\|label9=تعداد صفحات\|label10=شابک\|label11=قطع کتاب\|label12=نوع ماده\|data2=عباس شهریاری\|data3=فرزانه قلعه‌قوند\|data4=افسانه گودرزی\|data5=خانه چاپ کتاب\|data6=اول، 1397\|data7=1000\|data8=99000 ریال\|data9=152\|data10=8- 26- 8220- -600- 978\|data11=رقعی\|data12=کتاب(خاطره)}}'''خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است.'''

	== فراداده کتاب ==		== فراداده کتاب ==
	{{Infobox\|title=من، داود، علی\|image=[[پرونده:من، داوود، علی..jpg]]\|caption=خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=ویراستار\|label4=صفحه‌آرا\|label5=لیتوگرافی، چاپ و صحافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=قیمت پشت جلد\|label9=تعداد صفحات\|label10=شابک\|label11=قطع کتاب\|label12=نوع ماده\|data2=عباس شهریاری\|data3=فرزانه قلعه‌قوند\|data4=افسانه گودرزی\|data5=خانه چاپ کتاب\|data6=اول، 1397\|data7=1000\|data8=99000 ریال\|data9=152\|data10=8- 26- 8220- -600- 978\|data11=رقعی\|data12=کتاب(خاطره)}}
	'''نویسنده:''' عباس شهریاری		'''نویسنده:''' عباس شهریاری

M-samiei در ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۰

2024-12-28T12:50:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۰
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .		نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .

	قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دوده حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات پیام ~~آزادگان،~~</ref> .		قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دوده حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library انتشارات پیام آزادگان]،</ref> .

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Marjan-khanlari در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۰

2024-12-24T08:20:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۰
خط ۲:		خط ۲:

	== فراداده کتاب ==		== فراداده کتاب ==
	{{Infobox\|title=من، داود، علی}}		{{Infobox\|title=من، داود، علی\|image=[[پرونده:من، داوود، علی..jpg]]\|caption=خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=ویراستار\|label4=صفحه‌آرا\|label5=لیتوگرافی، چاپ و صحافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=قیمت پشت جلد\|label9=تعداد صفحات\|label10=شابک\|label11=قطع کتاب\|label12=نوع ماده\|data2=عباس شهریاری\|data3=فرزانه قلعه‌قوند\|data4=افسانه گودرزی\|data5=خانه چاپ کتاب\|data6=اول، 1397\|data7=1000\|data8=99000 ریال\|data9=152\|data10=8- 26- 8220- -600- 978\|data11=رقعی\|data12=کتاب(خاطره)}}
	'''نویسنده:''' عباس شهریاری		'''نویسنده:''' عباس شهریاری

Marjan-khanlari در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۳

2024-12-24T08:13:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:من، داوود، علی.jpg\|بندانگشتی\|کتاب «من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است]]'''خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است'''		'''خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است.'''

	==~~= فرداده~~ کتاب ===		== فراداده کتاب ==
			{{Infobox\|title=من، داود، علی}}
	'''نویسنده:''' عباس شهریاری		'''نویسنده:''' عباس شهریاری

خط ۲۲:		خط ۲۳:
	'''قطع کتاب:''' رقعی		'''قطع کتاب:''' رقعی

	'''نوع ~~کتاب~~:''' خاطره		'''نوع ماده:''' کتاب(خاطره)

	==~~= '''~~معرفی کتاب~~''' =~~==		== معرفی کتاب ==
	«من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهریاری سال 1362 برای [[آموزش]] نیروهای حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌های جنگ پیوست. عباس شهریاری بهمن 1362 در [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AE%DB%8C%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%DB%B3,%D8%A7%D8%B2%20%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C%20%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF. عملیات خیبر] به اسارت نیروهای دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در [[اسارت و اسیران\|اسارت]] را در [[اردوگاه موصل 2]] سپری کرد. درحالی‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولین سالگرد شهادت وی بود، نامه‌ای که فقط عنوانی از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.		«من، داود، علی» [[خاطرات خود نگاشت\|خاطرات خودنگاشت]] جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهریاری سال 1362 برای [[آموزش]] نیروهای حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌های جنگ پیوست. عباس شهریاری بهمن 1362 در [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AE%DB%8C%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%DB%B3,%D8%A7%D8%B2%20%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C%20%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF. عملیات خیبر] به اسارت نیروهای دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در [[اسارت و اسیران\|اسارت]] را در [[اردوگاه موصل 2]] سپری کرد. درحالی‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولین سالگرد شهادت وی بود، نامه‌ای که فقط عنوانی از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.

