ویکی آزادگان - تغییرات اخیر [fa]

بازگشت آزادگان به وطن

2026-11-12T12:13:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۳
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:بازگشت ازادگان.png\|بندانگشتی\|تصویر بازگشت آزادگان\|~~236x236پیکسل~~]]'''روز بازگشت اسیران ایرانی در اردوگاه‌های رژیم بعث عراق به میهن.'''		[[پرونده:بازگشت ازادگان.png\|بندانگشتی\|تصویر بازگشت آزادگان\|243x243px]]
			[[پرونده:بازگشت.jpg\|بندانگشتی\|251x251پیکسل\|[[پرونده:بازگشت .jpg\|بندانگشتی\|بازگشت آزادگان به وطن، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.\|244x244پیکسل]]]]
			'''روز بازگشت اسیران ایرانی در اردوگاه‌های رژیم بعث عراق به میهن.'''

	بیست‌وشش مرداد‌ماه 1369، روزی به‌یادماندنی در تقویم ملی ایرانیان است. این روز تاریخی و باشکوه، یادآور بازگشت اولین گروه از آزادگان به وطن است. آزادگان با [[مقاومت]] حماسی خود در زندان‌های رژیم صدام، به تعبیر مقام معظم رهبری، [https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]، «آبروی ملت ایران را حفظ کردند» و با سرافرازی به کشور بازگشتند. آنان با دست‌هایی خالی و دل‌هایی سرشار از ایمان و اراده‌هایی استوار در برابر دشمن ایستادند و ارتش بعثی را از دستیابی به اهدافش در شکستن اراده اسیران، در پاسداری از اصول و ارزش‌های انقلاب اسلامی ناکام کردند.		بیست‌وشش مرداد‌ماه 1369، روزی به‌یادماندنی در تقویم ملی ایرانیان است. این روز تاریخی و باشکوه، یادآور بازگشت اولین گروه از آزادگان به وطن است. آزادگان با [[مقاومت]] حماسی خود در زندان‌های رژیم صدام، به تعبیر مقام معظم رهبری، [https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]، «آبروی ملت ایران را حفظ کردند» و با سرافرازی به کشور بازگشتند. آنان با دست‌هایی خالی و دل‌هایی سرشار از ایمان و اراده‌هایی استوار در برابر دشمن ایستادند و ارتش بعثی را از دستیابی به اهدافش در شکستن اراده اسیران، در پاسداری از اصول و ارزش‌های انقلاب اسلامی ناکام کردند.
	[[پرونده:~~بازگشت~~ .jpg\|بندانگشتی\|بازگشت آزادگان به وطن، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.]]		[[پرونده:بازگشت1.jpg\|بندانگشتی\|260x260پیکسل\|بازگشت آزادگان به وطن، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.]]
	[[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ هشت‌ساله]] که به پایان رسید، به‌نظر می‌رسید که موانع تبادل [[اسیران جنگ\|اسیران جنگی]] برطرف شده است، ولی بهانه‌جویی‌های رژیم صدام و کارشکنی سردمداران این رژیم ضدبشری، در مسیر رسیدن به توافق نهایی صلح موجب شد مدت [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آزادگان دو سال دیگر به درازا بکشد و آنان صبورانه در انتظار آزادی به سر ببرند. روزها سپری می‌شد و بهانه‌جویی‌های رژیم صدام ادامه داشت. در شرایطی که هیچ‌ نشانه‌ای از آزادی به چشم نمی‌خورد، صدام دست به ماجراجویی تازه‌ای در منطقه خلیج فارس زد و در حمله‌ای برق‌آسا، کشور کویت را به اشغال خود درآورد. این حادثه کورسوهای امید به بازگشت را در میان آزادگان از میان برد و شرایط را پیچیده‌تر و مبهم‌تر از گذشته کرد. اشغال کشور کویت، در صدر اخبار جهان قرار گرفت و موضوع اجرای [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B5%DB%B9%DB%B8 قطعنامه 598] و بند سوم این قطعنامه را، که ناظر بر آزاد کردن اسرای دو کشور ایران و عراق بود، در هاله‌ای از ابهام فرو برد. به‌همین‌علت اغلب [[اسیران جنگ\|اسیران ایرانی]] در تحلیل‌های خود به این نتیجه رسیدند که [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آنان طولانی‌تر خواهد شد و تا فروکش‌کردن فتنه جدید صدام باید خود را برای تحمل شرایط دشوار زندگی در [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آماده کنند. اما برخلاف تصور آنها، همین حادثه سبب شد تا رژیم صدام، به‌خاطر آنكه می‌خواست نیروهای خود را از مرزهای شرقی عراق به جنوب منتقل كند، به خواسته مسئولان جمهوری اسلامی برای تبادل [[اسرا]] تن دهد و با پذیرش دوباره [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B5_%D8%A7%D9%84%D8%AC%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B1#:~:text=%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%20%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B5%D8%8C%20%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81%20%D8%A8%D9%87%20%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86,%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87%20%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8%20%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C%20%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85%20%D8%B4%D8%AF. معاهده 1975 الجزایر]، زمینه برای رهایی آنان فراهم شود.		[[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ هشت‌ساله]] که به پایان رسید، به‌نظر می‌رسید که موانع تبادل [[اسیران جنگ\|اسیران جنگی]] برطرف شده است، ولی بهانه‌جویی‌های رژیم صدام و کارشکنی سردمداران این رژیم ضدبشری، در مسیر رسیدن به توافق نهایی صلح موجب شد مدت [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آزادگان دو سال دیگر به درازا بکشد و آنان صبورانه در انتظار آزادی به سر ببرند. روزها سپری می‌شد و بهانه‌جویی‌های رژیم صدام ادامه داشت. در شرایطی که هیچ‌ نشانه‌ای از آزادی به چشم نمی‌خورد، صدام دست به ماجراجویی تازه‌ای در منطقه خلیج فارس زد و در حمله‌ای برق‌آسا، کشور کویت را به اشغال خود درآورد. این حادثه کورسوهای امید به بازگشت را در میان آزادگان از میان برد و شرایط را پیچیده‌تر و مبهم‌تر از گذشته کرد. اشغال کشور کویت، در صدر اخبار جهان قرار گرفت و موضوع اجرای [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B5%DB%B9%DB%B8 قطعنامه 598] و بند سوم این قطعنامه را، که ناظر بر آزاد کردن اسرای دو کشور ایران و عراق بود، در هاله‌ای از ابهام فرو برد. به‌همین‌علت اغلب [[اسیران جنگ\|اسیران ایرانی]] در تحلیل‌های خود به این نتیجه رسیدند که [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آنان طولانی‌تر خواهد شد و تا فروکش‌کردن فتنه جدید صدام باید خود را برای تحمل شرایط دشوار زندگی در [[اسارت و اسیران\|اسارت]] آماده کنند. اما برخلاف تصور آنها، همین حادثه سبب شد تا رژیم صدام، به‌خاطر آنكه می‌خواست نیروهای خود را از مرزهای شرقی عراق به جنوب منتقل كند، به خواسته مسئولان جمهوری اسلامی برای تبادل [[اسرا]] تن دهد و با پذیرش دوباره [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B5_%D8%A7%D9%84%D8%AC%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B1#:~:text=%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%20%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B5%D8%8C%20%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81%20%D8%A8%D9%87%20%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86,%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87%20%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8%20%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C%20%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85%20%D8%B4%D8%AF. معاهده 1975 الجزایر]، زمینه برای رهایی آنان فراهم شود.

	== اعلان غیرمنتظره خبر آزادی ==		== اعلان غیرمنتظره خبر آزادی ==
			[[پرونده:بازگشت2.jpg\|بندانگشتی\|261x261پیکسل\|بازگشت آزادگان به وطن، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.]]
	بعدازظهر 24 مرداد 1369 درحالی‌که آزادگان یک روز عادی را سپری می‌کردند، گوینده تلویزیون عراق اعلام کرد که به‌زودی خبر مهمی پخش خواهد شد و از بینندگان خواست برای شنیدن این خبر مهم، منتظر بمانند. به دنبال‌ آن تلویزیون عراق شروع به پخش سرودهای مهیج زمان جنگ کرد و اعلان خبر را به تأخیر انداخت. گوینده‌ پس از پخش [[سرود در اسارت\|سرود]]، دوباره بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و همان جمله را تکرار کرد. تمام آزادگان [[اردوگاه موصل 1]] از محوطه [[اردوگاه]] به اتاق‌های خود رفتند و منتظر شنیدن خبر مهم شدند! سرانجام گوینده تلویزیون ظاهر شد و آخرین [[نامه]] صدام به حجه‌الاسلام‌والمسلمین [https://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C_%D8%B1%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C علی‌اكبر هاشمی رفسنجانی]، رئیس‌جمهور وقت ایران، را قرائت کرد. او در این نامه شرایط ایران را پذیرفت و اعلام کرد‌:<blockquote>«... با این تصمیم ما دیگر همه‌چیز روشن شده و بدین‌ترتیب همه آنچه را که می‌خواستید و بر آن تکیه می‌کردید، تحقق می‌یابد و دیگر اقدامی جز مبادله اسناد باقی نمی‌ماند.» </blockquote>در ادامه نیز به‌عنوان حسن نیت تأكید کرد که عراق آمادگی دارد تا کار مبادله اسرای دو کشور را آغاز کند و اولین گروه هزار نفری اسرای ایرانی را آزاد نماید.		بعدازظهر 24 مرداد 1369 درحالی‌که آزادگان یک روز عادی را سپری می‌کردند، گوینده تلویزیون عراق اعلام کرد که به‌زودی خبر مهمی پخش خواهد شد و از بینندگان خواست برای شنیدن این خبر مهم، منتظر بمانند. به دنبال‌ آن تلویزیون عراق شروع به پخش سرودهای مهیج زمان جنگ کرد و اعلان خبر را به تأخیر انداخت. گوینده‌ پس از پخش [[سرود در اسارت\|سرود]]، دوباره بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و همان جمله را تکرار کرد. تمام آزادگان [[اردوگاه موصل 1]] از محوطه [[اردوگاه]] به اتاق‌های خود رفتند و منتظر شنیدن خبر مهم شدند! سرانجام گوینده تلویزیون ظاهر شد و آخرین [[نامه]] صدام به حجه‌الاسلام‌والمسلمین [https://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C_%D8%B1%D9%81%D8%B3%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C علی‌اكبر هاشمی رفسنجانی]، رئیس‌جمهور وقت ایران، را قرائت کرد. او در این نامه شرایط ایران را پذیرفت و اعلام کرد‌:<blockquote>«... با این تصمیم ما دیگر همه‌چیز روشن شده و بدین‌ترتیب همه آنچه را که می‌خواستید و بر آن تکیه می‌کردید، تحقق می‌یابد و دیگر اقدامی جز مبادله اسناد باقی نمی‌ماند.» </blockquote>در ادامه نیز به‌عنوان حسن نیت تأكید کرد که عراق آمادگی دارد تا کار مبادله اسرای دو کشور را آغاز کند و اولین گروه هزار نفری اسرای ایرانی را آزاد نماید.

پرونده:بازگشت2.jpg

2026-11-12T12:12:32Z

Marjan-khanlari پرونده:بازگشت2.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

بازگشت

پرونده:بازگشت1.jpg

2026-11-12T12:11:48Z

Marjan-khanlari پرونده:بازگشت1.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

بازگشت

پرونده:بازگشت.jpg

2026-11-12T12:11:00Z

Marjan-khanlari پرونده:بازگشت.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

بازگشت

ادبیات و هنر

2026-11-12T12:10:10Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	===== [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] =====		===== [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] =====
	[[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] عمدتاً در وصف امام‌خمینی(ره) و [https://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] سروده می‌شد و در بعضی مواقع نیز به مناسبت کسب پیروزی در جبهه‌های جنگ، اشعاری را [[شاعران آزاده]] سروده‌اند. محتوای پاره‌ای از [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] در ذمّ رژیم صدام و خود او بود. به‌طور‌کلی، بعثی‌ها نسبت به همه اشعار حساسیت نشان می‌دادند، ولی در مورد [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]]، حساسیت آنان مضاعف بود. سراینده شعر در صورت لو رفتن به‌شدت [[شکنجه]] می‌شد. به نقل از آزاده، عبدالحسین جلالوند، در یک مورد، هنگامی‌كه [[اشعار سیاسی در اسارت\|قطعه شعری سیاسی]] در [[اردوگاه تکریت 11\|اردوگاه 11 تکریت]] به دست بعثی‌ها افتاد، کسی را که مسئولیت سرودن آن را برعهده گرفت به [[زندان انفرادی]] بردند و به‌سختی [[شکنجه در اسارت\|شکنجه]] کردند به‌گونه‌ای‌که تا شش ماه قادر به راه رفتن نبود؛ زیرا تمام گوشت کف پاهای او با ضربه‌های کابل صدمه می‌بیند. (همایش آزادگان [[اردوگاه تکریت 11]]<nowiki/>در مشهد)		[[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] عمدتاً در وصف امام‌خمینی<sup>(ره)</sup> و [https://fa.wikishia.net/view/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 انقلاب اسلامی] سروده می‌شد و در بعضی مواقع نیز به مناسبت کسب پیروزی در جبهه‌های جنگ، اشعاری را [[شاعران آزاده]] سروده‌اند. محتوای پاره‌ای از [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]] در ذمّ رژیم صدام و خود او بود. به‌طور‌کلی، بعثی‌ها نسبت به همه اشعار حساسیت نشان می‌دادند، ولی در مورد [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]]، حساسیت آنان مضاعف بود. سراینده شعر در صورت لو رفتن به‌شدت [[شکنجه]] می‌شد. به نقل از آزاده، عبدالحسین جلالوند، در یک مورد، هنگامی‌كه [[اشعار سیاسی در اسارت\|قطعه شعری سیاسی]] در [[اردوگاه تکریت 11\|اردوگاه 11 تکریت]] به دست بعثی‌ها افتاد، کسی را که مسئولیت سرودن آن را برعهده گرفت به [[زندان انفرادی]] بردند و به‌سختی [[شکنجه در اسارت\|شکنجه]] کردند به‌گونه‌ای‌که تا شش ماه قادر به راه رفتن نبود؛ زیرا تمام گوشت کف پاهای او با ضربه‌های کابل صدمه می‌بیند. (همایش آزادگان [[اردوگاه تکریت 11]]<nowiki/>در مشهد)

