بررسی تکگویی در هفت رمان دفاع مقدس
پایاننامهای درباره بررسی تکگویی در هفت رمان دفاع مقدس است که توسط شیلان اویهنگی در مقطع کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه لرستان انجام و در سال 1395 دفاع شده است.
فراداده پایاننامه
عنوان پایاننامه: بررسی تکگویی در هفت رمان دفاع مقدس (پل معلق، شیار 143، ضریح چشمهای تو، شطرنج با ماشین قیامت، کودکیهای زمین، گنجشکها بهشت را میفهمند، هلال پنهان)
پدید آور: شیلان اویهنگی
سال نشر: 1395
نام سازمان: دانشگاه لرستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی رشته تحصیلی: زبان و ادبیات فارسی - ادبیات مقاومت نوع فایل: pdf
نوع ماده: پایاننامه کارشناسی ارشد
چکیده
بخش عمده ای از رمان و داستان را گفتوگو تشکیل میدهد. در برخی از گفتگوها به مخاطب خاصی توجه نمیشود؛ به عبارت دیگر راوی یا قهرمان داستان در لحظههای عاطفی و هیجانات شدید روحی به گفتگو با خود میپردازد و از این راه هم به پیشبرد داستان کمک میکند و هم از ضمیر ناخودآگاه و خودآگاه خویش پرده برمیدارد و در عین حال شیوهای خاص از روایت را شکل میدهد که از آن با عنوان تک گویی یاد میشود. تک گویی که اغلب از زاویهی دید درونی و به شیوه اول شخص (من-راوی) بیان میشود به سه دسته تقسیم می گردد: تک گویی درونی، حدیث نفس و تک گویی نمایشی. از آنجا که این شیوه از گفتگو و روایت در ادبیات داستانی امروز مورد توجه قرار گرفته است، ظهور آن را در ادبیات داستانی دفاع مقدس نیز نباید نادیده گرفت. هدف اصلی این پژوهش، که به صورت تحلیلی -توصیفی صورت گرفته بررسی گونههای مختلف شیوه تک گویی در آثار داستانی دفاع مقدس است . بدین منظور هفت داستان از دورههای مختلف ادبیات دفاع مقدس انتخاب شده، و به گونه ای مستقل از یکدیگر مورد بررسی قرار گرفته است. در این بررسی مشخص شد در داستانهای مورد نظر نویسندگان به دلایل گوناگون، از جمله: بیان حالات شخصیت ها، فراخی کاربرد قوه ی تخیل و سهولت بیان خاطرات واقعی در قالب داستان، از این شیوه بهره برده اند؛ همچنین مشخص شد تمایل نویسندگان دفاع مقدس به استفاده از شیوه تکگویی درونی بیشتر از سایر انواع تکگویی است.
کلیدواژهها
جنگ ایران و عراق؛ دفاع مقدس؛ ادبیات پایداری؛ داستان نویسی
نیز نگاه کنید به
پیوند به بیرون
پیوند به تمام متن پایاننامه https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/6691ede6e00788e92a08ccc09402bc18