	==~~= '''~~گزیده‌ای از محتوای کتاب~~''' =~~==		== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==
	نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .		نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .

	قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دوده حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). ~~کتابنامه~~ آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .		قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دوده حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .

	=== کتابشناسی ===		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اسارت و اسیران]]
			* [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]]
			* [[اسرا]]
			* [[اردوگاه]]
			* [[اردوگاه موصل 2]]
			* [[خاطرات خود نگاشت]]
			* [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]]

			== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:اسارت و اسیران]]
			[[رده:اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]
			[[رده:اسرا]]
			[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]
			[[رده:اردوگاه]]
			[[رده:اردوگاه موصل 2]]
			[[رده:تئاتر در اسارت]]
			[[رده:کتاب]]

M-samiei در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۷

2023-08-31T14:07:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:من، داوود، علی.jpg\|بندانگشتی\|کتاب «من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و ~~آزادة~~ خوانساری، عباس شهریاری، است]]خاطرات خودنگاشت جانباز و ~~آزادة~~ خوانساری، عباس شهریاری، است		[[پرونده:من، داوود، علی.jpg\|بندانگشتی\|کتاب «من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است]]'''خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است'''

	=== فرداده کتاب ===		=== فرداده کتاب ===
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	=== '''معرفی کتاب''' ===		=== '''معرفی کتاب''' ===
	«من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و ~~آزادة~~ خوانساری، عباس شهریاری، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهریاری سال 1362 برای [[آموزش]] نیروهای حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌های جنگ پیوست. عباس شهریاری بهمن 1362 در عملیات خیبر به اسارت نیروهای دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در اسارت را در ~~اردوگاه‌های~~ موصل 2 سپری کرد. درحالی‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولین سالگرد شهادت وی بود، نامه‌ای که فقط عنوانی از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.		«من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزاده خوانساری، عباس شهریاری، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهریاری سال 1362 برای [[آموزش]] نیروهای حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌های جنگ پیوست. عباس شهریاری بهمن 1362 در [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D8%AE%DB%8C%D8%A8%D8%B1#:~:text=%D8%A7%DB%8C%D9%86%20%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%20%DB%B3,%D8%A7%D8%B2%20%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C%20%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF. عملیات خیبر] به اسارت نیروهای دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در [[اسارت و اسیران\|اسارت]] را در [[اردوگاه موصل 2]] سپری کرد. درحالی‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولین سالگرد شهادت وی بود، نامه‌ای که فقط عنوانی از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.

	=== '''گزیده‌ای از محتوای کتاب''' ===		=== '''گزیده‌ای از محتوای کتاب''' ===
	نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای تئاتر بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .		نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .

	قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و ~~دودة~~ حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتابنامه آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .		قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دوده حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتابنامه آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===

M-samiei در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۴

2023-08-31T14:04:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:من، داوود، علی.jpg\|بندانگشتی\|کتاب «من، داود، ~~علي»~~ خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة ~~خوانساري،~~ عباس ~~شهرياري،~~ است]]		[[پرونده:من، داوود، علی.jpg\|بندانگشتی\|کتاب «من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساری، عباس شهریاری، است]]خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساری، عباس شهریاری، است

	=== فرداده کتاب ===		=== فرداده کتاب ===
	'''~~نويسنده~~:''' عباس ~~شهرياري~~		'''نویسنده:''' عباس شهریاری

	'''~~ويراستار~~:''' فرزانه قلعه‌قوند		'''ویراستار:''' فرزانه قلعه‌قوند

	'''صفحه‌آرا:''' افسانه ~~گودرزي~~		'''صفحه‌آرا:''' افسانه گودرزی

	'''~~ليتوگرافي،~~ چاپ و ~~صحافي~~:''' خانه چاپ کتاب		'''لیتوگرافی، چاپ و صحافی:''' خانه چاپ کتاب