	[[شاعران آزاده\|شاعران]] برای مصون ماندن از تبعات [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]]، معمولاً ابیات را به ذهن می‌سپردند و درصورتی‌که برای استفاده در جمع نوشته می‌شد، مسئولان فرهنگی، پس از استفاده آن را از بین می‌بردند تا به دست بعثی‌ها نیفتد.		[[شاعران آزاده\|شاعران]] برای مصون ماندن از تبعات [[اشعار سیاسی در اسارت\|اشعار سیاسی]]، معمولاً ابیات را به ذهن می‌سپردند و درصورتی‌که برای استفاده در جمع نوشته می‌شد، مسئولان فرهنگی، پس از استفاده آن را از بین می‌بردند تا به دست بعثی‌ها نیفتد.
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	==== [[نمایش در اسارت\|نمایش]] ====		==== [[نمایش در اسارت\|نمایش]] ====
	از تأثیرگذارترین مقولات در بخش هنر، که علاقه‌مندان زیادی داشت، نمایش بود. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]] با مضامین سیاسی، دینی و طنز طراحی و اجرا می‌شدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های سیاسی]] متأثر از فضا و شرایط انقلابی بودند و در برخی از مواقع سال به اجرا درمی‌آمدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های دینی]] نیز به‌صورت محدود طراحی و اجرا می‌شدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های طنز]] کاربرد بیشتری داشتند و اجرای آن در طول سال و به [[مناسبت های مذهبی اسلامی در اسارت\|مناسبت اعیاد مذهبی و ملی]] صورت می‌گرفت. بنابه شرایط سخت دوران [[مقاومت]] و فشارهای روحی که بعثی‌ها بر [[اسرا]] وارد می‌کردند و با تأكید [[~~سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|~~سید آزادگان]] در اردوگاه‌هایی که حضور پیدا می‌کرد، ساخت این [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]] بیشتر موردتوجه بود و درخواست بیشتری هم در‌این‌خصوص ازسوی مخاطبان وجود داشت. در این‌گونه [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]]، سعی می‌شد در کنار خنداندن تماشاگران، پیام‌های اخلاقی نیز گنجانده شود تا ضمن ایجاد شادی و نشاط در جمع، نوعی پرورش فکری و اخلاقی صورت گیرد.		از تأثیرگذارترین مقولات در بخش هنر، که علاقه‌مندان زیادی داشت، نمایش بود. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]] با مضامین سیاسی، دینی و طنز طراحی و اجرا می‌شدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های سیاسی]] متأثر از فضا و شرایط انقلابی بودند و در برخی از مواقع سال به اجرا درمی‌آمدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های دینی]] نیز به‌صورت محدود طراحی و اجرا می‌شدند. [[نمایش در اسارت\|نمایش‌های طنز]] کاربرد بیشتری داشتند و اجرای آن در طول سال و به [[مناسبت های مذهبی اسلامی در اسارت\|مناسبت اعیاد مذهبی و ملی]] صورت می‌گرفت. بنابه شرایط سخت دوران [[مقاومت]] و فشارهای روحی که بعثی‌ها بر [[اسرا]] وارد می‌کردند و با تأكید [[سید آزادگان]] در اردوگاه‌هایی که حضور پیدا می‌کرد، ساخت این [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]] بیشتر موردتوجه بود و درخواست بیشتری هم در‌این‌خصوص ازسوی مخاطبان وجود داشت. در این‌گونه [[نمایش در اسارت\|نمایش‌ها]]، سعی می‌شد در کنار خنداندن تماشاگران، پیام‌های اخلاقی نیز گنجانده شود تا ضمن ایجاد شادی و نشاط در جمع، نوعی پرورش فکری و اخلاقی صورت گیرد.

	[[نمایش در اسارت\|طراحی و اجرای نمایش]] با توجه به شرایط خاص [[اردوگاه\|اردوگاه‌ها]] بسیار دشوار و طاقت‌فرسا بود. تهیه متن، جدا کردن متن هر نقش، تمرین، تدارکات و گریم همواره [[اسرا]] را با موانع و تنگناهای شدیدی مواجه می‌کرد. از همه این مراحل دشوارتر، اجرا بود. در روز یا شب [[نمایش در اسارت\|اجرای نمایش]]، باید رفت‌وآمد نگهبانان، با دقت کنترل می‌شد. قطع مکرر نمایش و برهم‌خوردن صحنه و بازسازی دوباره آن پس از عادی شدن وضعیت موجب خستگی کارگردان، بازیگران و تماشاچیان می‌شد. در مواقعی یک نمایش به‌علت رفت‌وآمد نگهبانان و اعلان وضعیت «قرمز» بارها متوقف می‌شد. گاهی نیز بازیگران به‌علت داشتن گریم مختصر و عدم امکان از میان بردن آن، شناسایی و روانه [[زندان انفرادی]] می‌شدند. تدارکات نیز به‌خاطر محدودیت شدید با سختی‌هایی همراه بود. باوجوداین، مسئولان تدارکات با ذوق و انگیزه‌ای ستودنی ابزار موردنیاز را با همان وسایل بسیار ابتدایی که در اختیار داشتند، به شکل تحسین‌برانگیزی فراهم می‌کردند و گاهی صحنه‌آرایی خیره‌کننده‌ای را به‌وجود می‌آوردند.<blockquote> «وسایل گریم و لباس‌ها را از دشداشه‌هایی تهیه می‌کردیم که به ما می‌دادند. رنگ‌ دشداشه‌ها با هم فرق داشت؛ ما برای هر گروه یک رنگی انتخاب می‌کردیم. وقتی دشداشه را پیراهن و شلوارش می‌کردیم، اگر سفید بود، بچه‌های گروه [[سرود در اسارت\|سرود]] تکه‌پارچه‌ای مثل روبان یا پاپیون با رنگی دیگر دور یقه گره می‌زدند یا به لباس می‌دوختند... همه این کارها مخفیانه بود و بچه‌های گروه نگهبان به‌شدت مواظب بودند که عراقی‌ها متوجه نشوند؛ تا می‌گفتند: «سیاه... سیاه...» جمع می‌کردیم. وقتی وضعیت سفید بود، دوباره پرده [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] را وصل می‌کردیم و برنامه ادامه پیدا می‌کرد. نمایش یک تئاتر 20 دقیقه‌ای شاید دو سه روز طول می‌کشید.»<ref>کاشانی‌زاده پروین (1395). [[من علیرضا متولد اُپاتان(کتاب)\|من علیرضا متولد اوپاتان]]، تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>~~(← [[نمایش اسرای ایرانی در عراق\|نمایش اسرای ایرانی در عراق)]]~~</blockquote> ازجمله‌ نمایش‌های خیلی خوب و ماندگار در [[اردوگاه موصل، جلد3(کتاب)\|اردوگاه‌های موصل]]، می‌توان به نمایش «فاصله» در [[اردوگاه موصل 4]] به کارگردانی محمدباقر عباسی و نمایش‌های «رئیس‌علی» و «توکل» یا «شاه‌عباس» در [[اردوگاه موصل 1\|موصل 1]] به کارگردانی رضا معماری و احمد رضایی و بیژن کیانی اشاره کرد. [[نمایش در اسارت\|نمایش توکل]] طی شش ماه و در سه قسمت سریالی و با گویش شعری و مضمون طنز به اجرا درآمد و پس از گذشت قریب به سه دهه از اجرای آن، هنوز هم در ذهن اسرایی که آن را تماشا کردند، مانده است و در مواجهه با بازیگرانش، آنان را با نقش‌های نمایش یادشده خطاب می‌کنند.		[[نمایش در اسارت\|طراحی و اجرای نمایش]] با توجه به شرایط خاص [[اردوگاه\|اردوگاه‌ها]] بسیار دشوار و طاقت‌فرسا بود. تهیه متن، جدا کردن متن هر نقش، تمرین، تدارکات و گریم همواره [[اسرا]] را با موانع و تنگناهای شدیدی مواجه می‌کرد. از همه این مراحل دشوارتر، اجرا بود. در روز یا شب [[نمایش در اسارت\|اجرای نمایش]]، باید رفت‌وآمد نگهبانان، با دقت کنترل می‌شد. قطع مکرر نمایش و برهم‌خوردن صحنه و بازسازی دوباره آن پس از عادی شدن وضعیت موجب خستگی کارگردان، بازیگران و تماشاچیان می‌شد. در مواقعی یک نمایش به‌علت رفت‌وآمد نگهبانان و اعلان وضعیت «قرمز» بارها متوقف می‌شد. گاهی نیز بازیگران به‌علت داشتن گریم مختصر و عدم امکان از میان بردن آن، شناسایی و روانه [[زندان انفرادی]] می‌شدند. تدارکات نیز به‌خاطر محدودیت شدید با سختی‌هایی همراه بود. باوجوداین، مسئولان تدارکات با ذوق و انگیزه‌ای ستودنی ابزار موردنیاز را با همان وسایل بسیار ابتدایی که در اختیار داشتند، به شکل تحسین‌برانگیزی فراهم می‌کردند و گاهی صحنه‌آرایی خیره‌کننده‌ای را به‌وجود می‌آوردند.<blockquote> «وسایل گریم و لباس‌ها را از دشداشه‌هایی تهیه می‌کردیم که به ما می‌دادند. رنگ‌ دشداشه‌ها با هم فرق داشت؛ ما برای هر گروه یک رنگی انتخاب می‌کردیم. وقتی دشداشه را پیراهن و شلوارش می‌کردیم، اگر سفید بود، بچه‌های گروه [[سرود در اسارت\|سرود]] تکه‌پارچه‌ای مثل روبان یا پاپیون با رنگی دیگر دور یقه گره می‌زدند یا به لباس می‌دوختند... همه این کارها مخفیانه بود و بچه‌های گروه نگهبان به‌شدت مواظب بودند که عراقی‌ها متوجه نشوند؛ تا می‌گفتند: «سیاه... سیاه...» جمع می‌کردیم. وقتی وضعیت سفید بود، دوباره پرده [[تئاتر در اسارت\|تئاتر]] را وصل می‌کردیم و برنامه ادامه پیدا می‌کرد. نمایش یک تئاتر 20 دقیقه‌ای شاید دو سه روز طول می‌کشید<ref>کاشانی‌زاده پروین (1395). [[من علیرضا متولد اُپاتان(کتاب)\|من علیرضا متولد اوپاتان]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>.»</blockquote> ازجمله‌ نمایش‌های خیلی خوب و ماندگار در [[اردوگاه موصل، جلد3(کتاب)\|اردوگاه‌های موصل]]، می‌توان به نمایش «فاصله» در [[اردوگاه موصل 4]] به کارگردانی محمدباقر عباسی و نمایش‌های «رئیس‌علی» و «توکل» یا «شاه‌عباس» در [[اردوگاه موصل 1\|موصل 1]] به کارگردانی رضا معماری و احمد رضایی و بیژن کیانی اشاره کرد. [[نمایش در اسارت\|نمایش توکل]] طی شش ماه و در سه قسمت سریالی و با گویش شعری و مضمون طنز به اجرا درآمد و پس از گذشت قریب به سه دهه از اجرای آن، هنوز هم در ذهن اسرایی که آن را تماشا کردند، مانده است و در مواجهه با بازیگرانش، آنان را با نقش‌های نمایش یادشده خطاب می‌کنند.

	==== [[خطاطی در اسارت\|خطاطی]] ====		==== [[خطاطی در اسارت\|خطاطی]] ====
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	==== [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] ====		==== [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] ====
	[[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] در کنار دیگر انواع هنر، کاربرد نسبتاً محدودی داشت و طرفداران خاصی را به خود اختصاص داد. عمده‌ترین علت کم‌رونقی این هنر در [[اسارت و اسیران\|دوران اسارت]]، نبود ابزار موردنیاز بود. نقاشان گاهی تصویر امام‌خمینی(ره) را به‌صورت ذهنی [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و پنهان از چشم بعثی‌ها در برخی مناسبت‌ها بر دیوار زندان به نمایش می‌گذاشتند.		[[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] در کنار دیگر انواع هنر، کاربرد نسبتاً محدودی داشت و طرفداران خاصی را به خود اختصاص داد. عمده‌ترین علت کم‌رونقی این هنر در [[اسارت و اسیران\|دوران اسارت]]، نبود ابزار موردنیاز بود. نقاشان گاهی تصویر امام‌خمینی<sup>(ره)</sup> را به‌صورت ذهنی [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و پنهان از چشم بعثی‌ها در برخی مناسبت‌ها بر دیوار زندان به نمایش می‌گذاشتند.

