امکانات غذایی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی آزادگان
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
=== مقدمه ===
از مشکلات عمده اسرای ایرانی در اردوگاه‌های عراق مسئله نداشتن تغذیه کافی و سالم بود:


=== [[اردوگاه تکریت 14]] ===
از مشکلات عمده اسرای ایرانی در اردوگاه‌های عراق مسئله نداشتن [[تغذیه]] کافی و سالم بود:  
در [[اردوگاه تکریت 14]]، سه نفر از همرزمان و هم‌سنگرانمان (صفرعلی اهل بروجن، محمودی اهل مازندران، درجه‌داری از توابع بوشهر) به‌علت گرسنگی و تشنگی و نبودِ فضای سالم با وضعی اَسفبار به شهادت رسیدند.»<ref>سنچولی پردل، محسن (1390). 133 نفر. خاطرات شریف صابری، چ دوم، تهران: سوره مهر.</ref>  «[[آب]] [[اردوگاه]] آلوده بود و خیلی از [[اسرا]] دچار بیماری‌های مختلف شده بودند. سهمیه غذا کم بود و عده‌ای زخم معده گرفته بودند. از میوه هم که با تأمین ویتامین بدن، باعث جلوگیری و درمان بیماری‌ها می‌شد، محروم بودیم<ref>زین‌العابدین، مسعود (1392). تجمّع ممنوع، خاطرات محمدعلی ملتجایی فرید. تهران: سورۀ مهر.</ref>. این مشکل به هنگام بروز مشکل یا تنبیه اسرا وضع حادتری به خود می‌گرفت: «در سلول انفرادی اسرا تنها می‌توانستند روزانه یک لیوان [[آب]] و یک عدد نان ارتش عراق (سمون) مصرف کنند.» <ref>عبداللهی، سرفراز (1384). قنوت در قفس. قم: نسیم حیات.</ref>.


علاوه‌بر کمیت نامناسب و عدم تنوع تغذیه، کیفیت بد غذا یا نوع تهیه آن از مسائل مهم در بدی تغذیه بود.  
== [[اردوگاه تکریت 14]] ==
در [[اردوگاه تکریت 14]]، سه نفر از همرزمان و هم‌سنگرانمان (صفرعلی اهل بروجن، محمودی اهل مازندران، درجه‌داری از توابع بوشهر) به‌علت گرسنگی و تشنگی و نبودِ فضای سالم با وضعی اَسفبار به شهادت رسیدند.»<ref>سنچولی پردل، محسن (1390). 133 نفر. خاطرات شریف صابری، چ دوم، تهران: سوره مهر.</ref>  <blockquote>«[[آب]] [[اردوگاه]] آلوده بود و خیلی از [[اسرا]] دچار بیماری‌های مختلف شده بودند. سهمیه غذا کم بود و عده‌ای زخم معده گرفته بودند. از میوه هم که با تأمین ویتامین بدن، باعث جلوگیری و درمان بیماری‌ها می‌شد، محروم بودیم<ref>زین‌العابدین، مسعود (1392). تجمّع ممنوع، خاطرات محمدعلی ملتجایی فرید. تهران: سورۀ مهر.</ref>.  </blockquote>این مشکل به هنگام بروز مشکل یا [[تنبیه در اسارت|تنبیه اسرا]] وضع حادتری به خود می‌گرفت: <blockquote>«در سلول انفرادی اسرا تنها می‌توانستند روزانه یک لیوان [[آب]] و یک عدد نان ارتش عراق (سمون) مصرف کنند.» <ref>عبداللهی، سرفراز (1384). قنوت در قفس. قم: نسیم حیات.</ref>. </blockquote>علاوه‌بر کمیت نامناسب و عدم تنوع [[تغذیه]]، کیفیت بد غذا یا نوع تهیه آن از مسائل مهم در بدی [[تغذیه]] بود.  


نیز نگاه کنید به [[تغذیه]]؛ [[امکانات]]
== نیز نگاه کنید به ==


=== کتابشناسی ===
* [[تغذیه]]
* [[امکانات]]
* [[غذای اسارت]]
* [[آشپزی و آشپزخانه]]
 
== کتابشناسی ==
<references />داوود خدایی
<references />داوود خدایی

نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۰

از مشکلات عمده اسرای ایرانی در اردوگاه‌های عراق مسئله نداشتن تغذیه کافی و سالم بود:

اردوگاه تکریت 14

در اردوگاه تکریت 14، سه نفر از همرزمان و هم‌سنگرانمان (صفرعلی اهل بروجن، محمودی اهل مازندران، درجه‌داری از توابع بوشهر) به‌علت گرسنگی و تشنگی و نبودِ فضای سالم با وضعی اَسفبار به شهادت رسیدند.»[۱]

«آب اردوگاه آلوده بود و خیلی از اسرا دچار بیماری‌های مختلف شده بودند. سهمیه غذا کم بود و عده‌ای زخم معده گرفته بودند. از میوه هم که با تأمین ویتامین بدن، باعث جلوگیری و درمان بیماری‌ها می‌شد، محروم بودیم[۲].

این مشکل به هنگام بروز مشکل یا تنبیه اسرا وضع حادتری به خود می‌گرفت:

«در سلول انفرادی اسرا تنها می‌توانستند روزانه یک لیوان آب و یک عدد نان ارتش عراق (سمون) مصرف کنند.» [۳].

علاوه‌بر کمیت نامناسب و عدم تنوع تغذیه، کیفیت بد غذا یا نوع تهیه آن از مسائل مهم در بدی تغذیه بود.

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

  1. ↑ سنچولی پردل، محسن (1390). 133 نفر. خاطرات شریف صابری، چ دوم، تهران: سوره مهر.
  2. ↑ زین‌العابدین، مسعود (1392). تجمّع ممنوع، خاطرات محمدعلی ملتجایی فرید. تهران: سورۀ مهر.
  3. ↑ عبداللهی، سرفراز (1384). قنوت در قفس. قم: نسیم حیات.

داوود خدایی