	'''نوبت و سال چاپ:''' اول، 1397		'''نوبت و سال چاپ:''' اول، 1397
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	'''شمارگان:''' 1000		'''شمارگان:''' 1000

	'''~~قيمت~~ پشت جلد:''' 99000 ~~ريال~~''' '''		'''قیمت پشت جلد:''' 99000 ریال''' '''

	'''تعداد صفحات:''' 152		'''تعداد صفحات:''' 152
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	'''شابک:''' 8- 26- 8220- -600- 978		'''شابک:''' 8- 26- 8220- -600- 978

	'''قطع کتاب:''' ~~رقعي~~		'''قطع کتاب:''' رقعی

	'''نوع کتاب:''' خاطره		'''نوع کتاب:''' خاطره

	=== '''~~معرفي~~ کتاب''' ===		=== '''معرفی کتاب''' ===
	«من، داود، ~~علي»~~ خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة ~~خوانساري،~~ عباس ~~شهرياري،~~ است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. ~~شهرياري~~ سال 1362 ~~براي~~ آموزش ~~نيروهاي~~ حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به ~~جبهه‌هاي~~ جنگ ~~پيوست~~. عباس ~~شهرياري~~ بهمن 1362 در ~~عمليات خيبر~~ به اسارت ~~نيروهاي~~ دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در اسارت را در ~~اردوگاه‌هاي~~ موصل 2 ~~سپري~~ کرد. ~~درحالي‌که~~ خانواده‌اش مشغول تدارک ~~اولين~~ سالگرد شهادت وي بود، ~~نامه‌اي~~ که فقط ~~عنواني~~ از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.		«من، داود، علی» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساری، عباس شهریاری، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهریاری سال 1362 برای [[آموزش]] نیروهای حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌های جنگ پیوست. عباس شهریاری بهمن 1362 در عملیات خیبر به اسارت نیروهای دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در اسارت را در اردوگاه‌های موصل 2 سپری کرد. درحالی‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولین سالگرد شهادت وی بود، نامه‌ای که فقط عنوانی از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.

	=== '''~~گزيده‌اي~~ از ~~محتواي~~ کتاب''' ===		=== '''گزیده‌ای از محتوای کتاب''' ===
	نگهبان ~~عراقي~~ از راه ~~رسيد~~ و پشت پنجره ~~آسايشگاه~~ بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه ~~مي‌کرد~~. همه غرق ~~تماشاي~~ تئاتر ~~بوديم~~ که ~~يک‌باره صداي نخراشيده~~ نگهبان ~~عراقي~~ بلند شد: «ون؟» گفتم: ~~«يا~~ اباالفضل، لو ~~رفتيم،~~ بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و ~~فرياد~~ سرباز ~~عراقي~~ همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را ~~بياور اينجا»~~ من با ~~اين~~ دو تا چشم خودم ~~ديدم~~ الاغ داخل ~~آسايشگاه~~ بود ... .		نگهبان عراقی از راه رسید و پشت پنجره آسایشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه می‌کرد. همه غرق تماشای تئاتر بودیم که یک‌باره صدای نخراشیده نگهبان عراقی بلند شد: «ون؟» گفتم: «یا اباالفضل، لو رفتیم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فریاد سرباز عراقی همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بیاور اینجا» من با این دو تا چشم خودم دیدم الاغ داخل آسایشگاه بود ... .

	~~قضيه~~ از ~~اين~~ قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها ~~پتويي روي~~ آنها انداخته بودند و به ~~وسيله~~ مقوا و دودة حمام سر الاغ را به ~~صورتي~~ قشنگ و ~~واقعي~~ درآورده، از دسته ~~تِي~~ و ~~ريشه‌هاي~~ پتو ~~براي~~ دم و ~~نيز~~ افسار ~~زيبايي~~ هم از شکافتن ~~زيرپوش سفيد يکي~~ از بچه‌ها و پالون ~~زيبايي~~ هم ~~برايش~~ درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه ~~مي‌کرد~~ به ~~يقين مي‌گفت~~ که الاغ ~~واقعي~~ است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتابنامه آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .		قضیه از این قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتویی روی آنها انداخته بودند و به وسیله مقوا و دودة حمام سر الاغ را به صورتی قشنگ و واقعی درآورده، از دسته تِی و ریشه‌های پتو برای دم و نیز افسار زیبایی هم از شکافتن زیرپوش سفید یکی از بچه‌ها و پالون زیبایی هم برایش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه می‌کرد به یقین می‌گفت که الاغ واقعی است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتابنامه آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .

	=== کتابشناسی ===		=== کتابشناسی ===

M-samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «کتاب «من، داود، علي» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساري، عباس شهرياري، است === فرداده کتاب === '''نويسنده:''' عباس شهرياري '''ويراستار:''' فرزانه قلعه‌قوند '''صفحه‌آرا:''' افسانه گودرزي '''ليتوگرافي، چاپ...» ایجاد کرد

2023-07-31T20:06:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «بندانگشتی|کتاب «من، داود، علي» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساري، عباس شهرياري، است === فرداده کتاب === '''نويسنده:''' عباس شهرياري '''ويراستار:''' فرزانه قلعه‌قوند '''صفحه‌آرا:''' افسانه گودرزي '''ليتوگرافي، چاپ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[پرونده:من، داوود، علی.jpg|بندانگشتی|کتاب «من، داود، علي» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساري، عباس شهرياري، است]]

=== فرداده کتاب ===
'''نويسنده:''' عباس شهرياري

'''ويراستار:''' فرزانه قلعه‌قوند

'''صفحه‌آرا:''' افسانه گودرزي

'''ليتوگرافي، چاپ و صحافي:''' خانه چاپ کتاب

'''نوبت و سال چاپ:''' اول، 1397

'''شمارگان:''' 1000

'''قيمت پشت جلد:''' 99000 ريال''' '''

'''تعداد صفحات:''' 152

'''شابک:''' 8- 26- 8220- -600- 978

'''قطع کتاب:''' رقعي

'''نوع کتاب:''' خاطره

=== '''معرفي کتاب''' ===
«من، داود، علي» خاطرات خودنگاشت جانباز و آزادة خوانساري، عباس شهرياري، است که در 3 فصل به نگارش درآمده است. شهرياري سال 1362 براي آموزش نيروهاي حزب‌الله به لبنان اعزام شد. پس از بازگشت از لبنان در بهمن‌ همان سال همسر باردار و دو فرزندش را به خدا سپرد و به جبهه‌هاي جنگ پيوست. عباس شهرياري بهمن 1362 در عمليات خيبر به اسارت نيروهاي دشمن درآمد و به‌مدت هفت سال در اسارت را در اردوگاه‌هاي موصل 2 سپري کرد. درحالي‌که خانواده‌اش مشغول تدارک اولين سالگرد شهادت وي بود، نامه‌اي که فقط عنواني از او داشت، مژده زنده‌بودنش را با خود به ارمغان آورد.

=== '''گزيده‌اي از محتواي کتاب''' ===
نگهبان عراقي از راه رسيد و پشت پنجره آسايشگاه بدون توجه بچه‌ها داشت با تعجب به الاغ نگاه مي‌کرد. همه غرق تماشاي تئاتر بوديم که يک‌باره صداي نخراشيده نگهبان عراقي بلند شد: «ون؟» گفتم: «يا اباالفضل، لو رفتيم، بچه‌ها بچه‌ها زود، زود...» داد و فرياد سرباز عراقي همه‌جا بلند شده بود: «عباس! کو الاغ الاغ کجا رفت؟ برو الاغ را بياور اينجا» من با اين دو تا چشم خودم ديدم الاغ داخل آسايشگاه بود ... .

قضيه از اين قرار بود که دو نفر از بچه‌ها پشت سر هم خم شده و بچه‌ها پتويي روي آنها انداخته بودند و به وسيله مقوا و دودة حمام سر الاغ را به صورتي قشنگ و واقعي درآورده، از دسته تِي و ريشه‌هاي پتو براي دم و نيز افسار زيبايي هم از شکافتن زيرپوش سفيد يکي از بچه‌ها و پالون زيبايي هم برايش درست کرده بودند. هر کس از دور نگاه مي‌کرد به يقين مي‌گفت که الاغ واقعي است ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتابنامه آزادگان. تهران: انتشارات پیام آزادگان،</ref> .

=== کتابشناسی ===