	در بعضی مواقع نیز تصویر دوستان خود را [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند. گاهی هم طبیعت، سوژه [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌شد و نقاش از نیروی خیال برای ترسیم آن بهره می‌برد. نقاشی در حکاکی و گلدوزی بیشترین کاربرد را داشت. کسانی که به این امور علاقه داشتند، با مراجعه به نقاشان، تصویر موردنیاز را سفارش می‌دادند و نقاشان هم تصویر درخواستی را بر سطح پارچه یا یک تکه سنگ رسم می‌کردند. در بیشتر اردوگاه‌های [[صلیب سرخ]] دیده به‌خصوص اردوگاه‌های موصل و رمادی (←[[اردوگاه]])، این شیوه [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] رایج بود. برخی از آزادگان، حاشیه نامه‌های خود را [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و برای خانواده‌های خود می‌فرستادند.		در بعضی مواقع نیز تصویر دوستان خود را [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند. گاهی هم طبیعت، سوژه [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌شد و نقاش از نیروی خیال برای ترسیم آن بهره می‌برد. نقاشی در حکاکی و گلدوزی بیشترین کاربرد را داشت. کسانی که به این امور علاقه داشتند، با مراجعه به نقاشان، تصویر موردنیاز را سفارش می‌دادند و نقاشان هم تصویر درخواستی را بر سطح پارچه یا یک تکه سنگ رسم می‌کردند. در بیشتر اردوگاه‌های [[صلیب سرخ]] دیده به‌خصوص اردوگاه‌های موصل و رمادی (←[[اردوگاه]])، این شیوه [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] رایج بود. برخی از آزادگان، حاشیه نامه‌های خود را [[نقاشی در اسارت\|نقاشی]] می‌کردند و برای خانواده‌های خود می‌فرستادند.
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[ادبیات در اسارت]]
	* [[نقاشی در اسارت]]		* [[نقاشی در اسارت]]
	* [[حکاکی و گلدوزی در اسارت]]		* [[حکاکی و گلدوزی در اسارت]]
خط ۷۴:		خط ۷۳:

	== كتابشناسی ==		== كتابشناسی ==
	<references />~~'''~~بیژن کیانی شاهوندی~~'''~~		<references />

			== نویسنده مقاله ==
			بیژن کیانی شاهوندی
	[[en:Literature_and_Art]]		[[en:Literature_and_Art]]
			[[ar:الأدب والفن]]
	[[رده:ادبیات و هنر]]		[[رده:ادبیات و هنر]]
	[[رده:ادبیات در اسارت]]		[[رده:ادبیات در اسارت]]
	~~[[رده:هنر در اسارت]]~~
	~~[[رده:شعر در اسارت]]~~
	~~[[رده:هنرهای نمایشی دراسارت]]~~
	~~[[رده:سرود در اسارت]]~~
	~~[[رده:مقاله و دکلمه در اسارت]]~~
	~~[[رده:داستان در اسارت]]~~
	~~[[رده:نقاشی در اسارت]]~~
	~~[[رده:خطاطی در اسارت]]~~
	~~[[رده:طراحی در اسارت]]~~
	~~[[رده:حکاکی و گلدوزی در اسارت]]~~
	~~[[رده:هنرهای دستی در اسارت]]~~
	~~[[رده:نمایش در اسارت]]~~
	~~[[ar:الأدب والفن]]~~

نمایش در اسارت

2026-11-12T12:07:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:نمایش.jpg\|بندانگشتی\|نمایش در اسارت، برگرفته از مستند آسمان خاکی.]]
	از تأثیرگذارترین مقولات در بخش [[هنر در اسارت\|هنر]]، که علاقه‌مندان زیادی داشت، نمایش بود.		از تأثیرگذارترین مقولات در بخش [[هنر در اسارت\|هنر]]، که علاقه‌مندان زیادی داشت، نمایش بود.

	== انواع نمایش ==		== انواع نمایش ==
	نمایش‌ها با مضامین سیاسی، دینی و طنز طراحی و اجرا می‌شدند. نمایش‌های سیاسی متأثر از فضا و شرایط انقلابی بودند و در برخی از مواقع سال به اجرا درمی‌آمدند. نمایش‌های دینی نیز به‌صورت محدود طراحی و اجرا می‌شدند. نمایش‌های طنز کاربرد بیشتری داشتند و اجرای آن در طول سال و به [[مناسبت های مذهبی اسلامی در اسارت\|مناسبت اعیاد مذهبی]] و [[مناسبت های ملی در اسارت\|ملی]] صورت می‌گرفت. بنابه شرایط سخت دوران [[مقاومت]] و فشارهای روحی که بعثی‌ها بر [[اسرا]] وارد می‌کردند و با تأكید [[~~سید علی اکبر ابو ترابی فرد\|~~سید آزادگان]] در اردوگاه‌هایی که حضور پیدا می‌کرد، ساخت این نمایش‌ها بیشتر موردتوجه بود و درخواست بیشتری هم در‌این‌خصوص ازسوی مخاطبان وجود داشت. در این‌گونه نمایش‌ها، سعی می‌شد در کنار خنداندن تماشاگران، پیام‌های اخلاقی نیز گنجانده شود تا ضمن ایجاد شادی و نشاط در جمع، نوعی پرورش فکری و اخلاقی صورت گیرد.		نمایش‌ها با مضامین سیاسی، دینی و طنز طراحی و اجرا می‌شدند. نمایش‌های سیاسی متأثر از فضا و شرایط انقلابی بودند و در برخی از مواقع سال به اجرا درمی‌آمدند. نمایش‌های دینی نیز به‌صورت محدود طراحی و اجرا می‌شدند. نمایش‌های طنز کاربرد بیشتری داشتند و اجرای آن در طول سال و به [[مناسبت های مذهبی اسلامی در اسارت\|مناسبت اعیاد مذهبی]] و [[مناسبت های ملی در اسارت\|ملی]] صورت می‌گرفت. بنابه شرایط سخت دوران [[مقاومت]] و فشارهای روحی که بعثی‌ها بر [[اسرا]] وارد می‌کردند و با تأكید [[سید آزادگان]] در اردوگاه‌هایی که حضور پیدا می‌کرد، ساخت این نمایش‌ها بیشتر موردتوجه بود و درخواست بیشتری هم در‌این‌خصوص ازسوی مخاطبان وجود داشت. در این‌گونه نمایش‌ها، سعی می‌شد در کنار خنداندن تماشاگران، پیام‌های اخلاقی نیز گنجانده شود تا ضمن ایجاد شادی و نشاط در جمع، نوعی پرورش فکری و اخلاقی صورت گیرد.

	== طراحی و اجرای نمایش ==		== طراحی و اجرای نمایش ==
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== نمونه های نمایش های موفق ==		== نمونه های نمایش های موفق ==
	ازجمله‌ نمایش‌های خیلی خوب و ماندگار در اردوگاه‌های موصل، می‌توان به نمایش «فاصله» در [[اردوگاه موصل 4]] به کارگردانی محمدباقر عباسی و نمایش‌های «رئیس‌علی» و «توکل» یا «شاه‌عباس» در [[اردوگاه موصل 1]] به کارگردانی رضا معماری و احمد رضایی و بیژن کیانی اشاره کرد. نمایش«توکل» طی شش ماه و در سه قسمت سریالی و با گویش شعری و مضمون طنز به اجرا درآمد و پس از گذشت قریب به سه دهه از اجرای آن، هنوز هم در ذهن اسرایی که آن را تماشا کردند، مانده است و در مواجهه با بازیگرانش، آنان را با نقش‌های نمایش یادشده خطاب می‌کنند<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]].(1399).[[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ عراق علیه ایران]]. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [[موسسه فرهنگی هنری پیام آزادگان\|پیام آزادگان]]،		ازجمله‌ نمایش‌های خیلی خوب و ماندگار در اردوگاه‌های موصل، می‌توان به نمایش «فاصله» در [[اردوگاه موصل 4]] به کارگردانی محمدباقر عباسی و نمایش‌های «رئیس‌علی» و «توکل» یا «شاه‌عباس» در [[اردوگاه موصل 1]] به کارگردانی رضا معماری و احمد رضایی و بیژن کیانی اشاره کرد. نمایش«توکل» طی شش ماه و در سه قسمت سریالی و با گویش شعری و مضمون طنز به اجرا درآمد و پس از گذشت قریب به سه دهه از اجرای آن، هنوز هم در ذهن اسرایی که آن را تماشا کردند، مانده است و در مواجهه با بازیگرانش، آنان را با نقش‌های نمایش یادشده خطاب می‌کنند<ref>شورای علمی [[دانشنامه آزادگان]] (1399). [[دانشنامه آزادگان]]: اسیران ایرانی آزاد شده در [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|جنگ عراق علیه ایران]]. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ [[موسسه فرهنگی هنری پیام آزادگان\|پیام آزادگان]].
	</ref>.		</ref>.

خط ۲۳:		خط ۲۳:
	<references />		<references />
	[[رده:نمایش در اسارت]]		[[رده:نمایش در اسارت]]
	~~[[رده:هنر در اسارت]]~~
	~~[[رده:تئاتر در اسارت]]~~

پرونده:نمایش.jpg

2026-11-12T12:07:14Z

Marjan-khanlari پرونده:نمایش.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

نمایش

آزادگان در کلام رهبری

2026-11-12T12:03:39Z

استناد به این مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۳
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:دیدار.jpg\|بندانگشتی\|دیدار آزادگان با رهبری، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.]]
	اسوه‌سازی جامعه از سبک زندگی شهدا و ایثارگران، ترویج فرهنگ و ارزش‌های دفاع مقدس، پاسداشت فرهنگ ایثار و شهادت، پاسداری از یاد و نام شهدا و ایثارگران و همچنین قدردانی از [[خانواده]] بزرگ دفاع مقدس ازجمله دلائل دیدارهای مکرر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اهالی دفاع مقدس است.		اسوه‌سازی جامعه از سبک زندگی شهدا و ایثارگران، ترویج فرهنگ و ارزش‌های دفاع مقدس، پاسداشت فرهنگ ایثار و شهادت، پاسداری از یاد و نام شهدا و ایثارگران و همچنین قدردانی از [[خانواده]] بزرگ دفاع مقدس ازجمله دلائل دیدارهای مکرر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اهالی دفاع مقدس است.

	طی سال‌های که از آزادی آزادگان سرافراز می‌گذرد، بیش‌از 10 دیدار رهبر انقلاب و جمعی از آزادگان به ثبت رسیده است، برخی از این دیدارها اختصاصی و برخی دیگر با حضور جمعی از اهالی دفاع مقدس <sup>(خانواده شهدا، ایثارگران ورزمندگان)</sup> بوده است. در دیدار با مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین، [[سید علی اکبر ابوترابی فرد\|سیدعلی‌اکبر ابوترابی]] و نیز در دیدارهای اهالی دفاع مقدس، حضور آزادگان در سخنان ایشان، حتی قبل‌از آزادی بزرگ [[اسیران جنگ\|اسیران]] و پس‌ازآن، بسیار پررنگ و قابل‌تأمل است.		طی سال‌های که از آزادی آزادگان سرافراز می‌گذرد، بیش‌از 10 دیدار رهبر انقلاب و جمعی از آزادگان به ثبت رسیده است، برخی از این دیدارها اختصاصی و برخی دیگر با حضور جمعی از اهالی دفاع مقدس <sup>(خانواده شهدا، ایثارگران ورزمندگان)</sup> بوده است. در دیدار با مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین، [[سید علی اکبر ابوترابی فرد\|سیدعلی‌اکبر ابوترابی]] و نیز در دیدارهای اهالی دفاع مقدس، حضور آزادگان در سخنان ایشان، حتی قبل‌از آزادی بزرگ [[اسیران جنگ\|اسیران]] و پس‌ازآن، بسیار پررنگ و قابل‌تأمل است.

	حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با آزادگان در تأیید قابلیت‌های آنها می‌فرمایند: <blockquote>«آزادگان هم در میدان سازندگی کشور باید مورد تکیه قرار گیرند و هم در میدان دفاع از انقلاب» </blockquote>و نیز در دیدار 1391/05/25 وعده پاداش الهی را برای آنان این‌گونه یادآوری می‌کنند: <blockquote>«بدانید لحظه‌لحظه عمر شما در دیوان الهی محفوظ است؛ الان هم بر همان عقیده هستم. این لحظه‌لحظه‌ها پیش خدای متعال محفوظ است، لحظه‌هایی که قابل‌توصیف نیست، با هیچ بیانی نمی‌توان عمق آن را آشکار کرد و شما سال‌ها چنین ساعات و لحظاتی را گذراندید. یک دانه از مجاهدت‌های شما، یک‌لحظه از لحظات سختی شما از دیوان الهی ساقط‌شده نیست.»</blockquote>		حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با آزادگان در تأیید قابلیت‌های آنها می‌فرمایند: <blockquote>«آزادگان هم در میدان سازندگی کشور باید مورد تکیه قرار گیرند و هم در میدان دفاع از انقلاب» </blockquote>و نیز در دیدار 1391/05/25 وعده پاداش الهی را برای آنان این‌گونه یادآوری می‌کنند: <blockquote>[[پرونده:دیدار2.jpg\|بندانگشتی\|[[پرونده:دیدار1.jpg\|بندانگشتی\|دیدار آزادگان با رهبری، برگرفته از آرشیو هنری موسسه پیام آزادگان.]]]]«بدانید لحظه‌لحظه عمر شما در دیوان الهی محفوظ است؛ الان هم بر همان عقیده هستم. این لحظه‌لحظه‌ها پیش خدای متعال محفوظ است، لحظه‌هایی که قابل‌توصیف نیست، با هیچ بیانی نمی‌توان عمق آن را آشکار کرد و شما سال‌ها چنین ساعات و لحظاتی را گذراندید. یک دانه از مجاهدت‌های شما، یک‌لحظه از لحظات سختی شما از دیوان الهی ساقط‌شده نیست.»</blockquote>

	== 22 ویژگی با موضوع آزادگان در کلام مقام معظم رهبری ==		== 22 ویژگی با موضوع آزادگان در کلام مقام معظم رهبری ==
خط ۲۱۳:		خط ۲۱۴:
	== استناد به این مقاله ==		== استناد به این مقاله ==
	قلعه‌قوند، فرزانه (1404). "آزادگان در کلام رهبری". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C&veaction=edit&section=29 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]		قلعه‌قوند، فرزانه (1404). "آزادگان در کلام رهبری". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C&veaction=edit&section=29 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
	~~[[رده:اسارت و اسیران]]~~

پرونده:دیدار2.jpg

2026-11-12T12:01:27Z

Marjan-khanlari پرونده:دیدار2.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

دیدار

پرونده:دیدار1.jpg

2026-11-12T11:59:59Z

Marjan-khanlari پرونده:دیدار1.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

دیدار

پرونده:دیدار.jpg

2026-11-12T11:58:58Z

Marjan-khanlari پرونده:دیدار.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

دیدار رهبری

شمسی بهرامی

2026-11-12T11:57:19Z

استناد به این مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۷
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
			{{Infobox\|title=شمسی بهرامی\|image=[[پرونده:شمسی بهرامی.png]]\|label1=نام و نام خانوادگی\|data1=شمسی بهرامی\|label2=زمان تولد\|data2=25 آذر 1338\|label3=مدت زمان اسارت\|data3=4 سال}}

	'''بانوی آزاده ایرانی.'''		'''بانوی آزاده ایرانی.'''
	[[پرونده:خانم آباد.jpg\|بندانگشتی\|شمسی بهرامی، برگرفته از کتاب الماس‌های درخشان.]]		[[پرونده:خانم آباد.jpg\|بندانگشتی\|شمسی بهرامی، برگرفته از کتاب الماس‌های درخشان.]]
خط ۴:		خط ۶:

	با شروع جنگ تحمیلی به عنوان نماینده فرماندار آبادان، مسئول تهیه گزارش و برآورد میزان خسارات وارده به مناطق بمباران‌شده می‌شود. در بیست‌وسوم مهرماه 1359، بعد از مرخصی سه روزه، هنگام عزیمت از شیراز به آبادان، در جاده ماهشهر- آبادان، همرا معصومه آباد به اسارت نیروهای دشمن درمی‌آید<ref name=":0" />.		با شروع جنگ تحمیلی به عنوان نماینده فرماندار آبادان، مسئول تهیه گزارش و برآورد میزان خسارات وارده به مناطق بمباران‌شده می‌شود. در بیست‌وسوم مهرماه 1359، بعد از مرخصی سه روزه، هنگام عزیمت از شیراز به آبادان، در جاده ماهشهر- آبادان، همرا معصومه آباد به اسارت نیروهای دشمن درمی‌آید<ref name=":0" />.
			[[پرونده:بهرامی.jpg\|بندانگشتی\|خانم بهرامی، برگرفته از خبرگزاری دفاع مقدس.]]
	«دکتر سلحشور، که اکنون معاون وزیر نفت هستند، سه روز به ما مرخصی دادند تا به خانواده سر بزنیم و برگردیم، در راه بازگشت (از شیراز) به آبادان اسیر شدیم<ref>پایگاه اطلاع‌رسانی آزادگان ایران، قابل بازیابی از [https://www.badriyoon.com www.badriyoon.com]</ref>.»		«دکتر سلحشور، که اکنون معاون وزیر نفت هستند، سه روز به ما مرخصی دادند تا به خانواده سر بزنیم و برگردیم، در راه بازگشت (از شیراز) به آبادان اسیر شدیم<ref>پایگاه اطلاع‌رسانی آزادگان ایران، قابل بازیابی از [https://www.badriyoon.com www.badriyoon.com]</ref>.»

خط ۵۷:		خط ۵۹:
	== استناد به این مقاله ==		== استناد به این مقاله ==
	دهقان‌نیری، فاطمه (1401). "شمسی بهرامی". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=]		دهقان‌نیری، فاطمه (1401). "شمسی بهرامی". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=]

	~~[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]~~
	[[رده:شمسی بهرامی]]		[[رده:شمسی بهرامی]]

پرونده:بهرامی.jpg

2026-11-12T11:55:40Z

Marjan-khanlari پرونده:بهرامی.jpg را بارگذاری کرد

صفحهٔ تازه

شمسی بهرامی

آسیب شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس

2026-11-12T11:48:56Z

پیوند به بیرون

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۸
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	* [[مستند نگاری دفاع مقدس]]		* [[مستند نگاری دفاع مقدس]]

			== استناد به این رساله ==
			بیابانی تونه، احمدرضا (1396). '''''آسیب شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس'''،'' رساله دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی - ادبیات محض، خراسان رضوی: دانشگاه حکیم سبزواری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی.

	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	پیوند به تمام متن رساله https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/c3c54746de83f7d7da75a4966cbf7aa2		پیوند به تمام متن رساله https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/c3c54746de83f7d7da75a4966cbf7aa2
	[[رده:پایان‌نامه]]		[[رده:پایان‌نامه]]

آزادی بیان

2026-11-12T11:44:13Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۴
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	ـ تو از کجا پیدات شد؟		ـ تو از کجا پیدات شد؟

	ـ مو؟ مو از کجا پیدام شد؟ ایی تو بودی که پیدات شد کوکا، نه مو، مو که توی خونه و زندگی خودوم بودوم.<ref>قلعه قوند، ~~فرزانه؛~~ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library انتشارات پیام آزادگان]،</ref>		ـ مو؟ مو از کجا پیدام شد؟ ایی تو بودی که پیدات شد کوکا، نه مو، مو که توی خونه و زندگی خودوم بودوم<ref>قلعه قوند، فرزانه، کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه (1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir/fa/library انتشارات پیام آزادگان].</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[اسارت و اسیران]]		* [[اسارت و اسیران]]
	* [[~~اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]]~~		* [[خاطرات خود نگاشت]]
	* [[اسرا]]
	* [[اردوگاه]]		* [[اردوگاه]]
	* [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]		* [[جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]
خط ۵۰:		خط ۴۹:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	~~[[رده:اسارت و اسیران]]~~
	~~[[رده:اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]]~~		== نویسنده مقاله ==
	~~[[رده:اسرا]]~~		دبیرخانه ویکی آزادگان
	~~[[رده:افراد~~ (~~آزاده‌ها~~)]]
	[~~[رده~~:~~جنگ تحميلي عراق عليه ايران]]~~		== استناد به این مقاله ==
	~~[[رده~~:~~اردوگاه]~~]		دبیرخانه ویکی آزادگان (بی‌تا). "آزادی بیان". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86&veaction=edit&section=4 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
	[[رده:کتاب]]		[[رده:کتاب و کتابخوانی]]

آزادگی در اسارت

2026-11-12T11:40:29Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{Infobox\|title=آزادگی در اسارت\|image=[[پرونده:آزادگی در اسارت..jpg]]\|caption=کتابی درباره خاطرات جانباز آزاده کرمانشاهی، محمدمراد حمزه‌ای است\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=ویراستار\|label4=حروف‌چین و صفحه‌آرا\|label5=لیتوگرافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=قیمت پشت جلد\|label9=تعداد صفحات\|label10=شابک\|label11=قطع کتاب\|label12=نوع ماده\|data2=محمدمراد حمزه‌ای\|data3=نعمت‌الله پورمحمدی\|data4=مریم مردانی\|data5=آبرنگ\|data6=اول، 1386\|data7=2000\|data8=16000 ریال\|data9=168\|data10=0 - 16 - 5013- 600- 978\|data11=رقعی\|data12=کتاب(خاطره)}}'''کتابی درباره خاطرات جانباز آزاده کرمانشاهی، محمدمراد حمزه‌ای است.'''		{{Infobox\|title=آزادگی در اسارت\|image=[[پرونده:آزادگی در اسارت..jpg]]\|caption=کتابی درباره خاطرات جانباز آزاده کرمانشاهی، محمدمراد حمزه‌ای است\|header1=فراداده کتاب\|label2=نویسنده\|label3=ویراستار\|label4=حروف‌چین و صفحه‌آرا\|label5=لیتوگرافی\|label6=نوبت و سال چاپ\|label7=شمارگان\|label8=قیمت پشت جلد\|label9=تعداد صفحات\|label10=شابک\|label11=قطع کتاب\|label12=نوع ماده\|data2=محمدمراد حمزه‌ای\|data3=نعمت‌الله پورمحمدی\|data4=مریم مردانی\|data5=آبرنگ\|data6=اول، 1386\|data7=2000\|data8=16000 ریال\|data9=168\|data10=0 - 16 - 5013- 600- 978\|data11=رقعی\|data12=کتاب (خاطره)}}'''کتابی درباره خاطرات جانباز آزاده کرمانشاهی، محمدمراد حمزه‌ای است.'''

	== فراداده کتاب ==		== فراداده کتاب ==
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	'''قطع کتاب:''' رقعی		'''قطع کتاب:''' رقعی

	'''نوع ماده:''' کتاب(خاطره)		'''نوع ماده:''' کتاب (خاطره)

	== معرفی کتاب ==		== معرفی کتاب ==
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==		== گزیده‌ای از محتوای کتاب ==
	آبان‌ماه سال 1364 بود که اعزام شدم. تا جایی که به خاطر دارم به تنهایی به واحد تخریب رفتم و مدتی آنجا بودم. از آنجا به گردان حنین رفته، شب عملیات باز هم به تنهایی به سنگر کمین ارتفاعات کوهان رفتم و وقتی نیروهای عملیاتی به آنجا رسیدند، پشت سر آنها به راه افتادم. مجروح شدم و صبح آن شب هم به تنهایی اسیر شدم. حدود یک ماه بیش از عملیات هم خواب [[اسارت و اسیران\|اسارت]] را دیده بودم ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، ~~طاهره؛~~ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان]،</ref>		آبان‌ماه سال 1364 بود که اعزام شدم. تا جایی که به خاطر دارم به تنهایی به واحد تخریب رفتم و مدتی آنجا بودم. از آنجا به گردان حنین رفته، شب عملیات باز هم به تنهایی به سنگر کمین ارتفاعات کوهان رفتم و وقتی نیروهای عملیاتی به آنجا رسیدند، پشت سر آنها به راه افتادم. مجروح شدم و صبح آن شب هم به تنهایی اسیر شدم. حدود یک ماه بیش از عملیات هم خواب [[اسارت و اسیران\|اسارت]] را دیده بودم ...<ref>قلعه قوند، فرزانه؛ کیانی، طاهره، شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه (1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: انتشارات [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[اسارت و اسیران]]		* [[اسارت و اسیران]]
	* [[اسرا]]
	* [[اردوگاه]]		* [[اردوگاه]]
	* [[اردوگاه رمادی 10]]		* [[اردوگاه رمادی 10]]
خط ۴۴:		خط ۴۳:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	~~[[رده:اسارت و اسیران]]~~
	~~[[رده:افراد~~ (~~آزاده‌ها~~)]]		== نویسنده مقاله ==
	[~~[رده~~:~~اردوگاه]~~]		دبیرخانه ویکی آزادگان
	[[رده:~~اردوگاه رمادی 10~~]]
			== استناد به این مقاله ==
			دبیرخانه ویکی آزادگان (بی‌تا). "آزادگی در اسارت". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%AA&veaction=edit&section=4 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
			[[رده:کتاب و کتابخوانی]]

آزاده قهرمان

2026-11-12T11:35:44Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	آن شب به صبح می‌رسد.		آن شب به صبح می‌رسد.

	تانک‎‌های دشمن به سمت رزمندگان اسلام شلیک می‌کنند ... <ref>قلعه قوند، ~~فرزانه؛~~ کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه(1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir انتشارات پیام آزادگان]،</ref>.		تانک‎‌های دشمن به سمت رزمندگان اسلام شلیک می‌کنند ... <ref>قلعه قوند، فرزانه، کیانی، طاهره؛ شاهرخ آبادی، فهیمه و گودرزی، افسانه (1399). کتاب[[نامه]] آزادگان. تهران: [https://www.mfpa.ir انتشارات پیام آزادگان].</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	~~[[رده:اسارت و اسیران]]~~
	[~~[رده~~:~~اسیران جنگ]]~~		== نویسنده مقاله ==
	~~[[رده~~:~~جنگ تحميلي عراق عليه ايران]~~]		دبیرخانه ویکی آزادگان
	[[رده:کتاب]]
			== استناد به این مقاله ==
			دبیرخانه ویکی آزادگان (بی‌تا). "آزاده قهرمان". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D9%82%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&veaction=edit&section=4 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
			[[رده:کتاب و کتابخوانی]]

آب

2026-11-12T11:29:26Z

استناد به این مقاله

نمایش تغییرات

آموزش نهج البلاغه در اسارت

2026-11-12T11:06:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۶
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علیرضا ~~حیدری نسب~~		علیرضا حیدری‌نسب

			== استناد به این مقاله ==
			حیدری‌نسب، علیرضا (بی‌تا). "آموزش نهج البلاغه در اسارت". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4_%D9%86%D9%87%D8%AC_%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%AA&veaction=edit&section=6 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]

	[[رده:آموزش نهج البلاغه در اسارت]]		[[رده:آموزش نهج البلاغه در اسارت]]
			[[ar:تعليم نهج البلاغة في الأسر]]

آموزش قرآن در اسارت

2026-11-12T10:46:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	حیدری‌نسب، علیرضا (1405). "آموزش قرآن در اسارت". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4_%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%AA&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]		حیدری‌نسب، علیرضا (1405). "آموزش قرآن در اسارت". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4_%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%AA&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
	[[رده:آموزش قران در اسارت]]		[[رده:آموزش قران در اسارت]]
			[[ar:تعليم القرآن الكريم في الأسر]]

چالش‌های فراروی كنوانسيون ژنو با تاكيد بر جنگ عراق عليه ايران

2026-11-11T20:08:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۳۸
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	== استناد به این مقاله ==		== استناد به این مقاله ==
	قاسمی، غلامعلی (1391). "چالش‌های فراروی کنوانسيون ژنو با تاکيد بر جنگ عراق عليه ايران". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%83%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%8A%D9%88%D9%86_%DA%98%D9%86%D9%88_%D8%A8%D8%A7_%D8%AA%D8%A7%D9%83%D9%8A%D8%AF_%D8%A8%D8%B1_%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82_%D8%B9%D9%84%D9%8A%D9%87_%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]		قاسمی، غلامعلی (1391). "چالش‌های فراروی کنوانسيون ژنو با تاکيد بر جنگ عراق عليه ايران". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%83%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%8A%D9%88%D9%86_%DA%98%D9%86%D9%88_%D8%A8%D8%A7_%D8%AA%D8%A7%D9%83%D9%8A%D8%AF_%D8%A8%D8%B1_%D8%AC%D9%86%DA%AF_%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82_%D8%B9%D9%84%D9%8A%D9%87_%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
			[[رده:مقاله]]
	[[رده:حقوق و مقررات مربوط به اسیران جنگی]]		[[رده:حقوق و مقررات مربوط به اسیران جنگی]]

آزادگان در کلام رهبری

2026-11-11T19:58:49Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۲۸
خط ۱۹۷:		خط ۱۹۷:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	~~[[index.php?title=رده:اسارت و اسیران]]~~
	<references />		<references />

خط ۲۱۴:		خط ۲۱۳:
	== استناد به این مقاله ==		== استناد به این مقاله ==
	قلعه‌قوند، فرزانه (1404). "آزادگان در کلام رهبری". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C&veaction=edit&section=29 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]		قلعه‌قوند، فرزانه (1404). "آزادگان در کلام رهبری". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C&veaction=edit&section=29 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
			[[رده:اسارت و اسیران]]

آزادگان در کلام رهبری

2026-11-10T14:50:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	اسوه‌سازی جامعه از سبک زندگی شهدا و ایثارگران، ترویج فرهنگ و ارزش‌های دفاع مقدس، پاسداشت فرهنگ ایثار و شهادت، پاسداری از یاد و نام شهدا و ایثارگران و همچنین قدردانی از [[خانواده]] بزرگ دفاع مقدس ازجمله دلائل دیدارهای مکرر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اهالی دفاع مقدس است.		اسوه‌سازی جامعه از سبک زندگی شهدا و ایثارگران، ترویج فرهنگ و ارزش‌های دفاع مقدس، پاسداشت فرهنگ ایثار و شهادت، پاسداری از یاد و نام شهدا و ایثارگران و همچنین قدردانی از [[خانواده]] بزرگ دفاع مقدس ازجمله دلائل دیدارهای مکرر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اهالی دفاع مقدس است.

	طی سال‌های که از آزادی آزادگان سرافراز می‌گذرد، بیش‌از 10 دیدار رهبر انقلاب و جمعی از آزادگان به ثبت رسیده است، برخی از این دیدارها اختصاصی و برخی دیگر با حضور جمعی از اهالی دفاع مقدس <sup>(خانواده شهدا، ایثارگران ورزمندگان)</sup> بوده است. در دیدار با مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین، [[سید علی اکبر ابوترابی فرد\|سیدعلی‌اکبر ابوترابی]] و نیز در دیدارهای اهالی دفاع مقدس، حضور آزادگان در سخنان ایشان، حتی قبل‌از آزادی بزرگ [[اسیران جنگ\|اسیران]] و پس‌ازآن، بسیار پررنگ و قابل‌تأمل است.		طی سال‌های که از آزادی آزادگان سرافراز می‌گذرد، بیش‌از 10 دیدار رهبر انقلاب و جمعی از آزادگان به ثبت رسیده است، برخی از این دیدارها اختصاصی و برخی دیگر با حضور جمعی از اهالی دفاع مقدس <sup>(خانواده شهدا، ایثارگران ورزمندگان)</sup> بوده است. در دیدار با مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین، [[سید علی اکبر ابوترابی فرد\|سیدعلی‌اکبر ابوترابی]] و نیز در دیدارهای اهالی دفاع مقدس، حضور آزادگان در سخنان ایشان، حتی قبل‌از آزادی بزرگ [[اسیران جنگ\|اسیران]] و پس‌ازآن، بسیار پررنگ و قابل‌تأمل است.
خط ۱۹۷:		خط ۱۹۷:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	[[رده:اسارت و اسیران]]		[[index.php?title=رده:اسارت و اسیران]]
	<references />		<references />

شمسی بهرامی

2026-11-09T16:46:03Z

منبع اصلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۶
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	'''بانوی آزاده ایرانی.'''		'''بانوی آزاده ایرانی.'''
			[[پرونده:خانم آباد.jpg\|بندانگشتی\|شمسی بهرامی، برگرفته از کتاب الماس‌های درخشان.]]
	شمسی بهرامی در بیست‌وپنجم آذر 1338 در محله کارگری در آبادان به دنیا آمد. بین پنج برادر و چهار خواهر، او فرزند هفتم خانواده است. پدرش، امید بهرامی، کارگر شرکت نفت بود. دوره تحصیلی ابتدایی را در دبستان بهمن و راهنمایی و دبیرستان را در دبیرستان فردوسی آبادان می‌گذراند. سال سوم دبیرستان بود که زمزمه‌‎های انقلاب را شنید و همپای معترضان در تجمعات و تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد. بعد از انقلاب نیز از فعالان اجتماعی بود: «شب‌ها اعضای گروه‌های سیاسی مختلف توی خیابان دور هم جمع می‌شدند و با هم بحث می‌کردند. من هم دوستانی را که می‌دانستم خوب صحبت می‌کنند، به این جمع‌ها دعوت می‌کردم<ref name=":0">بهرامی، شمسی (1395). مصاحبه. 21 آذرماه.</ref>.»		شمسی بهرامی در بیست‌وپنجم آذر 1338 در محله کارگری در آبادان به دنیا آمد. بین پنج برادر و چهار خواهر، او فرزند هفتم خانواده است. پدرش، امید بهرامی، کارگر شرکت نفت بود. دوره تحصیلی ابتدایی را در دبستان بهمن و راهنمایی و دبیرستان را در دبیرستان فردوسی آبادان می‌گذراند. سال سوم دبیرستان بود که زمزمه‌‎های انقلاب را شنید و همپای معترضان در تجمعات و تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد. بعد از انقلاب نیز از فعالان اجتماعی بود: «شب‌ها اعضای گروه‌های سیاسی مختلف توی خیابان دور هم جمع می‌شدند و با هم بحث می‌کردند. من هم دوستانی را که می‌دانستم خوب صحبت می‌کنند، به این جمع‌ها دعوت می‌کردم<ref name=":0">بهرامی، شمسی (1395). مصاحبه. 21 آذرماه.</ref>.»

خط ۱۱:		خط ۱۱:
	«از راننده پرسیدم: چی شد؟ گفت: اسیر شدیم. اسیر کی شدیم؟ اسیر عراقی‌ها. اینجا مگر آبادان نیست؟ تو ما رو دادی دست عراقی‌ها؟ الله اکبر، خواهر! همه‌مون اسیر شدیم.		«از راننده پرسیدم: چی شد؟ گفت: اسیر شدیم. اسیر کی شدیم؟ اسیر عراقی‌ها. اینجا مگر آبادان نیست؟ تو ما رو دادی دست عراقی‌ها؟ الله اکبر، خواهر! همه‌مون اسیر شدیم.

	سربازهای عراقی سریع خودشان را به ماشین ما رساندند. من، که کنار پنجره بی حرکت نشسته بودم، شیشه ماشین را بالا کشیده سریع قفل در ماشین را زدم. اما آنها شیشه ماشین را با قنداق تفنگ شکستند. از نرس خودم را روی خواهر بهرامی انداختم. تعدادی از سربازهای عراقی شیشه پنجره سمت خواهر بهرامی را هم شکستند. راننده فرمان ماشین را رها کرد و پیاده شد. سرنشین دیگر هم نفر بعدی بود که پیاده شد. اما من و خواهر بهرامی مقاومت می‌کردیم و نمی‌خواستیم پیاده شویم<ref>آباد، معصومه (1394). ~~[[من زنده ام\|من زنده‌ام]]. تهران:~~ [https://~~www~~.~~mfpa~~.~~ir پیام آزادگان~~]، ص. 156.</ref>.»		سربازهای عراقی سریع خودشان را به ماشین ما رساندند. من، که کنار پنجره بی حرکت نشسته بودم، شیشه ماشین را بالا کشیده سریع قفل در ماشین را زدم. اما آنها شیشه ماشین را با قنداق تفنگ شکستند. از نرس خودم را روی خواهر بهرامی انداختم. تعدادی از سربازهای عراقی شیشه پنجره سمت خواهر بهرامی را هم شکستند. راننده فرمان ماشین را رها کرد و پیاده شد. سرنشین دیگر هم نفر بعدی بود که پیاده شد. اما من و خواهر بهرامی مقاومت می‌کردیم و نمی‌خواستیم پیاده شویم<ref>آباد، معصومه (1394). [https://fa.wikiazadegan.com/%D9%85%D9%86_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85 من زنده‌ام]. تهران: بروج، ص. 156.</ref>.»

	در همان ابتدای اسارت، خانم آباد شمسی بهرامی را با نام مستعار «مریم» و به عنوان خواهرش به عراقی‌ها معرفی می‌کند تا در ادامه اسارت آنها را از هم جدا نکنند: «هرچه بیشتر گوش می‌دادم کمتر می‌فهمیدم. کلمه «بنات‌الخمینی» و «ژنرال» را در هر جمله و عباراتی می‌شنیدم. بالاخره بلافاصله بی‌سیم زد و خبر را ارسال کرد. از جواد پرسیدم: چی داره می‌گه؟		در همان ابتدای اسارت، خانم آباد شمسی بهرامی را با نام مستعار «مریم» و به عنوان خواهرش به عراقی‌ها معرفی می‌کند تا در ادامه اسارت آنها را از هم جدا نکنند: «هرچه بیشتر گوش می‌دادم کمتر می‌فهمیدم. کلمه «بنات‌الخمینی» و «ژنرال» را در هر جمله و عباراتی می‌شنیدم. بالاخره بلافاصله بی‌سیم زد و خبر را ارسال کرد. از جواد پرسیدم: چی داره می‌گه؟
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	گفت: می‌گه ما دو ژنرال زن ایرانی را اسیر کرده‌ایم.		گفت: می‌گه ما دو ژنرال زن ایرانی را اسیر کرده‌ایم.

	گفتم: ما مددکار هلال احمر هستیم. نظامی بعضی کلمه هلال احمر را فهمید و گفت: هلال احمر، بنات‌الخمینی. رو به خواهر بهرامی کرد و پرسید: اسمت چیه؟ قبل از اینکه او دهان باز کند، من گفتم: مریم، ما هر دو خواهرهریم<ref>آباد، معصومه (1394). [https://fa.wikiazadegan.com/%D9%85%D9%86_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85 من زنده‌ام]. تهران: ~~[https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]،~~ ص. 158.</ref>.»		گفتم: ما مددکار هلال احمر هستیم. نظامی بعضی کلمه هلال احمر را فهمید و گفت: هلال احمر، بنات‌الخمینی. رو به خواهر بهرامی کرد و پرسید: اسمت چیه؟ قبل از اینکه او دهان باز کند، من گفتم: مریم، ما هر دو خواهرهریم<ref>آباد، معصومه (1394). [https://fa.wikiazadegan.com/%D9%85%D9%86_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85 من زنده‌ام]. تهران: بروج، ص. 158.</ref>.»

	شمسی بهرامی، به همراه سه دختر اسیر دیگر به مدت یک سال و نه ماه بدون اطلاع [[صلیب سرخ]] در زندان الرشید بغداد نگهداری می‌شوند.		شمسی بهرامی، به همراه سه دختر اسیر دیگر به مدت یک سال و نه ماه بدون اطلاع [[صلیب سرخ]] در زندان الرشید بغداد نگهداری می‌شوند.
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	«روز یازدهم [<nowiki/>[[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]]] تصمیم گرفتیم نمایش یک تراژدی را بازی کنیم و هرکدام عهد‌ه‌دار نقشی شدیم تا شرایط را وخیم‌تر از آنچه هست، جلوه دهیم و از این طریق واکنش آنها را بسنجیم. مریم در نقش یک بی‌هوش به زمین افتاد و ما دورش را گرفتیم و با نقس‌هایی که تا آن زمان در قفسه سینه ذخیره کرده بودیم، شروع به جیغ و فریاد کردیم: وای یا حسین، یا ابوالفضل، مریم موت، مریم موت، حلیمه به سر و صورت خودش می‌زد و فاطمه چنان فریاد می‌زد که خود من هم یادم رفت داریم فیلم بازی می‌کنیم. احساس کردم مریم واقعاً مرده و هرچه می‌توانستم جیغ و داد کردم. در را باز کردند و دیدند بله مریم بی‌هوش افتاده است و ما هم می‌گوییم که مرده است و [[حلیمه آزموده\|حلیمه]] هم هنوز به سر و صورت خودش می‌زند. عراقی‌ها اولین کاری که کردند پای مریم را کشیدند تا او را بیرون ببرند.		«روز یازدهم [<nowiki/>[[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]]] تصمیم گرفتیم نمایش یک تراژدی را بازی کنیم و هرکدام عهد‌ه‌دار نقشی شدیم تا شرایط را وخیم‌تر از آنچه هست، جلوه دهیم و از این طریق واکنش آنها را بسنجیم. مریم در نقش یک بی‌هوش به زمین افتاد و ما دورش را گرفتیم و با نقس‌هایی که تا آن زمان در قفسه سینه ذخیره کرده بودیم، شروع به جیغ و فریاد کردیم: وای یا حسین، یا ابوالفضل، مریم موت، مریم موت، حلیمه به سر و صورت خودش می‌زد و فاطمه چنان فریاد می‌زد که خود من هم یادم رفت داریم فیلم بازی می‌کنیم. احساس کردم مریم واقعاً مرده و هرچه می‌توانستم جیغ و داد کردم. در را باز کردند و دیدند بله مریم بی‌هوش افتاده است و ما هم می‌گوییم که مرده است و [[حلیمه آزموده\|حلیمه]] هم هنوز به سر و صورت خودش می‌زند. عراقی‌ها اولین کاری که کردند پای مریم را کشیدند تا او را بیرون ببرند.

	وقتی مریم دید قرار است روی دست نامحرمان قرار گیرد، یکباره بلند شد نشست. مریم نمی‌خواست حتی مرده‌اش هم دست عراقی‌ها بیفتد. با بلند شدن او، اوضاع به هم ریخت و نمایش برملا شد. سرباز بعثی لگد محکمی به پهلوی مریم زد و خودش داد رفت. لگدی که رنگ پستی و حماقت داشت<ref>آباد، معصومه (1394). [https://fa.wikiazadegan.com/%D9%85%D9%86_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85 من زنده‌ام]. تهران: ~~[https://www.mfpa.ir/ پیام آزادگان]،~~ ص. 325.</ref>.»		وقتی مریم دید قرار است روی دست نامحرمان قرار گیرد، یکباره بلند شد نشست. مریم نمی‌خواست حتی مرده‌اش هم دست عراقی‌ها بیفتد. با بلند شدن او، اوضاع به هم ریخت و نمایش برملا شد. سرباز بعثی لگد محکمی به پهلوی مریم زد و خودش داد رفت. لگدی که رنگ پستی و حماقت داشت<ref>آباد، معصومه (1394). [https://fa.wikiazadegan.com/%D9%85%D9%86_%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85 من زنده‌ام]. تهران: بروج، ص. 325.</ref>.»

	در نهایت، بعد از هجده روز [[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]] غذا به [[بیمارستان]] الرشید منتقل و با اطلاع‌رسانی محمدرضا لیبی به [[صلیب سرخ]]، آنها موفق می‌شوند مأموران صلیب سرخ را ملاقات کنند و خبر زنده بودنشان را به خانواده‌شان برسانند.		در نهایت، بعد از هجده روز [[اعتصاب در اسارت\|اعتصاب]] غذا به [[بیمارستان]] الرشید منتقل و با اطلاع‌رسانی محمدرضا لیبی به [[صلیب سرخ]]، آنها موفق می‌شوند مأموران صلیب سرخ را ملاقات کنند و خبر زنده بودنشان را به خانواده‌شان برسانند.
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	== استناد به این مقاله ==		== استناد به این مقاله ==
	دهقان‌نیری، فاطمه (1401). "شمسی بهرامی". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=]		دهقان‌نیری، فاطمه (1401). "شمسی بهرامی". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=]
	~~[[index.php?title=رده:شمسی بهرامی]]~~
	[[~~index.php?title=~~رده:~~معصومه آباد~~]]		[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]
	[[~~index.php?title=~~رده:~~فاطمه ناهیدی]]~~		[[رده:شمسی بهرامی]]
	~~[[index.php?title=رده:خدیجه میرشکار]]~~
	~~[[index.php?title=رده:بانوان اسیر~~]]

من زنده ام

2026-11-09T16:21:08Z

نیز نگاه كنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	'''فصل ششم''' کتاب به تلاش‌های [[خانواده]] برای پیدا کردن معصومه می‌پردازد. پیگیری و جست‌وجو نتیجه می‌دهد و خانواده مطلع می‌شوند که او اسیر شده است.در '''فصل هفتم''' دوران اسارت او و سه دختر دیگر را در '''اردوگاه موصل و الانبار'''(← [[اردوگاه]] ) می‌خوانیم. در همین مقطع است كه نویسنده '''خبر فتح خرمشهر''' را می‌شنود: «درِ کیسه سبزی را باز کردیم؛ [برادران اسیر] تمام سبزی باغچه را چیده و به ما داده بودند. نمی‌خواستیم تحفه‌ای را که با زحمت و محبت فرستاده بودند، پس بفرستیم. رفتیم پشت پستویی که با ملحفه برای خودمان درست کرده بودیم. [[حلیمه آزموده]] روسری‌اش را باز کرد و همه سبزی‌ها را روی روسری او ریختیم. حلیمه گفت: بچه‌ها این اولین هدیه‌ای است که از برادران خودمان می‌گیریم. برگ برگ آن سبزی‌ها را که برادرها تمیز و پاک کرده بودند نگاه می‌کردیم. از این همه محبت و فداکاری حظّ می‌بردیم. ناگهان لابه‌لای سبزی‌ها چشممان به تکه کاغذی مچاله‌شده افتاد. کاغذ کوچک و مچاله‌شده را باز کردیم. نوشته بود: خرمشهر آزاد شد. از شادی در پوستمان نمی‌گنجیدیم. نمی‌دانستیم چطور ابراز احساسات کنیم که عدنان خبردار نشود. همدیگر را بغل کردیم و [[نماز]] شکر خواندیم.» <ref name=":0">آباد، معصومه (1394). من زنده‌ام. تهران: بروج.</ref>		'''فصل ششم''' کتاب به تلاش‌های [[خانواده]] برای پیدا کردن معصومه می‌پردازد. پیگیری و جست‌وجو نتیجه می‌دهد و خانواده مطلع می‌شوند که او اسیر شده است.در '''فصل هفتم''' دوران اسارت او و سه دختر دیگر را در '''اردوگاه موصل و الانبار'''(← [[اردوگاه]] ) می‌خوانیم. در همین مقطع است كه نویسنده '''خبر فتح خرمشهر''' را می‌شنود: «درِ کیسه سبزی را باز کردیم؛ [برادران اسیر] تمام سبزی باغچه را چیده و به ما داده بودند. نمی‌خواستیم تحفه‌ای را که با زحمت و محبت فرستاده بودند، پس بفرستیم. رفتیم پشت پستویی که با ملحفه برای خودمان درست کرده بودیم. [[حلیمه آزموده]] روسری‌اش را باز کرد و همه سبزی‌ها را روی روسری او ریختیم. حلیمه گفت: بچه‌ها این اولین هدیه‌ای است که از برادران خودمان می‌گیریم. برگ برگ آن سبزی‌ها را که برادرها تمیز و پاک کرده بودند نگاه می‌کردیم. از این همه محبت و فداکاری حظّ می‌بردیم. ناگهان لابه‌لای سبزی‌ها چشممان به تکه کاغذی مچاله‌شده افتاد. کاغذ کوچک و مچاله‌شده را باز کردیم. نوشته بود: خرمشهر آزاد شد. از شادی در پوستمان نمی‌گنجیدیم. نمی‌دانستیم چطور ابراز احساسات کنیم که عدنان خبردار نشود. همدیگر را بغل کردیم و [[نماز]] شکر خواندیم.» <ref name=":0">آباد، معصومه (1394). من زنده‌ام. تهران: بروج.</ref>

	می‌توان گفت دو فصلِ پنجم و هفتم کتاب، جزئیات اسارت و آنچه را بر این چهار دختر گذشته برای خواننده بیان می‌کند. در پایان معصومه به همراه سه دختر دیگر بعد از حدود چهار سال اسارت، ازطریق صلیب سرخ به ایران بازگردانده می‌شوند. فصل هشتم بخش [[عکس]] و اسناد است.جمله کوتاه «من زنده‌ام» قراری بوده است بین معصومه و برادرانش. روزهای اول جنگ، برادرانش وقتی اصرار او را بر ماندن در آبادان می‌بینند، از او قول می‌گیرند که هر روز به خانه سر بزند و یادداشتی بگذارد که آنها از او خبر داشته باشند. سومین یادداشتِ من زنده‌ام در جیبش بوده که به اسارت دشمن درمی‌آید: «[سلمان] با عصبانیت گفت: با التماس و گریه‌زاری، کریم را راضی کردی و از تهران اومدی اهواز، با قلدری، رحیم رو راضی کردی اومدی آبادان؛ توی این آتیش و خون. حالا حتی زیر بار یه خط [[نامه]] نمی‌روی که لااقل دلمان آشوب نباشه؟ گفتم: آه تو این آتیش و خون من دنبال کاغذ قلم و نامه نوشتن باشم، چی بنویسم؟ گفت: بابا چقدر برای دو کلمه نوشتن چانه می‌زنی. نگفتم شاهنامه بنویس، فقط بنویس من زنده‌ام.» <ref name=":0" />		می‌توان گفت دو فصلِ پنجم و هفتم کتاب، جزئیات اسارت و آنچه را بر این چهار دختر گذشته برای خواننده بیان می‌کند. در پایان معصومه به همراه سه دختر دیگر بعد از حدود چهار سال اسارت، ازطریق صلیب سرخ به ایران بازگردانده می‌شوند. فصل هشتم بخش [[عکس]] و اسناد است.جمله کوتاه «من زنده‌ام» قراری بوده است بین معصومه و برادرانش. روزهای اول جنگ، برادرانش وقتی اصرار او را بر ماندن در آبادان می‌بینند، از او قول می‌گیرند که هر روز به خانه سر بزند و یادداشتی بگذارد که آنها از او خبر داشته باشند. سومین یادداشتِ من زنده‌ام در جیبش بوده که به اسارت دشمن درمی‌آید: «[سلمان] با عصبانیت گفت: با التماس و گریه‌زاری، کریم را راضی کردی و از تهران اومدی اهواز، با قلدری، رحیم رو راضی کردی اومدی آبادان؛ توی این آتیش و خون. حالا حتی زیر بار یه خط [[نامه]] نمی‌روی که لااقل دلمان آشوب نباشه؟ گفتم: آه تو این آتیش و خون من دنبال کاغذ قلم و نامه نوشتن باشم، چی بنویسم؟ گفت: بابا چقدر برای دو کلمه نوشتن چانه می‌زنی. نگفتم شاهنامه بنویس، فقط بنویس من زنده‌ام<ref name=":0" />.»

	از ویژگی دیگر این کتاب می‌توان گفت اولین‌بار است که در ایران، یک زن خاطرات اسارت خود را می‌نویسد و در این کتاب برای اولین‌بار به مسائل بهداشتی خانم‌ها در دورانِ پر از سختی و تنگنای اسارت اشاره شده است. نوع روایت کتاب گاهی با فلاش‌بک همراه است؛ در فصل ششم تغییر زاویه‌دید من‌روایِ [[معصومه آباد]] به من‌روای از دیدگاه برادرشان روبه‌رو هستیم.		از ویژگی دیگر این کتاب می‌توان گفت اولین‌بار است که در ایران، یک زن خاطرات اسارت خود را می‌نویسد و در این کتاب برای اولین‌بار به مسائل بهداشتی خانم‌ها در دورانِ پر از سختی و تنگنای اسارت اشاره شده است. نوع روایت کتاب گاهی با فلاش‌بک همراه است؛ در فصل ششم تغییر زاویه‌دید من‌روایِ [[معصومه آباد]] به من‌روای از دیدگاه برادرشان روبه‌رو هستیم.
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	* [[صلیب سرخ]]		* [[صلیب سرخ]]
	* [[آباد، معصومه]]		* [[آباد، معصومه]]
	* [[~~بهرامی ،شمسی\|~~شمسی بهرامی]]		* [[شمسی بهرامی]]
	* [[خاطرات خود نگاشت]]		* [[خاطرات خود نگاشت]]

خط ۴۲:		خط ۴۲:
	<references />		<references />

	'''فاطمه دهقان نیری'''		== نویسنده مقاله ==
	[[رده:~~اسارت~~ و ~~اسیران]]~~		'''''فاطمه دهقان نیری'''''
	~~[[رده:اسرا]]~~		[[رده:کتاب و کتابخوانی]]
	~~[[رده:افراد (آزاده‌ها)]]~~
	~~[[رده:اردوگاه]]~~
	~~[[رده:جنگ تحميلي عراق عليه ايران]]~~
	~~[[رده:صلیب سرخ~~]]
	[[رده:معصومه آباد]]		[[رده:معصومه آباد]]
	~~[[رده:شمسی بهرامی]]~~
	~~[[رده:کتاب]]~~

شمسی بهرامی

2026-11-09T16:16:54Z

نیز نگاه کنید به

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 شمسی بهرامی در بیست‌وپنجم آذر 1338 در محله کارگری در آبادان به دنیا آمد. بین پنج برادر و چهار خواهر، او فرزند هفتم خانواده است. پدرش، امید بهرامی، کارگر شرکت نفت بود. دوره تحصیلی ابتدایی را در دبستان بهمن و راهنمایی و دبیرستان را در دبیرستان فردوسی آبادان می‌گذراند. سال سوم دبیرستان بود که زمزمه‌‎های انقلاب را شنید و همپای معترضان در تجمعات و تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد. بعد از انقلاب نیز از فعالان اجتماعی بود: «شب‌ها اعضای گروه‌های سیاسی مختلف توی خیابان دور هم جمع می‌شدند و با هم بحث می‌کردند. من هم دوستانی را که می‌دانستم خوب صحبت می‌کنند، به این جمع‌ها دعوت می‌کردم<ref name=":0">بهرامی، شمسی (1395). مصاحبه. 21 آذرماه.</ref>.»
-با شروع جنگ تحمیلی به عنوان نماینده فرماندار آبادان، مسئول تهیه گزارش و برآورد میزان خسارات وارده به مناطق بمباران‌شده می‌شود. در بیست‌وسوم مهرماه 1359، بعد از مرخصی سه روزه، هنگام عزیمت از شیراز به آبادان، در جاده ماهشهر- آبادان، همرا معصومه آباد به اسارات نیروهای دشمن درمی‌آید<ref name=":0" />.
+با شروع جنگ تحمیلی به عنوان نماینده فرماندار آبادان، مسئول تهیه گزارش و برآورد میزان خسارات وارده به مناطق بمباران‌شده می‌شود. در بیست‌وسوم مهرماه 1359، بعد از مرخصی سه روزه، هنگام عزیمت از شیراز به آبادان، در جاده ماهشهر- آبادان، همرا معصومه آباد به اسارت نیروهای دشمن درمی‌آید<ref name=":0" />.
 == نیز نگاه کنید به ==
@@ خط ۲۲: / خط ۵۷: @@
 == استناد به این مقاله ==
 دهقان‌نیری، فاطمه (1401). "شمسی بهرامی". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C&veaction=edit https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=]
-[[رده:شمسی بهرامی]]
+[[index.php?title=رده:شمسی بهرامی]]
-[[رده:معصومه آباد]]
+[[index.php?title=رده:معصومه آباد]]
-[[رده:فاطمه ناهیدی]]
+[[index.php?title=رده:فاطمه ناهیدی]]
-[[رده:خدیجه میرشکار]]
+[[index.php?title=رده:خدیجه میرشکار]]
-[[رده:بانوان اسیر]]
+[[index.php?title=رده:بانوان اسیر]]

بهداشت و درمان و اقدامات پزشکی در اردوگاه

2026-11-08T17:45:50Z

استناد به این مقاله

نمایش تغییرات

بهداشت و درمان

2026-11-08T17:31:47Z

استناد به این مقاله

نمایش تغییرات

بهداشت آب

2026-11-08T17:21:36Z

استناد به این مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۱
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:		خط ۱:
	'''سلامتی انسان‌ها ارتباط مستقیم با [[آب]] سالم و بهداشتی دارد. نبود [[آب]] سالم در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها باعث بروز بیماری و آلودگی محیط می‌شد''':		'''سلامتی انسان‌ها ارتباط مستقیم با [[آب]] سالم و بهداشتی دارد. نبود [[آب]] سالم در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها باعث بروز بیماری و آلودگی محیط می‌شد''':

	«در شهر العماره، ما را درون سوله‌هایی تنگ جا دادند. عراقی‌ها لوله تانکر [[آب]] را در سوله آوردند و روی زمین گذاشتند، شیر آن را باز کردند که اسیران تشنه از آن [[آب]] بیاشامند. در آن [[آب]]، خون جنازه دوستان شهیدمان دیده می‌شد. همچنین ادرار بچه‌ها و سیمان و خاک هم با آب قاطی شده بود.» <ref name=":4">رحمانیان، عبدالمجید (1390). تنفس ~~ممنوع،~~ چ ~~دوم،~~ تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>		«در شهر العماره، ما را درون سوله‌هایی تنگ جا دادند. عراقی‌ها لوله تانکر [[آب]] را در سوله آوردند و روی زمین گذاشتند، شیر آن را باز کردند که اسیران تشنه از آن [[آب]] بیاشامند. در آن [[آب]]، خون جنازه دوستان شهیدمان دیده می‌شد. همچنین ادرار بچه‌ها و سیمان و خاک هم با [[آب]] قاطی شده بود<ref name=":4">رحمانیان، عبدالمجید (1390). [[تنفس ممنوع(کتاب)\|تنفس ممنوع]]، چ دوم. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref>.»

	عطایی<ref name=":1">عطایی، سیامک (1389). [[سفر به شهر آزادی]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref> چنین گفته است: <blockquote>«[[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های واقع در رمادی، که در معرض توفان‌های شن و خاک سیاه قرار داشت، به‌طور دایم با کمبود [[آب]] مواجه بودند و [[آب]] مصرفی هم آلوده و غیربهداشتی و دارای درصد بالایی از مواد معدنی بود... این دو امر، باعث بروز بیماری‌های پوستی، التهاب و عفونت کلیه و مثانه و رسوب سنگی در آنها شده بود.»</blockquote>رحمانیان<ref name=":4" />در مورد [[اردوگاه موصل 4]]، چنین بیان کرده است: <blockquote>«[[آب]] لوله‌ها زنگ‌زده بود. بچه‌ها با خوردن آن [[آب]] زرد و زنگ‌زده تا یک ماه به اسهال مبتلا شدند.»</blockquote>سالمی‌نژاد<ref name=":3">سالمی‌نژاد، عبدالرضا (1389). دانستنی‌های ~~آزادگان،~~ چ دوم. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref> بیان می‌کند که<blockquote>[[آب\|آب‌ها]] آهک داشتند و چون [[آب]] آهک‌دار، صابون و کف را به‌خوبی پاک نمی‌کند، اسیران پودر شوینده را در [[آب]] می‌ریختند و از آن به‌جای صابون استفاده می‌کردند و چون [[آب]] کافی برای [[شست‌وشو و حمام\|شست‌وشو]] وجود نداشت، صابون و پودر رختشویی به‌خوبی از روی سطوح بدن پاک نمی‌شد و همین امر، به‌مرور زمان عوارضی را برای بدن به همراه داشت و سبب بروز ~~بیماری‌هایی~~ می‌شد.</blockquote>		عطایی<ref name=":1">عطایی، سیامک (1389). [[سفر به شهر آزادی]]. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref> چنین گفته است: <blockquote>«[[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های واقع در رمادی، که در معرض توفان‌های شن و خاک سیاه قرار داشت، به‌طور دایم با کمبود [[آب]] مواجه بودند و [[آب]] مصرفی هم آلوده و غیربهداشتی و دارای درصد بالایی از مواد معدنی بود... این دو امر، باعث بروز بیماری‌های پوستی، التهاب و عفونت کلیه و مثانه و رسوب سنگی در آنها شده بود.»</blockquote>رحمانیان<ref name=":4" />در مورد [[اردوگاه موصل 4]]، چنین بیان کرده است: <blockquote>«[[آب]] لوله‌ها زنگ‌زده بود. بچه‌ها با خوردن آن [[آب]] زرد و زنگ‌زده تا یک ماه به اسهال مبتلا شدند.»</blockquote>سالمی‌نژاد<ref name=":3">سالمی‌نژاد، عبدالرضا (1389). [[دانستنی های آزادگان(کتاب)\|دانستنی‌های آزادگان]]، چ دوم. تهران: [https://www.mfpa.ir پیام آزادگان].</ref> بیان می‌کند که<blockquote>[[آب\|آب‌ها]] آهک داشتند و چون [[آب]] آهک‌دار، صابون و کف را به‌خوبی پاک نمی‌کند، [[اسیران جنگ\|اسیران]] پودر شوینده را در [[آب]] می‌ریختند و از آن به‌جای صابون استفاده می‌کردند و چون [[آب]] کافی برای [[شست‌وشو و حمام\|شست‌وشو]] وجود نداشت، صابون و پودر رختشویی به‌خوبی از روی سطوح بدن پاک نمی‌شد و همین امر، به‌مرور زمان عوارضی را برای بدن به همراه داشت و سبب بروز [[بیماری های شایع دوران اسارت\|بیماری‌]]<nowiki/>هایی می‌شد.</blockquote>

	== آلودگی [[آب]] ==		== آلودگی [[آب]] ==
	به‌علت آلودگی [[آب]]، بیماری‌های پوستی نیز به شکل‌های عجیب و ناشناخته‌ای ازجمله قارچ‌های پوستی، دمل‌های چرکی بزرگ و... در میان اسیران شایع بود. پزشکان متخصص [[صلیب سرخ]]، با تأكید بر آلودگی آب مصرفی، چند نوع از این بیماری‌ها را ناشناخته معرفی کردند؛ همچنین بیماری‌های انگلی، اسهال و تهوع ناشی از [[آب]] آلوده نیز در میان ~~اسیران،~~ به‌وفور شایع بود.<ref name=":1" />		به‌علت آلودگی [[آب]]، بیماری‌های پوستی نیز به شکل‌های عجیب و ناشناخته‌ای ازجمله قارچ‌های پوستی، دمل‌های چرکی بزرگ و... در میان [[اسیران جنگ\|اسیران]] شایع بود. پزشکان متخصص [[صلیب سرخ\|صلیب‌سرخ]]، با تأكید بر آلودگی [[آب]] مصرفی، چند نوع از این بیماری‌ها را ناشناخته معرفی کردند؛ همچنین بیماری‌های انگلی، اسهال و تهوع ناشی از [[آب]] آلوده نیز در میان [[اسیران جنگ\|اسیران]]، به‌وفور شایع بود<ref name=":1" />.

	گاه استفاده از وسایل دیگری غیر از لیوان سبب بروز بیماری در اسیران می‌شد: «در روزهای آغازین اسارت پوتین ظرف [[آب]] ما بود. آنهایی که می‌توانستند به مجروحان کمک کنند، با پوتین [[آب]] می‌آوردند. همین‌ها گاهی لباس خود را خیس می‌کردند و بقیه با مکیدن آن، کمی از عطش خود را برطرف می‌کردند.» <ref name=":4" />		گاه استفاده از وسایل دیگری غیر از لیوان سبب بروز [[بیماری های شایع دوران اسارت\|بیماری]] در [[اسیران جنگ\|اسیران]] می‌شد: «در روزهای آغازین [[اسارت در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران\|اسارت]] پوتین ظرف [[آب]] ما بود. آنهایی که می‌توانستند به مجروحان کمک کنند، با پوتین [[آب]] می‌آوردند. همین‌ها گاهی لباس خود را خیس می‌کردند و بقیه با مکیدن آن، کمی از عطش خود را برطرف می‌کردند<ref name=":4" />.»

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />سهیلا علی ین		<references />

			== نویسنده مقاله ==
			سهیلا علی ین

			== استناد به این مقاله ==
			علی‌ین، سهیلا (بی‌تا). :بهداشت آب". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA_%D8%A2%D8%A8&veaction=edit&section=3 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]

	[[رده:بهداشت آب]]		[[رده:بهداشت آب]]
	~~[[رده:آب]]~~
	~~[[رده:خنک کردن آب گرم]]~~
	~~[[رده:کمبود آب]]~~
	~~[[رده:جیره آب اسرا]]~~
	~~[[رده:قطع همیشگی آب]]~~
	~~[[رده:شست‌وشو و حمام]]~~

بهارستانی، قنبرعلی

2026-11-08T17:14:53Z

زندگینامه

نمایش تغییرات

بنیاد شهید و امور ایثارگران

2026-11-08T17:00:07Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۰
خط ۲۹۷:		خط ۲۹۷:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[شهید و شهادت]]
	* [[بنیاد شهید انقلاب اسلامی]]		* [[بنیاد شهید انقلاب اسلامی]]
	~~[[رده:شهید و شهادت]]~~
	[[رده:ستاد رسیدگی به امور آزادگان]]		[[رده:ستاد رسیدگی به امور آزادگان]]

بنیاد شهید انقلاب اسلامی

2026-11-08T16:59:23Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۲۹
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۱۹:		خط ۳۱۹:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[شهید و شهادت]]
	* [[بنیاد شهید و امور ایثارگران]]		* [[بنیاد شهید و امور ایثارگران]]
	~~[[رده:اسارت و اسیران]]~~
	~~[[رده:شهید و شهادت]]~~
	[[رده:ستاد رسیدگی به امور آزادگان]]		[[رده:ستاد رسیدگی به امور آزادگان]]

برگزاری مراسم مذهبی در اردوگاه الانبار (کمپ 8 و معروف به اردوگاه عنبر)

2026-11-08T16:58:04Z

کتابشناسی

نمایش تغییرات

غذای اسارت

2026-11-07T18:31:08Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۱
خط ۱:		خط ۱:

	در طول [[اسارت و اسیران\|اسارت]]،سخت‌ترین مشکل ما گرسنگی بود که حتی از کتک کاری هم زجرآور بود. وعده های غذایی که برای [[اسرا]] در [[اردوگاه]] های عراق در نظر گرفته می شد، شامل موارد زیر بود:		در طول [[اسارت و اسیران\|اسارت]]،سخت‌ترین مشکل ما گرسنگی بود که حتی از کتک کاری هم زجرآور بود. وعده های غذایی که برای [[اسرا]] در [[اردوگاه]]<nowiki/>های عراق در نظر گرفته می شد، شامل موارد زیر بود:

	== وعده های غذایی ==		== وعده های غذایی ==

	====1.[[صبحانه در اسارت\|صبحانه]]====		====1.[[صبحانه در اسارت\|صبحانه]]====
	در اردوگاه‌های ثبت شده [[صلیب سرخ]] ، اسرا عموماً اذعان می‌دارند صبحانه دوسوم یک لیوان پلاستیکی یا 7 الی 8 قاشق شوربای دال عدس بود که گاهی به آن لپه هم افزوده می‌شد. اما در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌نشده وضعیت کمی فرق می‌کرد؛ به این‌صورت که در اوایل [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، یک لیوان [[چای در اسارت\|چای]] بین چهار الی پنج نفر توزیع می‌شد که در اواخر [[اسارت و اسیران\|اسارت]] این مقدار بین حدود سه نفر پخش می‌شد. به‌همین‌ترتیب، شوربای اسارت (عموماً شامل دال عدس و کمی برنج) در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها حدود یک کاسه متوسط شوربا به هر گروه غذایی که در اوایل [[اسارت و اسیران\|اسارت]] سیزده الی پانزده‌نفره بودند و در اواخر [[اسارت و اسیران\|اسارت]] گروه‌های ده‌نفره بود- می‌دادند که در تقسیم بین نفرات به هرکس تقریباً معادل با یک پیاله می‌رسید<ref>ضیایی بیگدلی، محمدرضا (1366). ~~«حقوق~~ جنگ و رفتار با اسیران ~~جنگی»~~. مجله حقوق، نشریه دفتر حقوق بین الملل، شماره ۸، ، بهار و تابستان.</ref>.		در اردوگاه‌های ثبت شده [[صلیب سرخ]] ، اسرا عموماً اذعان می‌دارند صبحانه دوسوم یک لیوان پلاستیکی یا 7 الی 8 قاشق شوربای دال عدس بود که گاهی به آن لپه هم افزوده می‌شد. اما در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌نشده وضعیت کمی فرق می‌کرد؛ به این‌صورت که در اوایل [[اسارت و اسیران\|اسارت]]، یک لیوان [[چای در اسارت\|چای]] بین چهار الی پنج نفر توزیع می‌شد که در اواخر [[اسارت و اسیران\|اسارت]] این مقدار بین حدود سه نفر پخش می‌شد. به‌همین‌ترتیب، شوربای اسارت (عموماً شامل دال عدس و کمی برنج) در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>ها حدود یک کاسه متوسط شوربا به هر گروه غذایی که در اوایل [[اسارت و اسیران\|اسارت]] سیزده الی پانزده‌نفره بودند و در اواخر [[اسارت و اسیران\|اسارت]] گروه‌های ده‌نفره بود- می‌دادند که در تقسیم بین نفرات به هرکس تقریباً معادل با یک پیاله می‌رسید<ref>ضیایی بیگدلی، محمدرضا (1366). حقوق جنگ و رفتار با اسیران جنگی. مجله حقوق، نشریه دفتر حقوق بین الملل، شماره ۸، بهار و تابستان.</ref>.
	====2.[[ناهار در اسارت\|ناهار]]====		====2.[[ناهار در اسارت\|ناهار]]====
	غذای [[ناهار در اسارت\|ناهار]]، که برای هر فرد، حدود یک لیوان معمولی برنج پخته‌شده می‌دادند، حدوداً 8 الی 10 قاشق برنج بود که هر روز با یک نوع خورشت آبکی ساده از کلم، بامیه، بادمجان، چغندر و گوجه‌فرنگی همراه بود. برای هر 8 الی 10 نفر یک ملاقه بزرگ خورشت می‌ریختند که بنابر اظهارات آزادگان، برای هر دو نفر 2 الی 3 تکه کوچک گوشت بود و مابقی [[آب]] یا کرفس یا... باید گفت که این مورد در اردوگاه‌های ثبت‌نشده هم تقریباً به‌همین‌گونه بود. تفاوت شاید در تعداد نفرات هر گروه بود و تقریباً به هیچ‌کس گوشتی نمی‌رسید، شاید تکه‌ای بادمجان... در ضمن، غذای روز جمعه کمی با روزهای دیگر تفاوت داشت که البته خود این مسئله به [[اردوگاه]] بستگی داشت؛ در روزهای جمعه خورشت از حبوبات آماده شامل عدس و لوبیا و... تهیه می‌شد.		غذای [[ناهار در اسارت\|ناهار]]، که برای هر فرد، حدود یک لیوان معمولی برنج پخته‌شده می‌دادند، حدوداً 8 الی 10 قاشق برنج بود که هر روز با یک نوع خورشت آبکی ساده از کلم، بامیه، بادمجان، چغندر و گوجه‌فرنگی همراه بود. برای هر 8 الی 10 نفر یک ملاقه بزرگ خورشت می‌ریختند که بنابر اظهارات آزادگان، برای هر دو نفر 2 الی 3 تکه کوچک گوشت بود و مابقی [[آب]] یا کرفس یا... باید گفت که این مورد در اردوگاه‌های ثبت‌نشده هم تقریباً به‌همین‌گونه بود. تفاوت شاید در تعداد نفرات هر گروه بود و تقریباً به هیچ‌کس گوشتی نمی‌رسید، شاید تکه‌ای بادمجان... در ضمن، غذای روز جمعه کمی با روزهای دیگر تفاوت داشت که البته خود این مسئله به [[اردوگاه]] بستگی داشت؛ در روزهای جمعه خورشت از حبوبات آماده شامل عدس و لوبیا و... تهیه می‌شد.
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	سهمیه [[نان در اسارت\|نان]] روزانه هر اسیر، معمولاً دو عدد نان کوچک به نام «سمون» در شکل تقریباً بیضی شبیه به شیرینی شستی بود. به گفته آزادگان، عموماً وسط آن نپخته و خمیر بود که عده‌ای نمی‌توانستند آن را بخورند و خمیر آن را درمی‌آوردند و در آفتاب خشک می‌کردند؛ سپس آن را با دست آسیاب می‌كردند و در غذای [[شام در اسارت\|شام]] یا با برنج ظهر مخلوط می‌كردند و می‌خوردند. در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌شده گاهی خمیرها را جمع‌آوری و در مناسبت‌ها، با آن حلوا و زولبیا درست می‌کردند. این دو نان، سهمیه روزانه هر فرد بود.		سهمیه [[نان در اسارت\|نان]] روزانه هر اسیر، معمولاً دو عدد نان کوچک به نام «سمون» در شکل تقریباً بیضی شبیه به شیرینی شستی بود. به گفته آزادگان، عموماً وسط آن نپخته و خمیر بود که عده‌ای نمی‌توانستند آن را بخورند و خمیر آن را درمی‌آوردند و در آفتاب خشک می‌کردند؛ سپس آن را با دست آسیاب می‌كردند و در غذای [[شام در اسارت\|شام]] یا با برنج ظهر مخلوط می‌كردند و می‌خوردند. در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌شده گاهی خمیرها را جمع‌آوری و در مناسبت‌ها، با آن حلوا و زولبیا درست می‌کردند. این دو نان، سهمیه روزانه هر فرد بود.

	توزیع [[نان در اسارت\|نان]] به این‌صورت بود که با یک ماشین نظامی ایفا به داخل [[اردوگاه]] می‌آمد؛ مسئولان [[نان در اسارت\|نان]] هر آسایشگاه، با در دست داشتن [[آمار]] برای تحویل [[نان در اسارت\|نان]] به‌صورت دسته‌جمعی، به کنار ماشین می‌رفتند و [[نان در اسارت\|نان]] خود را تحویل می‌گرفتند. بعد از توزیع کل [[نان در اسارت\|نان]]، نمایندگان برمی‌گشتند و [[نان در اسارت\|نان]] را بین [[اسرا]] تقسیم می‌کردند. این کار در ساعت حدود ده تا دوازده ظهر صورت می‌گرفت. معمولاً مسئولان مختلف در آسایشگاه، یک [[نان در اسارت\|نان]] اضافی می‌گرفتند؛ برخی از مسئولان از گرفتن این سهمیه اضافی امتناع می‌كردند و کل [[نان در اسارت\|نان]] به نسبت مساوی، با درنظر گرفتن کیفیت و بزرگی یا کوچکی [[نان در اسارت\|نان]]، بین [[اسرا]] تقسیم می‌شد.~~( ← [[نان در اسارت]])~~		توزیع [[نان در اسارت\|نان]] به این‌صورت بود که با یک ماشین نظامی ایفا به داخل [[اردوگاه]] می‌آمد؛ مسئولان [[نان در اسارت\|نان]] هر آسایشگاه، با در دست داشتن [[آمار]] برای تحویل [[نان در اسارت\|نان]] به‌صورت دسته‌جمعی، به کنار ماشین می‌رفتند و [[نان در اسارت\|نان]] خود را تحویل می‌گرفتند. بعد از توزیع کل [[نان در اسارت\|نان]]، نمایندگان برمی‌گشتند و [[نان در اسارت\|نان]] را بین [[اسرا]] تقسیم می‌کردند. این کار در ساعت حدود ده تا دوازده ظهر صورت می‌گرفت. معمولاً مسئولان مختلف در آسایشگاه، یک [[نان در اسارت\|نان]] اضافی می‌گرفتند؛ برخی از مسئولان از گرفتن این سهمیه اضافی امتناع می‌كردند و کل [[نان در اسارت\|نان]] به نسبت مساوی، با درنظر گرفتن کیفیت و بزرگی یا کوچکی [[نان در اسارت\|نان]]، بین [[اسرا]] تقسیم می‌شد.

	== [[چای در اسارت\|چای]] ==		== [[چای در اسارت\|چای]] ==
	برای هر نفر یک‌سوم لیوان پلاستیکی یا آلومینیومی [[چای در اسارت\|چای]] شیرین داده می‌شد. در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌نشده، مقدار این [[چای در اسارت\|چای]] کمتر بود. مسئولان آسایشگاه سهمیه‌ای برای خود دریافت می‌کردند و برخی از آنان، از دریافت سهمیه امتناع و به نسبت مساوی بین اسیران تقسیم می‌کردند. در انتهای توزیع [[چای در اسارت\|چای]] یا هر خوراکی دیگر، از [[چای در اسارت\|چای]] که بیشتر از سهمیه تعیین‌شده می‌آمد، به‌صورت نوبتی بین گروه‌های غذایی توزیع می‌کردند یا احیاناً در آسایشگاه کسی با شرایط خاص مانند بیماری اسهال و... قرار داشت، [[چای در اسارت\|چای]] اضافی را به او می‌دادند. اهمیت چای در اردوگاه‌های [[صلیب سرخ]] ندیده در آن بود که تقریباً تنها چیز شیرینی بود که [[اسیران جنگ\|اسیران]] در روز مصرف می‌کردند و برای آنها بسیار لذت‌بخش بود.~~( ← [[چای در اسارت]])~~		برای هر نفر یک‌سوم لیوان پلاستیکی یا آلومینیومی [[چای در اسارت\|چای]] شیرین داده می‌شد. در [[اردوگاه\|اردوگاه‌]]<nowiki/>های ثبت‌نشده، مقدار این [[چای در اسارت\|چای]] کمتر بود. مسئولان آسایشگاه سهمیه‌ای برای خود دریافت می‌کردند و برخی از آنان، از دریافت سهمیه امتناع و به نسبت مساوی بین اسیران تقسیم می‌کردند. در انتهای توزیع [[چای در اسارت\|چای]] یا هر خوراکی دیگر، از [[چای در اسارت\|چای]] که بیشتر از سهمیه تعیین‌شده می‌آمد، به‌صورت نوبتی بین گروه‌های غذایی توزیع می‌کردند یا احیاناً در آسایشگاه کسی با شرایط خاص مانند بیماری اسهال و... قرار داشت، [[چای در اسارت\|چای]] اضافی را به او می‌دادند. اهمیت چای در اردوگاه‌های [[صلیب سرخ]] ندیده در آن بود که تقریباً تنها چیز شیرینی بود که [[اسیران جنگ\|اسیران]] در روز مصرف می‌کردند و برای آنها بسیار لذت‌بخش بود.

	== گوشت ==		== گوشت ==
	گوشت‌هایی که به [[اردوگاه]] آورده می‌شد، در بیشتر موارد به‌صورت لاشه‌ای یخ‌زده بود که عموماً از کشورهایی مانند برزیل و استرالیا و فرانسه وارد می‌کردند. مرغ‌های واردشده به [[اردوگاه]] حدود نصف به نصف مرغ گرم و مرغ منجمد بود که در بیشتر موارد، مرغ‌های منجمد از کشور برزیل و فرانسه وارد می‌شد. حبوبات ازجمله عدس و لوبیا و برنج مصرفی اردوگاه‌ها، عمدتاً از امریكا و آرژانتین وارد شده بود. جالب آنکه نمک هم از ~~[[مصر]]،~~ عربستان و یا سایر کشورها وارد می‌شد.		گوشت‌هایی که به [[اردوگاه]] آورده می‌شد، در بیشتر موارد به‌صورت لاشه‌ای یخ‌زده بود که عموماً از کشورهایی مانند برزیل و استرالیا و فرانسه وارد می‌کردند. مرغ‌های واردشده به [[اردوگاه]] حدود نصف به نصف مرغ گرم و مرغ منجمد بود که در بیشتر موارد، مرغ‌های منجمد از کشور برزیل و فرانسه وارد می‌شد. حبوبات ازجمله عدس و لوبیا و برنج مصرفی اردوگاه‌ها، عمدتاً از امریكا و آرژانتین وارد شده بود. جالب آنکه نمک هم از مصر، عربستان و یا سایر کشورها وارد می‌شد.

	== [[تنقلات و میوه در اسارت\|میوه و تنقلات]] ==		== [[تنقلات و میوه در اسارت\|میوه و تنقلات]] ==
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

	* [[آشپزی و آشپزخانه]]		* [[آشپزی و آشپزخانه]]
	* [[غذای اسارت در مناسبت ها]]		* [[غذای اسارت در مناسبت ها]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />~~مرتضی واحد پور~~		<references />
	~~[[رده:آشپزی و آشپزخانه]]~~
	~~[[رده:تغذیه]]~~		== نویسنده مقاله ==
	~~[[رده:تغذیه اسیران]]~~		مرتضی واحدپور
	~~[[رده:ناهار در اسارت]]~~
	~~[[رده:شام در اسارت]]~~		== استناد به این مقاله ==
	~~[[رده:چای در~~ اسارت]]		واحدپور، مرتضی (بی‌تا). "غذای اسارت". '''''ویکی آزادگان'''''، قابل دسترسی از [https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title=%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%AA&veaction=edit&section=10 https://fa.wikiazadegan.com/index.php?title]
	[[~~رده~~:~~تنقلات و میوه در اسارت]]~~		[[رده:غذای اسارت]]
	~~[[رده~~:~~نان در اسارت]~~]
	[[رده:~~صبحانه در~~ اسارت]]